«Γιατί τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο και ζημιωθεί την ψυχή του;»
Μάρκος 8:36
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Charles Studd ήταν ένα από τα πιο γνωστά ονόματα στην Αγγλία. Δεν ήταν πολιτικός ούτε στρατηγός, αλλά αθλητής: ένας από τους καλύτερους παίκτες κρίκετ της εποχής του, αστέρας της εθνικής ομάδας. Παρ' όλα αυτά, η ιστορία του δεν τον θυμάται για τα γήπεδα. Τον θυμάται επειδή έκανε κάτι που σόκαρε ολόκληρη τη χώρα του.
Ωστόσο, στα είκοσι πέντε του χρόνια, ο Charles Studd πήρε μια απόφαση που έμοιαζε τρέλα στα μάτια του κόσμου. Άφησε τη δόξα, χάρισε μια τεράστια κληρονομιά και ξεκίνησε μια ζωή ιεραποστολής που τον οδήγησε σε τρεις ηπείρους. Πίστευε ακράδαντα ότι, αν ο Ιησούς Χριστός είναι πραγματικά Θεός και πέθανε για εμάς, τότε καμία θυσία δεν είναι υπερβολική.
Παρακάτω θα δούμε τη ζωή, τη θυσία και την πίστη του. Επιπλέον, θα γνωρίσουμε τα εδάφια που τον καθόρισαν και την κληρονομιά που άφησε πίσω του, μια κληρονομιά που, όπως του David Livingstone, του εξερευνητή που άνοιξε την Αφρική στο Ευαγγέλιο, συνεχίζει να εμπνέει ιεραποστόλους μέχρι σήμερα.
Από τα γήπεδα του κρίκετ στη μεταστροφή
Ο Charles Thomas Studd γεννήθηκε το 1860 στο Spratton της Αγγλίας, γιος ενός πλούσιου γαιοκτήμονα. Αρχικά, η ζωή του φαινόταν προδιαγεγραμμένη για την άνεση και τον αθλητισμό. Σπούδασε στο Eton και έπειτα στο Cambridge, όπου έγινε εξαιρετικός παίκτης κρίκετ. Πράγματι, αναδείχθηκε αρχηγός της ομάδας του πανεπιστημίου και αργότερα έπαιξε για την εθνική Αγγλίας.
Ωστόσο, μια βαριά αρρώστια του αδελφού του τον έκανε να αναρωτηθεί τι αξία έχει η δόξα μπροστά στον θάνατο. Έτσι, όταν ο κήρυκας Dwight Moody επισκέφθηκε την Αγγλία, ο νεαρός αθλητής παρακολούθησε τα κηρύγματά του. Εκεί παρέδωσε τη ζωή του στον Χριστό με μια μεταστροφή που άλλαξε τα πάντα.
Συνεπώς, η καρδιά του στράφηκε από τη φήμη στην αιωνιότητα. Από εκείνη τη στιγμή, ένα ερώτημα τον στοίχειωνε: τι ωφελεί τον άνθρωπο να κερδίσει τον κόσμο, αν χάσει την ψυχή του; (Μάρκος 8:36)
Ο Charles Studd, οι «Επτά του Cambridge» και η Κίνα
Το 1885, ο Charles Studd προσφέρθηκε εθελοντικά να φύγει για την Κίνα μαζί με τον ιεραπόστολο Hudson Taylor. Μάλιστα, έγινε ένας από τους περίφημους «Επτά του Cambridge», επτά μορφωμένους νέους που εγκατέλειψαν τα πάντα για το Ευαγγέλιο. Αρχικά, η είδηση ταρακούνησε τα βρετανικά πανεπιστήμια και ξεσήκωσε χιλιάδες φοιτητές.
Λίγο αργότερα, στα είκοσι πέντε του χρόνια, ο Charles Studd κληρονόμησε μια τεράστια περιουσία. Ωστόσο, αντί να την κρατήσει, τη χάρισε σχεδόν ολόκληρη σε χριστιανικά έργα, ανάμεσά τους στον Moody και στον Στρατό της Σωτηρίας. Έτσι, κράτησε ένα μικρό ποσό και το πρόσφερε στη σύζυγό του ως γαμήλιο δώρο, αλλά κι εκείνη το έδωσε στους φτωχούς.
