«Ο λόγος του είναι όλο γλυκύτητα, και ολόκληρος είναι επιθυμητός. Αυτός είναι ο αγαπημένος μου και αυτός ο φίλος μου, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ.»
Άσμα Ασμάτων 5:16
Η αξία του Χριστού δεν μετριέται με τίποτα από όσα κρατάμε στα χέρια μας. Όλοι μας, κάποια στιγμή, σταθήκαμε μπροστά σε κάτι που νομίζαμε πολύτιμο, και ύστερα είδαμε πόσο γρήγορα ξεθώριασε. Τα χρήματα φεύγουν, οι έπαινοι σωπαίνουν, και ακόμη και οι πιο γλυκές χαρές αυτού του κόσμου αφήνουν πίσω τους μια παράξενη σιωπή. Μέσα σε αυτή τη σιωπή, η καρδιά ψάχνει κάτι που να μένει.
Πραγματικά, υπάρχει Ένας που μένει. Όταν οι θυγατέρες της Ιερουσαλήμ ρωτούν τη νύφη του Άσματος τι τον κάνει τόσο ξεχωριστό, εκείνη δεν απαριθμεί χαρίσματα και δώρα. Λέει απλώς ότι είναι «ολόκληρος επιθυμητός». Δεν αγαπά κάτι πάνω Του, αγαπά Αυτόν. Έτσι αρχίζει να φανερώνεται η ομορφιά του Ιησού: όχι ως μια ιδέα, αλλά ως ένα Πρόσωπο που γεμίζει.
Επομένως, αυτό το άρθρο δεν είναι μια θεωρία για το πόσο σπουδαίος είναι ο Χριστός. Είναι μια πρόσκληση να Τον δούμε ξανά, μέσα στην κούρασή μας, και να καταλάβουμε γιατί ο Παύλος μετρούσε ζημία ό,τι κάποτε θεωρούσε κέρδος. Όταν ανοίγουν τα μάτια της καρδιάς, η ανάπαυση στον Ιησού παύει να είναι ευχή και γίνεται καθημερινή πατρίδα.
«Ολόκληρος επιθυμητός»: πού φανερώνεται η αξία του Χριστού
Ας ξεκινήσουμε από τη σκηνή του Άσματος. Η νύφη δεν περιγράφει τον αγαπημένο της με ψυχρή ακρίβεια. Μιλάει με θαυμασμό, και στο τέλος συνοψίζει τα πάντα σε μια φράση: είναι ολόκληρος επιθυμητός, και είναι ο φίλος της. (Άσμα Ασμάτων 5:16) Πρώτον, εδώ βλέπουμε ότι ο Χριστός δεν αγαπιέται για ένα κομμάτι Του. Δεν τον θέλουμε μόνο για τη συγχώρηση ή μόνο για την παρηγοριά. Τον θέλουμε ολόκληρο.
Πραγματικά, εδώ κρύβεται μια λεπτή παγίδα της καρδιάς μας. Συχνά αγαπάμε τα δώρα του Θεού περισσότερο από τον ίδιο τον Θεό. Ζητάμε την υγεία, την ηρεμία, τη λύση στο πρόβλημα, και ξεχνάμε ότι ο μεγαλύτερος θησαυρός είναι Αυτός που τα δίνει. Ωστόσο ο λόγος Του μας γυρίζει ξανά στο Πρόσωπο. Δείχνει ότι η αξία του Χριστού δεν εξαρτάται από το τι μας χαρίζει την κάθε μέρα.
Δηλαδή, όταν η νύφη λέει «ούτος ο φίλος μου», δεν μιλάει για έναν μακρινό βασιλιά. Μιλάει για κάποιον κοντινό, γνώριμο, αγαπημένο. Έτσι αρχίζει να λιώνει ο φόβος ότι ο Θεός είναι απρόσιτος. Συνεπώς, η ομορφιά του Ιησού δεν είναι ψυχρή τελειότητα από μακριά. Είναι η ζεστασιά ενός Φίλου που στάθηκε δίπλα μας μέχρι τον σταυρό.
Τα πάντα ζημία: ο Παύλος και η ασύγκριτη αξία του Χριστού
Από τη νύφη του Άσματος περνάμε στον Παύλο, και η εικόνα γίνεται ακόμη πιο τολμηρή. Ο άνθρωπος που είχε καταγωγή, μόρφωση και θρησκευτικό κύρος, τα μετράει όλα μαζί και βγάζει ένα συγκλονιστικό άθροισμα: ζημία. (Φιλιππησίους 3:8) Πρώτον, δεν λέει ότι αυτά είναι κακά. Λέει ότι, μπροστά στη γνώση του Χριστού, χάνουν εντελώς τη λάμψη τους.
Ωστόσο πρόσεξε τη λέξη που χρησιμοποιεί: «σκουπίδια». Δεν είναι μια ευγενική υποτίμηση. Είναι η κραυγή ενός ανθρώπου που βρήκε κάτι τόσο πολύτιμο, ώστε όλα τα άλλα φαίνονται πια άχρηστα μπροστά του. Δηλαδή, ο Παύλος δεν θυσιάζει με βαριά καρδιά. Αφήνει τα παλιά του κέρδη όπως αφήνει κανείς χαρούμενος ένα βάρος, για να τρέξει ελεύθερος.
