ΠΆλεφ. Μακάριοι οι άμωμοι εν οδώ· οι περιπατούντες εν τω νόμω του Κυρίου·

ΠΜακάριοι οι φυλάττοντες τα μαρτύρια αυτού, οι εκζητούντες αυτόν εξ όλης καρδίας·

Παυτοί βεβαίως δεν πράττουσιν ανομίαν· εν ταις οδοίς αυτού περιπατούσι.

Πσυ προσέταξας να φυλάττωνται ακριβώς αι εντολαί σου.

ΠΕίθε να κατευθύνωνται αι οδοί μου, διά να φυλάττω τα διατάγματά σου

ΠΤότε δεν θέλω αισχυνθή, όταν επιβλέπω εις πάντα τα προστάγματά σου.

ΠΘέλω σε δοξολογεί εν ευθύτητι καρδίας, όταν μάθω τας κρίσεις της δικαιοσύνης σου.

ΠΤα διατάγματά σου θέλω φυλάττει· μη με εγκαταλίπης ολοκλήρως.

ΠΒεθ. Τίνι τρόπω θέλει καθαρίζει ο νέος την οδόν αυτού; φυλάττων τους λόγους σου.

ΠΕξ όλης της καρδίας μου σε εξεζήτησα· με μη αφήσης να αποπλανηθώ από των προσταγμάτων σου.

ΠΕν τη καρδία μου εφύλαξα τα λόγιά σου, διά να μη αμαρτάνω εις σε.

ΠΕυλογητός είσαι, Κύριε· δίδαξόν με τα διατάγματά σου.

ΠΔιά των χειλέων μου διηγήθην πάσας τας κρίσεις του στόματός σου.

ΠΕν τη οδώ των μαρτυρίων σου ευφράνθην, ως διά πάντα τα πλούτη.

ΠΕις τας εντολάς σου θέλω μελετά, και εις τας οδούς σου θέλω ενατενίζει.

ΠΕις τα διατάγματά σου θέλω εντρυφά· δεν θέλω λησμονήσει τους λόγους σου.

ΠΓίμελ. Αντάμειψον τον δούλον σου· ούτω θέλω ζήσει, και θέλω φυλάξει τον λόγον σου.

ΠΆνοιξον τους οφθαλμούς μου, και θέλω βλέπει τα θαυμάσια τα εκ του νόμου σου.

ΠΠάροικος είμαι εγώ εν τη γή· μη κρύψης απ' εμού τα προστάγματά σου.

ΠΗ ψυχή μου λιποθυμεί εκ του πόθου τον οποίον έχω εις τας κρίσεις σου πάντοτε.

ΠΣυ επετίμησας τους επικαταράτους υπερηφάνους, τους εκκλίνοντας από των προσταγμάτων σου.

ΠΣήκωσον απ' εμού το όνειδος και την καταφρόνησιν· διότι εφύλαξα τα μαρτύριά σου.

ΠΆρχοντες τωόντι εκάθισαν και ελάλουν εναντίον μου· αλλ' ο δούλός σου εμελέτα εις τα διατάγματά σου.

ΠΤα μαρτυριά σου βεβαίως είναι η τρυφή μου και οι σύμβουλοί μου.

ΠΔάλεθ. Η ψυχή μου εκολλήθη εις το χώμα· ζωοποίησόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΕφανέρωσα τας οδούς μου, και μου εισήκουσας· δίδαξόν με τα διατάγματά σου.

ΠΚάμε με να εννοώ την οδόν των εντολών σου, και θέλω μελετά εις τα θαυμάσιά σου.

ΠΗ ψυχή μου τήκεται υπό θλίψεως· στερέωσόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΑπομάκρυνον απ' εμού την οδόν του ψεύδους, και χάρισόν μοι τον νόμον σου.

ΠΤην οδόν της αληθείας εξέλεξα· προ οφθαλμών μου έθεσα τας κρίσεις σου.

ΠΠροσεκολλήθην εις τα μαρτύριά σου· Κύριε, μη με καταισχύνης.

