«Θα ευλογήσω εκείνους που σε ευλογούν, και όποιον σε καταριέται θα τον καταραστώ. Και μέσα από σένα θα ευλογηθούν όλες οι φυλές της γης.»
Γένεση 12:3
Το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη δεν ξεκίνησε σε κάποια αίθουσα συνεδρίων ούτε σε κάποιο γραφείο στρατηγικής. Ξεκίνησε στην καρδιά του Θεού, πολύ πριν γεννηθεί ο πρώτος ιεραπόστολος. Όταν διαβάζουμε τη Γραφή από την αρχή ως το τέλος, ακούμε έναν σταθερό παλμό: ο Δημιουργός αγαπά κάθε γλώσσα, κάθε φυλή, κάθε πρόσωπο που έπλασε. Αυτή η αγάπη δεν χωράει σε σύνορα.
Δύο αιώνες πριν, ένας ταπεινός τσαγκάρης στην αγγλική επαρχία, ο William Carey, διάβασε αυτές τις σελίδες με ανοιχτή καρδιά. Δεν είχε χρήματα, ούτε τίτλους, ούτε δύναμη. Είχε όμως μια πεποίθηση που τον σημάδεψε: αν ο Θεός αγαπά όλους τους λαούς, τότε κανείς δεν πρέπει να μένει χωρίς την καλή είδηση. Πραγματικά, η ζωή του έγινε ένα ζωντανό σχόλιο πάνω σε αυτή την αλήθεια.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πώς η Μεγάλη Εντολή και ολόκληρη η Γραφή φανερώνουν την καρδιά του Θεού για κάθε λαό. Θα δούμε επίσης πώς αυτή η αγάπη μάς καλεί σε στάση σεβασμού και τρυφερότητας, ποτέ ανωτερότητας. Δηλαδή, να μοιραζόμαστε ό,τι λάβαμε δωρεάν, με την ίδια ταπεινότητα με την οποία το λάβαμε.
Η καρδιά του Θεού για κάθε λαό από την αρχή της Γραφής
Πολλοί νομίζουν ότι η ιεραποστολή είναι μια ιδέα της νεότερης εποχής. Ωστόσο, η Γραφή φανερώνει κάτι πολύ βαθύτερο: το σχέδιο του Θεού για όλα τα έθνη υπάρχει από την πρώτη της σελίδα. Όταν ο Θεός καλεί τον Αβραάμ, δεν του δίνει απλώς μια προσωπική ευλογία. Του ανοίγει έναν ορίζοντα που αγκαλιάζει όλη την ανθρωπότητα (Γένεση 12:3).
Καταρχήν, λοιπόν, η εκλογή ενός λαού δεν ήταν ποτέ απόρριψη των άλλων. Αντίθετα, ήταν ο δρόμος μέσα από τον οποίο η ευλογία θα έφτανε σε κάθε φυλή της γης. Πραγματικά, ο Θεός δεν είχε ποτέ στενή καρδιά. Από την αρχή κρατούσε στην αγκαλιά Του τους λαούς που εμείς συχνά ξεχνάμε.
Αυτή η αλήθεια μάς θεραπεύει από κάθε αίσθηση ανωτερότητας. Δηλαδή, κανένας λαός δεν είναι πιο κοντά ή πιο μακριά από την αγάπη του Θεού λόγω καταγωγής. Επομένως, όταν πλησιάζουμε ανθρώπους άλλης γλώσσας ή κουλτούρας, δεν τους κάνουμε χάρη. Συναντάμε πρόσωπα που ο Θεός ήδη αγαπά.
Όταν οι Ψαλμοί τραγουδούν για όλα τα έθνη
Οι Ψαλμοί δεν είναι μόνο προσωπικές προσευχές. Πολλές φορές γίνονται ένα τραγούδι για όλη τη γη. Ο ψαλμωδός δεν ζητάει την ευλογία του Θεού μόνο για τον εαυτό του ή τον λαό του. Την ζητάει για να γνωρίσουν όλα τα έθνη τον δρόμο της σωτηρίας (Ψαλμοί 67:1).
Πρόσεξε πόσο ευρύ είναι αυτό το αίτημα. Αρχικά ο ψαλμωδός λαχταρά να λάμψει το πρόσωπο του Θεού πάνω του. Αμέσως όμως ο πόθος του ξεχειλίζει προς τα έξω: να γνωρίσει η γη ολόκληρη την οδό Του. Επομένως, η αληθινή ευλογία δεν την κρατάμε ποτέ για τον εαυτό μας. Την περνάμε παρακάτω.
Στη συνέχεια ο ίδιος ψαλμός εκρήγνυται σε μια πρόσκληση χαράς προς όλους τους λαούς (Ψαλμοί 67:3). Πραγματικά, εδώ ακούμε προφητικά αυτό που θα ολοκληρωθεί στον ουρανό. Όλοι οι λαοί μαζί, με μια φωνή, να δοξάζουν τον Θεό. Δηλαδή, το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη δεν είναι μια νέα ιδέα. Είναι το παλιό τραγούδι της Γραφής.
