«Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου· μην τρομάζεις, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου. Σε ενίσχυσα, σε βοήθησα, σε υπερασπίστηκα με το δεξί χέρι της δικαιοσύνης μου.»
Ησαΐας 41:10
Αναρωτιέσαι αν πρέπει να κάνω παιδί τη στιγμή που ο κόσμος μοιάζει τόσο σκοτεινός και αβέβαιος; Η σύντομη απάντηση είναι ναι: το παιδί δεν είναι ρίσκο που πρέπει να αποφύγεις, αλλά δώρο που σου εμπιστεύεται ο Θεός. Ο φόβος μήπως χαθεί αιώνια είναι αληθινός πόνος, όμως δεν είναι λόγος να κλείσεις την πόρτα στη ζωή.
Πολλοί νέοι γονείς σήμερα διστάζουν. Πράγματι, βλέπουν πολέμους, κρίσεις, μόλυνση και αναρωτιούνται αν είναι σωστό να φέρουν ένα αθώο πλάσμα σε τέτοιον κόσμο. Όταν μάλιστα κάποιος μόλις γνώρισε τον Θεό, μπαίνει κι ένα βαθύτερο ερώτημα: «Κι αν το παιδί μου δεν πιστέψει; Κι αν χαθεί για πάντα;» Αυτή η αγωνία δείχνει αγάπη και υπευθυνότητα, δεν είναι αδυναμία.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί, ζεστά και πρακτικά, τι λέει στ' αλήθεια ο Θεός για τα παιδιά, γιατί ο φόβος δεν μπορεί να σε οδηγήσει σωστά, και τι μπορείς να κάνεις σήμερα ώστε να ζήσεις την τεκνοποίηση ως ευλογία και όχι ως απειλή.
Ο φόβος είναι αληθινός - αλλά δεν είναι καλός σύμβουλος
Ας ξεκινήσουμε από εκεί που πονάς. Σκέφτεσαι: «Αν φέρω ένα παιδί και τελικά αυτό απομακρυνθεί από τον Θεό, θα είμαι υπεύθυνη για την αιώνια απώλειά του.» Είναι φυσικό να νιώθεις έτσι. Δείχνει ότι αγαπάς ήδη αυτό το παιδί πριν καν γεννηθεί. Ωστόσο, ο φόβος, όσο αληθινός κι αν είναι, σπάνια μας δείχνει τον σωστό δρόμο.
Σκέψου το πρακτικά. Δηλαδή, αν αφήναμε τον φόβο να αποφασίζει, δεν θα κάναμε τίποτα στη ζωή. Δεν θα παντρευόμασταν μήπως πληγωθούμε, δεν θα αγαπούσαμε μήπως μας προδώσουν, δεν θα ξεκινούσαμε τίποτα μήπως αποτύχουμε. Δηλαδή, ο φόβος υπόσχεται ασφάλεια, αλλά στην πραγματικότητα μας κλέβει τη ζωή.
Ο Θεός όμως μας μιλάει διαφορετικά. Δεν μας ζητάει να κρυφτούμε, αλλά να εμπιστευτούμε. Μας υπόσχεται ότι είναι μαζί μας και μας στηρίζει, ακόμη κι όταν τα πράγματα φαίνονται αβέβαια (Ησαΐας 41:10). Επομένως, η απόφαση αν θα κάνω παιδί δεν πρέπει να γεννιέται από τον τρόμο για το μέλλον, αλλά από την εμπιστοσύνη σε Εκείνον που κρατάει το μέλλον στα χέρια Του.
Με άλλα λόγια, ο φόβος ρωτάει «κι αν πάει κάτι στραβά;». Η πίστη ρωτάει «και τι θα κάνει ο Θεός μέσα από αυτό;». Αυτές οι δύο ερωτήσεις σε πάνε σε εντελώς διαφορετικά μέρη.
Γιατί να κάνω παιδί: είναι δώρο του Θεού, όχι κίνδυνος
Όταν θες να ξέρεις πώς να σκεφτείς για κάτι, η καλύτερη κίνηση είναι να δεις πώς το βλέπει ο ίδιος ο Θεός. Και η Αγία Γραφή είναι ξεκάθαρη: τα παιδιά δεν είναι βάρος ούτε απειλή, αλλά κληρονομιά και δώρο που έρχεται από τον Κύριο (Ψαλμοί 127:3). Δηλαδή, όταν κάνεις παιδί, δεν παίρνεις ένα ρίσκο - δέχεσαι μια ευλογία.
