Μόνος γονιός; Ο Θεός υπόσχεται να καλύψει αυτό που λείπει στο παιδί σου

I.Μόνος γονιός: ο πόνος που κανείς δεν βλέπει

Αρχικά, ας ονομάσουμε τον πόνο, γιατί το να τον κρύβεις δεν τον κάνει μικρότερο. Όταν είσαι μόνος γονιός, κουβαλάς δύο ρόλους με τη δύναμη του ενός. Δηλαδή δουλεύεις, μαγειρεύεις, ακούς τα μαθήματα, σκουπίζεις τα δάκρυα και, αργά το βράδυ, ρωτάς τον εαυτό σου αν όλα αυτά αρκούν. Ωστόσο, η κούραση είναι πραγματική και δεν σε κάνει αδύναμο γονιό.

Συχνά, μάλιστα, στον σωματικό κόπο προστίθεται και μια βουβή ενοχή. Ίσως ένιωσες την προδοσία ενός χωρισμού, ίσως τη μοναξιά μιας χηρείας, ίσως την πίκρα να παλεύεις ενάντια σε έναν γονιό που δίνει στο παιδί κακό παράδειγμα. Σε κάθε περίπτωση, ο εχθρός σού ψιθυρίζει το ίδιο ψέμα: «Το παιδί σου ξεκίνησε ήδη χαμένο.»

Όμως πρόσεξε κάτι σημαντικό. Πράγματι, η Γραφή ποτέ δεν περιγράφει τη μονογονεϊκή οικογένεια ως καταραμένη ή ξεχασμένη. Αντίθετα, ο Θεός στρέφει την ιδιαίτερη προσοχή Του ακριβώς εκεί που λείπει ο άνθρωπος. Συνεπώς, πριν μιλήσουμε για λύσεις, κράτα τούτο: ο πόνος σου είναι γνωστός στον ουρανό, και αυτό αλλάζει τα πάντα.

II.Γιατί οι κοσμικές απαντήσεις σε αφήνουν μόνο σου

Ο κόσμος σού προσφέρει δύο εξίσου άδειες απαντήσεις. Πρώτον, σου σερβίρει την ενοχή: «Δικό σου φταίξιμο, το παιδί σου θα το πληρώσει.» Δεύτερον, σου δίνει μια φτηνή αισιοδοξία: «Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά από μόνα τους.» Καμία από τις δύο, ωστόσο, δεν αντέχει σε μια δύσκολη νύχτα.

Σκέψου το λίγο. Η ενοχή σε παραλύει και σε πείθει ότι το μέλλον είναι ήδη χαμένο, ενώ η τυφλή αισιοδοξία σε αφήνει χωρίς πραγματικό στήριγμα όταν τα πράγματα δυσκολέψουν. Δηλαδή ο κόσμος ή σε καταδικάζει ή σε αποκοιμίζει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σε στηρίζει.

Επιπλέον, οι κοσμικές απαντήσεις βασίζονται όλες στη δική σου επάρκεια. Σου λένε, στην ουσία, ότι αν είσαι αρκετά δυνατός, αρκετά έξυπνος ή αρκετά τυχερός, θα τα καταφέρεις μόνος. Η αληθινή ελπίδα για γονείς, αντίθετα, δεν στηρίζεται στη δική σου δύναμη, αλλά στην υπόσχεση Εκείνου που δεν κουράζεται ποτέ. Γι' αυτό ακριβώς οι ανθρώπινες συμβουλές σε αφήνουν τελικά πιο μόνο από πριν.

III.Πατέρας των ορφανών: η υπόσχεση που αλλάζει τα πάντα

Εδώ βρίσκεται η καρδιά της ελπίδας σου. Ο Θεός δεν είναι ένας μακρινός θεατής· παρουσιάζεται ο ίδιος ως πατέρας των ορφανών και ως κριτής που υπερασπίζεται τις χήρες (Ψαλμοί 68:5). Με άλλα λόγια, εκεί ακριβώς που λείπει ο ανθρώπινος πατέρας, μπαίνει ο ουράνιος Πατέρας με ιδιαίτερη χάρη και τρυφερότητα.

Αυτό δεν είναι απλώς ένας όμορφος τίτλος. Αντίθετα, είναι δράση. Πράγματι, η Γραφή λέει ότι ο Κύριος προστατεύει τους ξένους και στηρίζει τον ορφανό και τη χήρα (Ψαλμοί 146:9). Δηλαδή το παιδί σου δεν μεγαλώνει σε ένα κενό· μεγαλώνει κάτω από μια συγκεκριμένη, ενεργή φροντίδα του ίδιου του Θεού. Επιπλέον, εκείνος υπόσχεται να καλύψει κάθε πραγματική ανάγκη σύμφωνα με τον πλούτο Του (Φιλιππησίους 4:19).

