«Η ελπίδα του θα κοπεί, και το θάρρος του θα γίνει ιστός αράχνης.»
Ιώβ 8:14
Όταν είσαι ερωτευμένος, το να ακολουθώ τα συναισθήματα μοιάζει με την πιο τίμια πυξίδα του κόσμου. Νιώθεις κάτι δυνατό, σχεδόν ιερό, και σκέφτεσαι: αφού το νιώθω τόσο έντονα, σίγουρα είναι σωστό, άρα πρέπει να το ακολουθώ. Ωστόσο η αλήθεια είναι πιο σύνθετη. Τα συναισθήματά σου είναι αληθινά, αλλά δεν είναι πάντα αξιόπιστος οδηγός για το πού θα πατήσεις το επόμενο βήμα της καρδιάς σου.
Σε αυτό το άρθρο θα γνωρίσεις ένα κορίτσι που έκανε ακριβώς αυτό: άφησε ό,τι ένιωθε να αποφασίζει για εκείνη. Η ιστορία της δεν γράφτηκε για να σε ντροπιάσει, αλλά για να σε ανακουφίσει. Γιατί στο τέλος ανακάλυψε κάτι που αλλάζει τα πάντα: ότι η σιωπή του Θεού δεν ήταν εγκατάλειψη, παρά μια πρόσκληση να Τον εμπιστευτεί.
Επιπλέον, θα δεις πώς η εμπιστοσύνη στον Θεό και η υπομονετική αναμονή στον έρωτα δεν είναι τιμωρία ούτε στέρηση, αλλά προστασία. Δηλαδή, πριν αποφασίσεις ποια φωνή θα ακολουθήσεις, αξίζει να ρωτήσεις πού οδηγεί. Αν παλεύεις αυτή τη στιγμή με έναν πόθο, μια απόρριψη ή μια σιωπή που σε τρελαίνει, διάβασε παρακάτω με ανοιχτή καρδιά.
Το σπίτι που μοιάζει γερό αλλά δεν κρατάει
Η Γραφή χρησιμοποιεί μια εικόνα που πονάει από πόσο αληθινή είναι. Λέει ότι αυτός που στηρίζεται στις δικές του βεβαιότητες, μοιάζει με κάποιον που γαντζώνεται σε ένα σπίτι που δεν στέκεται όρθιο (Ιώβ 8:14). Δηλαδή το στήριγμα φαίνεται γερό μέχρι τη στιγμή που το χρειάζεσαι αληθινά. Πράγματι, έτσι νιώθει ο έρωτας που χτίζεται μόνο πάνω στο συναίσθημα: μεγαλοπρεπής απ' έξω, ιστός αράχνης από μέσα.
Το κορίτσι της ιστορίας μας τα είχε όλα όσα ονειρευόταν σε έναν άντρα. Ήταν όμορφος, σοβαρός, την περίμενε τρεις ολόκληρους μήνες πριν την φιλήσει. Κι όμως, μέσα της ήξερε από την αρχή ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Παρ' όλα αυτά συνέχισε να ακολουθεί ό,τι ένιωθε, επειδή το συναίσθημα έμοιαζε πιο αληθινό από τη φωνή της συνείδησης. Όταν λοιπόν αφήνεις μόνο το συναίσθημα να χτίζει, χτίζεις πάνω σε άμμο.
Η αλήθεια είναι σκληρή αλλά απελευθερωτική: όποιος εμπιστεύεται τυφλά την καρδιά του κάνει ανόητη επιλογή, ενώ όποιος περπατάει με σοφία βρίσκει σωτηρία (Παροιμίες 28:26). Δηλαδή το ζητούμενο δεν είναι να σκοτώσεις τα συναισθήματά σου, αλλά να μην τους δώσεις το τιμόνι ολόκληρης της ζωής σου.
Γιατί δεν αρκεί να ακολουθώ τα συναισθήματα
Ζούμε σε μια εποχή που μας λέει ότι η καρδιά δεν λαθεύει ποτέ. Ωστόσο η Γραφή είναι αφοπλιστικά ειλικρινής μαζί μας: η καρδιά είναι απατηλή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και βαθιά διεφθαρμένη, και κανείς δεν μπορεί πραγματικά να την καταλάβει (Ιερεμίας 17:9). Με άλλα λόγια, ακόμη κι εσύ ο ίδιος δεν βλέπεις πάντα καθαρά μέσα σου. Επομένως το να εμπιστεύεσαι τυφλά το ένστικτό σου δεν είναι γενναιότητα, αλλά ρίσκο.