Η Μεγάλη Εντολή: το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη ως αποστολή
Ό,τι ψιθύριζαν οι Ψαλμοί, ο αναστημένος Χριστός το φωνάζει καθαρά. Πριν αναληφθεί, δίνει στους μαθητές Του μια εντολή που άλλαξε την ιστορία. Δεν τους στέλνει σε μια πόλη ή σε έναν λαό. Τους στέλνει σε όλα τα έθνη (Ματθαίος 28:19).
Πρόσεξε ότι αυτή η αποστολή δεν είναι πρόταση για λίγους ειδικούς. Είναι εντολή για όλη την εκκλησία. Συνεπώς, κανένας πιστός δεν είναι θεατής. Άλλοι θα πάνε μακριά, άλλοι θα στηρίξουν, άλλοι θα προσευχηθούν. Όμως όλοι μετέχουν στο ίδιο όραμα. Δηλαδή, η Μεγάλη Εντολή δεν αφορά μερικούς ήρωες αλλά μια ολόκληρη οικογένεια πίστης.
Πάνω σε αυτή την υπόσχεση στηρίχθηκε ο Carey. Όταν οι σύγχρονοί του ρωτούσαν αν ο Θεός χρειάζεται ανθρώπινα μέσα για να σώσει τους λαούς, η απάντησή του ήταν απλή: ο Θεός εργάζεται μέσα από τους ανθρώπους Του. Πραγματικά, η ιστορία τού έδωσε δίκιο. Η πιστή εργασία μιας μικρής ομάδας άνοιξε δρόμους που κανείς δεν φανταζόταν.
William Carey και η ιεραποστολή με σεβασμό, όχι με ανωτερότητα
Η ζωή του Carey μάς διδάσκει κάτι σπάνιο. Σε μια εποχή που πολλοί έβλεπαν τους μακρινούς λαούς με υπεροψία, εκείνος έκανε το αντίθετο. Δεν πήγε στην Ινδία ως κατακτητής αλλά ως μαθητής. Έμαθε τις γλώσσες της, αγάπησε τους ανθρώπους της και σεβάστηκε την ιστορία της. Στη μικρή κοινότητα όπου εργάστηκε, Ινδοί και Ευρωπαίοι ζούσαν ως ίσοι, όπως ακριβώς διδάσκει ο λόγος (Γαλάτες 3:28).
Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Πήγαζε κατευθείαν από το ευαγγέλιο. Όταν πιστεύεις ότι κάθε άνθρωπος είναι πλασμένος κατ' εικόνα Θεού, δεν μπορείς να τον βλέπεις από ψηλά. Πραγματικά, ο Carey αφιέρωσε χρόνια για να μεταφράσει τη Γραφή στις τοπικές γλώσσες, ώστε ο καθένας να ακούσει τον Θεό στη δική του μητρική φωνή. Αυτό είναι σεβασμός, όχι αφομοίωση.
Εδώ υπάρχει ένα μάθημα για εμάς σήμερα. Το ευαγγέλιο δεν διαδίδεται με αίσθηση πολιτισμικής υπεροχής. Διαδίδεται με ταπείνωση και αγάπη. Επομένως, όταν μοιραζόμαστε την πίστη μας, δεν λέμε στους άλλους ότι ο πολιτισμός τους είναι κατώτερος. Τους προσφέρουμε τον Χριστό, που είναι ο θησαυρός για κάθε λαό εξίσου.
Πώς θα ακούσουν; Η ανάγκη να σταλεί το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη
Ο απόστολος Παύλος θέτει μια σειρά ερωτημάτων που μένουν επίκαιρα. Πώς θα πιστέψει κάποιος σε Εκείνον για τον οποίο δεν άκουσε ποτέ; Και πώς θα ακούσει, αν δεν υπάρχει κανείς να μιλήσει (Ρωμαίους 10:14); Αυτά τα λόγια δεν είναι θεωρία. Είναι μια ευγενική σπρωξιά προς τη δράση.
Στη συνέχεια ο Παύλος δίνει μια εικόνα γεμάτη ομορφιά. Ονομάζει ωραία τα πόδια εκείνων που φέρνουν το καλό μήνυμα (Ρωμαίους 10:15). Πρόσεξε ότι δεν εξυμνεί κάποιον σπουδαίο ρήτορα. Εξυμνεί τα κουρασμένα, σκονισμένα πόδια όσων διανύουν τον δρόμο για να φτάσει η ελπίδα κάπου αλλού. Δηλαδή, στα μάτια του Θεού, η κόπωση της αγάπης είναι ομορφιά.