Πρόσεξε, ακόμη, και την υπόσχεση που αγγίζει βαθιά κάθε εγκαταλειμμένη καρδιά. Ακόμη κι αν ο πατέρας και η μητέρα εγκαταλείψουν το παιδί, ο Κύριος υπόσχεται να το δεχτεί (Ψαλμοί 27:10). Συνεπώς, ό,τι κενό κι αν άφησε ο άλλος γονιός, δεν μένει ανοιχτό για πάντα. Ο Θεός το γεμίζει ο ίδιος, και μάλιστα τοποθετεί τους μόνους μέσα σε μια νέα οικογένεια (Ψαλμοί 68:6).

IV.Ένας γονιός στον Κύριο αρκεί: γιατί η διδαχή μετράει

Ίσως σκέφτεσαι: «Ωραίες οι υποσχέσεις, αλλά πρακτικά, μπορεί ένας μόνο γονιός να αναθρέψει σωστά ένα παιδί;» Η απάντηση της Γραφής είναι ξεκάθαρα ναι. Δηλαδή αυτό που είναι αναντικατάστατο δεν είναι ο αριθμός των γονιών, αλλά η πιστή διδαχή του Κυρίου μέσα στο σπίτι.

Δες πώς το θέτει ο λόγος του Θεού. Δηλαδή η εντολή είναι να διδάσκεις επιμελώς τα παιδιά σου, μιλώντας για τον Κύριο όταν κάθεσαι στο σπίτι, όταν περπατάς στον δρόμο, όταν πλαγιάζεις και όταν σηκώνεσαι (Δευτερονόμιο 6:7). Πρόσεξε ότι αυτή η εντολή δεν απαιτεί δύο γονείς· απαιτεί μια καρδιά πρόθυμη να περάσει την αλήθεια στο παιδί μέσα στην καθημερινότητα.

Επιπλέον, υπάρχει μια υπόσχεση συνδεδεμένη με αυτή τη διδαχή. Όταν εκπαιδεύεις το παιδί στην αρχή του δρόμου του, δεν θα απομακρυνθεί από αυτόν ούτε όταν γεράσει (Παροιμίες 22:6). Δηλαδή ο σπόρος που φυτεύεις σήμερα, μόνη ή μόνος, δεν χάνεται. Συνεπώς, μην υποτιμάς τη δύναμη της δικής σου σταθερής, καθημερινής μαρτυρίας· είναι ακριβώς το μέσο που χρησιμοποιεί ο Θεός.

V.Πρακτικά βήματα για κάθε μόνο γονιό

Ας γίνουμε τώρα συγκεκριμένοι, γιατί η ελπίδα χωρίς πράξη μένει μετέωρη. Πρώτον, σταμάτα να μετράς αυτό που λείπει και άρχισε να εμπιστεύεσαι Εκείνον που το καλύπτει. Κάθε φορά που η ενοχή σού λέει «δεν φτάνεις», απάντησέ της με την υπόσχεση ότι ο Θεός είναι ο πατέρας των ορφανών. Αυτή η αλλαγή σκέψης δεν είναι αυθυποβολή· είναι το να στηρίζεσαι στον λόγο Του.

Δεύτερον, κάνε τη διδαχή του Κυρίου μέρος της καθημερινότητας, όχι ένα ξεχωριστό «μάθημα». Μίλα για τον Θεό στο τραπέζι, στο αυτοκίνητο, την ώρα του ύπνου. Προσευχήσου φωναχτά με το παιδί σου, ακόμη και για τα μικρά. Έτσι, χωρίς να χρειάζεσαι δεύτερο γονιό, χτίζεις το πιο σταθερό θεμέλιο που υπάρχει.

Τρίτον, μην προσπαθείς να είσαι και οι δύο γονείς. Δεν χρειάζεται. Άσε τον Θεό να είναι ο Πατέρας που λείπει και ζήτα Του στήριξη όταν λυγίζεις. Παράλληλα, μην απομονώνεσαι: η εκκλησία είναι η οικογένεια μέσα στην οποία ο Θεός τοποθετεί τους μοναχικούς. Αναζήτησε ώριμους πιστούς που θα σταθούν δίπλα στο παιδί σου.

Τέλος, τάισε τη δική σου πίστη, γιατί ένα κουρασμένο φυτό δεν ποτίζει. Αν θέλεις να γνωρίσεις βαθύτερα αυτές τις υποσχέσεις και να στηριχτείς σε στέρεη διδασκαλία, το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει δωρεάν μαθήματα που τρέφουν ακριβώς αυτή την ελπίδα. Δεν παλεύεις μόνος· παλεύεις με τον Θεό στο πλευρό σου.