Όλος ο κόσμος εναντίον μου; Το ψέμα που σε κρατάει αιχμάλωτο

I.Το ψέμα: «όλος ο κόσμος εναντίον μου»

Πρώτα ας ονομάσουμε το ψέμα όπως ακριβώς το ακούς μέσα σου. Δεν έρχεται ποτέ σαν ξεκάθαρη δήλωση. Έρχεται σαν αίσθηση. Κάθε «όχι» που εισπράττεις, κάθε πόρτα που κλείνει, κάθε άνθρωπος που σε απογοητεύει μπαίνει σε έναν φάκελο με τίτλο «απόδειξη ότι όλος ο κόσμος εναντίον μου». Σιγά σιγά, χωρίς να το αποφασίσεις, αρχίζεις να ζεις σαν κατηγορούμενος σε μια δίκη που δεν τελειώνει ποτέ.

Έπειτα, το ψέμα γίνεται φίλτρο. Δηλαδή δεν βλέπεις πια την πραγματικότητα όπως είναι, αλλά μέσα από τον φακό της εχθρότητας. Η ουδέτερη ματιά ενός περαστικού γίνεται περιφρόνηση. Ωστόσο, το ίδιο γεγονός που ένας άλλος θα προσπερνούσε, εσύ το διαβάζεις σαν επίθεση. Συνεπώς, η νοοτροπία θύματος δεν περιγράφει τον κόσμο, τον κατασκευάζει.

Εξάλλου, η Γραφή ξέρει καλά αυτή την παγίδα. Λέει καθαρά ότι η αφροσύνη του ανθρώπου του στραβώνει τον δρόμο, και ύστερα η καρδιά του τα βάζει με τον ίδιο τον Θεό (Παροιμίες 19:3). Δηλαδή πρώτα ο άνθρωπος κάνει το λάθος ή απλώς ζει σε έναν πεσμένο κόσμο, και μετά γυρίζει και κατηγορεί τους πάντες, ακόμη και τον Ουρανό. Συνεπώς, το ψέμα «όλος ο κόσμος εναντίον μου» είναι ακριβώς αυτή η στροφή της καρδιάς.

II.Πού σε τσακίζει: γιατί όλα μου πάνε στραβά

Ας δούμε τώρα τι σου κοστίζει αυτό το ψέμα, γιατί δεν είναι αθώο. Όταν πιστεύεις ότι όλα είναι εναντίον σου, η πρώτη ζημιά είναι ότι σταματάς να παλεύεις. Αφού «έτσι κι αλλιώς όλα μου πάνε στραβά», γιατί να προσπαθήσεις; Συνεπώς, η νοοτροπία θύματος γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία: επειδή τα παρατάς, πράγματι αποτυγχάνεις, και η αποτυχία γίνεται νέα «απόδειξη».

Επιπλέον, η δεύτερη ζημιά είναι ότι σου κλέβει την ευθύνη. Όσο φταίνε όλοι οι άλλοι, εσύ δεν χρειάζεται να αλλάξεις τίποτα. Ακούγεται σαν ανακούφιση, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι φυλακή. Γιατί ό,τι δεν είναι δικό σου λάθος, δεν είναι ούτε στο χέρι σου να το διορθώσεις. Συνεπώς, παραδίνεις το τιμόνι της ζωής σου στους «εχθρούς» και μένεις απλός θεατής της δυστυχίας σου.

Η τρίτη ζημιά είναι η πίκρα. Πράγματι, η Γραφή προειδοποιεί να προσέχουμε μήπως φυτρώσει μέσα μας μια ρίζα πικρίας, που φέρνει ταραχή και μολύνει πολλούς γύρω μας (Εβραίους 12:15). Η πικρία δεν μένει ποτέ μόνη της. Αντίθετα, δηλητηριάζει τον γάμο σου, τη σχέση με τα παιδιά σου, τις φιλίες σου. Έτσι ο άντρας που νιώθει θύμα όλων, καταλήγει να πληγώνει αυτούς που τον αγαπούν πιο πολύ.