Το κορίτσι μας το παραδέχτηκε με σπάνια ειλικρίνεια. Δεν της έλειπε η σχέση με τον Θεό, ούτε οι καλές προθέσεις. Της έλειπε η εμπιστοσύνη. Γι' αυτό κρεμάστηκε από κάποιον που μπορούσε να αγγίξει και να την αγγίξει, αντί να στηριχτεί στον Έναν που δεν φαινόταν. Επομένως το πρόβλημα δεν ήταν ότι ένιωθε πολύ, αλλά ότι εμπιστευόταν λάθος πράγμα.
Η εναλλακτική δεν είναι η ψυχρή λογική. Είναι η εμπιστοσύνη στον Θεό. Η Γραφή σε καλεί να ελπίζεις στον Κύριο με όλη σου την καρδιά και να μη στηρίζεσαι μόνο στη δική σου κρίση (Παροιμίες 3:5). Συνεπώς τα συναισθήματα γίνονται καλοί σύμβουλοι μόνο όταν τα βάζεις κάτω από κάτι σταθερότερο από τον εαυτό σου. Με άλλα λόγια, αντί να ακολουθώ τα συναισθήματα ως αφεντικό, τα αφήνω να γίνουν μάρτυρες που μιλούν, αλλά δεν κυβερνούν.
Όταν σταματάς να ακολουθώ τα συναισθήματα: η σιωπή του Θεού ως δοκιμασία
Μετά τον χωρισμό, ήρθε το πιο δύσκολο κομμάτι: η σιωπή. Ο άλλος δεν τηλεφωνούσε, και κάθε μέρα που περνούσε γέμιζε την καρδιά της με αμφιβολίες. Σήμαινα ποτέ κάτι για εκείνον; Μήπως περιμένει εκείνος να τον πάρω εγώ; Η σιωπή του την έσπρωχνε στα όριά της.
Ωστόσο μέσα σε εκείνη τη σιωπή έμαθε περισσότερα για τον Θεό απ' όσα σε χρόνια άνεσης. Γιατί η σιωπή του Θεού σπάνια σημαίνει απουσία. Αντίθετα, πιο συχνά είναι μια δοκιμασία: εμπιστεύεσαι αρκετά ώστε να περιμένεις; Η Γραφή σε προτρέπει να μένεις ήρεμος μπροστά στον Κύριο και να Τον περιμένεις με υπομονή, χωρίς να αναστατώνεσαι όταν οι άλλοι φαίνονται να προχωρούν (Ψαλμοί 37:7).
Αυτή η αναμονή θέλει θάρρος, όχι παθητικότητα. Δεν είναι να κάθεσαι άπραγος, αλλά να κρατάς την καρδιά σου δυνατή ενώ περιμένεις (Ψαλμοί 27:14). Έτσι, αντί να ακολουθεί το πανικόβλητο ένστικτο που της φώναζε «πάρ' τον τηλέφωνο τώρα», έμαθε να ακολουθεί έναν πιο αργό, πιο σταθερό ρυθμό. Πράγματι, η σιωπή έγινε για εκείνη ο τόπος όπου ένιωσε, ίσως για πρώτη φορά, τη μεγάλη αγάπη του Θεού.
Η αναμονή στον έρωτα είναι εμπιστοσύνη, όχι χάσιμο χρόνου
Ο κόσμος σου λέει ότι η αναμονή στον έρωτα είναι χαμένος χρόνος, ότι θα ξεμείνεις, ότι πρέπει να αρπάξεις ό,τι περνάει. Η Γραφή σου λέει το αντίθετο: ο Θεός περιμένει για να σου δείξει χάρη, κι ευτυχισμένοι είναι όσοι Τον περιμένουν (Ησαΐας 30:18). Δηλαδή η αναμονή δεν είναι κενό, είναι ραντεβού με κάποιον που σε αγαπά πιο σωστά από όσο εσύ τον εαυτό σου.
