Πέθανε ο Ιησούς για τις αμαρτίες μας πριν καν γεννηθούμε; Να πώς

I.Γιατί ρωτάμε αν πέθανε ο Ιησούς για τις αμαρτίες μας

Σκέψου πώς λειτουργεί η δικαιοσύνη στην καθημερινότητα. Αρχικά, όταν κάποιος χρωστάει, πληρώνει ο ίδιος, τη στιγμή που έγινε το χρέος. Επομένως ακούγεται παράξενο να λέμε ότι κάποιος άλλος πλήρωσε, και μάλιστα αιώνες πριν εμφανιστείς εσύ στον κόσμο.

Αρχικά, ας ξεκαθαρίσουμε το πρόβλημα. Το βάρος του λάθους, αυτό που η Βίβλος ονομάζει αμαρτία, δεν είναι ένα απλό πρόστιμο. Είναι ένα κενό ανάμεσα σ' εσένα και τον Θεό, και ο μισθός του είναι ο θάνατος (Ρωμαίους 6:23). Δηλαδή το θέμα δεν είναι «πόσα χρωστάω» αλλά «ποιος μπορεί να γεφυρώσει αυτό το κενό».

Για παράδειγμα, φαντάσου ένα φάρμακο που φτιάχτηκε πριν γεννηθείς, αλλά θεραπεύει τη δική σου αρρώστια σήμερα. Δεν σε ενοχλεί που παρασκευάστηκε νωρίτερα· σε ενδιαφέρει που πιάνει. Έτσι ακριβώς, το ερώτημα δεν είναι «πότε έγινε» αλλά «ισχύει για μένα;». Και η απάντηση της Βίβλου είναι ναι.

II.Το σχέδιο σωτηρίας υπήρχε πριν καν γεννηθεί ο κόσμος

Πολλοί νομίζουν ότι ο σταυρός ήταν ένα έκτακτο μέτρο, σαν να πιάστηκε ο Θεός απροετοίμαστος από την ανθρώπινη ανυπακοή. Ωστόσο η Βίβλος λέει το αντίθετο. Ο Θεός μάς διάλεξε «προτού θεμελιωθεί ο κόσμος» (Εφεσίους 1:4), δηλαδή πριν υπάρξει καν χρόνος όπως τον ξέρουμε.

Σκέψου το έτσι. Για παράδειγμα, ένας καλός γονιός που δίνει ελευθερία στο παιδί του ξέρει ότι κάποια στιγμή θα γίνουν και λάθη. Δεν τα θέλει, ωστόσο τα προβλέπει και είναι έτοιμος να βοηθήσει. Με τον ίδιο τρόπο, ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο ελευθερία και είχε ήδη ετοιμάσει τη λύση, πολύ πριν εμφανιστεί το πρόβλημα.

Επομένως ο σταυρός δεν ήταν ένα ατύχημα της ιστορίας. Δηλαδή, όταν πέθανε ο Ιησούς, ολοκλήρωσε ένα σχέδιο που υπήρχε από πάντα. Αυτό αλλάζει εντελώς τον τρόπο που βλέπεις το ερώτημα: ο Θεός δεν έτρεξε να σε σώσει την τελευταία στιγμή, αλλά σε περίμενε από την αρχή.

III.Μία θυσία του Χριστού για κάθε εποχή - προπληρωμή του χρόνου

Εδώ είναι το κλειδί που λύνει την απορία. Στις συναλλαγές μας ξέρουμε δύο τρόπους πληρωμής: ή πληρώνεις προκαταβολικά ή πληρώνεις μετά. Και τα δύο εξοφλούν το ίδιο χρέος. Ο Θεός, με τη σοφία του, διάλεξε τη στιγμή που θεωρούσε ιδανική.

Όταν ήρθε «το πλήρωμα του χρόνου», ο Θεός έστειλε τον Υιό του (Γαλάτες 4:4). Δεν ήταν τυχαία η εποχή. Όσοι έζησαν πριν τον Χριστό και εμπιστεύτηκαν τον Θεό σώθηκαν από την ίδια θυσία του Γολγοθά με όσους ήρθαν αργότερα. Με άλλα λόγια, ο σταυρός λειτουργεί και προς τα πίσω και προς τα μπροστά.

Για παράδειγμα, σκέψου μια προπληρωμένη κάρτα που καλύπτει όλα τα ταξίδια μιας οικογένειας, παλιά και μελλοντικά. Η πληρωμή έγινε μία φορά, αλλά ισχύει για κάθε διαδρομή. Έτσι κι ο Χριστός προσφέρθηκε μία μόνο φορά, για να σηκώσει τις αμαρτίες των πολλών (Εβραίους 9:28). Επομένως δεν χρειάζεται να επαναληφθεί ποτέ.

