«Και ό,τι ζήτησαν τα μάτια μου, δεν τους το αρνήθηκα· δεν στέρησα την καρδιά μου από καμιά χαρά, γιατί η καρδιά μου ευφραινόταν με όλους τους μόχθους μου· κι αυτό ήταν το μερίδιό μου απ' όλον τον κόπο μου.»
Εκκλησιαστής 2:10
Η ευτυχία στον γάμο δεν είναι δουλειά που μπορεί να αναλάβει η γυναίκα σου, όσο πολύ κι αν σ' αγαπάει. Κάπου στον δρόμο, όμως, κάποιος σου πούλησε το αντίθετο. Σου είπε, ίσως χωρίς λόγια, ότι όταν βρεις τη σωστή γυναίκα θα νιώσεις επιτέλους πλήρης. Κι εσύ το πίστεψες. Την παντρεύτηκες περιμένοντας να σου γεμίσει ένα κενό που εκείνη ποτέ δεν υποσχέθηκε να καλύψει.
Και τώρα, ωστόσο, νιώθεις άδειος. Δεν το λες δυνατά, όμως το ξέρεις. Παρόλα αυτά που έχεις, σπίτι, παιδιά, μια γυναίκα δίπλα σου, κάτι λείπει. Δηλαδή αρχίζεις να της θυμώνεις χωρίς να ξέρεις γιατί, σαν να σου χρωστάει κάτι που δεν σου δίνει. Στην πραγματικότητα όμως δεν σου χρωστάει τίποτα. Απλώς της φόρτωσες ένα βάρος που μόνο ο Θεός σηκώνει.
Σε αυτό το άρθρο, λοιπόν, θα μιλήσουμε ευθέως, σαν άντρες. Αρχικά θα δούμε από πού ξεκίνησε το ψέμα και πού ακριβώς σε πληγώνει. Έπειτα θα δούμε τι λέει η Γραφή για το πραγματικό κενό στον γάμο, και ποιες είναι οι σωστές προσδοκίες από τη σύζυγο. Πάνω απ' όλα όμως θα μιλήσουμε για την ευθύνη του άντρα στον γάμο, γιατί εκεί ακριβώς κρύβεται η ελευθερία που ψάχνεις.
Το ψέμα που σαμποτάρει την ευτυχία στον γάμο σου
Το ψέμα δεν ήρθε ποτέ ντυμένο σαν ψέμα. Αντίθετα, ήρθε σαν όνειρο. Από τις ταινίες, τα τραγούδια, ακόμα και από καλοπροαίρετους ανθρώπους, έμαθες ότι κάπου υπάρχει η γυναίκα που θα σε ολοκληρώσει. Όταν λοιπόν τη βρεις, λέει το ψέμα, η μοναξιά θα τελειώσει, η ανησυχία θα ησυχάσει, και θα νιώσεις επιτέλους ότι έφτασες σπίτι.
Έτσι μπήκες στον γάμο σαν πεινασμένος που κάθεται στο τραπέζι. Δηλαδή περίμενες από εκείνη να σε χορτάσει. Στην αρχή ίσως φάνηκε να πιάνει· πράγματι, ο έρωτας σκέπασε το κενό για λίγο. Όμως κανένας άνθρωπος δεν αντέχει για πάντα στους ώμους του το βάρος του να είναι ο θεός κάποιου άλλου. Σ' το λέω καθαρά, επειδή σχεδόν όλοι οι άντρες το έχουν νιώσει αυτό, χωρίς εξαίρεση κανείς εκτός από όποιον δεν παντρεύτηκε ποτέ.
Εξάλλου, δεν είσαι ο πρώτος που έψαξε την πληρότητα εκεί που δεν βρίσκεται. Ο σοφότερος βασιλιάς της ιστορίας δοκίμασε τα πάντα. Δηλαδή δεν αρνήθηκε στον εαυτό του τίποτα από όσα ζητούσαν τα μάτια του. (Εκκλησιαστής 2:10) Κι όμως, όταν γύρισε και κοίταξε όλα όσα είχε χτίσει και αποκτήσει, το συμπέρασμά του ήταν συντριπτικό: τα πάντα ήταν ματαιότητα, σαν να κυνηγάς τον άνεμο, και κανένα όφελος κάτω από τον ήλιο. (Εκκλησιαστής 2:11) Επομένως, αν δεν τον γέμισε ένα ολόκληρο βασίλειο, δεν θα σε γεμίσει ένας γάμος.
