«Και είπε Κύριος ο Θεός: Δεν είναι καλό να είναι ο άνθρωπος μόνος· θα του κάνω βοηθό όμοιο με αυτόν.»
Γένεση 2:18
Την ημέρα του γάμου της, η Priscilla Studd φόρεσε μια μακριά λευκή κορδέλα. Πάνω της είχε γράψει με το χέρι της τέσσερις λέξεις: «Ενωμένοι, για να αγωνιστούμε για τον Ιησού». Δεν ήταν διακόσμηση. Ήταν δήλωση ζωής. Αυτό το ζευγάρι δεν στεκόταν στην εκκλησία για να ξεκινήσει απλώς μια κοινή ζωή· στεκόταν για να ξεκινήσει μια κοινή αποστολή. Και κάπου εκεί κρύβεται μια ερώτηση που αξίζει να αφήσουμε να μας αγγίξει: τι θα γινόταν αν ο δικός σας γάμος ήταν κάτι περισσότερο από μια όμορφη συγκατοίκηση;
Το να υπηρετείτε τον Θεό μαζί ακούγεται, ίσως, σαν κάτι για ιεραποστόλους και ήρωες της πίστης. Ωστόσο, στην πραγματικότητα είναι η πιο φυσική κλήση κάθε χριστιανικού ζευγαριού. Δηλαδή, δεν χρειάζεται να φύγετε στην άλλη άκρη του κόσμου για να γίνει ο γάμος σας κοινή αποστολή. Χρειάζεται μόνο να στρέψετε δύο καρδιές προς την ίδια κατεύθυνση και να αρχίσετε να ρωτάτε μαζί: «Κύριε, τι θέλεις από εμάς τους δύο;»
Αρχικά, σε αυτό το άρθρο θα δούμε, μέσα από την πορεία του Charles και της Priscilla, αλλά κυρίως μέσα από τον λόγο του Θεού, πώς δύο άνθρωποι μπορούν να σταθούν πλάι πλάι. Επιπλέον, θα μιλήσουμε για το κοινό κάλεσμα, για το πώς στηρίζουμε ο ένας τον άλλον όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Τέλος, θα δούμε πώς η πιο συνηθισμένη καθημερινότητα μπορεί να γεμίσει νόημα.
Ο γάμος δεν φτιάχτηκε για να μένουμε μόνοι
Όταν ο Θεός κοίταξε τον πρώτο άνθρωπο, δεν είπε «δεν είναι καλό να είναι αμαρτωλός» ή «δεν είναι καλό να είναι αδύναμος». Είπε κάτι πιο απλό και πιο βαθύ: δεν είναι καλό να είναι μόνος (Γένεση 2:18). Πριν ακόμα μπει η αμαρτία στον κόσμο, ο Θεός είχε ήδη δει ότι ο άνθρωπος χρειάζεται σύντροφο. Δεν φτιαχτήκαμε για την απομόνωση. Φτιαχτήκαμε για τη συντροφιά, για τη συνεργασία, για τον κοινό δρόμο.
Αυτή η αλήθεια αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τον γάμο. Ωστόσο, ο σύντροφος δεν δόθηκε απλώς για να μη νιώθουμε μοναξιά τα βράδια. Αντίθετα, δόθηκε ως «βοηθός», ως κάποιος που στέκεται απέναντι και ταυτόχρονα δίπλα, για να βαδίσουν δύο άνθρωποι ένα έργο που ο ένας μόνος του δεν θα κατάφερνε. Επομένως, ο γάμος έχει εξαρχής μέσα του έναν σπόρο αποστολής.
Ο Charles και η Priscilla, για παράδειγμα, το κατάλαβαν αυτό από νωρίς. Δεν αναζήτησαν ο ένας τον άλλον επειδή ταίριαζαν τα χόμπι τους ή επειδή ήταν βολικό. Αντίθετα, αναγνώρισαν ότι και οι δύο φλέγονταν από το ίδιο πάθος για τον Χριστό. Πραγματικά, η αγάπη τους χτίστηκε πάνω σε μια κοινή πίστη, και γι' αυτό άντεξε όσα ακολούθησαν.
Να υπηρετείτε τον Θεό μαζί: το κοινό κάλεσμα του ζευγαριού
Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που απλώς ζουν κάτω από την ίδια στέγη και σε δύο ανθρώπους που πορεύονται προς τον ίδιο σκοπό. Ο προφήτης Αμώς το έθεσε ως ερώτηση που μένει να την απαντήσουμε: μπορούν δύο να περπατήσουν μαζί, αν δεν έχουν συμφωνήσει; (Αμώς 3:3) Το κοινό κάλεσμα του ζευγαριού δεν είναι πολυτέλεια· είναι το έδαφος πάνω στο οποίο στέκεται η κοινή πορεία.