Αυτό δεν είναι κάτι που σκέφτηκαν αργότερα οι άνθρωποι. Η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν ακριβώς να φέρει ζωή και να γεμίσει τη γη (Γένεση 1:28). Η ικανότητα να γεννάς παιδιά είναι θεϊκό δώρο, όχι ανθρώπινο τέχνασμα. Επομένως, το να κάνω παιδί δεν είναι κάτι που πάει κόντρα στο σχέδιο του Θεού· είναι μέρος του.
Σκέψου και κάτι ακόμη. Το παιδί που φοβάσαι μήπως χαθεί είναι ένα πλάσμα που ο ίδιος ο Θεός πλάθει με τα χέρια Του μέσα στην κοιλιά σου (Ψαλμοί 139:13). Δεν είναι τυχαίο, δεν είναι λάθος, δεν είναι «ένα ακόμη στόμα» σε έναν δύσκολο κόσμο. Είναι μια μοναδική ψυχή που ο Θεός θέλει να υπάρξει.
Όταν λοιπόν αλλάζεις οπτική και βλέπεις την τεκνοποίηση όπως τη βλέπει ο Θεός, ο φόβος αρχίζει να συρρικνώνεται. Γιατί πια δεν κρατάς εσύ μόνη όλο το βάρος· το κρατάει Εκείνος που έδωσε το δώρο.
Η αιώνια σωτηρία των παιδιών δεν στηρίζεται στους φόβους σου
Εδώ είναι η καρδιά της αγωνίας σου, οπότε ας τη δούμε κατάματα. Νομίζεις ότι αν κάνω παιδί, η αιώνια σωτηρία του εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα - και γι' αυτό τρέμεις. Όμως αυτή η σκέψη, αν και γεμάτη αγάπη, στηρίζεται σε μια παρανόηση.
Πρώτον, ο Θεός αγαπά τα παιδιά περισσότερο απ' όσο τα αγαπάς εσύ. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε να αφήνουν τα παιδιά να έρχονται κοντά Του και τα καλωσόρισε με ανοιχτή αγκαλιά (Ματθαίος 19:14). Δηλαδή, το παιδί σου δεν θα είναι ποτέ ορφανό από τη φροντίδα του Θεού.
Δεύτερον, η σωτηρία δεν είναι κάτι που εσύ «παράγεις» με την τελειότητά σου. Είναι δώρο που δίνει ο Θεός μέσα από την πίστη. Δεν μπορείς να σώσεις το παιδί σου με τις δικές σου δυνάμεις, ούτε όμως μπορείς να το καταδικάσεις με τις δικές σου ατέλειες. Επομένως, η ευθύνη σου δεν είναι να εγγυηθείς το αποτέλεσμα, αλλά να σπείρεις τον σωστό σπόρο.
Με άλλα λόγια, το να μην κάνω παιδί από φόβο μήπως χαθεί είναι σαν να μην φυτεύεις δέντρο μήπως δεν καρπίσει. Ο σπορέας δεν ελέγχει τη βροχή και τον ήλιο - αλλά αν δεν σπείρει, σίγουρα δεν θα υπάρξει καρπός. Ο Θεός σε καλεί να σπείρεις με πίστη και να Του αφήσεις τη συγκομιδή.
Η πραγματική σου ευθύνη: να αναθρέψεις, όχι να κρατήσεις αγέννητο
Ας περάσουμε τώρα στο πρακτικό κομμάτι. Αν το παιδί είναι δώρο και η σωτηρία του δεν στηρίζεται στους φόβους σου, τότε ποια είναι η δουλειά σου ως γονιός; Πολύ απλά: να το αναθρέψεις προς τον Κύριο. Αυτή είναι η ευθύνη που σου δίνει ο Θεός, και είναι κάτι που μπορείς πραγματικά να κάνεις.
Η Αγία Γραφή λέει να διδάσκεις το παιδί από νωρίς τον σωστό δρόμο, ώστε αυτός ο δρόμος να μείνει μέσα του ακόμη κι όταν μεγαλώσει (Παροιμίες 22:6). Δεν χρειάζεται να είσαι τέλεια· χρειάζεται να είσαι παρούσα, σταθερή και γεμάτη αγάπη. Τα παιδιά μαθαίνουν τον Θεό περισσότερο από το πώς ζεις παρά από το τι λες.