ΠΤην οδόν των προσταγμάτων σου θέλω τρέχει, όταν πλατύνης την καρδίαν μου.

ΠΕ. Δίδαξόν με, Κύριε, την οδόν των διαταγμάτων σου, και θέλω φυλάττει αυτήν μέχρι τέλους.

ΠΣυνέτισόν με, και θέλω φυλάττει τον νόμον σου· ναι, θέλω φυλάττει αυτόν εν όλη καρδία.

ΠΟδήγησόν με εις την οδόν των προσταγμάτων σου· διότι ευφραίνομαι εις αυτήν.

ΠΚλίνον την καρδίαν μου εις τα μαρτύριά σου και μη εις πλεονεξίαν.

ΠΑπόστρεψον τους οφθαλμούς μου από του να βλέπωσι ματαιότητα· ζωοποίησόν με εν τη οδώ σου.

ΠΕκτέλεσον τον λόγον σου προς τον δούλον σου, όστις είναι δεδομένος εις τον φόβον σου.

ΠΑφαίρεσον το όνειδός μου, το οποίον φοβούμαι· διότι αι κρίσεις σου είναι αγαθαί.

ΠΙδού, επεθύμησα τας εντολάς σου· ζωοποίησόν με διά της δικαιοσύνης σου.

ΠΒάου. Και ας έλθη επ εμέ το έλεός σου, Κύριε, και η σωτηρία σου κατά τον λόγον σου.

ΠΤότε θέλω αποκριθή προς τον ονειδίζοντά με· διότι ελπίζω επί τον λόγον σου.

ΠΚαι μη αφαιρέσης ολοτελώς από του στόματός μου τον λόγον της αληθείας· διότι ήλπισα επί τας κρίσεις σου.

ΠΚαι θέλω φυλάττει τον νόμον σου διαπαντός, εις τον αιώνα του αιώνος.

ΠΚαι θέλω περιπατεί εν ευρυχωρία· διότι εξεζήτησα τας εντολάς σου.

ΠΚαι θέλω ομιλεί περί των μαρτυρίων σου έμπροσθεν βασιλέων, και δεν θέλω αισχυνθή.

ΠΚαι θέλω εντρυφά εις τα προστάγματά σου, τα οποία ηγάπησα.

ΠΚαι θέλω υψόνει τας χείρας μου προς τα προστάγματά σου, τα οποία ηγάπησα· και θέλω μελετά εις τα διατάγματά σου.

ΠΖάϊν. Ενθυμήθητι τον λόγον τον προς τον δούλον σου, εις τον οποίον με επήλπισας.

ΠΑύτη είναι η παρηγορία μου εν τη θλίψει μου, ότι ο λόγος σου με εζωοποίησεν.

ΠΟι υπερήφανοι με εχλεύαζον σφόδρα· αλλ' εγώ από του νόμου σου δεν εξέκλινα.

ΠΕνεθυμήθην τας απ' αιώνος κρίσεις σου, Κύριε, και παρηγορήθην.

ΠΦρίκη με κατέλαβεν εξ αιτίας των ασεβών, των εγκαταλειπόντων τον νόμον σου.

ΠΤα διατάγματά σου υπήρξαν εις εμέ ψαλμωδίαι εν τω οίκω της παροικίας μου.

ΠΕνεθυμήθην εν νυκτί το όνομά σου, Κύριε· και εφύλαξα τον νόμον σου.

ΠΤούτο έγεινεν εις εμέ, διότι εφύλαξα τας εντολάς σου.

ΠΧεθ. Συ, Κύριε, μερίς μου είσαι· είπα να φυλάξω τους λόγους σου.

ΠΠαρεκάλεσα το πρόσωπόν σου εν όλη καρδία· ελέησόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΔιελογίσθην τας οδούς μου και έστρεψα τους πόδας μου εις τα μαρτύριά σου.

ΠΈσπευσα και δεν εβράδυνα να φυλάξω τα προστάγματά σου.

