«Εσείς που δεν ξέρετε καν τι θα γίνει αύριο. Γιατί τι είναι η ζωή σας; Είναι σαν μια ομίχλη που φαίνεται για λίγο και ύστερα χάνεται.»
Ιακώβου 4:14
Σήμερα μην περιμένεις την τέλεια στιγμή. Ίσως σκέφτεσαι ότι κάποια μέρα, όταν τα πράγματα ηρεμήσουν και βρεις τις απαντήσεις σε όλα όσα σε προβληματίζουν, θα ασχοληθείς σοβαρά με το ερώτημα του Θεού. Πράγματι, είναι μια ειλικρινής σκέψη, και τη σεβόμαστε. Ωστόσο, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα: αυτή η «κάποια μέρα» δεν μπαίνει ποτέ στο ημερολόγιο.
Καταρχήν, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δηλαδή, δεν θέλουμε να σε πιέσουμε, ούτε να σου πουλήσουμε φόβο. Αντίθετα, θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σου μια ελπίδα που άλλαξε τη δική μας ζωή. Επιπλέον, οι αμφιβολίες σου δεν είναι εμπόδιο. Συνεπώς, μπορείς να κρατήσεις τις ερωτήσεις σου και ταυτόχρονα να κάνεις ένα μικρό βήμα προς τα εμπρός.
Συμπερασματικά, σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί γιατί ο καιρός της απόφασης είναι πάντα το παρόν. Επιπλέον, θα δούμε γιατί η αναβολή κοστίζει πιο πολύ απ' όσο νομίζουμε. Τέλος, θα δούμε πώς η αναζήτηση νοήματος μπορεί να βρει την ανάπαυσή της όχι σε μια ιδέα, αλλά σε ένα πρόσωπο.
Το «αύριο» που συχνά δεν έρχεται ποτέ
Καταρχήν, όλοι μας αναβάλλουμε. Αναβάλλουμε ένα τηλεφώνημα, μια συγγνώμη, μια αλλαγή που ξέρουμε ότι χρειαζόμαστε. Συνήθως δεν συμβαίνει τίποτα κακό. Μερικές φορές όμως το «αύριο» που σχεδιάζαμε απλώς δεν έρχεται, και τότε καταλαβαίνουμε πόσο εύθραυστος είναι ο χρόνος που θεωρούσαμε δεδομένο.
Η Βίβλος μιλάει γι' αυτό με μια εικόνα που μένει. Δηλαδή, η ζωή μας μοιάζει με την ομίχλη του πρωινού: φαίνεται για λίγο και μετά εξαφανίζεται. Ωστόσο, δεν το λέει για να μας τρομάξει, αλλά για να μας ξυπνήσει. (Ιακώβου 4:14)
Για παράδειγμα, σκέψου τον άνθρωπο σε ένα κρεβάτι εντατικής. Πριν λίγες εβδομάδες είχε ακόμα καθαρό μυαλό και ένα όνομα στα χείλη του, ένα όνομα που ήθελε να επικαλεστεί. Όμως το ανέβαλε. «Όχι τώρα», σκέφτηκε, «αργότερα». Και όταν ήρθε η ώρα, το όνομα είχε βυθιστεί σε μια θάλασσα λήθης. Επομένως, το να αναβάλλεις δεν είναι ουδέτερη πράξη. Δηλαδή, είναι κι αυτό μια απόφαση, απλώς σιωπηλή.
Εξάλλου, ένας αρχαίος σοφός μάς προειδοποιεί να μην καυχιόμαστε για το αύριο, αφού κανείς μας δεν ξέρει τι θα φέρει η επόμενη μέρα. (Παροιμίες 27:1)
«Σήμερα μην περιμένεις»: η φωνή που χτυπάει σήμερα την πόρτα
Πράγματι, υπάρχει μια φράση που επαναλαμβάνεται στη Βίβλο σαν επωδός: «σήμερα». Όχι χθες, που πέρασε. Ούτε αύριο, που δεν μας ανήκει. Σήμερα. Όταν λοιπόν λέμε «σήμερα μην περιμένεις», δεν εφευρίσκουμε ένα σύνθημα. Αντίθετα, επαναλαμβάνουμε μια πρόσκληση που είναι αρχαία όσο και επίκαιρη.
