«Και έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο κατ' εικόνα δική του· κατ' εικόνα Θεού τον έπλασε· άντρα και γυναίκα τους έπλασε.»
Γένεση 1:27
Το να υπερασπίζεσαι τη ζωή δεν σημαίνει πρώτα απ' όλα να κερδίσεις μια διαμάχη. Σημαίνει να αγαπήσεις. Σημαίνει να σταθείς δίπλα σε δύο ανθρώπους ταυτόχρονα: στο αγέννητο παιδί που δεν έχει φωνή, αλλά και στη μάνα που, πολλές φορές, βρίσκεται μόνη, φοβισμένη και χωρίς στήριξη.
Ωστόσο, η Γραφή δεν μας αφήνει σιωπηλούς απέναντι στην αξία της ανθρώπινης ζωής. Επιπλέον, μας δείχνει πως ο Θεός γνωρίζει και αγαπά το παιδί πριν ακόμη το δει ο κόσμος. Γι' αυτό και η υπεράσπιση της ζωής είναι, στην ουσία της, μια πράξη βαθιάς αγάπης, όχι ένα σύνθημα.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τρία πράγματα μαζί. Πρώτον, γιατί κάθε ζωή έχει άπειρη αξία. Δεύτερον, τι λέει πραγματικά η Γραφή. Και τέλος, πώς να σταθούμε με χάρη και ελπίδα δίπλα σε όποιον υποφέρει, ακόμη και δίπλα σε εκείνη που κουβαλά τον πόνο μιας έκτρωσης.
Η αξία κάθε ζωής: γιατί να υπερασπίζεσαι τη ζωή
Η αφετηρία δεν είναι ένας κανόνας, αλλά ένα πρόσωπο: ο Θεός. Όταν έπλασε τον άνθρωπο, δεν τον έκανε ένα ακόμη πλάσμα ανάμεσα στα άλλα. Τον έκανε κατ' εικόνα Του (Γένεση 1:27). Επομένως, κάθε ανθρώπινη ψυχή κουβαλά μια αξιοπρέπεια που δεν της τη δίνει η ηλικία, η χρησιμότητα ή η γνώμη των άλλων. Της τη δίνει ο ίδιος ο Δημιουργός.
Αυτή η αλήθεια αλλάζει τα πάντα. Αν η αξία ενός ανθρώπου ερχόταν από το πόσα μπορεί να προσφέρει, τότε το πιο αδύναμο πλάσμα θα ήταν και το πιο φτηνό. Όμως η Γραφή λέει το αντίθετο. Γι' αυτό και να υπερασπίζεσαι τη ζωή σημαίνει να βλέπεις στο αγέννητο παιδί ό,τι βλέπει ο Θεός: έναν άνθρωπο με άπειρη αξία.
Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι πολιτικό πρώτα, αλλά πνευματικό. Η ερώτηση δεν είναι μόνο «τι επιτρέπεται», αλλά «ποιον αγαπά ο Θεός». Και η απάντηση της Γραφής είναι ξεκάθαρη: τον αγαπά πριν ακόμη πάρει την πρώτη του ανάσα.
Το αγέννητο παιδί στη Γραφή: σε γνώριζε ο Θεός
Η Γραφή δεν μιλά για το αγέννητο παιδί με ψυχρούς όρους. Αντίθετα, μιλά με τρυφερότητα και θαυμασμό. Ο ψαλμωδός ομολογεί πως ο ίδιος ο Θεός τον σχημάτισε στην κοιλιά της μητέρας του (Ψαλμοί 139:13). Δηλαδή, πριν ακόμη γεννηθεί, ήταν ήδη γνωστός και αγαπημένος.
Επιπλέον, ο ψαλμωδός στέκεται έκθαμβος μπροστά στο θαύμα της δικής του ύπαρξης (Ψαλμοί 139:14). Δεν θεωρεί τον εαυτό του ένα τυχαίο σύμπλεγμα κυττάρων, αλλά ένα έργο θαυμαστό, πλασμένο με σκοπό. Πραγματικά, αυτή η ματιά αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε κάθε νέα ζωή.
Ο Θεός, μάλιστα, είχε ήδη γραμμένες όλες τις ημέρες αυτής της ζωής προτού υπάρξει η πρώτη (Ψαλμοί 139:16). Με άλλα λόγια, καμία ζωή δεν είναι «λάθος» στα μάτια Του. Όταν λοιπόν θέλουμε να υπερασπίζεσαι τη ζωή με σιγουριά, εδώ βρίσκεται το θεμέλιο: ο Θεός ήξερε αυτό το παιδί πριν το δει ο κόσμος.
Μια ζωή με σκοπό πριν την πρώτη ανάσα
Η ιστορία του προφήτη Ιερεμία μας δείχνει κάτι ακόμη βαθύτερο. Ο Θεός του λέει ότι τον γνώριζε και τον είχε ξεχωρίσει προτού καν μορφωθεί στην κοιλιά (Ιερεμίας 1:5). Επομένως, η κλήση και ο σκοπός αυτής της ζωής υπήρχαν πριν τη γέννηση, όχι μετά.
Το ίδιο φανερώνεται και στην Καινή Διαθήκη με τρόπο συγκινητικό. Όταν η Μαρία πλησίασε την Ελισάβετ, το αγέννητο βρέφος μέσα της σκίρτησε από χαρά (Λουκάς 1:44). Δηλαδή, η Γραφή αναγνωρίζει στο έμβρυο μια ζωντανή ύπαρξη που νιώθει, αντιδρά και συμμετέχει στη χαρά του Θεού.
