«Ο Θεός ας μας σπλαχνιστεί και ας μας ευλογήσει· ας κάνει να λάμψει το πρόσωπό Του πάνω μας. (Διάψαλμα)»
Ψαλμοί 67:1
Ίσως έχεις σκεφτεί ότι ο ρόλος μου στην ιεραποστολή τελειώνει εκεί όπου αρχίζει το διαβατήριο κάποιου άλλου. Βλέπεις φωτογραφίες από μακρινούς λαούς, ακούς ιστορίες ανθρώπων που άφησαν τα πάντα και πήγαν στην άλλη άκρη της γης, και κάπου μέσα σου ψιθυρίζεις: «Ωραία όλα αυτά, αλλά εμένα ο Θεός δεν με στέλνει μακριά». Κι έτσι κλείνεις σιγά σιγά την πόρτα, νομίζοντας πως η αποστολή είναι υπόθεση των λίγων εκλεκτών.
Όμως η Γραφή ζωγραφίζει μια πολύ διαφορετική εικόνα. Η παγκόσμια ιεραποστολή δεν είναι ένα ειδικό χάρισμα για μερικούς ήρωες της πίστης· είναι η καρδιά του ίδιου του Θεού, που θέλει να την κάνει και δική σου καρδιά. Πραγματικά, ο Κύριος δεν χρειάζεται μόνο εκείνους που φεύγουν· χρειάζεται εξίσου εκείνους που μένουν, προσεύχονται, στηρίζουν και αποστέλλουν. Επομένως το ερώτημα δεν είναι αν έχεις ρόλο, αλλά ποιον ρόλο σου εμπιστεύεται.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πώς η Μεγάλη Εντολή σε αφορά προσωπικά, ακόμη κι αν δεν φύγεις ποτέ από την πόλη σου. Θα ανακαλύψουμε τρεις απλούς, αλλά ριζοσπαστικούς τρόπους συμμετοχής, την προσευχή, την προσφορά και την αποστολή, και θα δεις ότι ο Θεός σε καλεί ήδη σήμερα, εκεί που βρίσκεσαι, να γίνεις συνεργός στο μεγαλύτερο έργο αγάπης της ιστορίας.
Η ιεραποστολή ξεκινά από την καρδιά του Θεού, όχι από εμένα
Πριν αναρωτηθούμε ποιος είναι ο ρόλος μου στην ιεραποστολή, αξίζει να δούμε από πού ξεκινάει όλη η ιστορία. Δεν ξεκινάει από εμάς, ούτε από κάποια οργάνωση ή πρόγραμμα· ξεκινάει από την ίδια την καρδιά του Θεού. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, η Γραφή δείχνει έναν Θεό που αγαπά όχι έναν λαό, αλλά όλους τους λαούς της γης.
Ο ψαλμωδός προσεύχεται να φανερωθεί η ευλογία του Θεού όχι για να μείνει κλεισμένη σε έναν λαό, αλλά για να γνωρίσουν όλα τα έθνη τον δρόμο της σωτηρίας (Ψαλμοί 67:1) (Ψαλμοί 67:2). Δηλαδή, η ευλογία δίνεται πάντα για να περάσει παρακάτω. Αρχικά την παίρνουμε εμείς, ωστόσο ο σκοπός της δεν σταματά ποτέ σε εμάς· συνεχίζει προς εκείνους που δεν έχουν ακόμη ακούσει.
Η εικόνα κορυφώνεται στο τέλος της Γραφής, όπου ο Ιωάννης βλέπει έναν τεράστιο όχλο από κάθε έθνος, φυλή, λαό και γλώσσα να στέκεται μπροστά στον θρόνο (Αποκάλυψη 7:9). Πραγματικά, αυτό είναι το όνειρο του Θεού· κι αν αυτό είναι το όνειρό Του, τότε η ιεραποστολή δεν είναι ένα προαιρετικό «έξτρα» της πίστης μας. Αντιθέτως, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο ουρανός γεμίζει με ανθρώπους που λυτρώθηκαν.
Η Μεγάλη Εντολή ορίζει τον ρόλο μου στην ιεραποστολή σήμερα
Λίγο πριν αναληφθεί, ο Ιησούς αφήνει στους μαθητές Του μια εντολή που καθορίζει ολόκληρη την αποστολή της εκκλησίας. Πρώτον, διακηρύσσει την εξουσία Του: «Μου δόθηκε κάθε εξουσία στον ουρανό και πάνω στη γη» (Ματθαίος 28:18). Δεύτερον, πάνω σε αυτή την εξουσία στηρίζει την αποστολή: να γίνουν μαθητές όλα τα έθνη. Αυτή είναι η περίφημη Μεγάλη Εντολή, και δεν δόθηκε σε λίγους ειδικούς· δόθηκε σε κάθε μαθητή του Χριστού.
