«Γι' αυτό, αν κάποιος είναι ενωμένος με τον Χριστό, είναι καινούργιο πλάσμα· τα παλιά πέρασαν, να, τα πάντα έγιναν καινούργια.»
Β' Κορινθίους 5:17
Ίσως πίστεψες πρόσφατα στον Χριστό και ένιωσες μια ανακούφιση που δεν ήξερες ότι υπήρχε. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, μια φωνή μέσα σου άρχισε πάλι να ψιθυρίζει: «Τα ξέρω όλα όσα έκανες. Δεν αλλάζεις εσύ.» Αν αναγνωρίζεις αυτή τη φωνή, δεν είσαι μόνος. Το πιο συνηθισμένο εμπόδιο για έναν νέο πιστό δεν είναι μια δύσκολη διδασκαλία, αλλά το ίδιο του το παρελθόν.
Πολλοί νομίζουν ότι, για να αφήσεις το παρελθόν, πρέπει πρώτα να το διορθώσεις μόνος σου, να ξεπληρώσεις κάθε λάθος και να γίνεις αρκετά καλός ώστε να σε δεχτεί ο Θεός. Όμως το Ευαγγέλιο λέει ακριβώς το αντίθετο. Δεν καθαρίζεις εσύ το χθες για να πλησιάσεις τον Θεό· ο Θεός σε έκανε ήδη καινούργιο και τώρα σε καλεί να προχωρήσεις ελεύθερος.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί, ζεστά και πρακτικά, τι λέει η Γραφή για το παρελθόν σου, γιατί η ντροπή δεν έχει πια τον τελευταίο λόγο και πώς, βήμα βήμα, ξεκινάς αληθινά καθαρά με τον Χριστό. Δηλαδή, θα δεις ότι το να αφήσεις το παρελθόν είναι πρώτα δώρο του Θεού και έπειτα δικό σου ταξίδι.
Είσαι ήδη νέα δημιουργία στον Χριστό
Αρχικά, πριν μιλήσουμε για το τι κάνεις εσύ, ας ακούσουμε τι έκανε ο Θεός. Πράγματι, η αφετηρία δεν είναι η προσπάθειά σου, αλλά μια πραγματικότητα που ίσχυσε τη στιγμή που πίστεψες. Δηλαδή, η Γραφή δεν λέει ότι θα γίνεις κάποτε καινούργιος αν τα καταφέρεις· λέει ότι ήδη είσαι.
Σκέψου το έτσι: όταν ένας άνθρωπος ενωθεί με τον Χριστό, δεν παίρνει απλώς μια βελτιωμένη εκδοχή της παλιάς ζωής του. Αντίθετα, αρχίζει κάτι ολοκαίνουργιο. (Β' Κορινθίους 5:17) Επομένως, το παρελθόν δεν είναι πια η ταυτότητά σου· είναι κάτι που πέρασε. Ωστόσο, η αλλαγή αυτή δεν στηρίζεται στο πώς νιώθεις σήμερα, αλλά σε αυτό που έκανε ο Θεός μέσα σου.
Συνεπώς, αυτό αλλάζει τα πάντα. Δεν παλεύεις να γίνεις καινούργιος άνθρωπος· μαθαίνεις να ζεις σαν τον καινούργιο άνθρωπο που ο Θεός σε έκανε ήδη. Δηλαδή, πρώτα έρχεται η αλήθεια, και ύστερα η ζωή ευθυγραμμίζεται σιγά σιγά με αυτήν.
Πώς να αφήσεις το παρελθόν όταν ο Θεός το έχει ήδη απομακρύνει
Ένα από τα γλυκύτερα πράγματα που μπορεί να μάθει ένας νέος πιστός είναι πόσο μακριά έχει πάει ο Θεός τις αμαρτίες του. Δεν τις έβαλε απλώς στην άκρη για λίγο· τις απομάκρυνε εντελώς. (Ψαλμοί 103:12) Η εικόνα είναι σχεδόν απίστευτη: τόσο μακριά όσο απέχει η ανατολή από τη δύση, μια απόσταση που δεν τελειώνει ποτέ.
Γι' αυτό, το να αφήσεις το παρελθόν δεν είναι μια ηρωική προσπάθεια να ξεχάσεις μόνος σου το κακό· είναι να συμφωνήσεις με αυτό που ο Θεός έχει ήδη κάνει. Όταν Εκείνος λέει ότι οι αμαρτίες σου έφυγαν, δεν σε βοηθάει να τις κρατάς σφιχτά στα χέρια σου. Σε καλεί να ανοίξεις τα χέρια και να τις αφήσεις.