Πού σε πληγώνει το κενό στον γάμο που νιώθεις
Δες τι κάνει αυτό το ψέμα στην πράξη. Επειδή περιμένεις από εκείνη να σε γεμίσει, κάθε φορά που δεν τα καταφέρνει το νιώθεις σαν προδοσία. Πράγματι, μια κουραστική μέρα της, μια αδιαφορία, μια κουβέντα που δεν είπε, μια σιωπή που την παρεξηγείς, και μέσα σου φουντώνει ένα παράπονο: «Δεν με κάνεις ευτυχισμένο». Έτσι, σιγά σιγά, τη μετατρέπεις από σύντροφο σε υπεύθυνη για κάτι που δεν μπορεί να σου δώσει. Και το ερώτημα που σπάνια κάνεις στον εαυτό σου είναι αυτό: μήπως ζητάς από εκείνη να γίνει αυτό που μόνο ο Θεός γίνεται;
Η Γραφή, ωστόσο, περιγράφει αυτό ακριβώς το λάθος με μια εικόνα που κάθε άντρας καταλαβαίνει. Λέει ότι ο άνθρωπος κάνει δύο σφάλματα: αφενός εγκαταλείπει τον Θεό, την πηγή με το ζωντανό νερό, αφετέρου σκάβει δικές του στέρνες, σπασμένες στέρνες που δεν κρατάνε νερό. (Ιερεμίας 2:13) Ο γάμος σου, δηλαδή, είναι μια τέτοια στέρνα. Καλό πράγμα, δώρο του Θεού, όμως φτιαγμένος να κρατάει αγάπη, όχι να αντικαθιστά τον Θεό. Συνεπώς, όταν τον γεμίζεις με προσδοκίες θεϊκές, στάζει και αδειάζει.
Γι' αυτό μένεις διψασμένος ακόμα κι όταν έχεις δίπλα σου μια καλή γυναίκα. Πράγματι, ο ίδιος ο Ιησούς το είπε καθαρά σε μια διψασμένη ψυχή: όποιος πίνει από αυτό το νερό θα διψάσει πάλι. (Ιωάννης 4:13) Δηλαδή κάθε ανθρώπινη πηγή, ακόμα κι η καλύτερη, χορταίνει για λίγο και μετά αδειάζει. Επομένως, το κενό στον γάμο δεν είναι σημάδι ότι διάλεξες λάθος γυναίκα· είναι σημάδι ότι ζητάς από εκείνη κάτι που μόνο ο Θεός δίνει.
Η αλήθεια: μόνο ο Θεός γεμίζει το κενό, όχι η γυναίκα σου
Ώρα για την αλήθεια που ελευθερώνει. Το κενό μέσα σου δεν είναι ελάττωμα του γάμου σου· αντίθετα, είναι σχεδιασμένο να σε οδηγεί στον Θεό. Ο Δαβίδ, ένας πολεμιστής και βασιλιάς, το ήξερε καλά. Δηλαδή έλεγε στην ίδια του την ψυχή να μην ψάξει ανάπαυση πουθενά αλλού, παρά μόνο στον Θεό, γιατί από εκεί κρέμεται η ελπίδα του. (Ψαλμοί 62:5) Πράγματι, δεν είπε «στη γυναίκα μου», ούτε «στη δύναμή μου». Στον Θεό.
Όταν λοιπόν αφήνεις τον Θεό να γεμίσει το βαθύ κενό, κάτι παράξενο συμβαίνει. Δηλαδή σταματάς να πεινάς πάνω από τη γυναίκα σου. Επειδή είσαι ήδη χορτάτος αλλού, μπορείς πια να την αγαπήσεις χωρίς να την εκβιάζεις, να της δώσεις χωρίς να της ζητάς αντίτιμο. Πράγματι, ο Δαβίδ ήξερε ότι στην παρουσία του Θεού υπάρχει πλήρης χαρά και απολαύσεις παντοτινές. (Ψαλμοί 16:11) Συνεπώς, αυτή τη χαρά κανένας άνθρωπος δεν σου τη χρωστάει και κανένας δεν μπορεί να σου τη δώσει.
Ο Ιησούς, ωστόσο, αμέσως μετά υποσχέθηκε κάτι ανήκουστο. Είπε ότι όποιος πιει από το νερό που δίνει εκείνος δεν θα διψάσει ποτέ ξανά, γιατί αυτό το νερό θα γίνει μέσα του πηγή που αναβλύζει σε αιώνια ζωή. (Ιωάννης 4:14) Πρόσεξε, λοιπόν, τη διαφορά. Αφενός η γυναίκα σου είναι μια στέρνα που τη γεμίζεις, αφετέρου ο Θεός είναι πηγή που αναβλύζει από μέσα σου. Επομένως, όταν έχεις τη δική του πηγή, παύεις να στραγγίζεις τους ανθρώπους γύρω σου.
Η ευθύνη του άντρα στον γάμο: από καταναλωτής σε δωρητής
Εδώ αλλάζει τελείως το παιχνίδι. Όσο περιμένεις από τη γυναίκα σου να σε γεμίσει, στέκεσαι μπροστά της σαν καταναλωτής. Η Γραφή όμως σε καλεί στην ακριβώς αντίθετη θέση. Δηλαδή δεν λέει στον άντρα «να σε αγαπάει η γυναίκα σου ώστε να είσαι ευτυχισμένος». Αντίθετα, λέει στους άντρες να αγαπούν τις γυναίκες τους όπως ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτό του γι' αυτήν. (Εφεσίους 5:25)
Δες πόσο ανατρεπτικό είναι αυτό. Δηλαδή το πρότυπο δεν είναι ένας άντρας που παίρνει, αλλά ένας Χριστός που δίνει τη ζωή του. Εδώ κρύβεται και η αληθινή ηγεσία μέσα στην οικογένεια: ο άντρας δεν είναι ηγέτης επειδή απαιτεί, αλλά επειδή θυσιάζεται πρώτος. Η ευθύνη του άντρα στον γάμο, επομένως, δεν είναι να εισπράττει ευτυχία, αλλά να χύνει αγάπη, ακόμα κι όταν δεν παίρνει πίσω αυτό που νομίζει ότι του αξίζει. Πράγματι, μόλις σταματήσεις να απαιτείς να σε γεμίσει, αρχίζεις επιτέλους να γεμίζεις εκείνη, και ο γάμος ζωντανεύει.
