Πίστη και δουλειά: γιατί ο Θεός δεν σχολάει όταν μπαίνεις στο γραφείο

I.Το ψέμα: «ο Θεός σχολάει όταν μπαίνω στη δουλειά»

Το ψέμα ακούγεται σχεδόν λογικό. Συγκεκριμένα, σου λέει ότι ο Θεός κατοικεί στην εκκλησία, στην προσευχή, στις «πνευματικές» στιγμές, αλλά όχι στο γραφείο, στο εργοτάξιο ή στο μαγαζί. Έτσι, χωρίς να το αποφασίσεις ποτέ συνειδητά, κόβεις τη ζωή σου στα δύο και βάζεις τον Θεό σε ένα μόνο κουτί.

Όμως ο Χριστός δεν αφήνει περιθώριο για δύο αφεντικά. Λέει καθαρά ότι κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους ταυτόχρονα (Ματθαίος 6:24). Δηλαδή το θέμα δεν είναι αν θα έχεις τον Θεό στη ζωή σου, αλλά αν θα Τον έχεις και στη Δευτέρα σου ή μόνο στο όνομα.

Επιπλέον, η Γραφή ξεκινάει την ιστορία του ανθρώπου με δουλειά, όχι με σχόλη. Ο ίδιος ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον κήπο για να τον εργάζεται και να τον φυλάει (Γένεση 2:15). Με άλλα λόγια, η εργασία δεν είναι τιμωρία ούτε «κοσμική» παρένθεση. Είναι κομμάτι του σχεδίου Του από την αρχή.

II.Πού σε πληγώνει στ' αλήθεια αυτός ο διχασμός

Όταν χωρίζεις την πίστη από τη δουλειά, δεν χωρίζεις απλώς δύο ωράρια. Αντίθετα, χωρίζεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Έτσι, τη Δευτέρα το πρωί δουλεύεις χωρίς νόημα, σαν να βγάζεις απλώς το μεροκάματο, και η κούραση γίνεται βαριά γιατί φαίνεται άδεια.

Για παράδειγμα, ο Εκκλησιαστής περιγράφει ακριβώς αυτή τη ματαιότητα. Κοίταξε όλα όσα έκαναν τα χέρια του και όλο τον κόπο που μόχθησε, και είδε ότι τα πάντα ήταν ματαιότητα και κυνήγι ανέμου, χωρίς κανένα όφελος κάτω από τον ήλιο (Εκκλησιαστής 2:11). Έτσι νιώθεις κι εσύ όταν η δουλειά αποκόπτεται από τον Θεό: γεμάτη ιδρώτα, άδεια από σκοπό.

Παράλληλα, αυτός ο διχασμός σε σπρώχνει σε δύο παγίδες. Ή λατρεύεις τη δουλειά σαν να είναι θεός, και τότε σε καταπίνει, ή την περιφρονείς σαν να είναι αναγκαίο κακό, και τότε την κάνεις προχειρα. Και στις δύο περιπτώσεις χάνεις, γιατί ο πραγματικός Κύριος μένει απ' έξω.

Τέλος, πληρώνεις και εσύ και η οικογένειά σου. Πράγματι, ένας άντρας που αφήνει τον Θεό στην πόρτα του γραφείου, συχνά κουβαλάει σπίτι μόνο την ένταση και τη ματαιότητα της ημέρας, και όχι την ειρήνη Εκείνου που υποτίθεται ότι υπηρετεί.

III.Η αλήθεια για την εργασία και τον Θεό

Εδώ είναι η ανατροπή. Η Γραφή δεν λέει πουθενά ότι ο Θεός σχολάει όταν μπαίνεις στη δουλειά. Αντίθετα, λέει ότι η δουλειά σου είναι ο τόπος όπου Τον υπηρετείς. Συγκεκριμένα, ο Παύλος γράφει ότι ό,τι κι αν κάνεις, να το κάνεις με όλη σου την ψυχή, σαν να εργάζεσαι για τον Κύριο και όχι για ανθρώπους (Κολοσσαείς 3:23).

Και προχωράει ακόμα πιο βαθιά. Λέει ότι η ανταμοιβή σου έρχεται από τον ίδιο τον Κύριο, γιατί στην πραγματικότητα τον Χριστό υπηρετείς (Κολοσσαείς 3:24). Δηλαδή ο προϊστάμενός σου μπορεί να μη βλέπει τον κόπο σου, αλλά Εκείνος τον βλέπει. Αυτό αλλάζει τα πάντα στον χώρο εργασίας.

