«Έλπιζε στον Κύριο μ' όλη σου την καρδιά, και μη στηρίζεσαι στη δική σου σύνεση.»
Παροιμίες 3:5
Πώς βάζεις τον Θεό πρώτο στον έρωτα, όταν η καρδιά σου χτυπάει για κάποιον και δεν ξέρεις αν είναι το θέλημά Του; Αυτή η ερώτηση δεν είναι θεωρητική. Είναι ο πραγματικός κόμπος στο στομάχι σου, όταν αγαπάς αλλά φοβάσαι πως, αν αφήσεις τον Θεό να αποφασίσει, θα χάσεις το πιο πολύτιμο πράγμα της ζωής σου.
Θα σου πω από την αρχή την απάντηση, και μετά θα τη δούμε μαζί: το να βάλεις τον Θεό πρώτο στον έρωτα δεν σου στερεί την αγάπη. Αντίθετα, την κάνει ασφαλή. Δηλαδή, δεν είναι ένα «όχι» στον πόθο σου. Πράγματι, είναι ένα «εμπιστέψου με» από Εκείνον που σε αγάπησε πρώτος και ξέρει τι σου χρειάζεται.
Για να μη μείνει αυτό μια ωραία ιδέα, θα συναντήσουμε δύο πραγματικούς νέους που το έζησαν: τον Τζον και την Μπέτυ Σταμ. Αγαπιόνταν βαθιά, όμως άφησαν τη σχέση τους στα χέρια του Θεού πριν προλάβουν καν να αρραβωνιαστούν. Και ακριβώς εκεί, στην παράδοση, βρήκαν την ειρήνη που εσύ τώρα ψάχνεις.
Η πάλη: αγαπώ, αλλά δεν ξέρω αν το θέλει ο Θεός
Ας πούμε την αλήθεια για το πού βρίσκεσαι. Υπάρχει ένα πρόσωπο που σε κάνει να χαμογελάς χωρίς λόγο. Ωστόσο, μέσα σου παλεύει ένας φόβος: «Κι αν δεν είναι αυτός ο άνθρωπος για μένα; Κι αν περιμένω και τελικά μείνω μόνος;». Έτσι αρχίζεις να σφίγγεις τα δάχτυλα γύρω από τη σχέση, σαν να φοβάσαι πως, αν τη χαλαρώσεις, θα σου ξεφύγει.
Ωστόσο, αυτό ακριβώς το σφίξιμο είναι που κλέβει την ειρήνη σου. Όσο προσπαθείς να ελέγξεις το αποτέλεσμα, τόσο πιο πολύ αγχώνεσαι. Επομένως, το πρώτο βήμα δεν είναι να βρεις την «απάντηση», αλλά να αλλάξεις το πρόσωπο στο οποίο εμπιστεύεσαι την απάντηση. Όταν βάζεις τον Θεό πρώτο στον έρωτα, σταματάς να κουβαλάς ένα βάρος που ποτέ δεν ήταν δικό σου.
Η Γραφή δεν σου ζητάει να καταλάβεις τα πάντα από πριν. Αντίθετα, σου ζητάει κάτι πιο απλό και πιο δύσκολο μαζί: να εμπιστευτείς (Παροιμίες 3:5). Πράγματι, εκεί ξεκινάει ο δρόμος που οδηγεί όχι στο άγχος, αλλά στην ξεκούραση. Δηλαδή, όταν Τον αναγνωρίζεις σ' όλους τους δρόμους σου, Εκείνος αναλαμβάνει να ισιώσει τα βήματά σου (Παροιμίες 3:6).
Δύο νέοι που είχαν τον Θεό πρώτο στον έρωτα
Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Τζον Σταμ ένιωσε για πρώτη φορά κάτι ξεχωριστό για μια σεμνή κοπέλα, την Μπέτυ. Ήταν και οι δύο φοιτητές, με την ίδια λαχτάρα: να υπηρετήσουν τον Θεό μακριά, στην Κίνα. Πράγματι, η Μπέτυ από τη μεριά της δεν έκρυψε ότι κι εκείνη τον αγαπούσε. Δηλαδή, είχαν την ίδια καρδιά, το ίδιο όραμα, τον ίδιο Κύριο.
Κι όμως, ο δρόμος μπροστά τους ήταν θολός. Η Μπέτυ θα έφευγε για την Κίνα μήνες πριν από εκείνον. Ο Τζον δεν είχε ακόμη γίνει δεκτός στην ίδια αποστολή. Από αγάπη, μάλιστα, δεν τόλμησε να της ζητήσει να αρραβωνιαστούν και να τον περιμένει χρόνια, χωρίς να ξέρει αν θα την ακολουθούσε ποτέ.
