Αν σε ρώταγε κάποιος «χρειάζομαι φίλους;», ίσως απαντούσες με ένα ψυχρό «όχι, τα βγάζω μόνος μου πέρα». Ωστόσο, η αλήθεια είναι πιο απλή απ' όσο νομίζεις: ναι, χρειάζεσαι φίλους, και μάλιστα όχι όποιους κι όποιους, αλλά συμπολεμιστές που σε τραβούν προς τον Θεό. Κανένας στρατιώτης δεν μπαίνει στη μάχη μόνος του, και η ζωή σου είναι ακριβώς αυτό - μια μάχη.
Ίσως σου πούλησαν την ιδέα ότι το να είσαι «ανεξάρτητος» σημαίνει ότι δεν χρειάζεσαι κανέναν. Αρχικά αυτό ακούγεται σαν δύναμη. Στην πραγματικότητα, όμως, η απομόνωση δεν σε κάνει δυνατό, σε αφήνει εκτεθειμένο. Όταν περπατάς μόνος, δεν υπάρχει κανείς να σε σηκώσει όταν πέσεις, κανείς να σε προειδοποιήσει όταν πας λάθος.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε μαζί γιατί το ψέμα «δεν χρειάζομαι κανέναν» δεν στέκει, τι λέει στ' αλήθεια ο Θεός για τη φιλία, και πώς να βρεις δύο ή τρεις πραγματικούς συμπολεμιστές που θα είναι δίπλα σου στην πιο σκληρή μάχη της ζωής σου. Είτε είσαι αγόρι στο γυμνάσιο είτε νεαρός άντρας, η ανάγκη είναι ίδια - και δεν είναι ντροπή να την παραδεχτείς.
Το ψέμα: «Είμαι πιο δυνατός όταν χρειάζομαι φίλους λιγότερο»
Το ξέρεις αυτό το συναίσθημα. Κάποιος σε απογοήτευσε, μια παρέα σε άφησε απ' έξω, ένας φίλος σε πρόδωσε. Έτσι, σιγά σιγά, χτίζεις έναν τοίχο και λες στον εαυτό σου: «Από εδώ και πέρα βασίζομαι μόνο σ' εμένα». Φαίνεται έξυπνη κίνηση. Στην πραγματικότητα, όμως, μόλις έδωσες στον εαυτό σου ένα ψέμα ντυμένο σαν δύναμη.
Οι οθόνες κάνουν αυτό το ψέμα ακόμα πιο εύκολο. Μπορείς να έχεις τριακόσιους «φίλους» στο κινητό και να μην έχεις κανέναν να του πεις τι σε τρώει στ' αλήθεια. Δηλαδή, νιώθεις συνδεδεμένος ενώ είσαι ολομόναχος. Η μοναξιά σήμερα δεν έχει πάντα το πρόσωπο ενός παιδιού που κάθεται μόνο στο διάλειμμα - πολλές φορές κρύβεται πίσω από ένα γεμάτο feed.
Επιπλέον, η αλήθεια είναι ότι ο εχθρός σου λατρεύει αυτή τη στρατηγική. Όπως ένα λιοντάρι ξεχωρίζει το ζώο που έμεινε πίσω από το κοπάδι, έτσι κι ο πειρασμός χτυπά πιο εύκολα όποιον στέκεται μόνος. Συνεπώς, η απομόνωση που θεωρείς ασπίδα είναι στην πραγματικότητα ένα ανοιχτό πλευρό.
Γιατί δεν στέκει: η μοναξιά σε αφήνει εκτεθειμένο
Σκέψου το πρακτικά. Όταν προπονείσαι μόνος, δεν υπάρχει κανείς να σε σπρώξει να κάνεις την τελευταία επανάληψη. Όταν διαβάζεις μόνος, δεν υπάρχει κανείς να σου εξηγήσει αυτό που δεν κατάλαβες. Δηλαδή, σε κάθε τομέα της ζωής, οι δύο τα πάνε καλύτερα από τον έναν. (Εκκλησιαστής 4:9)
Η Γραφή το λέει ωμά: αλίμονο σ' εκείνον που πέφτει και δεν έχει κανέναν να τον σηκώσει. (Εκκλησιαστής 4:10) Όλοι πέφτουμε - κάνεις ένα λάθος, μπλέκεις σε έναν πειρασμό, χάνεις τον δρόμο σου. Το ερώτημα δεν είναι αν θα πέσεις, αλλά αν θα υπάρχει κάποιο χέρι να σε τραβήξει πάνω. Ωστόσο, αν έχεις χτίσει τοίχους γύρω σου, αυτό το χέρι δεν θα υπάρχει.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο. Όταν είσαι μόνος, παρασύρεσαι εύκολα από λάθος παρέες - κι αυτές σε αλλάζουν χωρίς να το καταλάβεις. (Α' Κορινθίους 15:33) Επομένως, το θέμα δεν είναι μόνο ότι σου λείπει υποστήριξη· είναι ότι το κενό της μοναξιάς το γεμίζει συχνά κάποιος που σε τραβάει μακριά από τον Θεό, όχι κοντά Του.