Πραγματικά, αυτό αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τη δική μας ζωή. Συχνά κρατάμε σφιχτά πράγματα που, αν τα ζυγίζαμε σωστά, θα τα αφήναμε με ανακούφιση. Επομένως η ασύγκριτη αξία του Χριστού δεν μας κάνει φτωχότερους. Μας ελευθερώνει. Όταν Αυτός γίνεται το κέρδος, όλα τα υπόλοιπα παίρνουν επιτέλους τη σωστή τους θέση.
Πολύτιμος για όσους πιστεύουν: η ομορφιά του Ιησού σε ανοιχτά μάτια
Γιατί, όμως, άλλοι βλέπουν αυτή την ομορφιά και άλλοι περνούν δίπλα της αδιάφοροι; Ο Πέτρος δίνει μια απάντηση που αγγίζει την καρδιά. Για όσους πιστεύουν, ο Χριστός είναι η τιμή, ο πολύτιμος λίθος. (Α' Πέτρου 2:7) Δηλαδή, η αξία Του δεν αλλάζει ανάλογα με το ποιος Τον κοιτάζει. Αυτός παραμένει ο ίδιος. Αλλάζει μόνο αν εμείς έχουμε ανοιχτά μάτια να Τον δούμε.
Πραγματικά, ο ίδιος λίθος που για τους πιστούς γίνεται θεμέλιο, για τους άλλους έγινε πέτρα που την απέρριψαν οι οικοδόμοι. Ωστόσο εδώ δεν υπάρχει χώρος για περηφάνια. Δεν είδαμε επειδή ήμασταν πιο έξυπνοι. Είδαμε επειδή η χάρη μάς άνοιξε τα μάτια. Επομένως, αν σήμερα ο Χριστός σού φαίνεται πολύτιμος, αυτό είναι ήδη δώρο, όχι δικό σου κατόρθωμα.
Συνεπώς, μην απελπίζεσαι αν κάποιες μέρες η καρδιά σου νιώθει ψυχρή και η ομορφιά του Ιησού φαίνεται θαμπή. Δεν σημαίνει ότι Αυτός έχασε την αξία Του. Σημαίνει απλώς ότι τα μάτια μας κουράστηκαν. Πραγματικά, η λύση δεν είναι να προσπαθήσουμε σκληρότερα να νιώσουμε. Είναι να γυρίσουμε ξανά το βλέμμα σε Αυτόν και να Του ζητήσουμε να μας τον δείξει.
«Ποιον άλλον έχω;»: όταν η αξία του Χριστού γίνεται η μόνη επιθυμία
Υπάρχει μια στιγμή στους Ψαλμούς όπου ο Ασάφ φτάνει στο πιο γυμνό σημείο της ψυχής του. Έχει περάσει μέσα από ζήλια, αμφιβολία και κούραση, και ξαφνικά λέει κάτι που μοιάζει με ξέσπασμα ερωτευμένου: ποιον άλλον έχω στον ουρανό, και τίποτε άλλο δεν θέλω πάνω στη γη παρά Εσένα. (Ψαλμοί 73:25) Πρώτον, αυτό δεν είναι λόγια ενός ανθρώπου που τα έχει όλα. Είναι λόγια ενός ανθρώπου που έχασε τα ψεύτικα στηρίγματα και βρήκε το αληθινό.
Ωστόσο πρόσεξε πόσο απόλυτη είναι αυτή η πρόταση. Δεν λέει «κυρίως Εσένα» ή «πρώτα Εσένα». Λέει ότι, αν είχε Αυτόν, δεν θα του έλειπε τίποτε άλλο. Δηλαδή, η κοινωνία με τον Χριστό δεν είναι ένα κομμάτι μιας γεμάτης ζωής. Όταν ωριμάζει, γίνεται το κέντρο γύρω από το οποίο όλα τα άλλα παίρνουν νόημα.
Πραγματικά, λίγοι από εμάς ξεκινούν εκεί. Συνήθως φτάνουμε σε αυτή την επιθυμία αφού δοκιμάσουμε πολλά υποκατάστατα και τα δούμε να αδειάζουν. Επομένως, αν σήμερα νιώθεις άδειος παρότι έχεις πολλά, ίσως αυτό να είναι μια κρυφή πρόσκληση. Συνεπώς, μην φοβάσαι αυτό το κενό. Μπορεί να είναι ακριβώς ο τόπος όπου η αξία του Χριστού θα φανεί επιτέλους καθαρά.
«Έχεις λόγια ζωής»: η ανάπαυση στον Ιησού μέσα στην κούραση
Έρχεται, όμως, και η ώρα της δοκιμασίας, όπου τα λόγια ακούγονται σκληρά και πολλοί φεύγουν. Ο Ιησούς γυρίζει στους δώδεκα και τους ρωτάει αν θέλουν κι εκείνοι να φύγουν. Τότε ο Πέτρος δίνει μια απάντηση που είναι μισή ομολογία και μισή κραυγή: σε ποιον να πάμε, αφού εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής. (Ιωάννης 6:68) Δηλαδή, ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνει τα πάντα, ξέρει ότι δεν υπάρχει αλλού να σταθεί.