Το σύνθημα και των δύο ήταν δύο λέξεις: «Ο Θεός πρώτος». Δεν ήταν ένα ευσεβές ρητό για τον τοίχο. Αντίθετα, ήταν η πραγματική απόφασή τους, ότι τίποτα -ούτε καν η αγάπη τους- δεν θα έμπαινε πάνω από την πιστότητα στον Κύριο (Ματθαίος 6:33). Έτσι, ακριβώς επειδή έβαλαν τον Θεό πρώτο στον έρωτα, μπόρεσαν ν' αφήσουν το αύριο ανοιχτό στα χέρια Του.
Παράδοση στον Χριστό: άσε τα δικαιώματά σου κάτω
Τι σήμαινε στην πράξη αυτό το «πρώτος ο Θεός»; Σήμαινε ότι ο Τζον και η Μπέτυ άφησαν κάτω τα δικαιώματά τους πάνω στον εαυτό τους. Η Μπέτυ το έγραψε καθαρά: μετέφερε τους πιο μύχιους πόθους της κάτω από την κυριότητα του Θεού, και τότε ήρθε η ειρήνη. Αυτή είναι η παράδοση στον Χριστό.
Ίσως αυτή η λέξη, «παράδοση», σου φαίνεται τρομακτική. Νιώθεις πως, αν παραδώσεις τη σχέση σου, ο Θεός θα σου την πάρει. Όμως ο Ιησούς δεν ζητάει να χάσεις τη ζωή σου για να σε αδειάσει· σε καλεί να σηκώσεις τον σταυρό σου και να Τον ακολουθήσεις (Ματθαίος 16:24). Παραδόξως, αυτό που κρατάς σφιχτά το χάνεις, ενώ αυτό που Του εμπιστεύεσαι το βρίσκεις αληθινά (Ματθαίος 16:25).
Επομένως, η παράδοση δεν είναι παθητική παραίτηση. Αντίθετα, είναι μια ζωντανή πράξη εμπιστοσύνης: παρουσιάζεις τον εαυτό σου, μαζί με την αγάπη σου, σαν θυσία ζωντανή στον Θεό (Ρωμαίους 12:1). Συνεπώς, δεν παρατάς τον έρωτα. Τον τοποθετείς εκεί όπου είναι πιο ασφαλής από οπουδήποτε αλλού: στα χέρια Εκείνου που σε αγαπάει.
Αναμονή χωρίς αρραβώνα: ο Θεός πρώτος στον έρωτα φέρνει ειρήνη
Όταν η Μπέτυ έφυγε για την Κίνα, δεν υπήρχε αρραβώνας. Δεν υπήρχε δαχτυλίδι, ούτε υπόσχεση γραμμένη στο χαρτί. Υπήρχε μόνο μια αγάπη αφημένη στον Θεό. Η αναμονή χωρίς αρραβώνα είναι ίσως ο πιο σκληρός χώρος της καρδιάς: αγαπάς, αλλά δεν ελέγχεις τίποτα. Κι όμως, αυτός είναι ακριβώς ο τόπος όπου ο Θεός σε διδάσκει να ξεκουράζεσαι.
Ο ψαλμωδός δεν λέει «πάλεψε σκληρότερα» ή «βιάσου». Αντίθετα, λέει: ησύχασε και περίμενε (Ψαλμοί 37:7). Επιπλέον, σου δείχνει τι κάνεις με όλο αυτό το άγχος: το γυρίζεις σε προσευχή (Φιλιππησίους 4:6). Δηλαδή, αντί να μετράς τις μέρες με αγωνία, παραδίδεις τον δρόμο σου στον Κύριο και Τον αφήνεις να ενεργήσει (Ψαλμοί 37:5). Έτσι, η αναμονή παύει να είναι κενό και γίνεται εμπιστοσύνη.
Ωστόσο, πρόσεξε την υπόσχεση: η ειρήνη του Θεού, που ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη λογική, φυλάει την καρδιά σου (Φιλιππησίους 4:7). Δεν σου υπόσχεται ότι θα πάρεις αυτό που θέλεις τη στιγμή που το θέλεις. Αντιθέτως, σου υπόσχεται κάτι σπανιότερο: μια καρδιά που δεν τρέμει πια, ακόμη κι όταν το μέλλον μένει ανοιχτό.
Η κυριότητα του Χριστού και η αγνότητα του σώματος
Το να βάζεις τον Θεό πρώτο στον έρωτα δεν αφορά μόνο το μέλλον. Αφορά και το σώμα σου σήμερα. Η αγνότητα δεν είναι ένας ψυχρός κανόνας που σου χάλασε ο Θεός για να σε στερήσει τη χαρά. Είναι η φυσική συνέπεια του ότι ανήκεις σε Εκείνον. Το σώμα σου δεν είναι δικό σου ιδιοκτησία να το ξοδέψεις όπως να 'ναι.