Τέλος, αυτό το ψέμα σε απομονώνει από τον ίδιο τον Θεό. Όπως είδαμε, η καρδιά που νιώθει αδικημένη από τα πάντα, στρέφεται τελικά εναντίον του Κυρίου. Επομένως χάνεις ακριβώς τη μόνη πηγή δύναμης που θα μπορούσε να σε βγάλει από τον λάκκο.

III.Η αλήθεια για την αδικία στη ζωή σου

Εδώ είναι η ανατροπή. Η Γραφή δεν σου λέει ποτέ ότι ο κόσμος είναι δίκαιος ή ότι δεν θα φας αδικίες. Αντίθετα, ο ίδιος ο Χριστός σε προειδοποιεί ότι μέσα σε αυτόν τον κόσμο θα έχεις θλίψη. Ωστόσο αμέσως προσθέτει το πιο αντρίκειο πράγμα που ειπώθηκε ποτέ: «έχε θάρρος, εγώ νίκησα τον κόσμο» (Ιωάννης 16:33). Δηλαδή η αδικία είναι αληθινή, αλλά δεν έχει τον τελευταίο λόγο.

Πάρε για παράδειγμα τον Ιωσήφ. Τον πούλησαν τα ίδια του τα αδέρφια, συκοφαντήθηκε, φυλακίστηκε άδικα. Αν υπήρχε άντρας με δικαίωμα να πει «όλος ο κόσμος εναντίον μου», ήταν αυτός. Κι όμως, χρόνια μετά, λέει στα αδέρφια του ότι εκείνοι σχεδίασαν κακό εναντίον του, αλλά ο Θεός το μετέτρεψε σε καλό, για να σωθεί πολύς λαός (Γένεση 50:20). Δηλαδή το ίδιο γεγονός, δύο αναγνώσεις: του θύματος και του πιστού.

Γι' αυτό και ο Παύλος, που έφαγε ξυλοδαρμούς, ναυάγια και φυλακές, δεν μιλάει σαν θύμα. Γράφει ότι πιέζεται από παντού, αλλά δεν στενοχωριέται· βρίσκεται σε αδιέξοδο, αλλά δεν απελπίζεται (Β' Κορινθίους 4:8). Συνεχίζει: τον καταδιώκουν, αλλά ο Θεός δεν τον εγκαταλείπει· τον ρίχνουν κάτω, αλλά δεν χάνεται (Β' Κορινθίους 4:9). Να η διαφορά ανάμεσα στο να σε χτυπά ο κόσμος και στο να σε νικά.

Συμπερασματικά, η βαθύτερη αλήθεια είναι αυτή: αν ο Θεός είναι με το μέρος σου, δεν έχει σημασία πόσοι είναι απέναντι. Ο Παύλος το συνοψίζει σε μία ερώτηση που τα κλείνει όλα: «αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας;» (Ρωμαίους 8:31). Να η απάντηση στο ψέμα. Όχι ότι κανείς δεν είναι εναντίον σου, αλλά ότι Εκείνος που είναι μαζί σου είναι μεγαλύτερος από όλους.

IV.Από θύμα σε άντρα: ο δρόμος της ελευθερίας

Ωραία η θεωρία, αλλά πώς αλλάζεις πραγματικά; Πρώτον, το βήμα είναι να πάψεις να μετράς τους εχθρούς και να αρχίσεις να μετράς τη βοήθεια που έχεις. Πράγματι, ο ψαλμωδός, καταμεσής των διωκτών του, λέει με σιγουριά: «αυτό το ξέρω, ότι ο Θεός είναι με το μέρος μου» (Ψαλμοί 56:9). Μην περιμένεις να εξαφανιστούν οι δυσκολίες· αντίθετα, διάλεξε ποια αλήθεια θα πιστέψεις μέσα σ' αυτές.