Η αλήθεια του Θεού: χρειάζομαι φίλους που με ακονίζουν
Εδώ είναι η καλή είδηση. Ο Θεός δεν σε έφτιαξε για να ζεις απομονωμένος. Όταν λοιπόν λες «χρειάζομαι φίλους», δεν παραδέχεσαι αδυναμία - περιγράφεις ακριβώς τον τρόπο που σε σχεδίασε ο Θεός. Πράγματι, το να ομολογείς «χρειάζομαι φίλους» είναι το πρώτο βήμα της ωριμότητας, όχι της αδυναμίας. Η αληθινή φιλία δεν είναι πολυτέλεια, είναι εξοπλισμός μάχης.
Δες πώς το λέει η Γραφή: όπως ο σίδηρος ακονίζει τον σίδηρο, έτσι ένας φίλος ακονίζει τον άλλον. (Παροιμίες 27:17) Δηλαδή ένας πραγματικός συμπολεμιστής δεν σου λέει απλώς αυτά που θες ν' ακούσεις· σε τρίβει, σε προκαλεί, σε κάνει πιο αιχμηρό. Πράγματι, μερικές φορές το πιο μεγάλο δώρο που σου δίνει ένας φίλος είναι η αλήθεια, ακόμα κι όταν πονάει.
Επιπλέον, η Γραφή λέει ότι υπάρχει φίλος πιο κοντινός κι από αδελφό. (Παροιμίες 18:24) Σκέψου το: όχι κάποιος που εμφανίζεται μόνο όταν όλα πάνε καλά, αλλά κάποιος που στέκεται δίπλα σου ακριβώς τη στιγμή της ανάγκης. Αυτό το είδος φίλου δεν το βρίσκεις σε ένα feed, το χτίζεις με χρόνο, εμπιστοσύνη και κοινή πορεία προς τον Θεό. (Παροιμίες 13:20)
Οι συμπολεμιστές: ένα τριπλό σχοινί δεν κόβεται εύκολα
Η Γραφή χρησιμοποιεί μια όμορφη εικόνα: ένα σχοινί από τρεις κλωστές δεν κόβεται εύκολα. (Εκκλησιαστής 4:12) Μία κλωστή σπάει με το πρώτο τράβηγμα. Στρίψε τρεις μαζί, όμως, και κρατούν βάρος. Αυτό ακριβώς είναι μια ομάδα συμπολεμιστών στην πίστη - δεν είστε απλώς τρεις φίλοι, είστε ένα σχοινί που αντέχει την πίεση.
Γι' αυτό κι ο απόστολος Παύλος λέει να σηκώνετε ο ένας τα βάρη του άλλου. (Γαλάτες 6:2) Δηλαδή, όταν ο φίλος σου περνάει δύσκολα, δεν τον αφήνεις να κουβαλήσει μόνος του το φορτίο· μπαίνεις από κάτω μαζί του. Κι όταν εσύ καταρρέεις, εκείνος κάνει το ίδιο για σένα. Έτσι λειτουργεί η αληθινή φιλία στον στρατό του Χριστού.
Τέλος, μην ξεχνάς γιατί μαζευόμαστε καθόλου. Η Γραφή μας προτρέπει να μην εγκαταλείπουμε τις συναντήσεις μας, αλλά να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον. (Εβραίους 10:25) Με άλλα λόγια, η εκκλησία δεν είναι μια υποχρέωση Κυριακής· είναι ο τόπος όπου βρίσκεις τους συμπολεμιστές που θα τρέξουν τη μάχη μαζί σου.