Το Πνεύμα του Θεού, λέει η Γραφή, μιλάει ακριβώς έτσι: σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή του. (Εβραίους 3:7) Επομένως, πρόσεξε τη λεπτομέρεια. Δεν λέει «κάποτε» ούτε «όταν νιώσετε έτοιμοι». Λέει σήμερα. Επιπλέον, αμέσως προσθέτει μια προειδοποίηση: μη σκληρύνετε την καρδιά σας. (Εβραίους 3:8)
Γιατί όμως αυτή η επιμονή στο «σήμερα μην περιμένεις»; Επειδή η καρδιά μας δεν μένει ποτέ ίδια. Πράγματι, κάθε φορά που ακούμε μια κλήση και την αναβάλλουμε, γινόμαστε λίγο πιο ανθεκτικοί απέναντί της. Δηλαδή, δεν περιμένει εκεί υπομονετικά μια ανοιχτή πόρτα. Αντίθετα, με τον καιρό η πόρτα κλείνει μόνη της, χωρίς να το καταλάβουμε.
Συνεπώς, το «σήμερα μην περιμένεις» δεν είναι πίεση. Ωστόσο, είναι αγάπη που σε ξέρει αρκετά καλά ώστε να σου πει την αλήθεια: η σημερινή σου ευαισθησία είναι δώρο. Δηλαδή, μην την αφήσεις να σκληρύνει.
Ο καιρός της απόφασης είναι το τώρα, όχι το «μετά»
Συχνά νομίζουμε ότι μας λείπουν πληροφορίες. «Όταν διαβάσω λίγο ακόμα, όταν λυθούν οι απορίες μου, τότε θα αποφασίσω.» Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι σπάνια μας λείπει η γνώση. Αντίθετα, πιο συχνά μας λείπει η στιγμή που θα πούμε «ναι» σε αυτό που ήδη υποψιαζόμαστε.
Η Βίβλος το δηλώνει με έμφαση που δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης. Δηλαδή, λέει ότι τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός, τώρα είναι η ημέρα της σωτηρίας. (Β' Κορινθίους 6:2) Επομένως, δεν μετατίθεται ο καιρός της απόφασης σε ένα ασαφές μέλλον. Αντίθετα, τοποθετείται εδώ, σήμερα, στο σημείο όπου στέκεσαι.
Επιπλέον, ο Θεός δεν παίζει κρυφτό μαζί μας. Πράγματι, μας καλεί να τον ζητήσουμε όσο μπορεί να βρεθεί, να τον επικαλεστούμε όσο είναι κοντά. (Ησαΐας 55:6) Συνεπώς, η ευκαιρία δεν είναι ατέλειωτη. Είναι αληθινή, είναι ανοιχτή, αλλά έχει και έναν καιρό.
Ο καιρός της απόφασης, λοιπόν, δεν είναι θέμα τέλειας ετοιμότητας. Πράγματι, κανείς δεν νιώθει ποτέ απόλυτα έτοιμος. Αντίθετα, είναι θέμα μιας ειλικρινούς στροφής της καρδιάς, που μπορεί να γίνει ακόμα και μέσα στις αμφιβολίες σου, αυτή τη στιγμή.
Η αναζήτηση νοήματος που βρίσκει την ανάπαυσή της
Πίσω από κάθε αναβολή κρύβεται συχνά μια βαθύτερη αναζήτηση νοήματος. Δηλαδή, δεν αναβάλλουμε επειδή δεν μας νοιάζει. Αντίθετα, αναβάλλουμε ακριβώς επειδή μας νοιάζει τόσο, που φοβόμαστε μήπως κάνουμε λάθος βήμα. Πράγματι, καταλαβαίνουμε αυτόν τον φόβο, και δεν τον υποτιμούμε.
Ωστόσο, η καλή είδηση είναι ότι η αναζήτηση νοήματος δεν καταλήγει σε ένα κενό. Αντίθετα, καταλήγει σε ένα πρόσωπο. Δηλαδή, ο Ιησούς δεν είπε απλώς ότι δείχνει τον δρόμο. Είπε ότι αυτός είναι η ανάσταση και η ζωή, και όποιος τον εμπιστευτεί, ακόμα κι αν πεθάνει, θα ζήσει. (Ιωάννης 11:25)
Συνεπώς, σκέψου τι σημαίνει αυτό. Η πιο μεγάλη μας αγωνία, ο θάνατος και το «μετά» του, παύει να είναι ένα σκοτεινό ερωτηματικό. Δηλαδή, γίνεται μια υπόσχεση. Επομένως, η αναζήτηση νοήματος δεν είναι μια ατέλειωτη περιπλάνηση. Αντίθετα, είναι ένας δρόμος που έχει προορισμό, και ο προορισμός έχει όνομα.
