«Να συμμετέχετε στις ανάγκες των αγίων και να επιδιώκετε τη φιλοξενία.»
Ρωμαίους 12:13
Η χριστιανική φιλοξενία είναι η συνειδητή απόφαση να ανοίξεις το σπίτι σου και το τραπέζι σου σε άλλους ανθρώπους, όχι επειδή όλα είναι τέλεια, αλλά επειδή έτσι αγαπάει ο Χριστός μέσα από εσένα. Δεν χρειάζεται μεγάλο σαλόνι ούτε ακριβό φαγητό. Χρειάζεται μια καρδιά που λέει «πέρασε» και ένα πιάτο παραπάνω.
Πολλές οικογένειες νομίζουν πως η φιλοξενία είναι για τους κοινωνικούς, τους οργανωτικούς ή τους πλούσιους. Ωστόσο η Αγία Γραφή τη βλέπει αλλιώς. Τη βλέπει σαν φυσικό καρπό μιας ζωντανής πίστης, σαν κάτι που ανήκει σε κάθε χριστιανικό σπιτικό, μικρό ή μεγάλο.
Αρχικά θα δούμε γιατί το ανοιχτό σπίτι αλλάζει βαθιά την οικογένεια. Στη συνέχεια θα δούμε τι λέει ο Λόγος του Θεού για το θέμα. Τέλος, και κυρίως, θα δούμε πώς μπορείς πρακτικά να κάνεις το σπίτι σου έναν τόπο όπου οι άλλοι νιώθουν ευπρόσδεκτοι και τα παιδιά σου ρουφούν τη ζεστασιά της πίστης.
Γιατί η χριστιανική φιλοξενία είναι σημάδι ζωντανής πίστης
Σκέψου ένα σπίτι όπου χτυπάει το κουδούνι και δεν αρχίζει ο πανικός. Όπου το τραπέζι μεγαλώνει με μια καρέκλα ακόμα. Όπου ένας κουρασμένος φίλος, ένας μοναχικός γείτονας ή ένας ξένος βρίσκουν λίγη ανάπαυση. Αυτή η εικόνα δεν είναι ουτοπία. Αντίθετα, είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει η Καινή Διαθήκη όταν μιλάει για φιλοξενία.
Η χριστιανική φιλοξενία δεν στηρίζεται στο πόσο εντυπωσιακό είναι το σπίτι, αλλά στο πόσο ανοιχτή είναι η καρδιά. Πράγματι, ο απόστολος Παύλος δεν τη βάζει στα προαιρετικά. Αντίθετα, τη βάζει δίπλα στη φροντίδα των αδελφών, σαν κάτι που η εκκλησία επιδιώκει ενεργά (Ρωμαίους 12:13).
Επιπλέον, η φιλοξενία κρύβει μια έκπληξη. Η Γραφή μάς θυμίζει ότι κάποιοι, ανοίγοντας την πόρτα τους, φιλοξένησαν αγγέλους χωρίς να το ξέρουν (Εβραίους 13:2). Δηλαδή, όταν ανοίγεις το σπίτι σου, ποτέ δεν ξέρεις τι ευλογία μπαίνει μαζί με τον επισκέπτη. Έτσι, το ανοιχτό σπίτι γίνεται ένα από τα πιο καθαρά σημάδια ότι η πίστη σου δεν έμεινε θεωρία αλλά κατέβηκε στο καθημερινό.
Το οικογενειακό τραπέζι: η καρδιά της φιλοξενίας
Αν υπάρχει ένα σημείο όπου η χριστιανική φιλοξενία γίνεται απτή, αυτό είναι το οικογενειακό τραπέζι. Εκεί μοιραζόμαστε όχι μόνο φαγητό αλλά και χρόνο, ιστορίες, γέλιο και προσευχή. Για παράδειγμα, η πρώτη εκκλησία έβλεπε το κοινό τραπέζι σαν φυσικό χώρο κοινωνίας και χαράς.
Οι πρώτοι χριστιανοί έσπαζαν το ψωμί στα σπίτια τους με απλότητα και αγαλλίαση (Πράξεις 2:46). Πρόσεξε τις λέξεις. Όχι με άγχος, όχι με επίδειξη, αλλά με χαρά και απλή καρδιά. Συνεπώς, η ζεστασιά μετράει πιο πολύ από το μενού.
Επιπλέον, ο απόστολος Πέτρος προσθέτει μια λεπτομέρεια που πολλοί ξεχνάμε. Μας καλεί να είμαστε φιλόξενοι χωρίς γκρίνια (Α' Πέτρου 4:9). Δηλαδή το ζητούμενο δεν είναι απλώς να ανοίξεις την πόρτα, αλλά να το κάνεις με ανοιχτό πρόσωπο, χωρίς να μετράς τον κόπο μπροστά στους καλεσμένους. Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν γύρω από ένα τέτοιο τραπέζι, μαθαίνουν ότι ο άλλος άνθρωπος είναι δώρο, όχι βάρος.
Ποιον καλεί στ' αλήθεια η χριστιανική φιλοξενία
Είναι εύκολο να φιλοξενούμε όσους μας φιλοξενούν, όσους μας συμπαθούν και όσους μας ανταποδίδουν. Ωστόσο ο Ιησούς δίνει μια ριζοσπαστική εντολή. Όταν ετοιμάζεις τραπέζι, μη σκέφτεσαι μόνο τον κύκλο σου. Αντίθετα, κάλεσε και αυτούς που δεν έχουν να σου το επιστρέψουν (Λουκάς 14:13).
