Παιδοκεντρική οικογένεια: το λάθος που γκρεμίζει το πιο γερό θεμέλιο των παιδιών

I.Παιδοκεντρική οικογένεια: ο πόνος του κουρασμένου γονιού

Αρχικά, ας ξεκινήσουμε από εκεί που πονάει. Τρέχεις από το σχολείο στις δραστηριότητες, από το φαγητό στα μαθήματα, και το βράδυ πέφτεις για ύπνο χωρίς να έχεις πει δύο κουβέντες με τον/τη σύντροφό σου. Πράγματι, νιώθεις τύψεις αν αφιερώσεις χρόνο στον γάμο σου, σαν να τον κλέβεις από τα παιδιά. Συνεπώς, η σχέση των συζύγων μπαίνει διαρκώς στην αναμονή.

Ο κόσμος γύρω σου ενισχύει αυτή τη λογική. Σου λέει ότι ο καλός γονιός θυσιάζει τα πάντα, ότι τα παιδιά πρέπει να είναι πάντα πρώτα, ότι ο γάμος μπορεί να περιμένει «μέχρι να μεγαλώσουν». Ωστόσο, αυτή ακριβώς η νοοτροπία χτίζει την παιδοκεντρική οικογένεια, όπου το πρόγραμμα το ορίζουν τα παιδιά κι όχι οι γονείς. Δηλαδή, η παιδοκεντρική οικογένεια δεν είναι μια απόφαση που πήρες συνειδητά· είναι ένα ρεύμα που σε παρέσυρε.

Το αποτέλεσμα της παιδοκεντρικής λογικής; Δύο εξουθενωμένοι ενήλικες που έχουν ξεχάσει γιατί παντρεύτηκαν. Επιπλέον, παιδιά που, παραδόξως, νιώθουν λιγότερο ασφαλή, επειδή το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, δηλαδή ο γάμος των γονιών τους, τρέμει. Ωστόσο, εδώ οι εύκολες απαντήσεις του κόσμου σε αφήνουν στα μισά. Επομένως, χρειάζεσαι κάτι πιο στέρεο.

II.Η βιβλική σειρά: Χριστός, μετά γάμος, ύστερα παιδιά

Η Γραφή δεν αφήνει τη σειρά των προτεραιοτήτων στην τύχη. Όταν ο απόστολος Παύλος δίνει οδηγίες για το σπίτι, δεν αρχίζει από τα παιδιά. Αρχίζει από τους συζύγους. Πρώτα μιλά στις γυναίκες (Εφεσίους 5:22), μετά στους άντρες (Εφεσίους 5:25), και μόνο ύστερα στρέφεται στα παιδιά (Εφεσίους 6:1). Η σειρά δεν είναι τυχαία: η σχέση των συζύγων μπαίνει πρώτη, γιατί πάνω της στηρίζεται όλη η οικογένεια.

Πάνω απ' όλα, όμως, στέκει ο Χριστός. Πράγματι, λίγο πριν δώσει αυτές τις οδηγίες, ο Παύλος καλεί όλους να υποτάσσονται ο ένας στον άλλον μέσα στον φόβο του Θεού (Εφεσίους 5:21). Δηλαδή το πρώτο θεμέλιο δεν είναι ο γάμος καθαυτός, αλλά η κοινή σχέση των συζύγων με τον Χριστό. Συνεπώς, όταν Εκείνος είναι στο κέντρο, ο γάμος αποκτά τη σωστή του θέση, και τα παιδιά βρίσκουν τη δική τους.

Πρόσεξε τι σημαίνει αυτό πρακτικά. Στο βιβλικό μοντέλο, η προτεραιότητα του γάμου δεν ανταγωνίζεται την αγάπη προς τα παιδιά. Την υπηρετεί. Τα παιδιά δεν χρειάζονται γονείς που τους δίνουν τα πάντα κι έχουν χάσει ο ένας τον άλλον. Χρειάζονται έναν γάμο που στέκει, για να σταθούν κι αυτά πάνω του.

III.Γιατί ο γάμος είναι το θεμέλιο της οικογένειας

Στη Γραφή, ο γάμος δεν είναι ένα απλό κομμάτι της οικογένειας· αντίθετα, είναι ο πυρήνας της και το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζονται όλα τα υπόλοιπα. Πράγματι, όταν ο Θεός σχεδίασε την οικογένεια, ξεκίνησε από τους δύο συζύγους που γίνονται «μία σάρκα», και ο άντρας αφήνει πατέρα και μητέρα για να προσκολληθεί στη γυναίκα του (Γένεση 2:24). Δηλαδή, το πρώτο δεσμό δεν τον δημιουργούν τα παιδιά, αλλά οι σύζυγοι.