Πρόσεξε επίσης κάτι παρήγορο: ο Θεός δεν σου ζητά να αποδείξεις πρώτα ότι άλλαξες. Πραγματικά, η συγχώρηση δεν είναι αμοιβή για τους καθαρούς· είναι δώρο για όσους ομολογούν ειλικρινά. (Α' Ιωάννου 1:9) Δηλαδή, ακόμη κι όταν πέφτεις ξανά, ο δρόμος της επιστροφής μένει πάντα ανοιχτός.
Ελευθερία από τη ντροπή και τις τύψεις
Ίσως ρωτήσεις: «Αν ο Θεός με συγχώρησε, γιατί νιώθω ακόμα τόσο ένοχος;» Πράγματι, είναι μια τίμια ερώτηση, και αξίζει μια τίμια απάντηση. Καταρχήν, τα συναισθήματα ντροπής δεν εξαφανίζονται πάντα την ίδια στιγμή με τη συγχώρηση. Ωστόσο, τα συναισθήματά σου δεν είναι ο δικαστής σου· ο Θεός είναι.
Επιπλέον, ο Θεός έχει ήδη εκδώσει την απόφασή Του. Για όποιον ανήκει στον Χριστό, δεν υπάρχει πια καμία καταδίκη. (Ρωμαίους 8:1) Δηλαδή, η ντροπή που σε κατηγορεί δεν μιλάει εκ μέρους του Θεού. Αντίθετα, είναι μια παλιά συνήθεια της καρδιάς, όχι η φωνή του Πατέρα.
Πώς λοιπόν αντιστέκεσαι στην ντροπή στην πράξη; Όχι παλεύοντας να νιώσεις διαφορετικά, αλλά λέγοντας στον εαυτό σου την αλήθεια. Για παράδειγμα, όταν έρθει η κατηγορία, μπορείς απλά να απαντήσεις: «Ναι, έσφαλα, αλλά ο Χριστός πλήρωσε γι' αυτό, και ο Θεός με λέει πια δικό Του.» Συνεπώς, σταδιακά η καρδιά μαθαίνει να εμπιστεύεται αυτό που λέει ο Θεός περισσότερο από αυτό που νιώθει.
Ο Θεός κάνει κάτι καινούργιο, οπότε κοίτα μπροστά
Όταν αρχίσει να ξεκολλάει η καρδιά σου από την ενοχή, ο Θεός σε στρέφει προς μια νέα κατεύθυνση. Δεν σε καλεί να ζεις συνέχεια γυρισμένος προς τα πίσω, μετρώντας τα λάθη σου. Σε καλεί να δεις τι ετοιμάζει μπροστά σου. (Ησαΐας 43:18) Πραγματικά, ο Θεός που σε έσωσε δεν έμεινε στο χθες· εργάζεται ήδη για το αύριο σου.
Ο απόστολος Παύλος, που είχε ένα βαρύ παρελθόν, το περιέγραψε με μια ωραία εικόνα. Είπε ότι ξεχνά όσα είναι πίσω και τεντώνεται προς όσα είναι μπροστά, σαν δρομέας που δεν γυρίζει το κεφάλι του στη μέση του αγώνα. (Φιλιππησίους 3:13) Δεν έλεγε ότι το παρελθόν του ήταν αδιάφορο· έλεγε ότι δεν θα τον καθόριζε πια.
Αυτό είναι παρηγορητικό για κάθε νέο πιστό. Δηλαδή, καθαρό ξεκίνημα με τον Θεό δεν σημαίνει να προσποιείσαι ότι δεν έγινε ποτέ τίποτα. Αντίθετα, το να αφήσεις το παρελθόν σημαίνει να αφήνεις το χθες στα χέρια Εκείνου που το συγχώρησε και να δίνεις την προσοχή σου σε αυτό που χτίζει τώρα μαζί σου.
Πρακτικά βήματα για να αφήσεις το παρελθόν χωρίς πίεση
Ίσως αναρωτιέσαι τώρα: «Ωραία όλα αυτά, μα τι κάνω σήμερα το πρωί;» Ας γίνουμε λοιπόν πολύ πρακτικοί. Τα παρακάτω δεν είναι μια λίστα υποχρεώσεων που πρέπει να ολοκληρώσεις για να σε αγαπήσει ο Θεός. Είναι απλά μονοπάτια μέσα από τα οποία η χάρη Του γίνεται καθημερινή εμπειρία.