Επιπλέον, δεν χρειάζεται να καταλάβεις τα πάντα για να ξεκινήσεις. Όπως ένας ταξιδιώτης δεν βλέπει ολόκληρο τον δρόμο πριν κάνει το πρώτο βήμα, έτσι κι εσύ μπορείς να κάνεις σήμερα ένα βήμα προς αυτό το πρόσωπο, ακόμα και με ερωτήσεις στην τσέπη. Εξάλλου, αν θέλεις να εξετάσεις πιο συστηματικά αυτά τα ερωτήματα, μπορείς να δεις τα μαθήματα στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.
Σήμερα μην περιμένεις: πώς να κάνεις το πρώτο βήμα
Ίσως αναρωτιέσαι τι σημαίνει πρακτικά να μην περιμένεις. Δηλαδή, δεν σημαίνει να αλλάξεις θρησκεία σε μια στιγμή, ούτε να προσποιηθείς μια βεβαιότητα που δεν νιώθεις. Αντίθετα, σημαίνει κάτι πολύ πιο απλό και πιο τίμιο: να στραφείς ειλικρινά προς τον Θεό, έτσι όπως είσαι.
Η Γραφή λέει ότι δεν υπάρχει σωτηρία σε κανέναν άλλον, γιατί δεν δόθηκε άλλο όνομα κάτω από τον ουρανό με το οποίο πρέπει να σωθούμε. (Πράξεις 4:12) Επομένως, το βήμα δεν είναι αόριστο. Δηλαδή, έχει μια κατεύθυνση: το πρόσωπο του Ιησού Χριστού.
Πράγματι, αυτό το βήμα είναι το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Ο ίδιος ο Ιησούς υποσχέθηκε ότι όποιος ακούει τον λόγο του και εμπιστεύεται Εκείνον που τον έστειλε, έχει ήδη αιώνια ζωή και έχει περάσει από τον θάνατο στη ζωή. (Ιωάννης 5:24) Ωστόσο, δεν είναι κάτι που περιμένεις να συμβεί κάποτε. Δηλαδή, συμβαίνει τη στιγμή της εμπιστοσύνης.
Συμπερασματικά, σήμερα μην περιμένεις μια τελετουργία ή μια τέλεια διάθεση. Μπορείς, εδώ και τώρα, να πεις στον Θεό με δικά σου λόγια ότι θέλεις να τον γνωρίσεις, ότι κρατάς ακόμα τις αμφιβολίες σου, αλλά ανοίγεις την πόρτα. Πράγματι, αυτό είναι το πρώτο βήμα, και είναι αρκετό για να ξεκινήσει ο δρόμος. Εξάλλου, αν θέλεις να κάνεις το επόμενο βήμα με συντροφιά, η κοινότητα και οι μελέτες του Δικτύου Βίβλου είναι εδώ γι' αυτό.
Βασικά σημεία
- 01Σήμερα μην περιμένεις την τέλεια στιγμή. Δηλαδή, η ζωή μοιάζει με ομίχλη που φαίνεται για λίγο, γι' αυτό ο καλύτερος χρόνος για το πιο σημαντικό ερώτημα είναι το παρόν.
- 02Ο καιρός της απόφασης είναι πάντα το τώρα. Πράγματι, η Βίβλος δεν λέει «κάποτε», αλλά «σήμερα, αν ακούσετε τη φωνή του».
- 03Η αναβολή κοστίζει. Δηλαδή, όπως ο άνθρωπος της παραβολής που υπολόγισε τα πάντα εκτός από τον χρόνο, έτσι και η σιωπηλή απόφαση να μην αποφασίσεις έχει τίμημα.
- 04Επιπλέον, η αναζήτηση νοήματος βρίσκει την ανάπαυσή της σε ένα πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό, που είναι η ανάσταση και η ζωή.
- 05Συμπερασματικά, το πρώτο βήμα δεν απαιτεί τέλεια βεβαιότητα. Δηλαδή, μπορείς να στραφείς ειλικρινά στον Θεό σήμερα, κρατώντας ακόμα τις ερωτήσεις σου.