«Τότε ο Σίμωνας του αποκρίθηκε: «Δάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε και δεν πιάσαμε τίποτα. Όμως, με τον λόγο Σου θα ρίξω το δίχτυ.»»
Λουκάς 5:5
Έχει κάτι ιερό η κούραση εκείνου που δούλεψε τίμια και δεν είδε καρπό. Ο Πέτρος, πράγματι, είχε περάσει όλη τη νύχτα στη λίμνη, με τα χέρια του να ξεπαγιάζουν στα σχοινιά, ρίχνοντας και τραβώντας τα δίχτυα ξανά και ξανά. Όμως το πρωί τον βρήκε με άδειες βάρκες και πιο άδεια καρδιά. Δηλαδή ξέρει αυτή τη σιωπή ο κάθε άνθρωπος που προσευχήθηκε και δεν πήρε απάντηση, που πάλεψε για έναν γάμο, για ένα παιδί, για μια δουλειά, και τελικά κράτησε μόνο την κούρασή του.
Και τότε ένας ξυλουργός από τη Ναζαρέτ, που δεν ήξερε δήθεν από ψάρεμα, του ζητάει να ξαναρίξει τα δίχτυα στο φως της ημέρας, την πιο ακατάλληλη ώρα. Πράγματι, όλη η εμπειρία του Πέτρου φωνάζει «μάταια». Όμως εκείνος απαντά με τα λόγια που έμελλε να γίνουν προσευχή για αιώνες: «με τον λόγο Σου θα ρίξω το δίχτυ». Δηλαδή σε αυτή τη μικρή φράση κρύβεται όλη η εμπιστοσύνη στον λόγο του Θεού, η οποία αλλάζει την πορεία μιας ζωής.
Αυτό το άρθρο δεν θέλει να σου πει ότι αν πιστέψεις αρκετά θα γεμίσουν τα δίχτυα σου με ό,τι ζητάς. Αντίθετα, θέλει κάτι πιο βαθύ και πιο παρήγορο: να σου δείξει Ποιον εμπιστεύεσαι όταν λες «ναι» σε έναν λόγο που η λογική σου τον λέει χαμένο. Πράγματι, το θαύμα εκείνου του πρωινού δεν ήταν τόσο τα ψάρια, όσο ένας κουρασμένος ψαράς που άφησε την υπόσχεση του Χριστού να βαραίνει πιο πολύ από όλη του την πείρα.
Όταν η κούραση μιλάει πιο δυνατά από την υπόσχεση
Πρόσεξε, αρχικά, πόσο τίμιος είναι ο Πέτρος. Δεν κρύβει την απογοήτευσή του πίσω από ευσεβή λόγια. Αντίθετα, λέει καθαρά στον Κύριο τι έζησε: «Δάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε και δεν πιάσαμε τίποτα» (Λουκάς 5:5). Δηλαδή δεν προσποιείται ότι όλα είναι καλά. Πράγματι, η πίστη δεν σου ζητά ποτέ να πεις ψέματα για τον πόνο σου. Ωστόσο σου ζητά να μην αφήσεις τον πόνο να έχει την τελευταία λέξη.
Όλη η νύχτα της δουλειάς ήταν η αυθεντία του Πέτρου. Ήξερε αυτή τη λίμνη όπως ξέρεις εσύ τη δική σου ζωή, τα ψέματα και τις αλήθειες της, πού πιάνει και πού όχι. Επομένως ακριβώς αυτή η εμπειρία ήταν που του φώναζε ότι το να ξαναρίξει τα δίχτυα μέρα μεσημέρι ήταν χάσιμο χρόνου. Πράγματι, έτσι μιλάει συχνά και σε εμάς η κούραση: όχι με ψέματα, αλλά με μισές αλήθειες που μοιάζουν τόσο σοφές.
Εδώ, δηλαδή, γεννιέται η μάχη κάθε πιστού. Αφενός στέκεται όλη μας η πείρα, οι αποτυχίες, τα «το δοκίμασα και δεν έγινε». Αφετέρου στέκεται ένας λόγος του Χριστού. Ωστόσο η ερώτηση δεν είναι ποιο από τα δύο ακούγεται πιο λογικό, αλλά ποιο από τα δύο εμπιστεύεσαι περισσότερο. Πράγματι, ο Πέτρος δεν αρνήθηκε την κούρασή του. Όμως αρνήθηκε να την αφήσει να σβήσει τη φωνή Εκείνου.