Πρώτον, πες στον Θεό ειλικρινά ό,τι βαραίνει την καρδιά σου, χωρίς να ωραιοποιείς τίποτα· Εκείνος υπόσχεται ότι θα ξεκαθαρίσει μαζί σου τα πάντα. (Ησαΐας 1:18) Δεύτερον, όταν επιστρέφει μια ανάμνηση που σε κατηγορεί, μην παλεύεις μαζί της· θύμισε στον εαυτό σου ότι ο Χριστός την πλήρωσε ήδη. Έπειτα, αν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο λάθος που μπορείς πρακτικά να επανορθώσεις, όπως μια συγγνώμη ή μια επιστροφή, κάν' το με ηρεμία, ως καρπό της χάρης και όχι ως τίμημα για να την κερδίσεις.
Τέλος, μην περπατάς μόνος. Ο Θεός σε έβαλε σε μια οικογένεια πίστης, και οι αδελφοί που σε αγαπούν μπορούν να σε στηρίξουν όταν η ντροπή σηκώνει πάλι κεφάλι. Αν θέλεις να σταθείς πιο γερά στα πρώτα σου βήματα, μια κοινότητα που μελετά τη Γραφή μαζί, όπως το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, μπορεί να γίνει πραγματική βοήθεια. Δεν χρειάζεται να τα έχεις όλα έτοιμα· χρειάζεται μόνο να κάνεις το επόμενο μικρό βήμα.
Η ανάπτυξη πηγάζει από τη χάρη, όχι από την ενοχή
Καθώς κλείνουμε, θέλω να σου θυμίσω το πιο σημαντικό. Η πνευματική ανάπτυξη δεν είναι μια εξεταστική περίοδος που πρέπει να περάσεις με άριστα. Αντίθετα, είναι η φυσική καρποφορία μιας καρδιάς που ξεκουράζεται στη χάρη του Θεού. Πραγματικά, όσο περισσότερο πιστεύεις πόσο σε αγαπά, τόσο πιο φυσικά αλλάζει η ζωή σου.
Επιπλέον, να ξέρεις ότι το έργο που άρχισε μέσα σου ο Θεός δεν θα μείνει στη μέση. Εκείνος που σε έσωσε ανέλαβε και την ευθύνη να σε ολοκληρώσει. (Φιλιππησίους 1:6) Επομένως, αν σήμερα νιώθεις αβέβαιος ή κουρασμένος, αυτό δεν σημαίνει ότι απέτυχες. Σημαίνει απλώς ότι είσαι άνθρωπος, και ο Θεός το γνωρίζει καλά. Δηλαδή, δεν στέκεται από πάνω σου με ένα μολύβι έτοιμο να σημειώσει κάθε λάθος· στέκεται δίπλα σου σαν Πατέρας που χαίρεται για κάθε σου βήμα προς το μέρος Του.
Γι' αυτό, μη βιάζεσαι και μην πιέζεις τον εαυτό σου. Άσε το παρελθόν εκεί που το έβαλε ο Θεός, κάτω από το αίμα του Χριστού, και προχώρα μέρα τη μέρα. Συμπερασματικά, για να αφήσεις το παρελθόν δεν χρειάζεται να χτίσεις εσύ το καθαρό ξεκίνημα με τις δυνάμεις σου· σου το χάρισε ήδη Εκείνος, και τώρα σε καλεί απλώς να το ζήσεις.
Βασικά σημεία
- 01Δεν χρειάζεται να καθαρίσεις μόνος σου το χθες· τη στιγμή που πίστεψες, ο Θεός σε έκανε νέα δημιουργία στον Χριστό και τα παλιά πέρασαν.
- 02Ο Θεός απομάκρυνε τις αμαρτίες σου τόσο μακριά όσο απέχει η ανατολή από τη δύση, οπότε το να αφήσεις το παρελθόν είναι να συμφωνήσεις με αυτό που ήδη έκανε Εκείνος.
- 03Η ντροπή και οι τύψεις δεν μιλούν εκ μέρους του Θεού· για όποιον ανήκει στον Χριστό δεν υπάρχει πια καμία καταδίκη, και η ελευθερία από τη ντροπή έρχεται όταν εμπιστεύεσαι την αλήθεια Του.
- 04Η ανάπτυξη πηγάζει από τη χάρη και όχι από την πίεση· προχωράς κοιτώντας μπροστά, με ηρεμία, ένα μικρό βήμα τη φορά και μέσα σε μια κοινότητα που σε στηρίζει.