ΠΣτίφη ασεβών με περιεκύκλωσαν· αλλ' εγώ δεν ελησμόνησα τον νόμον σου.

ΠΤο μεσονύκτιον εγείρομαι διά να σε δοξολογώ διά τας κρίσεις της δικαιοσύνης σου.

ΠΕγώ είμαι μέτοχος πάντων των φοβουμένων σε και φυλαττόντων τας εντολάς σου.

ΠΗ γη, Κύριε, είναι πλήρης του ελέους σου· δίδαξόν με τα διατάγματά σου.

ΠΤεθ. Συ, Κύριε, ευηργέτησας τον δούλον σου κατά τον λόγον σου.

ΠΔίδαξόν με φρόνησιν και γνώσιν· διότι επίστευσα εις τα προστάγματά σου.

ΠΠριν ταλαιπωρηθώ, εγώ επλανώμην· αλλά τώρα εφύλαξα τον λόγον σου.

ΠΣυ είσαι αγαθός και αγαθοποιός· δίδαξόν με τα διατάγματά σου.

ΠΟι υπερήφανοι έπλεξαν κατ' εμού ψεύδος· αλλ' εγώ εν όλη καρδία θέλω φυλάττει τας εντολάς σου.

ΠΗ καρδία αυτών έπηξεν ως πάχος· αλλ' εγώ εντρυφώ εις τον νόμον σου.

ΠΚαλόν έγεινεν εις εμέ ότι εταλαιπωρήθην, διά να μάθω τα διατάγματά σου.

ΠΟ νόμος του στόματός σου είναι καλήτερος εις εμέ, υπέρ χιλιάδας χρυσίου και αργυρίου.

ΠΙώδ. Αι χείρές σου με έκαμαν και με έπλασαν· συνέτισόν με, και θέλω μάθει τα προστάγματά σου.

ΠΟι φοβούμενοί σε θέλουσι με ιδεί και ευφρανθή, διότι ήλπισα επί τον λόγον σου.

ΠΓνωρίζω, Κύριε, ότι αι κρίσεις σου είναι δικαιοσύνη, και ότι πιστώς με εταλαιπώρησας.

ΠΑς με παρηγορήση, δέομαι, το έλεός σου, κατά τον λόγον σου τον προς τον δούλον σου.

ΠΑς έλθωσιν επ' εμέ οι οικτιρμοί σου, διά να ζώ· διότι ο νόμος σου είναι η τρυφή μου.

ΠΑς αισχυνθώσιν οι υπερήφανοι, διότι ζητούσιν αδίκως να με ανατρέψωσιν· αλλ' εγώ θέλω μελετά εις τας εντολάς σου.

ΠΑς επιστρέψωσιν εις εμέ οι φοβούμενοί σε, και οι γνωρίζοντες τα μαρτύριά σου·

ΠΑς ήναι η καρδία μου άμωμος εις τα διατάγματά σου, διά να μη αισχυνθώ.

ΠΚαφ. Λιποθυμεί η ψυχή μου διά την σωτηρίαν σου· επί τον λόγον σου ελπίζω.

ΠΟι οφθαλμοί μου απέκαμον διά τον λόγον σου, λέγοντες, Πότε θέλεις με παρηγορήσει;

ΠΔιότι έγεινα ως ασκός εν τω καπνώ· αλλά τα διατάγματά σου δεν ελησμόνησα.

ΠΠόσαι είναι αι ημέραι του δούλου σου; πότε θέλεις κάμει κρίσιν εναντίον των καταδιωκόντων με;

ΠΟι υπερήφανοι, οι εναντίοι του νόμου σου, έσκαψαν εις εμέ λάκκους.

ΠΠάντα τα προστάγματά σου είναι αλήθεια· αδίκως με κατατρέχουσι· βοήθησόν μοι.

ΠΠαρ' ολίγον με κατέστρεψαν εις την γήν· αλλ' εγώ δεν εγκατέλιπον τας εντολάς σου.

ΠΖωοποίησόν με κατά το έλεός σου· και θέλω φυλάξει τα μαρτύρια του στόματός σου.