Πραγματικά, εδώ βρίσκουμε παρηγοριά για όσους εργάζονται σκληρά και βλέπουν λίγο καρπό. Ο Carey εργάστηκε χρόνια πριν δει τους πρώτους ανθρώπους να εμπιστεύονται τον Χριστό. Επομένως, αν κι εσύ προσεύχεσαι, σπέρνεις ή περιμένεις, δεν είσαι μόνος. Ο Θεός τιμά κάθε βήμα, ακόμη κι αν ο κόσμος δεν το βλέπει.
Το όραμα του ουρανού: το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη ολοκληρωμένο
Η Γραφή δεν μας αφήνει στην κούραση του δρόμου. Μας δείχνει το τέλος της ιστορίας, και είναι λαμπρό. Ο Ιωάννης βλέπει ένα πλήθος που κανείς δεν μπορεί να μετρήσει, από κάθε έθνος και φυλή και λαό και γλώσσα, να στέκεται μπροστά στον θρόνο (Αποκάλυψη 7:9). Όλη η ποικιλία των λαών, ενωμένη σε μία λατρεία.
Αυτό το όραμα δίνει νόημα σε κάθε κόπο. Πραγματικά, κάθε γλώσσα που μαθαίνεται, κάθε μετάφραση που ολοκληρώνεται, κάθε προσευχή που υψώνεται, είναι μια πινελιά σε αυτή την τελική εικόνα. Επομένως, δεν εργαζόμαστε στα τυφλά. Εργαζόμαστε προς έναν στόχο που ο Θεός εγγυάται ότι θα γίνει πραγματικότητα.
Και να μια τελευταία σκέψη που μας ταπεινώνει. Στον ουρανό δεν θα υπάρχει ένας λαός που σώθηκε και έσωσε τους άλλους. Θα υπάρχει ένας λαός λυτρωμένος από κάθε γωνιά της γης, ισότιμος μπροστά στο Αρνίο. Δηλαδή, το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη δεν είναι έργο ανωτέρων προς κατωτέρους. Είναι ζητιάνοι που δείχνουν σε άλλους ζητιάνους πού βρίσκεται το ψωμί.
Η πρόσκληση σήμερα: ο Θεός σε καλεί να μετάσχεις
Ίσως νιώθεις ότι όλα αυτά αφορούν άλλους, ανθρώπους με ειδική κλήση και θάρρος. Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική. Η αποστολή για όλα τα έθνη χρειάζεται κάθε πιστό, στη θέση όπου τον έβαλε ο Θεός. Άλλωστε ο Χριστός υποσχέθηκε δύναμη μέσα από το Άγιο Πνεύμα για να γίνουμε μάρτυρές Του ως τα πέρατα της γης (Πράξεις 1:8). Επομένως, δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στην άλλη άκρη του κόσμου για να μετάσχεις στην καρδιά Του.
Πρώτον, μπορείς να προσευχηθείς για λαούς που δεν άκουσαν ακόμη το ευαγγέλιο. Δεύτερον, η στήριξη όσων πηγαίνουν είναι κι αυτή πραγματική συμμετοχή. Επιπλέον, μπορείς να αγαπήσεις τον ξένο που ο Θεός έφερε στη γειτονιά σου, στο σχολείο των παιδιών σου, στον τόπο της εργασίας σου. Πραγματικά, η ιεραποστολή ξεκινά εκεί που στέκεσαι, με τα πρόσωπα που ο Θεός έβαλε μπροστά σου.
Αν θέλεις να εμβαθύνεις σε αυτή την αποστολή, καλό είναι να τη μελετήσεις μέσα από τον λόγο και την κοινωνία της εκκλησίας. Στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος μπορείς να βρεις πόρους και μαθήματα που βοηθούν να καταλάβεις βαθύτερα την καρδιά του Θεού για κάθε λαό. Επομένως, μην περιμένεις να γίνεις ειδικός. Ξεκίνα με ό,τι έχεις, εκεί που είσαι, με ταπεινότητα και αγάπη.
Βασικά σημεία
- 01Το ευαγγέλιο για όλα τα έθνη δεν είναι μια νεότερη ιδέα αλλά η καρδιά του Θεού από τη Γένεση ως την Αποκάλυψη.
- 02Η Μεγάλη Εντολή καλεί ολόκληρη την εκκλησία, όχι λίγους ειδικούς. Κάθε πιστός μετέχει με τον δικό του τρόπο.
- 03Η ιεραποστολή του William Carey φανερώνει σεβασμό προς κάθε λαό και γλώσσα, ποτέ αίσθηση ανωτερότητας ή κατάκτησης.
- 04Ο Θεός τιμά κάθε κόπο και κάθε αναμονή. Όσοι σπέρνουν με υπομονή δεν εργάζονται μάταια.
- 05Η αποστολή ξεκινά εκεί που στέκεσαι: στην προσευχή, στη στήριξη και στην αγάπη προς τον ξένο που σου έφερε ο Θεός.