Φαντάσου ένα πρωινό όπου τριακόσια παιδιά κάθονται στα τραπέζια τους, αλλά τα ντουλάπια είναι εντελώς άδεια. Δεν υπάρχει ψωμί, δεν υπάρχει γάλα, δεν υπάρχει ούτε μία λίρα στο ταμείο. Ο George Müller, ωστόσο, ζητάει ήρεμα από τα παιδιά να ευχαριστήσουν τον Θεό για το φαγητό. Λίγα λεπτά αργότερα, ένας φούρναρης χτυπάει την πόρτα με φρέσκο ψωμί, και αμέσως μετά ένας γαλατάς, που το κάρο του χάλασε ακριβώς έξω, χαρίζει όλο του το γάλα.
Αυτή δεν είναι μια ωραία ιστορία που φτιάχτηκε για να συγκινήσει. Είναι ένα από τα χιλιάδες πραγματικά περιστατικά που ο George Müller κατέγραψε με ακρίβεια στα ημερολόγιά του. Στη διάρκεια της ζωής του φρόντισε πάνω από δέκα χιλιάδες ορφανά, χωρίς ποτέ να ζητήσει χρήματα από κανέναν άνθρωπο. Αντίθετα, τα ζητούσε μόνο από τον Θεό, μέσα από την προσευχή.
Πώς όμως ένας νεαρός απατεώνας και κλέφτης μεταμορφώθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους ήρωες της πίστης; Επιπλέον, τι μπορεί να διδάξει η ζωή του σήμερα την οικογένειά σου για την προσευχή και την εμπιστοσύνη στον Θεό; Ας δούμε, επομένως, την αληθινή του πορεία από την αρχή.
Από κλέφτης σε μετανοημένος: τα πρώτα χρόνια
Ο Georg Müller γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1805 στο Κρόπενσταντ της Πρωσίας, στη σημερινή Γερμανία. Ο πατέρας του ήταν φοροεισπράκτορας, και το αγόρι μεγάλωσε χωρίς ουσιαστική πνευματική καθοδήγηση. Από νωρίς, μάλιστα, έδειξε ένα ανησυχητικό ταλέντο στο ψέμα και στην κλοπή.
Ως έφηβος έκλεβε ακόμη και χρήματα από τον ίδιο του τον πατέρα. Επιπλέον, σπαταλούσε ασυλλόγιστα, έπινε και εξαπατούσε ξενοδόχους, φεύγοντας χωρίς να πληρώσει. Συνεπώς, σε ηλικία δεκαέξι ετών βρέθηκε στη φυλακή για χρέη, αφού δεν μπορούσε να καλύψει τους λογαριασμούς που άφηνε πίσω του.
Παρά την έκλυτη ζωή του, σπούδασε θεολογία στο πανεπιστήμιο της Χάλε, όχι από πίστη, αλλά επειδή η θέση του πάστορα εξασφάλιζε καλό μισθό. Όλα όμως άλλαξαν τον Νοέμβριο του 1825. Ένας φίλος τον κάλεσε σε μια ταπεινή προσευχητική συνάθροιση σε ένα σπίτι. Εκεί, βλέποντας έναν απλό άνθρωπο να γονατίζει και να προσεύχεται με αληθινή πίστη, η καρδιά του συγκλονίστηκε.
Το κάλεσμα στο Μπρίστολ και η γέννηση ενός οράματος
Μετά τη μεταστροφή του, ο Müller άφησε πίσω την παλιά ζωή και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στον Θεό. Το 1829 ταξίδεψε στην Αγγλία, με αρχικό σκοπό να γίνει ιεραπόστολος ανάμεσα στους Εβραίους. Σύντομα, ωστόσο, ο δρόμος του τον οδήγησε αλλού.
Το 1830 παντρεύτηκε τη Mary Groves, μια γυναίκα βαθιάς πίστης που στάθηκε πιστή σύντροφος στο έργο του. Την ίδια χρονιά πήρε μια ριζοσπαστική απόφαση: αρνήθηκε να λαμβάνει σταθερό μισθό από την εκκλησία του. Αντίθετα, αποφάσισε να εξαρτάται αποκλειστικά από τον Θεό για κάθε του ανάγκη.
Το 1832 εγκαταστάθηκε στο Μπρίστολ, μια πόλη γεμάτη φτώχεια και εγκατάλειψη. Εκεί διακόνησε στην εκκλησία Bethesda. Καθώς περπατούσε στους δρόμους, έβλεπε αμέτρητα ορφανά παιδιά να ζητιανεύουν και να πεθαίνουν στην εξαθλίωση. Έτσι, μέσα του γεννήθηκε ένα τολμηρό όραμα, που θα καθόριζε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του.
