Πέθανε ο Χριστός για όλους; Τότε γιατί δεν σώζονται όλοι

I.Πόσο μεγάλη ήταν η θυσία; Τόσο που θα γινόταν και για έναν

Ας ξεκινήσουμε από τον νόμο του Θεού, γιατί εκεί κρύβεται η ρίζα του θέματος. Ο νόμος λέει ξεκάθαρα ότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, ενώ το δώρο του Θεού είναι αιώνια ζωή μέσω του Ιησού Χριστού (Ρωμαίους 6:23). Με άλλα λόγια, η αμαρτία έχει ένα τίμημα, και αυτό το τίμημα είναι πραγματικό.

Φαντάσου τώρα κάτι ακραίο. Ας υποθέσουμε ότι σε ολόκληρη την ιστορία του κόσμου είχε μετανοήσει ένας μόνο άνθρωπος, ένας και μοναδικός. Πράγματι, ακόμη και τότε, για να σωθεί εκείνος ο ένας, το τίμημα θα ήταν ο θάνατος. Επομένως, η αγάπη του Ιησού ήταν τόσο μεγάλη που θα προχωρούσε στη σταυρική θυσία ακόμη και για χάρη ενός και μόνο μετανοημένου.

Δηλαδή, δεν μιλάμε για μια κρύα συναλλαγή που υπολογίζει «πόσοι θα το αξιοποιήσουν». Αντίθετα, μιλάμε για μια αγάπη που δεν μετράει κεφάλια πριν δώσει. Για παράδειγμα, ένας γονιός που τρέχει να σώσει το παιδί του δεν στέκεται πρώτα να ζυγίσει αν αξίζει τον κόπο. Έτσι ακριβώς, η αγάπη του Θεού δίνει χωρίς να κρατάει λογαριασμό.

II.Πέθανε ο Χριστός για όλους: μια θυσία για όλο τον κόσμο

Αν λοιπόν η θυσία θα γινόταν ακόμη και για έναν, σκέψου πόσο τεράστια είναι στην πραγματικότητα. Πράγματι, η αξία της είναι τέτοια που αρκεί για όλη την ανθρωπότητα μαζί. Γι' αυτό ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, όταν είδε τον Ιησού, είπε: «Να ο Αμνός του Θεού που σηκώνει την αμαρτία του κόσμου» (Ιωάννης 1:29). Πρόσεξε, ωστόσο, τη λέξη «κόσμου», όχι «μερικών».

Η Γραφή επιμένει σε αυτό. Ο Ιησούς, λέει, είναι η εξιλέωση για τις αμαρτίες μας, και όχι μόνο για τις δικές μας, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο (Α' Ιωάννου 2:2). Με άλλα λόγια, η θυσία για όλο τον κόσμο δεν είναι μια ωραία υπερβολή· είναι ακριβώς αυτό που διδάσκει το κείμενο.

Επιπλέον, η ίδια η αγάπη του Θεού δεν περιορίζεται. Τόσο αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τον μονογενή Του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ' Αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή (Ιωάννης 3:16). Άρα, όταν ρωτάμε αν πέθανε ο Χριστός για όλους, η απάντηση του Ευαγγελίου είναι ένα ξεκάθαρο «ναι, για όλους».

III.Τότε γιατί δεν σώζονται όλοι, αφού πέθανε ο Χριστός για όλους;

Εδώ είναι η καρδιά της απορίας σου. Αρχικά, ας το θέσουμε καθαρά: αν η θυσία αρκεί για όλους, γιατί τελικά δεν σώζονται όλοι; Η απάντηση δεν είναι ότι λείπει κάτι από την πλευρά του Θεού. Αντίθετα, ο Θεός δεν θέλει να χαθεί κανείς, αλλά όλοι να έρθουν σε μετάνοια (Β' Πέτρου 3:9). Επομένως, από τη μεριά Του η πόρτα είναι ορθάνοιχτη.

Το ζήτημα, λοιπόν, βρίσκεται στην απάντηση του ανθρώπου. Ο Θεός δεν σώζει κανέναν με το ζόρι, γιατί η αγάπη δεν επιβάλλεται. Δηλαδή, η συγχώρηση προσφέρεται δωρεάν, αλλά πρέπει κανείς να την πάρει στα χέρια του, να πει «ναι». Όσοι όμως Τον δέχτηκαν, σε αυτούς έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του Θεού (Ιωάννης 1:12).

Για να το πούμε αλλιώς: το δώρο μπορεί να είναι πληρωμένο και τυλιγμένο πάνω στο τραπέζι, αλλά αν δεν απλώσεις το χέρι, μένει κλειστό. Δεν είναι ότι το δώρο δεν υπάρχει· είναι ότι δεν το έχεις ανοίξει ακόμη. Έτσι, το «πέθανε ο Χριστός για όλους» συναντά το «το δέχεται όποιος θέλει».