Ο απόστολος Παύλος το λέει καθαρά: οι γονείς να ανατρέφουν τα παιδιά τους με τη διαπαιδαγώγηση του Κυρίου, χωρίς να τα εξοργίζουν (Εφεσίους 6:4). Για παράδειγμα, αυτό σημαίνει να προσεύχεσαι μαζί τους, να τους διαβάζεις τον Λόγο, να τους δείχνεις συγχώρεση και να ζητάς κι εσύ συγγνώμη όταν κάνεις λάθος.
Αν θες να εμβαθύνεις σε αυτά τα θέματα και να μάθεις πώς να στηρίζεις την πίστη της οικογένειάς σου, μια εξαιρετική πηγή είναι το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου διδάσκεται η Αγία Γραφή με σοβαρότητα και ζεστασιά. Τέλος, θυμήσου: εσύ σπέρνεις, ο Θεός ποτίζει.
Πρακτικά βήματα: πώς να αποφασίσω αν θα κάνω παιδί με πίστη
Ίσως όλα αυτά να ακούγονται όμορφα, αλλά αναρωτιέσαι «και τώρα τι κάνω;». Ας γίνουμε συγκεκριμένοι. Πρώτον, δώσε στον φόβο σου όνομα. Γράψε τι ακριβώς σε τρομάζει για το αν θα κάνω παιδί, και δίπλα γράψε τι υπόσχεται ο Θεός για το καθένα. Συχνά ο φόβος χάνει τη δύναμή του μόλις τον βγάλεις από το μυαλό σου στο χαρτί.
Δεύτερον, μη μένεις μόνη με την αγωνία σου. Μίλησε με τον σύζυγό σου, με ώριμους πιστούς, με μια κοινότητα που στηρίζει. Η απόφαση να φέρεις ζωή δεν είναι βάρος που σηκώνεις μόνη· είναι κάτι που μοιράζεσαι.
Τρίτον, προσευχήσου ειλικρινά. Πες στον Θεό τον φόβο σου, ζήτησέ Του σοφία και ειρήνη, και άφησε σ' Εκείνον την έκβαση. Όταν παραδίδεις στον Θεό αυτό που σε αγχώνει, παίρνεις πίσω την ειρήνη που μόνο Εκείνος δίνει.
Ίσως πίσω από όλα αυτά κρύβονται και μεγαλύτερα ερωτήματα. Αναρωτιέσαι αν ο Θεός υπάρχει στ' αλήθεια ή αν απλώς το ελπίζουμε, αν η κόλαση μπορεί να αποδειχθεί, ή αν τελικά αποφασίζεις εσύ ή ο Θεός για τη σωτηρία. Δηλαδή, μπερδεύεσαι ανάμεσα στην εκλογή του Θεού και στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Αυτά είναι σοβαρά ερωτήματα, όμως δεν χρειάζεται να τα λύσεις όλα σήμερα για να κάνεις παιδί· χρειάζεται μόνο να εμπιστευτείς τον Θεό ένα βήμα τη φορά.
Τέλος, θυμήσου τη μεγάλη εικόνα. Κανένα παιδί δεν γεννιέται με εγγύηση εύκολης ζωής - ούτε εσύ γεννήθηκες έτσι. Όμως κάθε παιδί γεννιέται μέσα στην αγκαλιά ενός Θεού που το αγαπά. Η ευλογία των παιδιών δεν ακυρώνεται από τις δυσκολίες του κόσμου· αντίθετα, λάμπει περισσότερο μέσα σ' αυτές.
Βασικά σημεία
- 01Πρώτον, το παιδί δεν είναι ρίσκο, αλλά δώρο και κληρονομιά που σου εμπιστεύεται ο Θεός.
- 02Ο φόβος για το μέλλον είναι αληθινός, όμως δεν πρέπει να αποφασίζει αυτός για τη ζωή σου.
- 03Δεύτερον, η αιώνια σωτηρία ενός παιδιού είναι δουλειά του Θεού, όχι αποτέλεσμα της δικής σου τελειότητας.
- 04Η ευθύνη σου είναι να αναθρέψεις το παιδί προς τον Κύριο, όχι να το κρατήσεις αγέννητο από φόβο.
- 05Σπείρε με πίστη, προσευχήσου και άφησε στον Θεό τη συγκομιδή - εσύ φυτεύεις, Εκείνος ποτίζει.