Όταν λέμε «να υπηρετείτε τον Θεό μαζί», δεν εννοούμε ότι πρέπει να κάνετε ακριβώς την ίδια δουλειά ή να έχετε τα ίδια χαρίσματα. Δηλαδή, ο Charles ήταν ο ορμητικός κήρυκας, ενώ η Priscilla η σταθερή, ακλόνητη ψυχή πίσω και δίπλα του. Διαφορετικά χαρίσματα, ωστόσο ένας προορισμός. Πραγματικά, αυτό ακριβώς ζητά ο απόστολος Παύλος από την εκκλησία: να στέκεται σε ένα πνεύμα, αγωνιζόμενη με μία ψυχή για την πίστη του ευαγγελίου (Φιλιππησίους 1:27). Επομένως, ένα ζευγάρι που υπηρετεί είναι, στη μικρότερη και πιο τρυφερή της μορφή, ακριβώς αυτή η εικόνα.
Πρακτικά, αυτό ξεκινά με μια απλή συνήθεια: να ρωτάτε μαζί τον Θεό. Όχι ο καθένας χωριστά στη γωνιά του, αλλά οι δύο μαζί, με ανοιχτή τη Γραφή, ρωτώντας «τι θέλεις από τον γάμο μας, Κύριε;». Συνεπώς, όταν δύο καρδιές συμφωνούν πρώτα με τον Θεό, βρίσκουν πολύ πιο εύκολα τον τρόπο να συμφωνήσουν και μεταξύ τους.
Το τριπλό σχοινί: πώς να στηρίζετε ο ένας τον άλλον
Ο Εκκλησιαστής μάς δίνει μια από τις πιο όμορφες εικόνες της κοινής ζωής: οι δύο είναι καλύτεροι από τον έναν, γιατί έχουν καλή ανταμοιβή στον κόπο τους. Πραγματικά, κι αν πέσει ο ένας, ο άλλος τον σηκώνει· αλίμονο όμως σε εκείνον που είναι μόνος όταν πέσει και δεν έχει κανέναν να τον βοηθήσει (Εκκλησιαστής 4:10). Στον γάμο, το πέσιμο είναι σχεδόν βέβαιο. Το ερώτημα δεν είναι αν θα πέσουμε, αλλά αν θα υπάρχει ένα χέρι να μας σηκώσει.
Η ίδια περικοπή κλείνει με μια εικόνα που αξίζει να την κρατήσουμε: το τριπλό σχοινί δεν κόβεται εύκολα (Εκκλησιαστής 4:12). Δηλαδή, δύο κλωστές, ο σύζυγος και η σύζυγος, είναι δυνατές. Όταν όμως μπλεχτεί και μια τρίτη, ο ίδιος ο Θεός, το σχοινί γίνεται σχεδόν άθραυστο. Επομένως, ο γάμος που υπηρετεί τον Θεό αντέχει εκεί που άλλοι γάμοι λυγίζουν.
Στην πορεία του Charles, για παράδειγμα, υπήρξαν χρόνια που εκείνος ήταν μακριά, στην Αφρική, με κλονισμένη υγεία, ενώ η Priscilla έμενε πίσω, συχνά άρρωστη και μόνη. Δεν ήταν εύκολο· υπήρξαν πόνος, μοναξιά και δάκρυα. Κι όμως, εκείνη δεν κάθισε παθητικά. Αντίθετα, στήριξε το έργο του από την πατρίδα, εξέδιδε περιοδικό για την ιεραποστολή, κρατούσε ζωντανή τη φλόγα όταν εκείνος δεν μπορούσε. Η στήριξη, βλέπετε, δεν είναι πάντα να στέκεσαι δίπλα· πολλές φορές, αντιθέτως, είναι να κρατάς το οχυρό όταν ο άλλος λείπει.
Η σιωπηλή προσφορά: όταν η στήριξη δεν φαίνεται
Είναι εύκολο να θαυμάζουμε εκείνον που στέκεται μπροστά στο πλήθος και κηρύττει. Αντίθετα, είναι πιο δύσκολο να δούμε εκείνη που, πίσω από τις κουρτίνες, κρατά την οικογένεια όρθια. Η Priscilla δεν είχε τη λάμψη της περιπέτειας· είχε όμως την ίδια ακριβώς αφοσίωση. Επομένως, η προσφορά της ήταν διαφορετική, αλλά εξίσου πολύτιμη. Πραγματικά, ο λόγος του Θεού τιμά ακριβώς αυτή την κρυφή πιστότητα.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, ότι όταν ο Παύλος χαιρετά τους συνεργάτες του, ονομάζει πρώτη την Πρίσκιλλα και μετά τον Ακύλα, «τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού» (Ρωμαίους 16:3). Δηλαδή, ένα αντρόγυνο που υπηρετεί χέρι χέρι, και που η ίδια η Γραφή το αναγνωρίζει ως ομάδα. Πραγματικά, δεν είναι τυχαίο ότι η Priscilla Studd έφερε το ίδιο όνομα· κι εκείνη έζησε ως συνεργάτης, όχι ως απλή θεατής της αποστολής του άντρα της.