IV.Η ιστορία με τη συγχώρηση χρεών: ένα δώρο που μένει αζήτητο

Υπάρχει μια παλιά ιστορία που βοηθάει πολύ. Ένας πλούσιος γαιοκτήμονας στην Ιρλανδία θέλησε κάποτε να κάνει κάτι ασυνήθιστο για τους εργάτες του. Ανακοίνωσε παντού στα κτήματά του ένα μήνυμα: «Τη Δευτέρα, από τις δέκα ως τις δώδεκα, θα είμαι στο γραφείο μου και είμαι έτοιμος να πληρώσω όλα τα χρέη των εργατών μου. Φέρτε μαζί τους απλήρωτους λογαριασμούς.»

Η αγγελία έγινε αμέσως θέμα συζήτησης για μέρες. Άλλοι το θεώρησαν κακόγουστη απάτη, ενώ άλλοι υποψιάστηκαν κάποια παγίδα, αφού ποτέ ξανά κανείς δεν είχε προσφέρει κάτι τέτοιο. Όταν ήρθε η Δευτέρα, πολλοί μαζεύτηκαν έξω από το γραφείο. Στις δέκα ακριβώς μπήκε μέσα ο γαιοκτήμονας και έκλεισε σιωπηλά την πόρτα. Ωστόσο, κανείς δεν τολμούσε να μπει.

Αντί να μπουν, οι άνθρωποι στέκονταν απ' έξω και συζητούσαν: είναι αληθινή η υπογραφή; Τι κρύβει άραγε το αφεντικό; Πέρασαν οι ώρες και η μεγάλη προσφορά έμενε αζήτητη. Μόνο κατά τις έντεκα και μισή ένα ηλικιωμένο ζευγάρι αποφάσισε να εμπιστευτεί τον λόγο του και να μπει. Τελικά, εκείνοι έφυγαν με τα χρέη τους πληρωμένα, ενώ οι υπόλοιποι έχασαν την ευκαιρία όχι επειδή δεν προσφέρθηκε, αλλά επειδή δεν την πήραν.

Έτσι ακριβώς είναι και η συγχώρηση χρεών που προσφέρει ο Θεός. Δηλαδή, το τίμημα της αμαρτίας έχει ήδη πληρωθεί πάνω στον σταυρό. Δεν περιμένει να ξαναπληρωθεί· αντίθετα, περιμένει απλώς να ζητηθεί. Πράγματι, καθένας που θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θα σωθεί (Ρωμαίους 10:13), και η πρόσκληση είναι ανοιχτή σήμερα, αυτή τη στιγμή.

V.Πώς δέχομαι κι εγώ αυτό που έκανε ο Χριστός για όλους

Ίσως αναρωτιέσαι: «Ωραία όλα αυτά, αλλά εμένα τι με αφορά πρακτικά;» Αρχικά, δες ότι δεν χρειάζεται να πληρώσεις ένα χρέος που έχει ήδη εξοφληθεί. Πράγματι, δεν σώζεσαι επειδή έγινες αρκετά καλός, αλλά επειδή εμπιστεύεσαι Αυτόν που πλήρωσε στη θέση σου. Δηλαδή, η σωτηρία είναι δώρο, όχι μισθός.

Έπειτα, μπορείς να κάνεις κάτι πολύ απλό, εκεί που είσαι τώρα. Πες στον Θεό με δικά σου λόγια ότι αναγνωρίζεις την αμαρτία σου, ότι πιστεύεις πως ο Χριστός πέθανε και αναστήθηκε για σένα, και ότι Τον δέχεσαι ως Κύριο και Σωτήρα σου. Δεν χρειάζονται μαγικές φράσεις· χρειάζεται μια ειλικρινής καρδιά που λέει «ναι» στην προσφορά.

Τέλος, μην το αφήσεις στα μισά. Όπως το ζευγάρι της ιστορίας μπήκε τελικά μέσα, έτσι κι εσύ αξίζει να κάνεις το επόμενο βήμα. Δηλαδή, να γνωρίσεις τι λέει η Γραφή και να μη μένεις απ' έξω από την πόρτα. Για παράδειγμα, μπορείς να μελετήσεις συστηματικά τον λόγο του Θεού μαζί με άλλους στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου θα βρεις βοήθεια να εμβαθύνεις. Η αλήθεια ότι πέθανε ο Χριστός για όλους γίνεται προσωπική μόνο όταν την κάνεις δική σου.