Ο Θεός σε βλέπει, κουρασμένη μαμά, ακόμα και στην πιο βαρετή μέρα σου

I.Όπως η Άγαρ στην έρημο: ο Θεός σε βλέπει εκεί που νιώθεις αόρατη

Υπάρχει μια γυναίκα στη Γραφή που ένιωσε ακριβώς αυτό που νιώθεις εσύ. Η Άγαρ, μόνη, έγκυος, παραπεταμένη, τρέχει στην έρημο πιστεύοντας ότι κανείς δεν τη βλέπει και κανείς δεν τη νοιάζεται. Και τότε ο Θεός τη συναντά. Όχι σε ναό, όχι σε γιορτή, αλλά πάνω στη σκόνη της απόγνωσής της.

Η αντίδρασή της γίνεται μια από τις πιο τρυφερές προσευχές της Παλαιάς Διαθήκης. Δίνει στον Θεό ένα όνομα που δεν του είχε δώσει ποτέ άλλος ως τότε. (Γένεση 16:13) Τον ονομάζει «ο Θεός που με βλέπει». Δηλαδή, ανακαλύπτει ότι η αξία της δεν κρεμόταν από το αν την έβλεπαν οι άνθρωποι, αλλά από το ότι την έβλεπε ο ουρανός.

Το ίδιο ισχύει για σένα στο σκοτεινό δωμάτιο των τριών τα ξημερώματα. Πράγματι, ο Δαβίδ το ομολογεί ξεκάθαρα: δεν υπάρχει στιγμή σου που να ξεφεύγει από το βλέμμα του Θεού. (Ψαλμοί 139:1) Σε έχει δοκιμάσει και σε γνωρίζει. (Ψαλμοί 139:2) Ξέρει πότε κάθεσαι εξουθενωμένη και πότε σηκώνεσαι ξανά. Επομένως, η μοναξιά της μαμάς ποτέ δεν είναι όλη η αλήθεια· είναι το συναίσθημα, όχι το γεγονός.

II.Γιατί η αόρατη δουλειά της μαμάς δεν είναι αόρατη στον Θεό

Κανείς δεν βγάζει φωτογραφία την εκατοστή πλύση. Κανείς δεν χειροκροτεί που τάισες, άλλαξες, παρηγόρησες και ξανατάισες. Αντίθετα, αυτή η αόρατη δουλειά της μαμάς γίνεται στα κρυφά, χωρίς κοινό και χωρίς ευχαριστώ. Ακριβώς εκεί, όμως, ο Ιησούς λέει κάτι εκπληκτικό για τα κρυφά πράγματα.

Μιλώντας για όσα κάνουμε χωρίς να μας βλέπουν, υπόσχεται ότι ο Πατέρας βλέπει στα κρυφά και ανταποδίδει. (Ματθαίος 6:4) Δηλαδή, ο ουρανός κρατάει διαφορετικό κατάλογο από τα κοινωνικά δίκτυα. Εκεί δεν μετράνε τα likes, αλλά η πιστότητα της καρδιάς σου πάνω σε ένα πάτωμα γεμάτο παιχνίδια.

Γι' αυτό ο Παύλος αλλάζει εντελώς το νόημα της πιο ταπεινής δουλειάς. (Κολοσσαείς 3:23) Ό,τι κάνεις, γράφει, δούλεψέ το από καρδιάς σαν να το κάνεις για τον Κύριο και όχι για ανθρώπους. Συνεπώς, το σφουγγάρισμα, το μαγείρεμα και η νυχτερινή αγρύπνια παύουν να είναι αγγαρεία και γίνονται λατρεία. Ωστόσο πρόσεξε: αυτό δεν είναι νέα πίεση να τα κάνεις τέλεια, αλλά μια απελευθέρωση. Δουλεύεις για Κάποιον που ήδη σε αγαπά και ήδη σε βλέπει.

III.Όταν η εξάντληση της μητρότητας σε λυγίζει, ο Θεός σε βλέπει και σε αναπαύει

Ας πούμε την αλήθεια χωρίς ντροπή: υπάρχουν μέρες που η εξάντληση της μητρότητας δεν είναι απλώς σωματική, είναι μέσα στην ψυχή. Νιώθεις άδεια, νευρική, ένοχη που δεν χαίρεσαι όσο «πρέπει». Σε εκείνες ακριβώς τις μέρες, ο Ιησούς δεν σου ζητάει να μαζευτείς πρώτα και μετά να πας σ' Αυτόν.

Αντίθετα, η πρόσκλησή του είναι για τους τσακισμένους. (Ματθαίος 11:28) Καλεί κοντά του όλους όσοι κοπιάζουν και είναι φορτωμένοι, και υπόσχεται ανάπαυση. Δηλαδή, δεν περιμένει την τέλεια μαμά· περιμένει την κουρασμένη. Επομένως, το πρώτο βήμα δεν είναι να προσπαθήσεις περισσότερο, αλλά να έρθεις όπως είσαι.

