«Γιατί εσύ διαμόρφωσες τα σωθικά μου· με ύφανες μέσα στην κοιλιά της μητέρας μου.»
Ψαλμοί 139:13
Το αγέννητο παιδί δεν είναι, σύμφωνα με τη Γραφή, ένα απρόσωπο σύνολο κυττάρων που κάποτε ίσως γίνει άνθρωπος. Αντίθετα, είναι ήδη ένας άνθρωπος που ο Θεός γνωρίζει, αγαπά και πλάθει με τα ίδια του τα χέρια. Πριν σε δει ο κόσμος, σε είχε ήδη δει Εκείνος.
Ωστόσο, αυτό το θέμα αγγίζει βαθιές πληγές. Ίσως διαβάζεις αυτές τις γραμμές κουβαλώντας έναν πόνο που λίγοι ξέρουν, ή μια απόφαση που σε στοιχειώνει. Γι' αυτό θέλουμε από την αρχή να είμαστε ξεκάθαροι: εδώ δεν υπάρχει καταδίκη. Υπάρχει αλήθεια, αλλά μαζί της υπάρχει και τεράστια χάρη.
Επομένως, ας δούμε μαζί τρία πράγματα με προσοχή και τρυφερότητα: ποια αξία δίνει ο Θεός στο αγέννητο παιδί, τι λένε πραγματικά τα εδάφια όταν τα διαβάσουμε ήρεμα, και πού βρίσκεται η αληθινή ελπίδα και η θεραπεία για κάθε καρδιά που πονά σήμερα.
Η αξία της ζωής: το αγέννητο παιδί αρχίζει στην κοιλιά
Αρχικά, η Γραφή τοποθετεί την αρχή της ανθρώπινης ζωής όχι στη γέννηση αλλά πολύ νωρίτερα, μέσα στην κοιλιά. Ο ψαλμωδός δεν μιλά αόριστα· μιλά για τον εαυτό του ως πρόσωπο που ο Θεός ήδη έπλαθε με προσοχή και τρυφερότητα. (Ψαλμοί 139:13)
Δηλαδή, η αξία της ζωής δεν εξαρτάται από το πόσο μεγάλο, ορατό ή «χρήσιμο» είναι ένα ανθρώπινο ον. Πράγματι, ο ίδιος ψαλμός συνεχίζει με δέος, ονομάζοντας το ακόμη αδιαμόρφωτο έμβρυο θαυμαστό έργο των χεριών του Θεού. (Ψαλμοί 139:14)
Επιπλέον, αυτή η αλήθεια δεν είναι μια ψυχρή δήλωση αρχών. Αντίθετα, είναι μια ζεστή πρόσκληση δέους και ευγνωμοσύνης. Κάθε ζωή, όσο μικροσκοπική κι αν φαίνεται στα μάτια του κόσμου, κουβαλά ήδη ένα όνομα και μια αξία γραμμένα στην καρδιά του Θεού, πολύ πριν την αντιληφθεί οποιοσδήποτε γύρω της.
Το αγέννητο παιδί είναι ήδη γνωστό και κλητό από τον Θεό
Στη συνέχεια, η Γραφή προχωρά ακόμη πιο βαθιά. Ο Θεός δεν γνωρίζει απλώς το αγέννητο παιδί ως βιολογικό γεγονός· το γνωρίζει προσωπικά, με όνομα και με κλήση, πριν ακόμη πάρει την πρώτη του ανάσα. Σ' αυτό το σημείο τα λόγια προς τον προφήτη Ιερεμία είναι συγκλονιστικά. (Ιερεμίας 1:5)
Ωστόσο, μπορεί να αναρωτηθείς: μήπως αυτό αφορούσε μόνο έναν ειδικά εκλεγμένο προφήτη; Αντίθετα, η Καινή Διαθήκη μάς δείχνει ότι ακόμη και ένα έμβρυο μπορεί να αντιδρά, να σκιρτά και να χαίρεται. Δηλαδή, αναγνωρίζεται ως ζωντανό πρόσωπο μέσα στην κοιλιά. (Λουκάς 1:44)
Επομένως, το αγέννητο παιδί δεν είναι μια αφηρημένη δυνατότητα ζωής αλλά μια ζωή που ήδη υπάρχει ενώπιον του Θεού. Πράγματι, η αξία της ζωής εδώ δεν στηρίζεται στη γνώμη μας, αλλά στο βλέμμα Εκείνου που γνωρίζει το κάθε παιδί πριν το γνωρίσει ο κόσμος.