George Müller και τα ορφανά: ένα έργο χτισμένο στην προσευχή
Το 1836 ο George Müller άνοιξε το πρώτο του ορφανοτροφείο στην οδό Wilson Street, φιλοξενώντας αρχικά τριάντα κορίτσια. Ο στόχος του ήταν διπλός. Αφενός ήθελε να σώσει παιδιά από τον δρόμο, και αφετέρου επιθυμούσε να αποδείξει σε όλον τον κόσμο ότι ο ζωντανός Θεός ακούει και απαντά στην προσευχή.
Για τον λόγο αυτόν, ο George Müller έθεσε έναν αυστηρό κανόνα. Δεν θα ζητούσε ποτέ χρήματα από κανέναν άνθρωπο, ούτε θα έκανε εράνους, ούτε καν θα ανέφερε τις ανάγκες δημόσια. Κάθε φορά που χρειαζόταν κάτι, θα γονάτιζε και θα το ζητούσε μόνο από τον Θεό, στηριζόμενος σε αυτή την υπόσχεση.
Έτσι, μέσα στα χρόνια το έργο μεγάλωσε θεαματικά. Στο Ashley Down του Μπρίστολ χτίστηκαν πέντε τεράστια κτίρια, που τελικά φιλοξενούσαν ταυτόχρονα πάνω από δύο χιλιάδες παιδιά. Συνολικά, ο George Müller φρόντισε περισσότερα από δέκα χιλιάδες ορφανά στη διάρκεια της ζωής του. Πράγματι, η υπόσχεση του Θεού να γεμίσει το άδειο στόμα έγινε γι' αυτόν καθημερινή εμπειρία (Ψαλμοί 81:10).
Η πίστη και η προσευχή του George Müller σε δράση
Η δύναμη πίσω από όλο αυτό το έργο δεν ήταν τα χρήματα, αλλά η ζωντανή πίστη. Ο George Müller πίστευε ακράδαντα ότι, χωρίς πίστη, είναι αδύνατο να ευαρεστήσει κανείς τον Θεό (Εβραίους 11:6). Γι' αυτό, κάθε ανάγκη γινόταν για εκείνον μια ευκαιρία να δει τον Θεό να ενεργεί.
Υπήρξαν αμέτρητες στιγμές που τα ταμεία ήταν εντελώς άδεια το πρωί, και όμως μέχρι το βράδυ είχαν καλυφθεί όλες οι ανάγκες. Πράγματι, μια φορά έφτασε δωρεά ακριβώς πάνω στην ώρα, για να ταΐσουν τα παιδιά. Αντίθετα με κάθε λογική, άλλη φορά ένας ξένος άφησε χρήματα δίχως να ξέρει τίποτα για την έλλειψη. Όπως ακριβώς υποσχέθηκε ο Κύριος, όποιος ζητάει με πίστη λαμβάνει (Ματθαίος 7:7).
Επιπλέον, ο George Müller κρατούσε λεπτομερές ημερολόγιο. Κατέγραψε πάνω από τριάντα χιλιάδες συγκεκριμένες απαντήσεις στην προσευχή, πολλές από τις οποίες, όπως σημείωνε, ήρθαν την ίδια κιόλας ημέρα. Συνεπώς, η ζωή του έγινε μια ζωντανή απόδειξη ότι η προσευχή με πίστη φέρνει πραγματικά αποτελέσματα.
Το πνευματικό μάθημα: μια πίστη που στηρίζεται μόνο στον Θεό
Ο ίδιος ο Müller δεν θεωρούσε τον εαυτό του ξεχωριστό άνθρωπο με ειδική δύναμη. Αντίθετα, επαναλάμβανε ότι είχε μια αδύναμη καρδιά, όπως όλοι. Το μυστικό του, όπως έλεγε, ήταν ότι μάθαινε κάθε πρωί να κάνει την ψυχή του ευτυχισμένη στον Θεό, μελετώντας προσεκτικά τον λόγο Του.
Δεν στηριζόταν, λοιπόν, στα συναισθήματά του ούτε στις περιστάσεις. Πρώτα διάβαζε τη Γραφή μέχρι η καρδιά του να γεμίσει με τις υποσχέσεις του Θεού, και έπειτα προσευχόταν με βάση αυτές. Αυτή η σειρά, σύμφωνα με τον ίδιο, άλλαξε ολόκληρη την πνευματική του ζωή. Πράγματι, όσοι αναζητούν αληθινά τον Κύριο δεν στερούνται κανένα αγαθό (Ψαλμοί 34:10).