ΠΛάμεδ. Εις τον αιώνα, Κύριε, διαμένει ο λόγος σου εν τω ουρανώ·

Πη αλήθειά σου εις γενεάν και γενεάν· εθεμελίωσας την γην, και διαμένει.

ΠΚατά τας διατάξεις σου διαμένουσιν έως της σήμερον, διότι τα σύμπαντα είναι δούλοι σου.

ΠΕάν ο νόμος σου δεν ήτο η τρυφή μου, τότε ήθελον χαθή εν τη θλίψει μου.

ΠΕις τον αιώνα δεν θέλω λησμονήσει τας εντολάς σου, διότι εν αυταίς με εζωοποίησας.

ΠΣος είμαι εγώ· σώσον με· διότι τας εντολάς σου εξεζήτησα.

ΠΟι ασεβείς με περιέμενον διά να με αφανίσωσιν· αλλ' εγώ θέλω προσέχει εις τα μαρτύριά σου.

ΠΕις πάσαν τελειότητα είδον όριον· αλλ' ο νόμος σου είναι πλατύς σφόδρα.

ΠΜεμ. Πόσον αγαπώ τον νόμον σου· όλην την ημέραν είναι μελέτη μου.

ΠΔιά των προσταγμάτων σου με έκαμες σοφώτερον των εχθρών μου, διότι είναι πάντοτε μετ' εμού.

ΠΕίμαι συνετώτερος πάντων των διδασκόντων με· διότι τα μαρτύριά σου είναι μελέτη μου.

ΠΕίμαι συνετώτερος των γερόντων· διότι εφύλαξα τας εντολάς σου.

ΠΑπό πάσης οδού πονηράς εκώλυσα τους πόδας μου, διά να φυλάξω τον λόγον σου.

ΠΑπό των κρίσεών σου δεν εξέκλινα· διότι συ με εδίδαξας.

ΠΠόσον γλυκείς είναι οι λόγοι σου εις τον ουρανίσκον μου· είναι υπέρ μέλι εις το στόμα μου.

ΠΕκ των εντολών σου έγεινα συνετός· διά τούτο εμίσησα πάσαν οδόν ψεύδους.

ΠΝούν. Λύχνος εις τους πόδας μου είναι ο λόγος σου και φως εις τας τρίβους μου.

ΠΏμοσα και θέλω εμμένει να φυλάττω τας κρίσεις της δικαιοσύνης σου.

ΠΕταλαιπωρήθην σφόδρα· Κύριε, ζωοποίησόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΠρόσδεξαι, δέομαι, τας προαιρετικάς προσφοράς του στόματός μου, Κύριε· και δίδαξόν με τας κρίσεις σου.

ΠΗ ψυχή μου είναι πάντοτε εν κινδύνω· τον νόμον σου όμως δεν ελησμόνησα.

ΠΟι ασεβείς έστησαν εις εμέ παγίδα· αλλ' εγώ από των εντολών σου δεν εξέκλινα.

ΠΤα μαρτύριά σου εκληρονόμησα εις τον αιώνα· διότι ταύτα είναι η αγαλλίασις της καρδίας μου.

ΠΈκλινα την καρδίαν μου εις το να κάμνω τα διατάγματά σου πάντοτε μέχρι τέλους.

ΠΣάμεχ. Εμίσησα τους διεστραμμένους στοχασμούς· τον δε νόμον σου ηγάπησα.

ΠΣυ είσαι η σκέπη μου και η ασπίς μου· επί τον λόγον σου ελπίζω.

ΠΑπομακρύνθητε απ' εμού οι πονηρευόμενοι· διότι θέλω φυλάττει τα προστάγματα του Θεού μου.

ΠΥποστήριζέ με κατά τον λόγον σου και θέλω ζή· και μη με καταισχύνης εις την ελπίδα μου.

ΠΥποστήριζέ με και θέλω σωθή· και θέλω προσέχει διαπαντός εις τα διατάγματά σου.