Με τον λόγο Σου: η μικρή φράση που σηκώνει όλο το βάρος
Πρόσεξε, αρχικά, πού στηρίζει ο Πέτρος όλη του την υπακοή. Δεν λέει «επειδή ξανασκέφτηκα τα ρεύματα» ή «επειδή ίσως άλλαξε ο καιρός». Αντίθετα, λέει «με τον λόγο Σου». Δηλαδή όλο το βάρος της απόφασής του πέφτει πάνω σε ένα και μόνο πράγμα: ότι μίλησε ο Χριστός. Πράγματι, αυτή είναι η καρδιά της πίστης. Ωστόσο δεν χρειάζεται να καταλάβεις πρώτα το πώς και το γιατί. Αρκεί να ξέρεις Ποιος μίλησε.
Ο λόγος του Θεού, εξάλλου, δεν είναι μια ευχή που ελπίζουμε να πιάσει. Αντίθετα, είναι δημιουργικός. Πράγματι, όταν ο Θεός μιλάει, τα πράγματα γίνονται, γιατί ο ίδιος λόγος που έβγαλε τα άστρα από το τίποτα μπορεί να γεμίσει και μια άδεια βάρκα. Επομένως η εμπιστοσύνη στον λόγο του Θεού δεν είναι αφέλεια. Αντίθετα, είναι το πιο λογικό πράγμα στον κόσμο, αν όντως πιστεύεις Ποιος τον είπε.
Εξάλλου ο Θεός εγγυάται ο ίδιος τα λόγια Του. Δηλαδή δεν αφήνει την υπόσχεσή Του να γυρίσει πίσω άδεια. «Έτσι θα είναι ο λόγος μου που βγαίνει από το στόμα μου. Δεν θα γυρίσει σε μένα άκαρπος, αλλά θα κάνει αυτό που θέλω και θα ευοδωθεί σ' εκείνο για το οποίο τον έστειλα» (Ησαΐας 55:11). Όταν, επομένως, στηρίζεις τη ζωή σου σε μια υπόσχεση του Θεού, δεν στηρίζεσαι σε ευχολόγιο. Αντίθετα, στηρίζεσαι σε Κάποιον που δεν ξέρει να αθετεί.
Η υπακοή στην πίστη ξεκινά πριν δεις το αποτέλεσμα
Το «θα ρίξω το δίχτυ» είναι πράξη. Πράγματι, ο Πέτρος δεν περίμενε να νιώσει σιγουριά για να υπακούσει. Αντίθετα, υπάκουσε με την αμφιβολία ακόμα ζωντανή μέσα του. Δηλαδή αυτή είναι η πραγματική υπακοή στην πίστη: δεν περιμένεις να φύγουν τα ερωτηματικά, ξαναρίχνεις τα δίχτυα ενώ ακόμα αναρωτιέσαι. Επομένως η πίστη φαίνεται στα χέρια, όχι μόνο στην καρδιά.
Δες, εξάλλου, πώς η Μαρία, στον γάμο της Κανά, δίνει την ίδια ακριβώς οδηγία στους υπηρέτες: «Ό,τι σας λέει, κάντε το» (Ιωάννης 2:5). Καμία εξήγηση, δηλαδή, καμία εγγύηση για το τι θα ακολουθήσει. Αντίθετα, μόνο μια καθαρή κλήση να εμπιστευτούν τον λόγο Του και να κινηθούν. Πράγματι, συχνά ο Θεός δεν μας δείχνει πρώτα το θαύμα και μετά μας ζητά την υπακοή. Όμως ζητά πρώτα να γεμίσουμε τις στάμνες με νερό, και το κρασί έρχεται στον δρόμο.
Αυτή είναι, επομένως, και η ταυτότητα της πίστης, όπως την περιγράφει η Γραφή. Δηλαδή είναι «πεποίθηση για όσα ελπίζουμε, βεβαιότητα για πράγματα που δεν βλέπουμε» (Εβραίους 11:1). Πράγματι, ο Πέτρος δεν έβλεπε ψάρια όταν έριχνε το δίχτυ. Αντίθετα, έβλεπε μόνο τον Χριστό που του μίλησε. Ωστόσο αυτό του αρκούσε για να κινηθεί. Επομένως, αν περιμένεις να δεις πρώτα το θαύμα για να υπακούσεις, δεν θα ξεκινήσεις ποτέ. Η υπακοή προηγείται της όρασης.
Όταν δεν βλέπεις τον δρόμο, ο λόγος Του γίνεται λυχνάρι
Η νύχτα του Πέτρου ήταν κυριολεκτικά σκοτεινή. Πράγματι, πολλές από τις δικές μας νύχτες είναι το ίδιο, χωρίς να ξέρουμε πού πατάμε και πού πάμε. Ωστόσο σε αυτό ακριβώς το σκοτάδι ο λόγος του Θεού δεν μας υπόσχεται έναν προβολέα που φωτίζει όλο τον δρόμο μέχρι το τέλος. Αντίθετα, μας υπόσχεται κάτι πιο ταπεινό και πιο πιστό: «Λυχνάρι στα πόδια μου είναι ο λόγος σου και φως στα μονοπάτια μου» (Ψαλμοί 119:105).