Αν αυτή την περίοδο νιώθετε ότι η δική σας προσφορά είναι αόρατη, ότι κανείς δεν βλέπει τις νύχτες χωρίς ύπνο, την υπομονή, τα μικρά «ναι» που λέτε ξανά και ξανά, τότε ακούστε αυτό με τρυφερότητα: ο Θεός βλέπει. Πραγματικά, η στήριξη που δίνετε ο ένας στον άλλον, ακόμα κι όταν δεν τη χειροκροτεί κανείς, είναι ιερή στα μάτια του. Επομένως, δεν χρειάζεται να είναι θεαματική για να είναι πολύτιμη.
Να υπηρετείτε τον Θεό μαζί στην απλή καθημερινότητα
Ίσως σκέφτεστε: «Όλα αυτά είναι ωραία για ιεραποστόλους, αλλά εμείς απλώς πληρώνουμε λογαριασμούς και μεγαλώνουμε παιδιά». Κι όμως, εδώ ακριβώς κρύβεται η ομορφιά. Δηλαδή, δεν χρειάζεται να διασχίσετε ωκεανούς για να υπηρετείτε τον Θεό μαζί. Αντίθετα, η αποστολή ξεκινά στο τραπέζι της κουζίνας, στην πόρτα του γείτονα, στο παιδί που μαθαίνει να προσεύχεται γιατί σας είδε να προσεύχεστε.
Η γενναιοδωρία, για παράδειγμα, είναι ένας τέτοιος κοινός τόπος. Ο Θεός αγαπά εκείνον που δίνει με χαρά, όχι από αναγκασμό ή με στενοχώρια (Β' Κορινθίους 9:7). Όταν ένα ζευγάρι αποφασίζει μαζί να ανοίξει το σπίτι του, το τραπέζι του, το πορτοφόλι του για τους άλλους, αυτό δεν είναι συναλλαγή με τον Θεό· αντιθέτως, είναι καρπός μιας πίστης που ξεχειλίζει. Πραγματικά, δεν δίνουμε για να πλουτίσουμε· δίνουμε επειδή έχουμε ήδη πλουτίσει στη χάρη Του.
Αρχικά, λοιπόν, ξεκινήστε από κάτι μικρό και συγκεκριμένο. Διαλέξτε μαζί έναν τρόπο να υπηρετείτε τον Θεό: μια οικογένεια που χρειάζεται βοήθεια, έναν ηλικιωμένο γείτονα που είναι μόνος, μια διακονία στην εκκλησία σας. Έπειτα, προσευχηθείτε γι' αυτό οι δύο μαζί και κάντε το βήμα. Πραγματικά, δεν χρειάζεται να αλλάξετε τον κόσμο σε μια μέρα· χρειάζεται μόνο να στρέψετε τον γάμο σας προς τα έξω, προς τους ανθρώπους και προς τον Θεό. Τέλος, αν θέλετε να βαθύνετε αυτή την πορεία, η μελέτη του λόγου ως ζευγάρι είναι ανεκτίμητη, και θησαυροί σαν αυτούς που προσφέρει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος μπορούν να σας στηρίξουν σε αυτό το ταξίδι.
Βασικά σημεία
- 01Ο γάμος δεν φτιάχτηκε για την απομόνωση αλλά για την κοινή πορεία· εξαρχής κρύβει μέσα του έναν σπόρο αποστολής (Γένεση 2:18).
- 02Να υπηρετείτε τον Θεό μαζί δεν σημαίνει ίδια χαρίσματα, αλλά κοινό προορισμό· δύο καρδιές που πρώτα συμφωνούν με τον Θεό.
- 03Το τριπλό σχοινί δεν κόβεται εύκολα: όταν ο Θεός είναι η τρίτη κλωστή, ο γάμος αντέχει εκεί που άλλοι λυγίζουν (Εκκλησιαστής 4:12).
- 04Η σιωπηλή στήριξη, ακόμα κι όταν δεν τη βλέπει κανείς, είναι ιερή στα μάτια του Θεού· να στηρίζετε ο ένας τον άλλον και στα αόρατα.
- 05Η αποστολή ξεκινά στην καθημερινότητα: στο τραπέζι, στον γείτονα, στη γενναιόδωρη καρδιά που δίνει με χαρά.