«Και άκουσα τη φωνή του Κυρίου να λέει: Ποιον να στείλω, και ποιος θα πάει για χάρη μας; Τότε είπα: Ορίστε, εγώ, στείλε εμένα.»
Ησαΐας 6:8
Λίγες ιστορίες αποτυπώνουν τόσο καθαρά τι σημαίνει να εμπιστεύεσαι τον Θεό μέχρι τέλους όσο η ζωή του John Paton. Πράγματι, όταν ανακοίνωσε ότι θα πήγαινε ως ιεραπόστολος στις Νέες Εβρίδες, εκεί όπου ζούσαν κανίβαλοι, ένας ηλικιωμένος χριστιανός τον προειδοποίησε με αγωνία ότι θα τον έτρωγαν. Η απάντησή του έμεινε στην ιστορία.
Είπε πως, αφού ο ίδιος θα έλιωνε ούτως ή άλλως μέσα στον τάφο, δεν είχε διαφορά αν τον έτρωγαν κανίβαλοι ή σκουλήκια. Δηλαδή το ζητούμενο ήταν να ξυπνήσει την ημέρα της ανάστασης μέσα στην αγκαλιά του Σωτήρα του. Ωστόσο, πίσω από αυτά τα λόγια δεν υπήρχε απερισκεψία. Υπήρχε μια πίστη που είχε σφυρηλατηθεί από παιδί.
Σε αυτό το άρθρο θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή του από τη φτωχική Σκωτία ως τα νησιά των κανίβαλων. Επιπλέον, θα δούμε το θάρρος και τον πόνο που τον σημάδεψαν, και θα ανακαλύψουμε ποια αρχή κράτησε τον John Paton όρθιο όταν τα πάντα έδειχναν χαμένα.
Από τη φτωχική Σκωτία στην κλήση του John Paton
Ο John Gibson Paton γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1824, σ' ένα μικρό χωριό κοντά στο Ντάμφρις της νότιας Σκωτίας. Η οικογένειά του ήταν φτωχή, αλλά βαθιά ευσεβής. Ο πατέρας του ήταν κατασκευαστής καλτσών και αποσυρόταν καθημερινά σ' ένα μικρό δωμάτιο για προσευχή. Έτσι ο μικρός John μεγάλωσε ακούγοντας από την κλειδαρότρυπα τον πατέρα του να ικετεύει τον Θεό.
Αρχικά εργάστηκε σκληρά για να μορφωθεί, σπουδάζοντας με μεγάλες θυσίες. Έπειτα, για περίπου δέκα χρόνια, υπηρέτησε ως εργάτης πόλης και ευαγγελιστής στις φτωχογειτονιές της Γλασκώβης. Έφερνε δηλαδή το Ευαγγέλιο σε ανθρώπους που η κοινωνία είχε ξεχάσει.
Ωστόσο, μέσα του μεγάλωνε μια άλλη φωνή. Όσο κι αν αγαπούσε τη Γλασκώβη, ένιωθε ότι ο Θεός τον καλούσε μακρύτερα. Πράγματι, η κλήση που ένιωσε ο John Paton έμοιαζε με εκείνη του προφήτη Ησαΐα, (Ησαΐας 6:8) που πρόσφερε τον εαυτό του χωρίς όρους.
Ο John Paton ανάμεσα στους κανίβαλους των νησιών
Το 1858 ο Paton παντρεύτηκε τη Μαίρη Άν Ρόμπσον και ξεκίνησε το μεγάλο ταξίδι προς τις Νέες Εβρίδες, το σημερινό Βανουάτου. Αρχικά εγκαταστάθηκε στο νησί Τάννα, ανάμεσα σε φυλές που ασκούσαν κανιβαλισμό. Πραγματικά, ζούσαν με συνεχείς πολέμους και τρόμο. Έτσι όμως εκπλήρωνε την εντολή του Χριστού. (Ματθαίος 28:19) (Πράξεις 1:8)
Όμως η χαρά κράτησε ελάχιστα. Λίγους μήνες μετά την άφιξή τους, η Μαίρη πέθανε από πυρετό. Αμέσως μετά πέθανε και το νεογέννητο γιο τους. Έπειτα ο Paton έσκαψε μόνος τους τάφους τους με τα ίδια του τα χέρια. Κοιμόταν μάλιστα πάνω τους για να μην τους ξεθάψουν οι εχθρικοί ιθαγενείς.
Παρ' όλα αυτά, δεν εγκατέλειψε. Αντίθετα, συνέχισε να κηρύττει, να φροντίζει αρρώστους και να μαθαίνει τη γλώσσα τους. Ωστόσο πολλές φορές απείλησαν να τον σκοτώσουν. Έτσι κάποτε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Τάννα για να σώσει τη ζωή του.
Το θάρρος και η πίστη που τον κράτησαν όρθιο
Πώς άντεξε ένας άνθρωπος τόσο πόνο και τόσο κίνδυνο, μόνος, σε άγνωστη γη; Ο ίδιος έδωσε την απάντηση σ' ένα από τα πιο γνωστά περιστατικά της ζωής του. Μια νύχτα, εχθρικοί ιθαγενείς περικύκλωσαν το σπίτι του για να τον σκοτώσουν. Εκείνος όμως έπεσε στα γόνατα προσευχόμενος όλη τη νύχτα.