Ένα λυχνάρι στα πόδια, δηλαδή, δεν σου δείχνει όλο τον ορίζοντα. Αντίθετα, σου φωτίζει το επόμενο βήμα. Όμως αυτό είναι αρκετό. Πράγματι, ο Θεός σπάνια μας δίνει τον χάρτη ολόκληρης της διαδρομής, γιατί δεν θέλει να εμπιστευόμαστε τον χάρτη αλλά Εκείνον. Επομένως σου ζητά μόνο να κάνεις, με τον λόγο Του, το ένα βήμα που φωτίζεται τώρα. Και όταν το κάνεις, φωτίζεται το επόμενο.
Έτσι ζει ο πιστός: όχι βλέποντας το τέλος, αλλά εμπιστευόμενος Εκείνον που το κρατά. Επομένως, αν θέλεις να βαθύνεις σε αυτή τη συνήθεια να ακούς και να ακολουθείς τον λόγο του Θεού βήμα βήμα, η μελέτη της Γραφής μέσα σε μια κοινότητα βοηθάει πολύ. Πράγματι, μπορείς να βρεις τέτοια στήριξη στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου ο σκοπός δεν είναι απλώς γνώση αλλά εμπιστοσύνη που μετατρέπεται σε υπακοή.
Η πρόσκληση της χάρης: ξαναρίξε το δίχτυ
Ίσως διαβάζεις αυτές τις γραμμές κουρασμένος από μια δική σου άκαρπη νύχτα. Προσευχήθηκες και δεν είδες απάντηση. Πάλεψες και δεν άλλαξε τίποτα. Ωστόσο άκου κάτι παρήγορο: το «μάταια» που νιώθεις δεν είναι έλλειψη πίστης, ούτε αμαρτία, ούτε αποτυχία. Αντίθετα, είναι απλώς η νύχτα του Πέτρου, και ο Κύριος δεν τον μάλωσε γι' αυτήν. Πράγματι, ήρθε κοντά του ακριβώς μέσα σ' αυτήν.
Η χάρη δεν σου λέει «προσπάθησε πιο πολύ». Αντίθετα, σου λέει «εμπιστέψου ξανά Εκείνον». Πράγματι, το θαύμα στην ιστορία του Πέτρου το έκανε ο Χριστός, όχι η δύναμη του ψαρά. Δηλαδή εκείνος έβαλε μόνο την υπακοή του, και ο Κύριος έβαλε το πλήθος των ψαριών που γέμισαν τις βάρκες μέχρι να βουλιάζουν (Λουκάς 5:6). Επομένως δεν χρειάζεται να έχεις δυνατή πίστη. Χρειάζεται να την έχεις στραμμένη στον δυνατό Χριστό.
Κι αν αναρωτιέσαι σε ποιον να γυρίσεις μετά από τόσες απογοητεύσεις, άκου τι είπε ο ίδιος ο Πέτρος αργότερα, όταν πολλοί έφευγαν από τον Χριστό: «Κύριε, σε ποιον να πάμε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής» (Ιωάννης 6:68). Πράγματι, εκεί καταλήγει κάθε άκαρπη νύχτα που τη φέρνεις στον Χριστό: όχι σε άδεια χέρια, αλλά στα πόδια Εκείνου που έχει τα λόγια της ζωής. Επομένως ξαναρίξε το δίχτυ. Όχι επειδή το αξίζεις ή το καταλαβαίνεις, αλλά επειδή Αυτός σου το ζητά. Με τον λόγο Του, και πάλι.
Βασικά σημεία
- 01Η πίστη δεν σου ζητά να αρνηθείς την κούρασή σου ή τις άκαρπες νύχτες σου. Σου ζητά μόνο να μην αφήσεις την κούραση να σβήσει τη φωνή του Χριστού.
- 02Το «με τον λόγο Σου» στηρίζει όλη την υπακοή πάνω σε ένα πράγμα: ότι μίλησε ο Θεός. Δεν χρειάζεται να καταλάβεις πρώτα το πώς, αρκεί να ξέρεις Ποιος μίλησε.
- 03Η υπακοή στην πίστη ξεκινά πριν δεις το αποτέλεσμα. Ρίχνεις τα δίχτυα ενώ ακόμα αναρωτιέσαι, γιατί η πίστη φαίνεται στα χέρια, όχι μόνο στην καρδιά.
- 04Ο λόγος του Θεού είναι λυχνάρι στα πόδια, όχι προβολέας στον ορίζοντα. Φωτίζει το επόμενο βήμα, και αυτό αρκεί για να προχωρήσεις.
- 05Το θαύμα το κάνει ο Χριστός, όχι η δύναμη της πίστης σου. Δεν χρειάζεσαι δυνατή πίστη, αλλά πίστη στραμμένη στον δυνατό Κύριο.