Συνεπώς, ο νεαρός που είχε τα πάντα διάλεξε να μην έχει τίποτα. Πράγματι, η απόφασή του ενσάρκωνε ζωντανά τα λόγια του Κυρίου για τους θησαυρούς που δεν χάνονται ποτέ. (Ματθαίος 6:20)
Ο Charles Studd στην Ινδία, στην Αφρική και η τιμή της θυσίας
Μετά από έξι χρόνια στην Κίνα, η υγεία του τον ανάγκασε να επιστρέψει. Έπειτα, υπηρέτησε ως ιεραπόστολος για κάποια χρόνια στη νότια Ινδία. Η θυσία και η πίστη του δεν υποχώρησαν ποτέ, παρόλο που το σώμα του ήταν συχνά άρρωστο και εξαντλημένο.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση ήρθε αργότερα. Το 1910, ενώ ήταν ήδη μισόαρρωστος και πενηντάρης, ο Charles Studd διάβασε για τις φυλές της κεντρικής Αφρικής που δεν είχαν ακούσει ποτέ για τον Χριστό. Έτσι, παρά τις προειδοποιήσεις των γιατρών, ξεκίνησε νέα αποστολή στο Κονγκό το 1913. Όπως ακριβώς η Mary Slessor, η εργάτρια του εργοστασίου που έγινε η λευκή μητέρα της Αφρικής, έτσι κι εκείνος δεν φοβήθηκε τις δυσκολίες της ηπείρου.
Πράγματι, εκεί ίδρυσε την ιεραποστολική κίνηση που έγινε γνωστή ως Worldwide Evangelization Crusade. Επιπλέον, η αγάπη του Χριστού τον συνέθλιβε, όπως λέει ο απόστολος Παύλος, και δεν τον άφηνε να κάτσει ήσυχος όσο υπήρχαν λαοί χωρίς το Ευαγγέλιο. (Β' Κορινθίους 5:14) Όμως δεν κοίταξε ποτέ πίσω, γιατί θυμόταν την προειδοποίηση του Κυρίου. (Λουκάς 9:62)
Το πνευματικό μάθημα: ο Χριστός αξίζει κάθε θυσία
Σε όλη του τη ζωή, ο Charles Studd πίστευε μια απλή αλήθεια: αν ο Χριστός πέθανε για εμάς, τότε καμία θυσία γι' Αυτόν δεν είναι μεγάλη. Άλλωστε, δικό του είναι το φημισμένο ρητό: «Αν ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός και πέθανε για μένα, τότε καμία θυσία δεν είναι υπερβολικά μεγάλη για να την κάνω γι' Αυτόν».
Αυτή η πίστη πήγαζε από τον τρόπο με τον οποίο διάβαζε τον απόστολο Παύλο. Πράγματι, για εκείνον, όπως και για τον Παύλο, όλα τα επίγεια κέρδη ήταν ασήμαντα μπροστά στη γνωριμία με τον Χριστό. (Φιλιππησίους 3:8)
Συνεπώς, ολόκληρη η ύπαρξή του συνοψιζόταν σε μία πρόταση: το ζην είναι ο Χριστός. Δεν ζούσε για τη φήμη, τα χρήματα ή την άνεση, αλλά για Εκείνον που του χάρισε τη ζωή. (Φιλιππησίους 1:21)
Η κληρονομιά του Charles Studd που εμπνέει ως σήμερα
Ο Charles Studd πέθανε το 1931 στο Κονγκό, εξαντλημένος αλλά πιστός μέχρι τέλους. Παρόλο που το σώμα του είχε καταρρεύσει, ο ίδιος δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Η ιεραποστολική κίνηση που ίδρυσε συνέχισε το έργο της και έστειλε εργάτες σε δεκάδες χώρες.
Επιπλέον, τα λόγια του εξακολουθούν να αντηχούν: «Αν ο Χριστός είναι Θεός και πέθανε για μένα, τότε καμία θυσία δεν είναι υπερβολικά μεγάλη». Γενιές ιεραποστόλων εμπνεύστηκαν από αυτή την παράδοξη λογική της πίστης, ακριβώς όπως και η τυφλή υμνογράφος Fanny Crosby, που είδε τον Χριστό καθαρότερα από όλους, ενέπνευσε αμέτρητους πιστούς με τους ύμνους της.
Τελικά, η ζωή του Charles Studd μάς θυμίζει ότι η μεγαλύτερη επένδυση είναι να δοθούμε ολοκληρωτικά στον Χριστό. Όπως ακριβώς ο Κύριος ζήτησε από τους μαθητές Του, η αληθινή ζωή ξεκινά όταν αρνηθούμε τον εαυτό μας και Τον ακολουθήσουμε. (Ματθαίος 16:24) Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τέτοιες ιστορίες πίστης μπορεί να ανατρέξει στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.
Βασικά σημεία
- 01Ο Charles Studd ήταν διάσημος αθλητής του κρίκετ που εγκατέλειψε τη δόξα για να γίνει ιεραπόστολος.
- 02Χάρισε ολόκληρη την κληρονομιά του σε χριστιανικά έργα, πιστεύοντας ότι ο Χριστός αξίζει κάθε θυσία.
- 03Υπηρέτησε ως ιεραπόστολος σε τρεις ηπείρους: στην Κίνα, στην Ινδία και στην κεντρική Αφρική.
- 04Η πίστη του συνοψίζεται στα λόγια του Παύλου: «για μένα το να ζω είναι ο Χριστός».
- 05Η κληρονομιά του εμπνέει ως σήμερα ιεραποστόλους να δίνουν τα πάντα για το Ευαγγέλιο.