ΠΣυ κατεπάτησας πάντας τους εκκλίνοντας από των διαταγμάτων σου· διότι ματαία είναι η δολιότης αυτών.

ΠΑποσκυβαλίζεις πάντας τους πονηρούς της γής· διά τούτο ηγάπησα τα μαρτύριά σου.

ΠΈφριξεν η σαρξ μου από του φόβου σου, και από των κρίσεών σου εφοβήθην.

ΠΝγάϊν. Έκαμα κρίσιν και δικαιοσύνην· μη με παραδώσης εις τους αδικούντάς με.

ΠΓενού εγγυητής του δούλου σου εις καλόν· ας μη με καταθλίψωσιν οι υπερήφανοι.

ΠΟι οφθαλμοί μου απέκαμον διά την σωτηρίαν σου και διά τον λόγον της δικαιοσύνης σου.

ΠΚάμε μετά του δούλου σου κατά το έλεός σου και δίδαξόν με τα διατάγματά σου.

ΠΔούλος σου είμαι εγώ· συνέτισόν με, και θέλω γνωρίσει τα μαρτύριά σου.

ΠΚαιρός είναι διά να ενεργήση ο Κύριος· ηκύρωσαν τον νόμον σου.

ΠΔιά τούτο ηγάπησα τα προστάγματά σου υπέρ χρυσίον, και υπέρ χρυσίον καθαρόν.

ΠΔιά τούτο εγνώρισα ορθάς πάσας τας εντολάς σου περί παντός πράγματος· και εμίσησα πάσαν οδόν ψεύδους.

ΠΠε. Θαυμαστά είναι τα μαρτύριά σου· διά τούτο εφύλαξεν αυτά η ψυχή μου.

ΠΗ φανέρωσις των λόγων σου φωτίζει· συνετίζει τους απλούς.

ΠΉνοιξε το στόμα μου και ανεστέναξα· διότι επεθύμησα τα προστάγματά σου.

ΠΕπίβλεψον επ' εμέ και ελέησόν με, καθώς συνειθίζεις προς τους αγαπώντας το όνομά σου.

ΠΣτερέωσον τα βήματά μου εις τον λόγον σου· και ας μη με κατακυριεύση μηδεμία ανομία.

ΠΛύτρωσόν με από καταδυναστείας ανθρώπων, και θέλω φυλάττει τας εντολάς σου.

ΠΕπίφανον το πρόσωπόν σου επί τον δούλον σου, και δίδαξόν με τα διατάγματά σου.

ΠΡύακας υδάτων κατεβίβασαν οι οφθαλμοί μου, επειδή δεν φυλάττουσι τον νόμον σου.

ΠΤσάδε. Δίκαιος είσαι, Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.

ΠΤα μαρτύριά σου, τα οποία διέταξας, είναι δικαιοσύνη και υπερτάτη αλήθεια.

ΠΟ ζήλος μου με κατέφαγε, διότι ελησμόνησαν τους λόγους σου οι εχθροί μου.

ΠΟ λόγος σου είναι κεκαθαρισμένος σφόδρα· διά τούτο ο δούλός σου αγαπά αυτόν.

ΠΜικρός είμαι και εξουδενωμένος· δεν ελησμόνησα όμως τας εντολάς σου.

ΠΗ δικαιοσύνη σου είναι δικαιοσύνη εις τον αιώνα, και ο νόμος σου αλήθεια.

ΠΘλίψεις και στενοχωρίαι με εύρηκαν· τα προστάγματά σου όμως είναι η χαρά μου.

ΠΤα μαρτύριά σου είναι δικαιοσύνη εις τον αιώνα· Συνέτισόν με και θέλω ζήσει.

ΠΚοφ. Έκραξα εν όλη καρδία· άκουσόν μου, Κύριε, και θέλω φυλάξει τα διατάγματά σου.

ΠΈκραξα προς σέ· σώσον με, και θέλω φυλάξει τα μαρτύριά σου.