Δηλαδή, όταν ρωτάς αν πέθανε ο Ιησούς για τις αμαρτίες μας ενώ δεν είχαμε γεννηθεί, η απάντηση είναι: ναι, ακριβώς επειδή η θυσία έγινε εκτός του δικού μας χρόνου, μπορεί να αγκαλιάσει όλους τους χρόνους ταυτόχρονα.

IV.Πέθανε ο Ιησούς για τις αμαρτίες μας από αγάπη, όχι από ανάγκη

Ίσως σκεφτείς: «Καλά, αλλά εγώ ήμουν ακόμα αγέννητος, δεν είχα κάνει τίποτα ακόμα». Ακριβώς εδώ φαίνεται πόσο διαφορετική είναι η αγάπη του Θεού. Δεν περίμενε να γίνεις καλός για να σε αγαπήσει. Ο Θεός δείχνει την αγάπη του σ' εμάς, γιατί ο Χριστός πέθανε για χάρη μας ενώ ήμασταν ακόμα αμαρτωλοί (Ρωμαίους 5:8).

Σκέψου πώς νιώθεις όταν κάποιος σε εμπιστεύεται και σε στηρίζει πριν ακόμα του αποδείξεις ότι το αξίζεις. Αυτή η εμπιστοσύνη σε αλλάζει. Επομένως, όταν πέθανε ο Ιησούς για σένα, δεν περίμενε να γίνεις άξιος πρώτα. Δηλαδή η συγχώρηση δεν είναι αμοιβή για τα καλά σου· αντίθετα, είναι δώρο που σου δόθηκε προκαταβολικά, πριν καν το ζητήσεις.

Γι' αυτό άλλωστε ο Ιωάννης ονόμασε τον Ιησού «το Αρνί του Θεού που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου» (Ιωάννης 1:29). Όχι την αμαρτία μιας εποχής ή μιας χώρας, αλλά ολόκληρου του κόσμου, από την αρχή ως το τέλος. Αν θέλεις να δεις σε βάθος αυτές τις αλήθειες, αξίζει να ρίξεις μια ματιά στις μελέτες που προσφέρει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου εξετάζονται ήρεμα και τεκμηριωμένα.

Τέλος, κράτα αυτό: η θυσία δεν σε καλύπτει αυτόματα, σαν ομπρέλα που ανοίγει μόνη της. Σε καλύπτει όταν την κάνεις δική σου, όταν δηλαδή εμπιστευτείς τον Χριστό. Το δώρο είναι ήδη πληρωμένο· εσένα σου μένει να απλώσεις το χέρι και να το πάρεις.

V.Πώς γίνεται δική σου αυτή η σωτηρία σήμερα

Ωστόσο όλα αυτά μένουν θεωρία αν δεν τα φέρεις στη ζωή σου. Καλά νέα: δεν χρειάζεται να γίνεις τέλειος πρώτα. Όπως ο Αβραάμ, που απλώς εμπιστεύτηκε τον Θεό και αυτό του λογαριάστηκε για δικαιοσύνη (Ρωμαίους 4:3), έτσι κι εσύ ξεκινάς με ένα βήμα εμπιστοσύνης, όχι με μια λίστα κατορθωμάτων.

Πρακτικά, τι σημαίνει αυτό; Αρχικά, παραδέξου ειλικρινά ότι έχεις κάνει λάθη και ότι δεν μπορείς να τα διορθώσεις μόνος σου. Έπειτα, πες στον Θεό με δικά σου λόγια ότι εμπιστεύεσαι τον Ιησού και αυτό που έκανε στον σταυρό για σένα. Δεν χρειάζονται μαγικές φράσεις, μόνο μια ειλικρινής καρδιά.

Στη συνέχεια, μην το αφήσεις εκεί. Διάβασε ένα Ευαγγέλιο, όπως του Ιωάννη, με ήρεμο ρυθμό. Βρες ανθρώπους που ζουν αυτή την πίστη και κάνε ερωτήσεις χωρίς ντροπή. Δηλαδή, η σωτηρία ξεκινά σαν δώρο και συνεχίζεται σαν σχέση που μεγαλώνει.

Τέλος, θυμήσου το πιο απλό: ο σταυρός σε περίμενε πριν γεννηθείς. Το ερώτημα δεν είναι πια αν πέθανε ο Ιησούς για τις αμαρτίες μας - είναι αν θα δεχτείς αυτό που έχει ήδη γίνει για σένα.