Κάθε άνθρωπος, ορατός ή αγέννητος, φέρει την εικόνα του Θεού
Πέρα από τα μεμονωμένα εδάφια, υπάρχει μια βαθύτερη βάση. Από την πρώτη σελίδα της Γραφής μαθαίνουμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι ένα ακόμη πλάσμα ανάμεσα στα άλλα· είναι φτιαγμένος κατ' εικόνα του Θεού. (Γένεση 1:27)
Συνεπώς, η αξία του ανθρώπου δεν προέρχεται από την ηλικία, τις ικανότητες ή τη χρησιμότητά του, αλλά από το ότι αντανακλά τον ίδιο τον Δημιουργό. Δηλαδή, αυτή η εικόνα δεν εμφανίζεται ξαφνικά κατά τη γέννηση· υπάρχει εξαρχής, από τη στιγμή που ο Θεός αρχίζει να πλάθει μια νέα ζωή.
Επιπλέον, αυτή η αλήθεια μάς καλεί σε κάτι πρακτικό. Όταν η ίδια η Γραφή ζητά να μιλάμε για όσους δεν έχουν φωνή, το αγέννητο παιδί είναι ακριβώς ένας από αυτούς που έχουν ανάγκη ανθρώπους πρόθυμους να σταθούν στο πλευρό τους με αγάπη. (Παροιμίες 31:8)
Ελπίδα μετά από έκτρωση: χάρη για όποιον έχασε ένα αγέννητο παιδί
Εδώ θέλουμε να σταθούμε με ιδιαίτερη τρυφερότητα. Ίσως διαβάζεις όλα τα παραπάνω και αντί για παρηγοριά νιώθεις το βάρος μιας απόφασης που πάρθηκε σε στιγμή φόβου, πίεσης ή μοναξιάς. Παρ' όλα αυτά, το μήνυμα της Γραφής για σένα δεν είναι καταδίκη αλλά ελπίδα μετά από έκτρωση.
Πράγματι, ο Θεός υπόσχεται να απομακρύνει την ενοχή μας τόσο μακριά, όσο απέχει η ανατολή από τη δύση. (Ψαλμοί 103:12) Δηλαδή, καμία ενοχή δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να ξεπερνά το έλεός Του. Όταν φέρνουμε ειλικρινά τον πόνο μας μπροστά Του, Εκείνος υπόσχεται όχι μόνο να συγχωρεί αλλά και να καθαρίζει την καρδιά. (Α' Ιωάννου 1:9)
Επομένως, αν κουβαλάς αυτό το βάρος, η χάρη του Χριστού δεν σου ζητά πρώτα να γίνεις τέλεια· σου προσφέρει θεραπεία ακριβώς εκεί που πονάς. Τέλος, να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνη: ο Θεός θέλει να σε συναντήσει με αγάπη, όχι με κατηγορία.
Καμία κατάκριση: πώς να ζήσεις από εδώ και μπρος με ελπίδα
Στο τέλος αυτής της πορείας υπάρχει μια υπόσχεση που αλλάζει τα πάντα. Για όποιον καταφεύγει στον Χριστό με εμπιστοσύνη, ο απόστολος Παύλος δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει πια καμία απολύτως καταδίκη. (Ρωμαίους 8:1) Δηλαδή, το παρελθόν δεν έχει την τελευταία λέξη πάνω στη ζωή σου· την τελευταία λέξη την έχει πάντοτε η χάρη του Θεού.
Ωστόσο, η ελπίδα αυτή δεν μένει στα λόγια. Ο Θεός μάς καλεί να γίνουμε χέρια αγάπης ο ένας για τον άλλο: να στηρίζουμε μια γυναίκα που φοβάται, να αγκαλιάζουμε όποιον θρηνεί, να μη ρίχνουμε πέτρες αλλά να προσφέρουμε καταφύγιο. Πράγματι, η πίστη που υπερασπίζεται το αγέννητο παιδί καλείται ταυτόχρονα να στηρίζει με τρυφερότητα και τη μητέρα.
Επιπλέον, αν θέλεις να εμβαθύνεις σ' αυτές τις αλήθειες μέσα από συστηματική μελέτη της Γραφής, μπορείς να αναζητήσεις βοήθεια στο Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Τέλος, θυμήσου: όποια κι αν είναι η ιστορία σου, ο Θεός σε καλεί σήμερα όχι σε ντροπή, αλλά σε καινούρια αρχή γεμάτη ελπίδα.
Βασικά σημεία
- 01Σύμφωνα με τη Γραφή, το αγέννητο παιδί είναι ήδη ένας άνθρωπος που ο Θεός γνωρίζει, πλάθει και αγαπά μέσα στην κοιλιά της μητέρας του.
- 02Η αξία της ζωής δεν εξαρτάται από την ηλικία ή τη χρησιμότητα, αλλά από το ότι κάθε άνθρωπος φέρει την εικόνα του Θεού από την αρχή της ύπαρξής του.
- 03Για κάθε καρδιά που πονά, υπάρχει αληθινή ελπίδα μετά από έκτρωση: η χάρη του Χριστού προσφέρει συγχώρεση, θεραπεία και καμία κατάκριση.
- 04Η ίδια πίστη που υπερασπίζεται το αγέννητο παιδί καλείται να στηρίζει με αγάπη και τρυφερότητα κάθε γυναίκα και κάθε άνθρωπο που υποφέρει.