Ο Παύλος το λέει με τρυφερότητα και σοβαρότητα μαζί: το σώμα σου είναι ναός του Αγίου Πνεύματος, και δεν ανήκεις στον εαυτό σου (Α' Κορινθίους 6:19). Πράγματι, αγοράστηκες με τίμημα (Α' Κορινθίους 6:20). Επομένως, η κυριότητα του Χριστού σημαίνει ότι Εκείνος είναι ο Κύριος και σ' αυτόν τον τομέα. Όχι για να σε φυλακίσει, αλλά επειδή σε αγαπάει αρκετά ώστε να φυλάει αυτό που είναι πολύτιμο.
Άλλωστε, η αγνότητα πηγάζει από μια αλήθεια βαθύτερη: δεν ζεις πια εσύ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα σου (Γαλάτες 2:20). Γι' αυτό, αν έχεις ήδη σφάλει σ' αυτό, άκουσέ με καθαρά: η χάρη του Θεού είναι μεγαλύτερη από κάθε πτώση. Δεν υπάρχει εδώ καμία ντροπή που να μη σκεπάζει το αίμα του Χριστού. Η κυριότητά Του δεν σε καταδικάζει· αντιθέτως, σε αποκαθιστά. Αρχίζεις από εκεί που είσαι, και Εκείνος σε ξανασηκώνει.
Γιατί ο Θεός πρώτος στον έρωτα κάνει την αγάπη ασφαλή
Ίσως ρωτάς: «Μα αν αφήσω τα πάντα στον Θεό, μήπως μου τα στερήσει;». Ωστόσο, σκέψου το αντίστροφα. Ο Θεός δεν λυπήθηκε ούτε τον ίδιο Του τον Υιό, αλλά Τον παρέδωσε για χάρη σου (Ρωμαίους 8:32). Επομένως, αν έδωσε το πιο ακριβό που είχε, γιατί να σου αρνηθεί ό,τι πραγματικά είναι καλό για σένα; Η εμπιστοσύνη δεν είναι ρίσκο σε άγνωστο πρόσωπο· αντιθέτως, είναι ανάπαυση σ' Εκείνον που το απέδειξε.
Όταν παραδίδεις τον έρωτά σου, δεν τον αφήνεις στην τύχη. Αντίθετα, τον αφήνεις σε χέρια που ξέρουν να φροντίζουν. Γι' αυτό η αγάπη που έχει τον Θεό πρώτο γίνεται ασφαλής: δεν στηρίζεται πια στον φόβο σου μήπως τη χάσεις, αλλά στην πιστότητα Εκείνου που δεν χάνεται ποτέ. Επιπλέον, καθώς ευφραίνεσαι στον Κύριο, Εκείνος δίνει στην καρδιά σου τα αληθινά της αιτήματα (Ψαλμοί 37:4). Αν θέλεις να εμβαθύνεις σ' αυτή τη βιβλική εμπιστοσύνη, μπορείς να μελετήσεις περισσότερα μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.
Λοιπόν, σήμερα, εκεί όπου είσαι, μπορείς να κάνεις αυτό που έκαναν ο Τζον και η Μπέτυ. Άνοιξε τα χέρια σου και πες: «Κύριε, και αυτή η αγάπη είναι δική Σου. Κάν' το θέλημά Σου». Δεν χάνεις τίποτα παραδίδοντας. Κερδίζεις την ειρήνη που ψάχνεις από την αρχή.
Βασικά σημεία
- 01Το να έχεις τον Θεό πρώτο στον έρωτα δεν σου στερεί την αγάπη· την κάνει ασφαλή, γιατί τη στηρίζει στην πιστότητα του Θεού κι όχι στον δικό σου φόβο.
- 02Η παράδοση στον Χριστό δεν είναι παραίτηση από τη σχέση, αλλά μια ζωντανή πράξη εμπιστοσύνης: αφήνεις κάτω τα δικαιώματά σου για να βρεις αληθινά αυτό που σου χάρισε.
- 03Η αναμονή χωρίς αρραβώνα γίνεται υποφερτή όταν την μετατρέπεις σε προσευχή· τότε η ειρήνη του Θεού φυλάει την καρδιά σου ακόμη κι όταν το μέλλον μένει ανοιχτό.
- 04Η κυριότητα του Χριστού πάνω στο σώμα και την αγνότητά σου δεν σε καταδικάζει· κι αν έσφαλες, η χάρη Του είναι μεγαλύτερη και σε αποκαθιστά εκεί που είσαι.