Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
ΒΙΒΛΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗΔίκτυο Βίβλου
Τόμος 1Τεύχος 01
Έρωτας & αγνότητα8΄ ανάγνωση5 ενότητες

Η αγάπη σημαίνει θυσία: το «ναι» που σου ζητά να αφήσεις τα πάντα

Η αληθινή αγάπη δεν ψάχνει το πιο εύκολο, αλλά τολμά να βάλει τα πάντα στο θυσιαστήριο - όπως μια νεαρή γυναίκα που είπε «ναι» σ' έναν άντρα και σ' έναν Θεό που της ζητούσαν τα πάντα.

Κοινοποίηση
Περίληψη

«Αν κάποιος έρχεται κοντά μου και δεν αγαπάει εμένα περισσότερο από τον πατέρα του και τη μητέρα και τη γυναίκα και τα παιδιά και τους αδελφούς και τις αδελφές, ακόμα και την ίδια του τη ζωή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.»

Λουκάς 14:26

Η αγάπη σημαίνει θυσία, και αυτή είναι ίσως η πιο δύσκολη αλήθεια που θα ακούσεις ποτέ για τον έρωτα. Όλοι ονειρευόμαστε μια αγάπη που μας κάνει τη ζωή πιο εύκολη, πιο ασφαλή, πιο γεμάτη. Ωστόσο, κάθε φορά που μια σχέση γίνεται αληθινή, έρχεται η στιγμή που κάποιος σού ζητάει να αφήσεις κάτι: μια συνήθεια, μια άνεση, ένα σχέδιο, ακόμα και ολόκληρο το μέλλον που είχες φανταστεί.

Αν αυτή τη στιγμή στέκεσαι μπροστά σ' έναν τέτοιο «ναι» που τρομάζει, θέλω να ξέρεις πως δεν είσαι ούτε ανόητος ούτε υπερβολικά ρομαντικός. Πράγματι, ο φόβος που νιώθεις είναι σημάδι ότι κατάλαβες κάτι σωστά: η αληθινή αγάπη έχει κόστος. Δεν είναι μόνο πεταλούδες στο στομάχι· είναι και μια θυσία, ένα θυσιαστήριο όπου αφήνεις κομμάτια του εαυτού σου. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η θυσία είναι που της δίνει αξία.

Παρακάτω θα γνωρίσεις μια νεαρή γυναίκα που είπε αυτό το τρομακτικό «ναι» πριν από διακόσια χρόνια. Επιπλέον, θα δούμε μαζί τι λέει η Γραφή για το κόστος της αγάπης, για την κλήση του Θεού και για το πώς η παράδοση στον Θεό μετατρέπει τον φόβο σε ειρήνη. Είτε σου ράγισε κάποτε την καρδιά ένας φόβος της δέσμευσης, είτε περιμένεις με δάκρυα τον δικό σου άνθρωπο, αυτή η ιστορία μιλάει σ' εσένα.

Όταν η αγάπη σημαίνει θυσία: η ιστορία ενός τρομακτικού «ναι»

Ήταν 28 Ιουνίου 1810. Η Nancy Hasseltine, μόλις είκοσι ενός ετών, ζούσε σ' ένα μεγάλο, άνετο σπίτι στη Μασαχουσέτη. Εκείνη τη μέρα ήρθε για φαγητό ένας νεαρός μελλοντικός ιεραπόστολος, ο Adoniram Judson. Πράγματι, λίγο αργότερα εκείνος της έγραψε ότι την ήθελε για σύζυγο. Ωστόσο, το «ναι» που της ζητούσε δεν ήταν ένα συνηθισμένο «ναι» του έρωτα.

Πριν καν απαντήσει στον Adoniram, η Nancy έγραψε στο ημερολόγιό της ένα ερώτημα που λίγοι ερωτευμένοι τολμούν να κάνουν. Δεν αναρωτήθηκε πρώτα «θα με αγαπάει για πάντα;», αλλά «είμαι πρόθυμη να παραδοθώ ολόκληρη στον Θεό και να τον αφήσω να κάνει μ' εμένα ό,τι Του αρέσει;». Καταρχήν, αυτή η γυναίκα κατάλαβε ότι η αγάπη και η πίστη ζητούν το ίδιο πράγμα: ολόκληρη.

Ο Adoniram, μάλιστα, δεν έκρυψε το κόστος. Συνεπώς, έγραψε στον πατέρα της ρωτώντας τον αν δεχόταν να αποχαιρετήσει την κόρη του και να μην την ξαναδεί ποτέ σ' αυτόν τον κόσμο, εκτεθειμένη στους κινδύνους της θάλασσας, στις αρρώστιες των τροπικών, σε διωγμούς και ίσως σ' έναν βίαιο θάνατο. Πράγματι, τα λόγια του Ιησού γι' αυτό το τίμημα είναι σκληρά αλλά ειλικρινή: όποιος δεν αγαπά Εκείνον πάνω απ' όλα δεν μπορεί να είναι μαθητής Του (Λουκάς 14:26), και όποιος δεν απαρνείται όσα έχει δεν μπορεί να Τον ακολουθήσει (Λουκάς 14:33).