Το πρωί οι εχθροί είχαν φύγει ανεξήγητα. Χρόνια αργότερα ο αρχηγός του νησιού πίστεψε στον Χριστό. Τότε ο Paton τον ρώτησε γιατί δεν επιτέθηκαν εκείνη τη νύχτα. Ο αρχηγός απάντησε ότι φοβήθηκαν τους εκατοντάδες άντρες που στέκονταν φρουροί. Όμως δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος εκεί. Έτσι ο Paton κατάλαβε ότι ο Θεός είχε στείλει αγγέλους.
Αυτή ήταν η μυστική του δύναμη. Δηλαδή δεν στηριζόταν στο δικό του θάρρος, αλλά στην προστασία ενός Θεού που ήταν πάντοτε καταφυγή. (Ψαλμοί 46:1) Έτσι, ακόμη και μέσα στον φόβο, υπήρχε μια βαθιά γαλήνη.
Νησιά που πίστεψαν: ο καρπός του έργου του
Έπειτα από τη δοκιμασία στο Τάννα, ο Paton μεταφέρθηκε στο μικρό νησί Ανιουά. Εκεί ο κόπος του απέδωσε καρπό με εκπληκτικό τρόπο. Δηλαδή μέσα σε μερικά χρόνια, σχεδόν ολόκληρος ο πληθυσμός στράφηκε στον Χριστό. Έτσι εγκατέλειψαν τον κανιβαλισμό και τη βία.
Επιπλέον, ο Paton μετέφρασε μέρη της Αγίας Γραφής στη γλώσσα τους. Έχτισε εκκλησίες και σχολεία, και εκπαίδευσε ντόπιους δασκάλους. Ταξίδεψε επίσης σε Αυστραλία και Σκωτία, εμπνέοντας χιλιάδες ανθρώπους να στηρίξουν την ιεραποστολή. Έτσι έγινε γνωστός ως ο απόστολος των Νέων Εβρίδων.
Όταν πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1907, στη Μελβούρνη, άφησε πίσω του νησιά αλλαγμένα. Πραγματικά, είχε δει με τα μάτια του ανθρώπους που κάποτε σκότωναν να γονατίζουν τώρα μπροστά στον Σωτήρα. Συνεπώς η ζωή του ήταν ένας αγώνας που τελείωσε νικηφόρα. (Β' Τιμόθεο 4:7) (Ιωάννης 10:28)
Η κληρονομιά του John Paton για εμάς σήμερα
Η αυτοβιογραφία του Paton, που εκδόθηκε το 1889, διαβάστηκε από εκατομμύρια ανθρώπους. Έτσι ενέπνευσε γενιές ιεραποστόλων να φύγουν για τα πέρατα της γης. Πράγματι, ανήκει στην ίδια χορεία με τον εξερευνητή David Livingstone, που άνοιξε την Αφρική στο Ευαγγέλιο, και με τη Mary Slessor, την εργάτρια του εργοστασίου που έγινε μητέρα για χιλιάδες παιδιά της Αφρικής.
Επιπλέον, η ιστορία του συναντά εκείνη της τυφλής υμνογράφου Fanny Crosby. Δηλαδή, όπως εκείνη έβλεπε τον Χριστό μέσα από το σκοτάδι της, έτσι κι ο Paton έβλεπε τον Θεό μέσα από τον φόβο. Ωστόσο, για εμάς σήμερα το μήνυμα παραμένει απλό αλλά κοφτερό. Δεν χρειάζεται να ταξιδέψουμε σε νησί κανίβαλων για να ζήσουμε αυτό που έζησε εκείνος.
Χρειάζεται όμως η ίδια εμπιστοσύνη. Αν θέλεις να μελετήσεις την Αγία Γραφή με οδηγό, μπορείς να ανατρέξεις στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Συμπερασματικά, η κληρονομιά του John Paton μας θυμίζει πως ο Θεός εξακολουθεί να καλεί ανθρώπους πρόθυμους να πουν: ορίστε, εγώ. (Ρωμαίους 8:31)
Βασικά σημεία
- 01Ο John Paton άφησε την ασφάλεια της Σκωτίας για να φέρει το Ευαγγέλιο στους κανίβαλους των Νέων Εβρίδων, δείχνοντας σπάνιο θάρρος και πίστη.
- 02Παρά τον θάνατο της γυναίκας και του παιδιού του και τους συνεχείς κινδύνους, δεν εγκατέλειψε, γιατί στηριζόταν στον Θεό ως καταφυγή του.
- 03Στο νησί Ανιουά είδε σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό να στρέφεται στον Χριστό, καρπός μιας ζωής αφιερωμένης στην ιεραποστολή.
- 04Ανήκει στην ίδια χορεία με τον εξερευνητή David Livingstone και τη Mary Slessor στην Αφρική, αλλά και με την τυφλή υμνογράφο Fanny Crosby.