Γι' αυτό και ο Παύλος συγκρίνει αυτή τη σχέση με τον δεσμό του Χριστού και της εκκλησίας (Εφεσίους 5:23). Δεν υπάρχει υψηλότερη εικόνα. Ο γάμος είναι τόσο ιερός, ώστε γίνεται καθρέφτης της αγάπης του ίδιου του Θεού. Επομένως, όταν παραμελείς τη σχέση των συζύγων για χάρη ενός γεμάτου προγράμματος, δεν παραμελείς απλώς μια σχέση· αμελείς το ίδιο το θεμέλιο της οικογένειας.

Σκέψου το όπως ένα σπίτι. Για παράδειγμα, αν αφιερώνεις όλο τον χρόνο σου στα έπιπλα και τη διακόσμηση, αλλά αγνοείς ραγίσματα στα θεμέλια, το σπίτι θα γείρει όσο όμορφο κι αν φαίνεται. Τα παιδιά είναι η χαρά και ο καρπός του σπιτιού. Ο γάμος, όμως, είναι το θεμέλιο. Συμπερασματικά, δυνάμωσε το θεμέλιο, και όλα τα υπόλοιπα στέκουν πιο γερά.

IV.Αγάπη που θυσιάζεται: ο ρόλος του πατέρα στο σπίτι

Πολλοί άντρες, αν τους ρωτήσεις ποιο είναι το καθήκον τους στο σπίτι, θα απαντήσουν «η αρχηγία». Η Γραφή, όμως, απαντά με άλλη λέξη: «αγάπη». Πράγματι, ο σύζυγος είναι κεφαλή, αλλά η εντολή προς αυτόν δεν είναι να διοικεί· αντίθετα, είναι να αγαπά τη γυναίκα του όπως ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και θυσιάστηκε γι' αυτήν (Εφεσίους 5:25).

Αυτή είναι μια αγάπη που δίνει, όχι που απαιτεί. Ο Κύριος έδειξε τη μεγαλύτερη αγάπη βάζοντας τη ζωή του για τους δικούς του (Ιωάννης 15:13). Συνεπώς, ο πατέρας που θέλει να σταθεί σωστά στο σπίτι, δεν είναι ο μικρός τύραννος που ζητά εξυπηρέτηση. Είναι ο διάκονος που υπηρετεί, προστατεύει και φροντίζει, αρχίζοντας από τη σύζυγό του.

Δες πόσο πρακτικό είναι αυτό για τη μάχη κατά της παιδοκεντρικής λογικής. Δηλαδή, όταν ο σύζυγος αγαπά ενεργά τη γυναίκα του, δίνει στα παιδιά το πιο σπουδαίο μάθημα: τι είναι η αληθινή αγάπη. Πράγματι, τα παιδιά δεν μαθαίνουν την ασφάλεια από το πόσο τρέχουμε γι' αυτά, αλλά από το πόσο σταθερά αγαπιούνται οι γονείς τους μπροστά στα μάτια τους.

V.Πώς να βγεις από την παιδοκεντρική οικογένεια: πρακτικά βήματα

Ας γίνουμε πρακτικοί, γιατί η αλήθεια χωρίς εφαρμογή μένει στα λόγια. Για να βγεις από την παιδοκεντρική οικογένεια, πρώτον, βάλε ξανά τη σχέση των συζύγων στο πρόγραμμα. Δηλαδή, κλείσε σταθερό χρόνο μόνο για τους δυο σας, έστω λίγο κάθε μέρα, και προστάτευσέ τον όπως προστατεύεις μια σημαντική υποχρέωση. Ωστόσο, να ξέρεις: αυτό δεν είναι εγωισμός· είναι επένδυση στο θεμέλιο που στηρίζει τα παιδιά σου.

Δεύτερον, άσε τους γονείς, όχι τα παιδιά, να ορίζουν τον ρυθμό του σπιτιού. Δεν χρειάζεται να πεις «ναι» σε κάθε δραστηριότητα. Ένα σπίτι όπου οι ενήλικες κρατούν το τιμόνι, με αγάπη και ηρεμία, δίνει στα παιδιά περισσότερη ασφάλεια από ένα σπίτι που γυρίζει γύρω από τις δικές τους ορέξεις.

Τρίτον, βάλε τον Χριστό στο κέντρο και των δύο. Η προτεραιότητα του γάμου κρατά μόνο όταν και οι δύο σύζυγοι κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση, τον Κύριο. Προσευχηθείτε μαζί, διαβάστε τον λόγο του μαζί, υποτάσσεστε ο ένας στον άλλον μέσα στον φόβο του Θεού. Όταν Εκείνος είναι το κέντρο, όλα μπαίνουν στη σειρά τους.

Τέλος, μη μένεις μόνος σε αυτή την προσπάθεια. Αν θες να εμβαθύνεις στη βιβλική θεμελίωση της οικογένειας μαζί με άλλους γονείς, το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει δωρεάν μαθήματα που σε στηρίζουν ακριβώς σε αυτό το έργο, να χτίσεις ένα σπίτι πάνω σε γερό θεμέλιο.