Γι' αυτό, όταν λέμε ότι θέλουμε να υπερασπίζεσαι τη ζωή, δεν υπερασπιζόμαστε μια ιδέα. Υπερασπιζόμαστε ένα παιδί που ο Θεός ήδη γνωρίζει με το όνομά του. Πραγματικά, αυτό δίνει στην υπεράσπιση της ζωής μια ιερότητα που ξεπερνά κάθε πολιτική.
Να υπερασπίζεσαι τη ζωή ως φωνή για τον άφωνο
Η Γραφή δεν μας καλεί απλώς να πιστεύουμε στην αξία της ζωής. Μας καλεί να την υπερασπιστούμε έμπρακτα. Η εντολή είναι ξεκάθαρη: να ανοίγουμε το στόμα μας για εκείνον που δεν μπορεί να μιλήσει (Παροιμίες 31:8). Επομένως, η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα, αλλά εγκατάλειψη.
Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η φωνή πρέπει να είναι φωνή δικαιοσύνης και ελέους, όχι θυμού. Η Γραφή μας λέει να κρίνουμε δίκαια και να υπερασπιζόμαστε τον αδύναμο και τον φτωχό (Παροιμίες 31:9). Δηλαδή, η υπεράσπιση της ζωής περιλαμβάνει και τη μάνα που νιώθει αδύναμη, φοβισμένη ή εγκαταλελειμμένη.
Γι' αυτό, το να υπερασπίζεσαι τη ζωή σωστά σημαίνει δύο χέρια απλωμένα: το ένα προς το παιδί, το άλλο προς τη γυναίκα. Αντί για καταδίκη, προσφέρουμε στήριξη. Αντί για ντροπή, προσφέρουμε αγάπη. Πρακτικά, αυτό μοιάζει με συντροφιά, βοήθεια και πραγματική παρουσία δίπλα της.
Ελπίδα μετά από έκτρωση: η χάρη που θεραπεύει
Ίσως διαβάζεις αυτές τις γραμμές και κουβαλάς έναν πόνο που λίγοι ξέρουν. Ίσως υπάρχει στο παρελθόν σου μια έκτρωση, και μαζί της ένα βάρος ενοχής ή θλίψης. Αν είναι έτσι, θέλουμε να ακούσεις κάτι καθαρά: το ευαγγέλιο δεν ήρθε για να σε καταδικάσει, αλλά για να σε θεραπεύσει.
Η Γραφή υπόσχεται ότι, όταν ομολογούμε στον Θεό όσα μας βαραίνουν, Εκείνος είναι πιστός να συγχωρεί και να καθαρίζει (Α' Ιωάννου 1:9). Επιπλέον, λέει πως απομακρύνει τις αμαρτίες μας τόσο μακριά όσο απέχει η ανατολή από τη δύση (Ψαλμοί 103:12). Δηλαδή, η συγχώρεσή Του δεν είναι μισή ούτε προσωρινή.
Πραγματικά, ο Θεός σε καλεί να έρθεις όπως είσαι. Υπόσχεται να κάνει την καρδιά σου λευκή σαν το χιόνι (Ησαΐας 1:18). Και για όποιον ανήκει στον Χριστό, δεν υπάρχει πια καμία καταδίκη (Ρωμαίους 8:1). Έτσι, η ελπίδα μετά από έκτρωση δεν είναι μια ευχή, αλλά μια υπόσχεση. Στον Χριστό υπάρχει θεραπεία, αρχή νέα και αγκαλιά.
Πώς στεκόμαστε δίπλα με πράξεις αγάπης
Η πεποίθηση χωρίς αγάπη γίνεται κρύα. Γι' αυτό, η υπεράσπιση της ζωής χρειάζεται να γίνεται χέρια, όχι μόνο λόγια. Μια γυναίκα που σκέφτεται την έκτρωση συχνά δεν χρειάζεται πρώτα μια διάλεξη, αλλά κάποιον που θα μείνει δίπλα της.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει συγκεκριμένα βήματα. Πρώτον, να ακούμε χωρίς να κρίνουμε. Δεύτερον, να προσφέρουμε ουσιαστική βοήθεια: συντροφιά, υλική στήριξη, σύνδεση με ανθρώπους που μπορούν να βοηθήσουν. Τέλος, να δείχνουμε με τη ζωή μας ότι κανείς δεν είναι μόνος.
Η εκκλησία, εξάλλου, είναι ο φυσικός χώρος αυτής της αγάπης. Αν θέλεις να σταθείς σωστά στο πλευρό της ζωής, ξεκίνα μελετώντας τη Γραφή με βάθος. Η σχολή Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος προσφέρει βιβλική κατάρτιση που σε εξοπλίζει να αγαπάς με αλήθεια και χάρη μαζί. Έτσι, η υπεράσπιση της ζωής γίνεται κάτι ζωντανό μέσα στην κοινότητα των πιστών.
Βασικά σημεία
- 01Να υπερασπίζεσαι τη ζωή σημαίνει πρώτα να αγαπάς: να στέκεσαι ταυτόχρονα δίπλα στο αγέννητο παιδί και δίπλα στη μάνα που φοβάται.
- 02Η Γραφή δείχνει ότι ο Θεός γνωρίζει και αγαπά το αγέννητο παιδί πριν τη γέννησή του, δίνοντάς του άπειρη αξία ως εικόνα Του.
- 03Η σωστή υπεράσπιση της ζωής δεν χρησιμοποιεί ποτέ θυμό ή ντροπή, αλλά χάρη, δικαιοσύνη και πρακτική στήριξη.
- 04Υπάρχει αληθινή ελπίδα μετά από έκτρωση: στον Χριστό υπάρχει πλήρης συγχώρεση, καθαρισμός και καμία καταδίκη.
- 05Η πεποίθηση γίνεται έμπρακτη μέσα στην εκκλησία, με ακρόαση, βοήθεια και αγάπη που θεραπεύει.