Πολλοί νομίζουν ότι η Μεγάλη Εντολή αφορά μόνο εκείνους που θα διασχίσουν ωκεανούς. Ωστόσο ο Ιησούς δίνει ένα ολόκληρο γεωγραφικό σχέδιο: μάρτυρες «και στην Ιερουσαλήμ και σε όλη την Ιουδαία και στη Σαμάρεια και ως την άκρη της γης» (Πράξεις 1:8). Δηλαδή η μαρτυρία αρχίζει από το σπίτι σου, τη γειτονιά σου, την πόλη σου, και από εκεί απλώνεται προς τα έθνη. Η «Ιερουσαλήμ» σου είναι εξίσου σημαντική με την «άκρη της γης».
Επομένως ο ρόλος μου στην ιεραποστολή δεν εξαρτάται από το αν θα αλλάξω χώρα, αλλά από το αν θα υπακούσω στην εντολή του Κυρίου εκεί όπου με έβαλε. Άλλωστε ο Ιησούς δεν είπε «πηγαίνετε αν αισθάνεστε ιδιαίτερη κλήση»· είπε «πηγαίνετε» ως φυσικό αποτέλεσμα του ότι Τον ακολουθούμε. Συνεπώς, ο πρώτος ρόλος του κάθε χριστιανού είναι απλός: να πάρει στα σοβαρά αυτή την εντολή ως δική του.
Προσευχή, προσφορά και αποστολή: τρεις τρόποι να ζήσω τον ρόλο μου στην ιεραποστολή
Ο απόστολος Παύλος μάς δίνει την πιο καθαρή αλυσίδα της αποστολής: για να σωθεί κάποιος, πρέπει να επικαλεστεί τον Κύριο· για να Τον επικαλεστεί, πρέπει να πιστέψει· για να πιστέψει, πρέπει να ακούσει· και για να ακούσει, πρέπει κάποιος να του κηρύξει (Ρωμαίους 10:14). Καταρχήν αυτό δείχνει ότι κανείς δεν σώζεται «τυχαία»· κάποιος πάντα μεσολαβεί. Συνεπώς, εδώ ακριβώς χωράει ο δικός σου ρόλος, με τρεις πρακτικούς τρόπους.
Αρχικά, η προσευχή. Πριν φύγει ο πρώτος ιεραπόστολος, το Άγιο Πνεύμα μίλησε ενώ η εκκλησία προσευχόταν και νήστευε, και ξεχώρισε τον Βαρνάβα και τον Σαύλο για το έργο (Πράξεις 13:2). Δηλαδή η μεγάλη ιεραποστολική κίνηση της ιστορίας ξεκίνησε σε ένα δωμάτιο προσευχής, όχι σε ένα λιμάνι. Επομένως, όταν προσεύχεσαι για τους λαούς που δεν έχουν ακούσει το ευαγγέλιο, δεν κάνεις κάτι «μικρό»· κινείς τον ίδιο τον ουρανό.
Έπειτα, η προσφορά. Ο Παύλος ρωτά: «Και πώς θα κηρύξουν, αν δεν αποσταλούν;» και προσθέτει «πόσο ωραία είναι τα πόδια εκείνων που ευαγγελίζονται» (Ρωμαίους 10:15). Ωστόσο πίσω από κάθε ζευγάρι πόδια που φτάνει σε έναν αδιάβατο λαό, υπάρχουν δεκάδες χέρια που στηρίζουν: άνθρωποι που δίνουν, που φιλοξενούν, που χρηματοδοτούν. Συνεπώς, η προσφορά σου, μικρή ή μεγάλη, γίνεται τα φτερά για το ευαγγέλιο.
Τέλος, η αποστολή. Δεν αποστέλλεται μόνο εκείνος που φεύγει· αποστέλλει και η κοινότητα που τον στέλνει με την ευλογία, τη φροντίδα και τη στήριξή της. Δηλαδή, όταν στέκεσαι πίσω από έναν ιεραπόστολο, γίνεσαι κι εσύ μέρος της αποστολής. Πραγματικά, στα μάτια του Θεού, εκείνος που στέλνει με πίστη και εκείνος που πηγαίνει με πίστη μοιράζονται την ίδια χαρά και την ίδια αμοιβή.
Καμία απόσταση δεν εμποδίζει τον ρόλο μου στην ιεραποστολή
Ίσως νιώθεις ότι είσαι «πολύ απλός» ή «πολύ απασχολημένος» για κάτι τόσο μεγάλο. Όμως ο Θεός σπάνια ψάχνει τους ικανούς· συνήθως κάνει ικανούς εκείνους που λένε «ναι». Όταν ρώτησε «ποιον να στείλω και ποιος θα πάει για χάρη μας;», ο Ησαΐας δεν απάντησε με τα προσόντα του, αλλά με τη διαθεσιμότητά του: «Να με, στείλε εμένα» (Ησαΐας 6:8). Πραγματικά, αυτή η απλή προσφορά καρδιάς είναι η αρχή κάθε αποστολής.