Το κόστος της αγάπης: γιατί η αληθινή αγάπη δίνει τον εαυτό της

Σήμερα μας έχουν μάθει ότι ο έρωτας υπάρχει για να μας κάνει ευτυχισμένους. Ωστόσο, η Γραφή δείχνει μια αγάπη που μετριέται όχι με όσα παίρνεις αλλά με όσα δίνεις. Στη γλώσσα του Ιησού, αγάπη σημαίνει θυσία: η μεγαλύτερη αγάπη είναι να δίνει κανείς τη ζωή του για χάρη εκείνων που αγαπά (Ιωάννης 15:13). Δηλαδή, το κόστος της αγάπης δεν είναι το ελάττωμά της· είναι η ίδια η ουσία της.

Η Nancy δεν αγάπησε τον Adoniram επειδή της υποσχέθηκε ασφάλεια. Αντίθετα, τον αγάπησε αν και ήξερε ότι μαζί του θα έχανε την πατρίδα, την οικογένεια και ίσως τη ζωή της. Αυτό είναι το παράδοξο που λίγοι θέλουν να ακούσουν: η αγάπη που δεν κοστίζει τίποτα συνήθως δεν αξίζει και πολλά. Πράγματι, εκεί που δεν υπάρχει θυσία, σπάνια υπάρχει βάθος. Συνεπώς, μην τρομάζεις όταν η αγάπη σού ζητάει μια θυσία· φοβήσου περισσότερο μια αγάπη που δεν ζητάει τίποτα.

Ίσως φοβάσαι ότι ο άνθρωπος που αγαπάς σού ζητάει υπερβολικά πολλά. Όμως ρώτησε τον εαυτό σου: μήπως αυτό που νιώθεις σαν απειλή είναι στην πραγματικότητα η πρόσκληση να αγαπήσεις αληθινά; Ο Ιησούς προειδοποίησε ότι αν αγαπάμε ακόμα και τους γονείς μας πάνω από Εκείνον, δεν είμαστε άξιοί Του (Ματθαίος 10:37). Συνεπώς, το κόστος της αγάπης μάς ωθεί να βάλουμε τα πάντα στη σωστή σειρά, με πρώτο τον Θεό.

Η κλήση του Θεού πάνω από το όνειρο της ασφάλειας

Όταν η Nancy αποφάσισε, δεν το έκανε επειδή παρασύρθηκε από έναν γοητευτικό άντρα. Σ' ένα γράμμα της έγραψε ότι η απόφασή της γεννήθηκε από τη συνείδηση ενός χρέους απέναντι στον Θεό και από τη βεβαιότητα ότι αυτή ήταν η κλήση Του. Δηλαδή, πίσω από το «ναι» στον Adoniram υπήρχε ένα μεγαλύτερο «ναι» στον Θεό.

Εδώ κρύβεται κάτι που αλλάζει τα πάντα στον έρωτα. Όταν ζητάς πρώτα τη βασιλεία του Θεού (Ματθαίος 6:33), τότε ο σύντροφος, ο γάμος και το μέλλον μπαίνουν στη θέση τους ως δώρα και όχι ως είδωλα. Αντίθετα, όταν βάζεις τον άνθρωπο στη θέση του Θεού, του φορτώνεις ένα βάρος που κανείς θνητός δεν αντέχει. Γι' αυτό η αγάπη σημαίνει θυσία και του εγωισμού μας: θυσιάζουμε την απαίτηση να μας σώσει ο άλλος.

Το πρότυπο αυτής της αγάπης είναι ο ίδιος ο Χριστός. Η Γραφή μάς καλεί να έχουμε το ίδιο φρόνημα μ' Εκείνον (Φιλιππησίους 2:5), που, αν και ήταν Θεός, άδειασε τον εαυτό Του και πήρε μορφή δούλου (Φιλιππησίους 2:7). Επομένως, η κλήση του Θεού στον έρωτα δεν είναι να σταθούμε ψηλά και να απαιτήσουμε, αλλά να σκύψουμε και να δώσουμε - όπως έκανε Εκείνος πρώτος για εμάς.

Παράδοση στον Θεό: το θυσιαστήριο όπου η αγάπη σημαίνει θυσία

Σ' ένα γράμμα της η Nancy έγραψε ότι ήταν αποφασισμένη να αφήσει όλες τις ανέσεις της και να βάλει τη στοργή της προς συγγενείς και φίλους «πάνω στο θυσιαστήριο». Πρόσεξε την εικόνα: θυσιαστήριο. Ωστόσο, δεν είπε ότι έπαψε να αγαπάει την οικογένειά της· είπε ότι την παρέδωσε στον Θεό. Δηλαδή, έτσι ακριβώς μοιάζει η παράδοση στον Θεό: δεν σκοτώνεις τους πόθους σου, τους αποθέτεις σε χέρια πιο σοφά από τα δικά σου.