Το μάθημα για εμάς είναι ξεκάθαρο. Η αληθινή πίστη δεν είναι μια αόριστη θετική σκέψη, αλλά η στέρεη εμπιστοσύνη στις γραμμένες υποσχέσεις του Θεού. Όπως δίδασκε και ο Κύριος Ιησούς, όταν προσευχόμαστε πιστεύοντας, ο Πατέρας μας ακούει και ανταποκρίνεται (Μάρκος 11:24).
George Müller και άλλοι ήρωες της πίστης
Ο George Müller δεν στάθηκε μόνος του στη μεγάλη παράδοση των ηρώων της πίστης. Στην ίδια εποχή, για παράδειγμα, ο David Livingstone υπήρξε ο τολμηρός εξερευνητής που άνοιξε την Αφρική στο Ευαγγέλιο. Έτσι, ενώ ο ένας έθρεφε ορφανά στην Αγγλία, ο άλλος διέσχιζε άγνωστες ηπείρους για τον Χριστό.
Επιπλέον, λίγο αργότερα η Mary Slessor, μια απλή εργάτρια του εργοστασίου από τη Σκωτία, έγινε η αγαπημένη λευκή μητέρα της Αφρικής. Αντίθετα με κάθε προσδοκία της εποχής, μια φτωχή γυναίκα κατάφερε να σώσει αμέτρητες ζωές. Συνεπώς, βλέπουμε ότι ο Θεός χρησιμοποιεί ανθρώπους από κάθε προέλευση.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, εξάλλου, η τυφλή υμνογράφος Fanny Crosby είδε τον Χριστό καθαρότερα από πολλούς που έβλεπαν με τα μάτια τους. Πράγματι, όλοι αυτοί, μαζί με τον George Müller, μοιράζονται την ίδια αλήθεια: η πίστη και η προσευχή μετακινούν βουνά.
Η κληρονομιά και το εδάφιο που τον καθόρισε
Στα στερνά του χρόνια ο Müller έκανε κάτι που λίγοι θα περίμεναν. Σε ηλικία εβδομήντα ετών ξεκίνησε μεγάλα ιεραποστολικά ταξίδια. Κήρυξε σε σαράντα δύο χώρες, ταξιδεύοντας πάνω από διακόσιες χιλιάδες μίλια, σε μια εποχή χωρίς αεροπλάνα και σύγχρονες ανέσεις.
Πέθανε ειρηνικά στο Μπρίστολ στις 10 Μαρτίου 1898, σε ηλικία ενενήντα δύο ετών. Χιλιάδες άνθρωποι, πολλοί από τους οποίους ήταν παιδιά που είχε σώσει, παρακολούθησαν την κηδεία του. Παρότι είχαν περάσει εκατομμύρια λίρες από τα χέρια του για το έργο, ο ίδιος πέθανε σχεδόν χωρίς προσωπική περιουσία.
Το εδάφιο που τον καθόρισε ήταν ο Ψαλμός 81 με 10: άνοιξε διάπλατα το στόμα σου, και εγώ θα το γεμίσω (Φιλιππησίους 4:19). Η κληρονομιά του ζει μέχρι σήμερα και εμπνέει αναρίθμητους πιστούς, όπως τους σπουδαστές του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος. Μπορείς να μάθεις περισσότερα για τη σχολή στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, που συνεχίζει αυτή την παράδοση πίστης.
Βασικά σημεία
- 01Ο George Müller φρόντισε πάνω από δέκα χιλιάδες ορφανά χωρίς ποτέ να ζητήσει χρήματα από ανθρώπους, παρά μόνο από τον Θεό μέσα από την προσευχή.
- 02Η πίστη του δεν στηριζόταν σε συναισθήματα, αλλά στις γραμμένες υποσχέσεις της Αγίας Γραφής, που μελετούσε κάθε πρωί πριν προσευχηθεί.
- 03Κατέγραψε πάνω από τριάντα χιλιάδες συγκεκριμένες απαντήσεις στην προσευχή, αφήνοντας μια ζωντανή απόδειξη ότι ο Θεός ακούει.
- 04Από μετανοημένος κλέφτης έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της πίστης, δείχνοντας ότι κανείς δεν είναι πολύ χαμένος για τη χάρη του Θεού.