Ο Ιησούς αναγνωρίζει την αξία του απεσταλμένου με έναν εκπληκτικό τρόπο. Λέει στους μαθητές: «Όπως με απέστειλε ο Πατέρας, έτσι κι εγώ στέλνω εσάς» (Ιωάννης 20:21). Δηλαδή σε στέλνει με την ίδια εξουσία και αγάπη με την οποία ο Πατέρας έστειλε τον Υιό. Επομένως, όταν μοιράζεσαι το ευαγγέλιο με τον γείτονα, τον συνάδελφο ή τον ξένο που μόλις ήρθε στη χώρα σου, στέκεσαι μέσα στην ίδια αποστολή του Χριστού.
Μάλιστα, ο Παύλος δίνει στον κάθε πιστό έναν εκπληκτικό τίτλο: «πρεσβευτές για χάρη του Χριστού» (Β' Κορινθίους 5:20). Ένας πρεσβευτής δεν μιλά για τον εαυτό του· εκπροσωπεί τον βασιλιά του σε ξένη χώρα. Συνεπώς, όπου κι αν βρίσκεσαι, είσαι ήδη η πρεσβεία του ουρανού. Άλλωστε δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις για να εκπροσωπήσεις τον Χριστό· χρειάζεται απλώς να ζήσεις και να μιλήσεις σαν να σε έστειλε Εκείνος, γιατί πράγματι σε έστειλε.
Η πρόσκληση: πες «ναι» εκεί που είσαι σήμερα
Ο Ιησούς είπε κάποτε στους μαθητές Του να σηκώσουν τα μάτια τους και να δουν τα χωράφια, γιατί ήταν ήδη ώριμα για θερισμό (Ιωάννης 4:35). Δηλαδή ο θερισμός δεν είναι ένα μακρινό όνειρο για το μέλλον· είναι μια πραγματικότητα που σε περιβάλλει αυτή τη στιγμή. Γύρω σου υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να ακούσουν, αρκεί κάποιος να σηκώσει τα μάτια του και να τους δει.
Λοιπόν, τι σημαίνει πρακτικά όλο αυτό για σένα; Καταρχήν, ξεκίνα να προσεύχεσαι ονομαστικά για έναν λαό ή για μια ιεραποστολική ομάδα· ζήτησε από τον Θεό να γεμίσει την καρδιά σου με τη δική Του αγάπη για τα έθνη. Έπειτα, αποφάσισε να στηρίξεις οικονομικά, έστω και με ένα μικρό ποσό, κάποιον που έχει αποσταλεί στο πεδίο. Τέλος, άνοιξε τα μάτια σου στους «ξένους» δίπλα σου, μετανάστες, φοιτητές, γείτονες, και δες τους ως ανθρώπους που ο Θεός έφερε κοντά σου.
Αν θέλεις να εξοπλιστείς ακόμη περισσότερο για να μοιράζεσαι το ευαγγέλιο με σιγουριά, μπορείς να μελετήσεις τη Γραφή πιο συστηματικά μέσα από τα δωρεάν μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος. Πραγματικά, όσο πιο βαθιά γνωρίζεις τον Λόγο, τόσο πιο φυσικά ξεχειλίζει από μέσα σου. Συμπερασματικά, ο ρόλος σου δεν περιμένει ένα εισιτήριο· περιμένει ένα «ναι» από σήμερα, εκεί ακριβώς όπου σε έβαλε ο Θεός.
Βασικά σημεία
- 01Η ιεραποστολή δεν είναι ένα προαιρετικό «έξτρα» για λίγους ήρωες, αλλά πηγάζει από την ίδια την καρδιά του Θεού, που αγαπά κάθε έθνος, φυλή και γλώσσα.
- 02Η Μεγάλη Εντολή δόθηκε σε κάθε μαθητή του Χριστού· επομένως ο ρόλος μου στην ιεραποστολή αρχίζει στην «Ιερουσαλήμ» μου και απλώνεται ως την άκρη της γης.
- 03Υπάρχουν τρεις πρακτικοί τρόποι συμμετοχής για όλους: η προσευχή που κινεί τον ουρανό, η προσφορά που στηρίζει όσους φεύγουν, και η αποστολή που τους στέλνει με αγάπη.
- 04Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις για να γίνεις «πρεσβευτής για χάρη του Χριστού»· είσαι ήδη απεσταλμένος εκεί όπου ζεις, αρκεί να πεις «να με, στείλε εμένα».