Πραγματικά, εδώ βρίσκεται η ανάπαυση στον Ιησού. Δεν είναι μια ανάπαυση που έρχεται όταν λυθούν όλα τα ερωτήματα. Είναι η ανάπαυση του να μένεις κοντά Του ακόμη και μέσα στα ερωτήματα. Ωστόσο πολλοί νομίζουμε ότι πρέπει πρώτα να νιώσουμε δυνατοί για να μείνουμε. Αντίθετα, ο Πέτρος μένει επειδή είναι αδύναμος και ξέρει ότι αλλού θα χαθεί.
Συνεπώς, αν είσαι κουρασμένος, αυτό δεν σε αποκλείει από τον Χριστό. Σε φέρνει πιο κοντά Του. Όπως ο μάστορας του ευαγγελίου που έχτισε πάνω στον βράχο, έτσι κι εμείς δεν γλιτώνουμε από τις πλημμύρες της ζωής. Πραγματικά, όμως, ο βράχος δεν κουνιέται. Επομένως, μέσα στη μεγαλύτερη θύελλα, η αξία του Χριστού δεν φαίνεται λιγότερη. Φαίνεται μεγαλύτερη, γιατί μόνο Αυτός μένει όρθιος όταν όλα τα άλλα παρασύρονται.
Η πρόσκληση της χάρης: πώς να γευτείς σήμερα την ομορφιά του Ιησού
Τι κάνουμε, λοιπόν, με όλα αυτά μέσα στην καθημερινότητα; Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μια ξεχωριστή στιγμή έμπνευσης. Πραγματικά, η κοινωνία με τον Χριστό αρχίζει εκεί που είμαστε τώρα, με την κούρασή μας και τις μισές μας προσευχές. Πρώτον, μπορούμε απλώς να Του πούμε ότι θέλουμε να Τον δούμε πιο όμορφο απ' όσο Τον βλέπουμε σήμερα. Αυτή η προσευχή ποτέ δεν μένει αναπάντητη.
Ωστόσο ας μην το κάνουμε αυτό με ενοχή. Η χάρη δεν μας μαλώνει που η καρδιά μας είναι χλιαρή. Μας τραβάει με τρυφερότητα προς Αυτόν που αξίζει. Επομένως, αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές και νιώθεις ότι αγάπησες πολλά πράγματα περισσότερο από τον Χριστό, μην βυθιστείς στην κατηγορία του εαυτού σου. Αντίθετα, γύρισε ήσυχα το βλέμμα σου σε Αυτόν, όπως γυρίζει ο ταξιδιώτης προς το σπίτι.
Συνεπώς, μπορείς σήμερα να ξεκινήσεις μικρά. Άνοιξε τον λόγο Του και ζήτησε να δεις τον Χριστό μέσα στις σελίδες. Αν θέλεις να μελετήσεις πιο βαθιά τη ζωή και την ομορφιά Του, βοηθούν και κοινότητες μελέτης όπως το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου η Γραφή ανοίγει με προσευχή και υπομονή. Πραγματικά, όμως, το πιο σημαντικό γίνεται στα κρυφά: η ήσυχη στιγμή που λες στον Ιησού ότι Τον θέλεις περισσότερο. Εκεί, σιγά σιγά, η αξία του Χριστού παύει να είναι λόγια και γίνεται η χαρά της καρδιάς σου.
Βασικά σημεία
- 01Η αξία του Χριστού δεν εξαρτάται από τα δώρα Του αλλά από το ίδιο Του το Πρόσωπο. Στο Άσμα Ασμάτων λέγεται «ολόκληρος επιθυμητός»: τον θέλουμε ολόκληρο, όχι ένα κομμάτι Του.
- 02Ο Παύλος μετράει ζημία όσα κάποτε θεωρούσε κέρδος. Η ασύγκριτη αξία του Χριστού δεν μας κάνει φτωχότερους, μας ελευθερώνει από όσα κρατάμε σφιχτά χωρίς λόγο.
- 03Η ομορφιά του Ιησού φαίνεται σε ανοιχτά από τη χάρη μάτια. Αν σήμερα σου φαίνεται θαμπή, η λύση δεν είναι περισσότερη προσπάθεια αλλά να ζητήσεις από Αυτόν να σου τον δείξει.
- 04Η ανάπαυση στον Ιησού δεν έρχεται όταν λυθούν όλα τα ερωτήματα, αλλά όταν μένεις κοντά Του μέσα στα ερωτήματα, όπως ο Πέτρος που είπε «έχεις λόγια ζωής».
- 05Η πρόσκληση είναι πρόσκληση χάρης, όχι ενοχής. Μπορείς σήμερα, μέσα στην κούρασή σου, να ζητήσεις να δεις τον Χριστό πιο όμορφο και η κοινωνία με τον Χριστό θα βαθαίνει.