Δεύτερον, πάρε πίσω την ευθύνη που το ψέμα σου είχε κλέψει. Δεν φταις για όλα όσα σου συνέβησαν, ωστόσο είσαι υπεύθυνος για το πώς θα αντιδράσεις. Για παράδειγμα, ο Χριστός, ενώ τον έβριζαν, δεν αντιγύριζε τη βρισιά· ενώ υπέφερε, δεν απειλούσε, αλλά παρέδιδε τον εαυτό του σ' Εκείνον που κρίνει δίκαια (Α' Πέτρου 2:23). Δες την ελευθερία εκεί: δεν χρειάζεται να εκδικηθείς, επειδή η δικαιοσύνη είναι στα χέρια του Θεού.

Τρίτον, ξεκόλλησε από τη σύγκριση και μάθε την αυτάρκεια. Ο Παύλος ομολογεί ότι έμαθε να μένει ικανοποιημένος σε ό,τι έχει· ξέρει να ζει και με λίγα και με πολλά, χορτάτος και πεινασμένος (Φιλιππησίους 4:12). Ωστόσο το μυστικό του δεν ήταν η δύναμη του χαρακτήρα του, αλλά μία πηγή έξω από αυτόν: «όλα τα μπορώ μέσα σ' Εκείνον που με ενδυναμώνει, τον Χριστό» (Φιλιππησίους 4:13).

Αν θες να δουλέψεις αυτή την αλλαγή πιο συστηματικά, μέσα από τη μελέτη του Λόγου και δίπλα σε άλλους άντρες που παλεύουν το ίδιο, μπορείς να ξεκινήσεις στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου η Γραφή γίνεται πρακτικός οδηγός για την καθημερινότητα και όχι θεωρία.

V.Η ελευθερία όταν νιώθεις όλος ο κόσμος εναντίον μου

Σκέψου τι αλλάζει την ημέρα που πετάς αυτό το ψέμα. Δεν γίνεται ξαφνικά εύκολη η ζωή σου, ούτε εξαφανίζονται οι δύσκολοι άνθρωποι. Ωστόσο παύεις να ζεις σαν κατηγορούμενος. Πράγματι, ο Δαβίδ το έβαλε απλά: ο Κύριος είναι μαζί μου, δεν θα φοβηθώ· τι μπορεί να μου κάνει ο άνθρωπος; (Ψαλμοί 118:6). Συνεπώς, όταν ξέρεις ποιος είναι στο πλευρό σου, οι απειλές χάνουν τη δύναμή τους.

Επιπλέον, ελευθερώνεσαι από το βάρος να ισιώσεις μόνος σου κάθε αδικία. Η Γραφή υπόσχεται ότι ο δίκαιος θα περάσει πολλές θλίψεις, αλλά ο Κύριος θα τον γλιτώσει από όλες (Ψαλμοί 34:19). Πρόσεξε: δεν λέει ότι δεν θα υπάρχουν θλίψεις, λέει ότι δεν θα έχουν τον τελευταίο λόγο. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην ελπίδα και στη νοοτροπία θύματος.

Συμπερασματικά, σταματάς να είσαι ο άντρας που κατηγορεί και γίνεσαι ο άντρας που παλεύει. Δεν αρνείσαι την αδικία στη ζωή σου, ωστόσο αρνείσαι να σε ορίσει. Πατάς στην αλήθεια ότι ο Θεός είναι μαζί σου, κουβαλάς την ευθύνη σου σαν άντρας και αφήνεις την τελική δικαιοσύνη σ' Εκείνον. Δηλαδή αυτή είναι η ελευθερία που το ψέμα «όλος ο κόσμος εναντίον μου» σου έκρυβε όλον αυτόν τον καιρό, και είναι πιο κοντά σου απ' όσο νομίζεις.