Ο Κύριος μάλιστα προσθέτει την υπόσχεση. Όποιος φιλοξενεί έτσι, ανιδιοτελώς, θα είναι μακάριος, γιατί η ανταπόδοση έρχεται από τον ίδιο τον Θεό (Λουκάς 14:14). Με άλλα λόγια, η αληθινή φιλοξενία δεν είναι ανταλλαγή ευγενειών, αλλά πράξη αγάπης που στοχεύει στον αδύναμο και τον μοναχικό.
Ακόμα πιο βαθιά, ο Χριστός ταυτίζει τον εαυτό Του με τον ξένο. Λέει πως ό,τι κάνουμε στον ξένο που υποδεχόμαστε, σ' Εκείνον το κάνουμε (Ματθαίος 25:35). Επομένως, κάθε φορά που ανοίγεις την πόρτα σου σε κάποιον που έχει ανάγκη, υποδέχεσαι τον ίδιο τον Κύριο. Αυτό αλλάζει εντελώς το πώς βλέπουμε τον επισκέπτη που χτυπάει το κουδούνι μας.
Πρακτικά βήματα για να γίνει το σπίτι σου ανοιχτό σπίτι
Η χριστιανική φιλοξενία δεν αρχίζει με μια μεγάλη γιορτή, αλλά με μικρές, σταθερές κινήσεις. Πρώτον, διάλεξε μία μέρα τον μήνα και κάλεσε κάποιον. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι μια οικογένεια από την εκκλησία, ένας φοιτητής μακριά από το σπίτι του ή ένας ηλικιωμένος γείτονας. Συνεπώς, το κλειδί είναι η συνέπεια, όχι η εντυπωσιακή προετοιμασία.
Δεύτερον, κράτα το απλό. Ένα πιάτο ζυμαρικά και μια συζήτηση καρδιάς αξίζουν πιο πολύ από ένα τέλειο μενού με αγχωμένους οικοδεσπότες. Άλλωστε η Γραφή μάς προτρέπει να κάνουμε το καλό σε όλους, ιδιαίτερα στους αδελφούς της πίστης (Γαλάτες 6:10), και αυτό ξεκινάει από το ταπεινό μας τραπέζι.
Τρίτον, βάλε τα παιδιά στο παιχνίδι. Άσε τα να στρώσουν, να καλωσορίσουν, να προσφέρουν νερό. Έτσι μαθαίνουν τη φιλοξενία με τα χέρια τους, όχι ως θεωρία. Τέλος, θυμήσου ότι ο Θεός χαίρεται όταν κάνουμε το καλό και μοιραζόμαστε (Εβραίους 13:16). Αν θες έμπνευση και βιβλική καθοδήγηση για το χτίσιμο ενός τέτοιου σπιτικού, αξίζει να ρίξεις μια ματιά στους πόρους του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος.
Τι μαθαίνουν τα παιδιά από ένα σπίτι με ανοιχτή πόρτα
Τα παιδιά δεν θυμούνται τόσο τις τέλειες συνταγές μας, όσο τη ζεστασιά που ένιωσαν γύρω από το τραπέζι. Πράγματι, σε ένα σπίτι όπου η χριστιανική φιλοξενία είναι τρόπος ζωής, τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά ότι η αγάπη δεν κρατιέται για τον εαυτό μας, αλλά μοιράζεται. Δηλαδή, η φιλοξενία στην οικογένεια γίνεται το πρώτο μάθημα γενναιοδωρίας.
Μέσα από το ανοιχτό σπίτι, βλέπουν έμπρακτα τι σημαίνει να φροντίζεις τον άλλον. Η Γραφή περιγράφει αυτή τη ζωή ζωντανά. Να μοιράζεσαι το ψωμί σου με τον πεινασμένο και να φέρνεις τον άστεγο στο σπίτι σου (Ησαΐας 58:7). Όταν τα παιδιά το ζουν αυτό, η συμπόνια παύει να είναι λέξη και γίνεται συνήθεια.
Επιπλέον, μαθαίνουν να βγαίνουν από τον εαυτό τους. Ο απόστολος Παύλος μάς καλεί να μη βλέπουμε μόνο τα δικά μας, αλλά και τα συμφέροντα των άλλων (Φιλιππησίους 2:4). Ένα φιλόξενο σπιτικό γίνεται το πρώτο σχολείο αυτής της αρχής. Έτσι, χωρίς κήρυγμα, τα παιδιά μεγαλώνουν με ανοιχτή καρδιά, έτοιμα να αγαπήσουν τον κόσμο όπως τα αγάπησε ο Χριστός.
Βασικά σημεία
- 01Η χριστιανική φιλοξενία δεν είναι τέλειο τραπέζι, αλλά ανοιχτή καρδιά και μια καρέκλα παραπάνω.
- 02Το οικογενειακό τραπέζι είναι ο πιο φυσικός χώρος για κοινωνία, χαρά και πίστη, όταν γίνεται με απλότητα και χωρίς γκρίνια.
- 03Ο Ιησούς μάς καλεί να φιλοξενούμε ιδιαίτερα όσους δεν έχουν να μας ανταποδώσουν, γιατί έτσι υποδεχόμαστε τον ίδιο τον Κύριο.
- 04Ξεκίνα απλά και σταθερά, βάλε τα παιδιά στη διαδικασία, και άσε το ανοιχτό σπίτι να γίνει το πρώτο σχολείο αγάπης για την οικογένειά σου.