Πρακτικά βήματα: πώς να διαλέξεις τους σωστούς ανθρώπους
Αρχικά, σταμάτα να μετράς τους φίλους με αριθμούς. Δεν χρειάζεσαι εκατό γνωστούς· χρειάζεσαι δύο ή τρεις ανθρώπους που σε τραβούν προς τον Θεό. Ψάξε όχι αυτούς που σε κάνουν να γελάς πιο πολύ, αλλά αυτούς που σε κάνουν καλύτερο όταν είσαι μαζί τους. Δηλαδή, μπορεί να είναι ένα αγόρι από τη γειτονιά, ένα κορίτσι από τη νεανική ομάδα ή ένας συμμαθητής - το θέμα δεν είναι το ποιος, αλλά το προς τα πού σε τραβάει.
Έπειτα, κάνε εσύ την πρώτη κίνηση. Η αληθινή φιλία δεν πέφτει από τον ουρανό· χτίζεται. Για παράδειγμα, κάθισε δίπλα σε κάποιον στη νεανική ομάδα, κάλεσε έναν συμμαθητή να διαβάσετε μαζί τη Γραφή, ρώτα ειλικρινά «πώς πας;» και άκουσε στ' αλήθεια. Επιπλέον, άνοιξε λίγο τον εαυτό σου - κανείς δεν γίνεται συμπολεμιστής σου αν κρύβεις πάντα τι σε βασανίζει.
Πού να τους βρεις και γιατί δεν είσαι ποτέ πολύ μικρός
Έπειτα, ψάξε τους εκεί όπου ο Θεός υποσχέθηκε να τους βάλει: στην εκκλησία και σε μια κοινότητα που μελετά τον Λόγο. Συνεπώς, αν θες να μεγαλώσεις πνευματικά μαζί με άλλους νέους, μπορείς να ρίξεις μια ματιά στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου θα βρεις ανθρώπους που παίρνουν στα σοβαρά την πορεία τους με τον Θεό.
Επιπλέον, μην πεις στον εαυτό σου ότι είσαι πολύ μικρός για να κάνει τη διαφορά μια τέτοια φιλία - ξανασκέψου το. Ακόμα κι αν η Βίβλος σου φαίνεται κάποιες φορές βαρετή, μέσα της κρύβεται ο θησαυρός που ψάχνεις: ένας Θεός που σε θέλει περιτριγυρισμένο από αδελφούς, όχι μόνο. Όταν λοιπόν αναρωτιέσαι αν χρειάζομαι φίλους, η Γραφή σου απαντά καθαρά - ναι, και μάλιστα φίλους που μοιράζονται την πίστη σου.
Τέλος, να είσαι εσύ ο φίλος που θα ήθελες να έχεις. Πράγματι, ο μεγαλύτερος συμπολεμιστής όλων, ο Ιησούς, έδωσε τη ζωή Του για τους φίλους Του. (Ιωάννης 15:13) Επομένως, μην περιμένεις απλώς να σε βρει κάποιος· γίνε εσύ αυτός που στέκεται δίπλα στον άλλον. Έτσι, σιγά σιγά, χτίζεις το σχοινί που δεν θα κοπεί όταν έρθει η πίεση. Συμπερασματικά, η απάντηση στο «χρειάζομαι φίλους;» είναι ένα ηχηρό ναι.
Βασικά σημεία
- 01Το «δεν χρειάζομαι φίλους» ακούγεται δυνατό, όμως η απομόνωση δεν σε κάνει δυνατό· σε αφήνει εκτεθειμένο στον πειρασμό.
- 02Ο Θεός σε έφτιαξε για κοινότητα: όπως ο σίδηρος ακονίζει τον σίδηρο, έτσι κι ένας πραγματικός φίλος σε κάνει καλύτερο.
- 03Δεν χρειάζεσαι εκατό γνωστούς, αλλά δύο ή τρεις συμπολεμιστές που σε τραβούν προς τον Θεό, όχι μακριά Του.
- 04Ένα σχοινί από τρεις κλωστές δεν κόβεται εύκολα· η εκκλησία είναι ο τόπος όπου βρίσκεις τους συμπολεμιστές σου.
- 05Κάνε εσύ την πρώτη κίνηση: γίνε ο αληθινός φίλος που θα ήθελες να έχεις δίπλα σου.