Το κορίτσι μας δεν τα κατάφερε τέλεια. Όταν ήρθε το γλυκό μήνυμα του πρώην της, λύγισε και τον πήρε τηλέφωνο, κι ένιωσε ότι απέτυχε στη δοκιμασία. Ωστόσο ο Θεός δεν τη ζύγισε με τη ζυγαριά της τελειότητας. Της έδειξε ότι Εκείνος είναι το μόνο που πραγματικά χρειαζόταν, και ότι μόνο όταν εξαρτάσαι ολοκληρωτικά από Αυτόν βρίσκεις χαρά.
Αν θέλεις να σκαλίσεις βαθύτερα αυτή την αρχή, μπορείς να μελετήσεις βιβλικά την υπομονή και την αναμονή μέσα από τα δωρεάν μαθήματα στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Έτσι η αναμονή παύει να είναι αγωνία και γίνεται άσκηση πίστης.
Πώς να ξεφεύγεις και να επιστρέφεις στον θρόνο της χάρης
Η αγνότητα δεν είναι ένας κατάλογος απαγορεύσεων, αλλά μια σοφή τακτική επιβίωσης. Γι' αυτό η Γραφή δεν σου λέει να παλέψεις με τον πειρασμό της πορνείας, αλλά να φύγεις από αυτόν (Α' Κορινθίους 6:18). Άλλωστε υπάρχουν στιγμές που η πιο γενναία πράξη είναι να γυρίσεις την πλάτη και να απομακρυνθείς, όπως έκανε και ο νεαρός στην ιστορία που είπε ότι δεν μπορούσε να σκέφτεται καθαρά κοντά της.
Εξάλλου το ίδιο ισχύει με τις νεανικές επιθυμίες: φεύγε από αυτές και κυνήγησε τη δικαιοσύνη, την πίστη, την αγάπη και την ειρήνη, μαζί με ανθρώπους που επικαλούνται τον Κύριο με καθαρή καρδιά (Β' Τιμόθεο 2:22). Επομένως δεν αγωνίζεσαι μόνος, αλλά μέσα σε μια κοινότητα που τραβάει προς την ίδια κατεύθυνση.
Κι αν έχεις ήδη πέσει; Αν κουβαλάς ένα παρελθόν που σε ντροπιάζει; Άκουσε προσεκτικά. Η Γραφή σε καλεί να πλησιάσεις με θάρρος τον θρόνο της χάρης, για να λάβεις έλεος και να βρεις χάρη ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεσαι (Εβραίους 4:16). Δηλαδή ο ουρανός δεν περιμένει την τέλεια εκδοχή σου, αλλά την ειλικρινή. Πράγματι, ο Θεός δεν εκπλήσσεται από τα λάθη σου, και η χάρη Του είναι πάντα μεγαλύτερη από την πτώση σου.
Βασικά σημεία
- 01Τα συναισθήματά σου είναι αληθινά, αλλά αναξιόπιστος οδηγός. Το να ακολουθώ τα συναισθήματα τυφλά χτίζει την καρδιά μου πάνω σε ιστό αράχνης.
- 02Η σιωπή του Θεού σπάνια σημαίνει εγκατάλειψη. Πιο συχνά είναι δοκιμασία εμπιστοσύνης, ένας τόπος όπου μαθαίνεις ποιος πραγματικά είναι Εκείνος.
- 03Η αναμονή στον έρωτα δεν είναι χαμένος χρόνος αλλά προστασία. Ο Θεός που σε βάζει να περιμένεις, σε αγαπά πιο σωστά απ' όσο αγαπάς εσύ τον εαυτό σου.
- 04Αν έπεσες, μην κρυφτείς. Η χάρη του Θεού είναι πάντα μεγαλύτερη από την πτώση σου, και ο θρόνος Του παραμένει θρόνος χάρης, όχι κατηγορίας.
Δες επίσης
- Να παραδώσω την αγάπη στον Θεό: πες το ναι που σου κοστίζει όταν αφήνεις τον έρωτά σου στα χέρια Του
- Μην ορμάς σαν άλογο χωρίς χαλινάρι: όταν η πικρία της αναμονής σε βαραίνει και ο Θεός σε σώζει από λάθος γάμο
- Σταμάτησα να κυνηγάω την αγάπη - και τότε ήρθε: Η αναμονή στον έρωτα όταν νιώθεις ότι ξεμένεις από χρόνο