Πιο πρακτικά τώρα, η Γραφή σου δίνει και τον τρόπο. Συγκεκριμένα, σου λέει να ζεις μαζί της με κατανόηση, να της δίνεις τιμή σαν σε πιο ευαίσθητο σκεύος και σαν σε συγκληρονόμο της χάρης της ζωής, ώστε να μην εμποδίζονται οι προσευχές σου. (Α' Πέτρου 3:7) Με άλλα λόγια, η γυναίκα σου δεν είναι η πηγή της ευτυχίας σου· αντίθετα, είναι αδελφή και συνοδοιπόρος που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός για να τη φροντίσεις, όχι για να τη στραγγίσεις.
Ο δρόμος προς την αληθινή ευτυχία στον γάμο
Πώς ζεις λοιπόν αυτή την αλήθεια από αύριο το πρωί; Πρώτον, σταμάτα να κάνεις τη γυναίκα σου υπεύθυνη για το πώς νιώθεις. Αντίθετα, πήγαινε πρώτα στον Θεό. Πράγματι, ο Παύλος, μέσα από φυλακές και στερήσεις, έλεγε ότι έμαθε να είναι αυτάρκης, να αρκείται δηλαδή σε όσα έχει. (Φιλιππησίους 4:11) Αυτή η αυτάρκεια δεν είναι ψυχρότητα· αντίθετα, είναι ελευθερία. Επομένως, όταν δεν περιμένεις τη γυναίκα σου να σε σώσει, παύεις να τη φοβάσαι και αρχίζεις να τη χαίρεσαι.
Δεύτερον, άλλαξε τι θεωρείς πλούτο. Ο κόσμος σου λέει ότι θα ευτυχήσεις όταν αποκτήσεις περισσότερα, ακόμα και στον γάμο. Η Γραφή όμως λέει ότι μεγάλος πλούτος είναι η ευσέβεια μαζί με την ολιγάρκεια. (Α' Τιμόθεο 6:6) Δηλαδή ένας άντρας που έμαθε να ευχαριστεί τον Θεό για τη γυναίκα που έχει, αντί να της θυμώνει για τη γυναίκα που φαντάζεται, είναι ήδη πλούσιος. Επιπλέον, αν θέλεις να μάθεις πώς να χτίσεις αυτό το θεμέλιο, μια κοινότητα όπως το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος σε βοηθάει να σταθείς ανάμεσα σε άντρες που παλεύουν τον ίδιο αγώνα.
Τρίτον, πήγαινε το βάρος σου εκεί που ανήκει. Δηλαδή δεν χρειάζεται να κρατάς πια αυτό το αόρατο φορτίο της προσμονής. Πράγματι, ο Χριστός κάλεσε κοντά του όλους όσοι κοπιάζουν και είναι φορτωμένοι, και υποσχέθηκε να τους αναπαύσει. (Ματθαίος 11:28) Εδώ, στην ουσία, καλείσαι να μεγαλώσεις πνευματικά: να πάψεις να ζητάς από τη γυναίκα σου να σε φροντίσει σαν παιδί και να σταθείς ώριμος μπροστά στον Θεό. Άσε λοιπόν τη γυναίκα σου να είναι άνθρωπος, όχι θεός. Αντίθετα, άσε τον Θεό να είναι ο Θεός σου, και να φροντίζει εσένα. Τότε, παραδόξως, θα βρεις και την ευτυχία στον γάμο που τόσα χρόνια κυνηγούσες λάθος.
Βασικά σημεία
- 01Η ευτυχία στον γάμο δεν είναι ευθύνη της γυναίκας σου· κανένας άνθρωπος δεν πλάστηκε να σηκώνει το βάρος του να είναι ο θεός κάποιου άλλου.
- 02Το κενό στον γάμο που νιώθεις δεν σημαίνει ότι διάλεξες λάθος γυναίκα, αλλά ότι ζητάς από εκείνη ένα ζωντανό νερό που μόνο ο Θεός δίνει.
- 03Σωστές προσδοκίες από τη σύζυγο σημαίνει να τη βλέπεις ως συνοδοιπόρο και συγκληρονόμο, όχι ως πηγή που στραγγίζεις για να γεμίσεις εσύ.
- 04Η ευθύνη του άντρα στον γάμο είναι να δίνει αγάπη όπως ο Χριστός, όχι να εισπράττει ευτυχία· μόλις πας το βάρος σου στον Θεό, ελευθερώνεσαι κι εσύ κι εκείνη.