Γι' αυτό και ο ίδιος ο Θεός γέμισε έναν τεχνίτη, τον Βεσελεήλ, με το Πνεύμα Του, με σοφία, σύνεση, γνώση και κάθε δεξιότητα για κάθε είδος δουλειάς (Έξοδος 31:3). Πρόσεξε όμως: δεν τον γέμισε με Πνεύμα για να κηρύξει, αλλά για να φτιάξει πράγματα με τα χέρια του. Επομένως, η ικανότητά σου στη δουλειά δεν είναι «κοσμική», αλλά είναι δώρο.

Συνεπώς, η αλήθεια για την εργασία και τον Θεό είναι απλή. Όλη σου η δουλειά μπορεί να γίνει λατρεία. Είτε τρως είτε πίνεις είτε ό,τι άλλο κάνεις, μπορείς να τα κάνεις όλα για τη δόξα του Θεού (Α' Κορινθίους 10:31).

IV.Πρακτικά: πώς ζεις την πίστη και δουλειά τη Δευτέρα

Η θεωρία είναι όμορφη, αλλά η αλλαγή γίνεται στις λεπτομέρειες της Δευτέρας. Πρώτα λοιπόν, άλλαξε σε ποιον δουλεύεις μέσα στο μυαλό σου. Συγκεκριμένα, όταν φτάνεις στη δουλειά, θύμισε στον εαυτό σου ότι υπηρετείς πρόθυμα τον Κύριο και όχι απλώς ανθρώπους (Εφεσίους 6:7). Πράγματι, αυτή η μικρή στροφή στην καρδιά αλλάζει ολόκληρη την ημέρα.

Έπειτα, παράδωσε τα σχέδιά σου σ' Εκείνον. Η Γραφή σου δίνει μια ξεκάθαρη υπόσχεση: ανάθεσε τα έργα σου στον Κύριο, και τα σχέδιά σου θα στεριώσουν (Παροιμίες 16:3). Δηλαδή δεν ξεκινάς την εβδομάδα με άγχος μόνος σου, αλλά με τον Θεό συνέταιρο στη δουλειά σου.

Στη συνέχεια, δούλεψε με αριστεία, όχι πρόχειρα. Ο σοφός λέει ότι ό,τι βρει το χέρι σου να κάνει, κάνε το με όλη σου τη δύναμη (Εκκλησιαστής 9:10). Συνεπώς, η αριστεία στη δουλειά δεν είναι κοσμική φιλοδοξία, αλλά είναι μαρτυρία. Πράγματι, ένας άντρας επιδέξιος στη δουλειά του θα σταθεί μπροστά σε βασιλιάδες, και όχι μπροστά σε ασήμαντους (Παροιμίες 22:29).

Τέλος, μην ξεχνάς ότι ακόμα και η δουλειά χρειάζεται προσευχή. Κάνε δική σου την προσευχή του ψαλμωδού, να ευλογήσει ο Θεός το έργο των χεριών σου (Ψαλμοί 90:17). Αν θέλεις να μελετήσεις πιο συστηματικά τι σημαίνει να ζεις ολόκληρη τη ζωή σου ως χριστιανός, μπορείς να ξεκινήσεις στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Εκεί ο Λόγος του Θεού γίνεται οδηγός για κάθε μέρα, όχι μόνο για την Κυριακή.

V.Η ελευθερία της πίστης και δουλειάς: ξαναβρίσκεις νόημα

Όταν παύεις να αφήνεις τον Χριστό στην πόρτα, κάτι αλλάζει βαθιά μέσα σου. Βέβαια, η δουλειά δεν γίνεται ξαφνικά εύκολη, ωστόσο γίνεται γεμάτη νόημα. Πράγματι, πια δεν δουλεύεις για να γεμίσεις ένα κενό, αλλά ζητάς πρώτα τη βασιλεία του Θεού, ξέροντας ότι τα υπόλοιπα θα προστεθούν (Ματθαίος 6:33).

Επιπλέον, ελευθερώνεσαι από δύο τυράννους ταυτόχρονα. Δεν χρειάζεται πια να λατρεύεις τη δουλειά για να νιώσεις άντρας, ούτε να την περιφρονείς για να νιώσεις πνευματικός. Θυμήσου: δεν μπορείς να υπηρετείς τον Θεό και το χρήμα (Ματθαίος 6:24). Όταν ξεκαθαρίσει ποιος είναι ο Κύριος, η δουλειά ξαναβρίσκει τη σωστή της θέση.

Έτσι λοιπόν, σταματάς να ζεις διχασμένος. Δηλαδή δεν είσαι πια μισός άνθρωπος πίστης και μισός εργαζόμενος. Αντίθετα, γίνεσαι ολόκληρος: ένας άντρας που η Δευτέρα του ανήκει στον ίδιο Κύριο με την Κυριακή του. Τελικά, αυτή είναι η ελευθερία που υπόσχεται η αληθινή σχέση πίστης και δουλειάς, και είναι πιο κοντά σου απ' όσο νομίζεις.