ΠΠροέλαβον την αυγήν και έκραξα· ήλπισα επί τον λόγον σου.

ΠΟι οφθαλμοί μου προλαμβάνουσι τας νυκτοφυλακάς, διά να μελετώ εις τον λόγον σου.

ΠΆκουσον της φωνής μου κατά το έλεός σου· ζωοποίησόν με, Κύριε, κατά την κρίσιν σου.

ΠΕπλησίασαν οι ακολουθούντες την πονηρίαν· εξέκλιναν από του νόμου σου.

ΠΣυ, Κύριε, είσαι πλησίον, και πάντα τα προστάγματά σου είναι αλήθεια.

ΠΠρο πολλού εγνώρισα εκ των μαρτυρίων σου, ότι εις τον αιώνα εθεμελίωσας αυτά.

ΠΡες. Ιδέ την θλίψιν μου και ελευθέρωσόν με· διότι δεν ελησμόνησα τον νόμον σου.

ΠΔίκασον την δίκην μου και λύτρωσόν με· ζωοποίησόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΜακράν από ασεβών η σωτηρία· διότι δεν εκζητούσι τα διατάγματά σου.

ΠΜεγάλοι οι οικτιρμοί σου, Κύριε· ζωοποίησόν με κατά τας κρίσεις σου.

ΠΠολλοί είναι οι καταδιώκοντές με και οι θλίβοντές με· αλλ' από των μαρτυρίων σου δεν εξέκλινα.

ΠΕίδον τους παραβάτας και εταράχθην· διότι δεν εφύλαξαν τον λόγον σου.

ΠΙδέ πόσον αγαπώ τας εντολάς σου· Κύριε, ζωοποίησόν με κατά το έλεός σου.

ΠΤο κεφάλαιον του λόγου σου είναι η αλήθεια· και εις τον αιώνα μένουσι πάσαι αι κρίσεις της δικαιοσύνης σου.

ΠΣχίν. Άρχοντες με κατεδίωξαν αναιτίως· αλλ' η καρδία μου τρέμει από του λόγου σου.

ΠΑγάλλομαι εις τον λόγον σου, ως ο ευρίσκων λάφυρα πολλά.

ΠΜισώ και βδελύττομαι το ψεύδος· τον νόμον σου αγαπώ.

ΠΕπτάκις της ημέρας σε αινώ, διά τας κρίσεις της δικαιοσύνης σου.

ΠΕιρήνην πολλήν έχουσιν οι αγαπώντες τον νόμον σου· και εις αυτούς δεν υπάρχει πρόσκομμα.

ΠΉλπισα επί την σωτηρίαν σου, Κύριε· και έπραξα τα προστάγματά σου.

ΠΕφύλαξεν η ψυχή μου τα μαρτύριά σου· και ηγάπησα αυτά σφόδρα.

ΠΕφύλαξα τας εντολάς σου και τα μαρτύριά σου· διότι πάσαι αι οδοί μου είναι ενώπιόν σου.

ΠΤαυ. Ας πλησιάση η κραυγή μου ενώπιόν σου, Κύριε· συνέτισόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΑς έλθη η δέησίς μου ενώπιόν σου· λύτρωσόν με κατά τον λόγον σου.

ΠΤα χείλη μου θέλουσι προφέρει ύμνον, όταν με διδάξης τα διατάγματά σου.

ΠΗ γλώσσα μου θέλει λαλεί τον λόγον σου· διότι πάντα τα προστάγματά σου είναι δικαιοσύνη.

ΠΑς ήναι η χειρ σου εις βοήθειάν μου· διότι εξέλεξα τας εντολάς σου.

ΠΕπεθύμησα την σωτηρίαν σου, Κύριε· και ο νόμος σου είναι τρυφή μου.

ΠΑς ζήση η ψυχή μου και θέλει σε αινεί· και αι κρίσεις σου ας με βοηθώσι.

ΠΠεριεπλανήθην ως πρόβατον απολωλός· ζήτησον τον δούλον σου· διότι δεν ελησμόνησα τα προστάγματά σου.