Η Γραφή χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς εικόνα όταν μας καλεί να προσφέρουμε τον εαυτό μας σαν ζωντανή θυσία στον Θεό (Ρωμαίους 12:1). Παράξενο, έτσι; Μια θυσία που μένει ζωντανή. Αυτό σημαίνει η παράδοση: όχι να χαθείς, αλλά να ζήσεις πραγματικά, ανήκοντας πια σ' Εκείνον. Πράγματι, εδώ είναι που η αγάπη σημαίνει θυσία και όχι αυτοκαταστροφή.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει να εμπιστευτείς στον Θεό τον δρόμο σου, ακόμα και όταν δεν βλέπεις πού οδηγεί. Η Γραφή μάς προτρέπει να αναθέσουμε στον Κύριο τον δρόμο μας και να ελπίζουμε σ' Εκείνον (Ψαλμοί 37:5). Δηλαδή, δεν χρειάζεται να καταλάβεις τα πάντα πριν πεις «ναι»· χρειάζεται μόνο να εμπιστευτείς Εκείνον που κρατάει το αύριο. Αν θέλεις βαθύτερη μελέτη πάνω σ' αυτές τις αλήθειες, μπορείς να επισκεφθείς το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.

Όταν φοβάσαι το τίμημα: η χάρη που φτάνει για κάθε μέρα

Ας μην ωραιοποιήσουμε όσα έζησε η Nancy. Βαθιά στην καρδιά της, η αποφασιστικότητά της υπονομευόταν κάποιες φορές από φόβους. Έγραψε ότι, αν δεν είχε τις υποσχέσεις του Θεού, θα βούλιαζε στην απελπισία. Όμως κρατήθηκε από μια μόνο βεβαιότητα: ο Ιησούς είναι πιστός και οι υποσχέσεις Του είναι πολύτιμες. Επομένως, αν κι εσύ φοβάσαι το κόστος, βρίσκεσαι σε καλή παρέα.

Αν έχεις ήδη αποτύχει να αγαπήσεις θυσιαστικά, αν κράτησες τον εαυτό σου, αν πρόδωσες ή πληγώθηκες, ή αν σου ράγισε κάποιος την καρδιά και έφυγε, άκουσε αυτό: ο Θεός δεν σε ντροπιάζει. Αντίθετα, σου λέει ότι η χάρη Του σού αρκεί, γιατί η δύναμή Του φανερώνεται τέλεια μέσα στην αδυναμία σου (Β' Κορινθίους 12:9). Δηλαδή, δεν χρειάζεται να είσαι ήρωας για να κάνεις αυτή τη θυσία της αγάπης· χρειάζεται μόνο να αφεθείς στη χάρη που σε θεραπεύει και σε αποκαθιστά. Έτσι, ακόμα κι αν τώρα περιμένεις και η καρδιά σου φλέγεται, δεν είσαι μόνος.

Πού βρίσκουμε τη δύναμη για ένα τέτοιο «ναι»; Κοιτώντας τον Ιησού (Εβραίους 12:2), που για τη χαρά που Τον περίμενε υπέμεινε τον σταυρό. Εκείνος δεν μας ζητάει μια θυσία που δεν έκανε πρώτος Εκείνος. Μάλιστα, ζω πια όχι εγώ, αλλά ο Χριστός ζει μέσα μου (Γαλάτες 2:20), ο Οποίος με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό Του για χάρη μου. Έτσι, η αγάπη που σήμερα σου φαίνεται ασήκωτη γίνεται δυνατή, γιατί δεν την κουβαλάς μόνος.

Βασικά σημεία

  1. 01Η αγάπη σημαίνει θυσία: μετριέται όχι με όσα παίρνεις αλλά με όσα είσαι πρόθυμος να δώσεις, ακόμα και τα πάντα.
  2. 02Το σωστό ερώτημα στον έρωτα δεν είναι «θα με αγαπάει;» αλλά «είμαι πρόθυμος να παραδοθώ ολόκληρος στον Θεό;».
  3. 03Η κλήση του Θεού έρχεται πρώτη· όταν Τον βάζεις στη θέση Του, ο σύντροφος γίνεται δώρο και όχι είδωλο.
  4. 04Η παράδοση στον Θεό δεν σκοτώνει τους πόθους σου, τους αποθέτει στο θυσιαστήριο, σε χέρια πιο σοφά από τα δικά σου.
  5. 05Αν φοβάσαι ή έχεις αποτύχει, η χάρη του Θεού σού αρκεί· δεν αγαπάς θυσιαστικά μόνος, αλλά με τον Χριστό μέσα σου.

Δες επίσης

Κοινοποίηση