Και δες πόσο τρυφερά σε φροντίζει. Ο Ησαΐας τον ζωγραφίζει σαν βοσκό που σηκώνει τα αρνιά στην αγκαλιά του και οδηγεί απαλά αυτές που θηλάζουν. (Ησαΐας 40:11) Η εικόνα είναι σχεδόν μητρική. Ωστόσο υπάρχει κάτι ακόμη πιο συγκλονιστικό: ο Σοφονίας λέει ότι ο Θεός χαίρεται για σένα με τραγούδι. (Σοφονίας 3:17) Δηλαδή, την ώρα που εσύ νανουρίζεις το μωρό σου εξαντλημένη, ο ίδιος ο Θεός τραγουδάει από χαρά για σένα.

IV.Το ευαγγέλιο στην καθημερινότητα: η χάρη που σε κρατά στις επαναλήψεις

Εδώ είναι η καρδιά του ζητήματος. Το ευαγγέλιο στην καθημερινότητα δεν είναι ένα κήρυγμα για την Κυριακή που ξεχνιέται τη Δευτέρα μέσα στα κλάματα και τα ξεχασμένα κολατσιά. Είναι η ζωντανή αλήθεια ότι ο Χριστός πέθανε και αναστήθηκε ώστε η αξία σου να μην κρέμεται πια από την απόδοσή σου.

Σκέψου το: τις μέρες που νιώθεις αδύναμη και αποτυχημένη, ο Θεός δεν σε αγαπά λιγότερο. Ο Παύλος έμαθε ότι η χάρη φτάνει ακριβώς εκεί που τελειώνουν οι δυνάμεις μας. (Β' Κορινθίους 12:9) Άκουσε την υπόσχεση: «Σου αρκεί η χάρη μου, γιατί η δύναμή μου τελειοποιείται μέσα στην αδυναμία». Δηλαδή, η αδυναμία σου δεν είναι εμπόδιο στον Θεό· είναι ο χώρος όπου λάμπει η δύναμή του.

Επομένως, δεν χρειάζεται να κρύβεις την κούρασή σου από Αυτόν ούτε να περιμένεις να γίνεις «καλύτερη μαμά» για να πλησιάσεις. Η Γραφή σε καλεί να έρθεις με θάρρος στον θρόνο της χάρης, για να βρεις έλεος και βοήθεια ακριβώς τη στιγμή που τα χρειάζεσαι. (Εβραίους 4:16) Αν θέλεις να σκάψεις βαθύτερα σε αυτές τις αλήθειες, μπορείς να μελετήσεις τη Γραφή συστηματικά μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, εκεί όπου το ευαγγέλιο συναντά την πραγματική ζωή.

V.Μην αποκάμνεις: ο κόπος της μαμάς δεν είναι ποτέ μάταιος

Όταν η ίδια μέρα επαναλαμβάνεται χιλιάδες φορές, εύκολα ρωτάς: μετράει τάχα κάτι απ' όλα αυτά; Ο Παύλος απαντά με μια προτροπή που μοιάζει γραμμένη για τις μαμάδες. (Γαλάτες 6:9) Ας μην κουραζόμαστε να κάνουμε το καλό, γράφει, γιατί στον σωστό καιρό θα θερίσουμε, αν δεν τα παρατήσουμε.

Η σπορά της μητέρας είναι αργή και αόρατη. Για παράδειγμα, σπέρνεις υπομονή σε ένα παιδί που σου αντιμιλά, σπέρνεις προσευχή πάνω από κούνιες, σπέρνεις το όνομα του Ιησού σε καρδιές που ακόμη δεν καταλαβαίνουν. Ωστόσο καμία σπορά δεν χάνεται στον αγρό του Θεού.

Γι' αυτό κράτα γερά. (Α' Κορινθίους 15:58) Ο Παύλος κλείνει λέγοντας στα αγαπητά παιδιά του Θεού να μένουν σταθεροί και αμετακίνητοι, ξέροντας ότι ο κόπος τους μέσα στον Κύριο δεν είναι μάταιος. Συμπερασματικά, η πιο βαρετή σου μέρα έχει αιώνιο βάρος. Δηλαδή, ο Θεός σε βλέπει, μετράει κάθε ξενύχτι, και τίποτα από όσα κάνεις με αγάπη γι' Αυτόν δεν πάει χαμένο.

Αυτή η ίδια χάρη, εξάλλου, σε κρατά και στα δύσκολα κομμάτια. Όταν φωνάζεις στα παιδιά και μετά ντρέπεσαι, όταν ο γάμος σου μοιάζει να χάθηκε αφότου ήρθαν τα παιδιά, όταν δύο εξαντλημένοι γονείς δυσκολεύονται να βρουν χρόνο ο ένας για τον άλλο, ή όταν η καρδιά σου τρέμει μπροστά στις μεγάλες μεταβάσεις της μητρότητας, ο Θεός σε βλέπει και εκεί. Επομένως, αγκαλιάζοντας ακόμη και τα λάθη σου μέσα στη χάρη, ξέρεις ότι το ευαγγέλιο δεν φωτίζει μόνο τις καλές μέρες, αλλά κυρίως τις πιο σκοτεινές.