Πώς να μην ανησυχείς για το αύριο, όταν η καρδιά σου τρέμει από το πρωί

I.Όταν η ανησυχία για το αύριο σε ξυπνάει νύχτα

Ας πούμε την αλήθεια για τη σκηνή που ζεις. Η ανησυχία για το αύριο σπάνια έρχεται με δραματικό τρόπο. Αντίθετα, τρυπώνει σιγά σιγά, σαν μια σταγόνα που πέφτει ασταμάτητα. Ξαπλώνεις το βράδυ κουρασμένος και, αντί να ξεκουραστείς, το μυαλό σου αρχίζει να γυρίζει σενάρια. Τι θα γίνει αν χαθεί η δουλειά. Μήπως αρρωστήσει κάποιος δικός σου. Και αν δεν φτάσουν τα χρήματα;

Ο Ιησούς ξέρει πολύ καλά αυτή τη νυχτερινή αγωνία. Γι' αυτό δεν αρχίζει με μια εντολή που μοιάζει αδύνατη, αλλά με μια ερώτηση που ανοίγει την καρδιά. Συνεπώς, μας θυμίζει ότι η ζωή μας είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τη μέριμνα που τη ροκανίζει. (Ματθαίος 6:25)

Πρόσεξε ότι ο Κύριος δεν αρνείται πως έχεις ανάγκες. Δεν λέει «δεν χρειάζεσαι τροφή» ή «δεν χρειάζεσαι ρούχα». Πραγματικά, ξέρει πως χρειάζεσαι. Αυτό όμως που θέλει να δεις είναι ότι πίσω από κάθε ανάγκη σου στέκεται Ένας που σε αγαπάει. Επιπλέον, σου υπενθυμίζει κάτι πρακτικό: η αγωνία δεν προσθέτει ούτε μία μέρα στη ζωή σου, ούτε λύνει ένα μόνο πρόβλημα. (Ματθαίος 6:27)

Η ανησυχία, δηλαδή, δεν είναι ο εχθρός σου επειδή σε κάνει κακό άνθρωπο. Δεν είναι αμαρτία να φοβάσαι. Είναι όμως ένα βαρύ φορτίο που δεν προοριζόσουν να σηκώσεις μόνος. Επομένως, ο Πατέρας στέκεται δίπλα σου, με τα χέρια ανοιχτά, έτοιμος να το πάρει.

II.Τα πουλιά, τα κρίνα και η φροντίδα του Θεού

Εδώ ο Ιησούς κάνει κάτι πανέμορφο. Αντί να μας δώσει μια θεωρία, μας στέλνει έξω στη φύση. Κοίτα τα πουλιά, μας λέει. Δεν σπέρνουν, δεν θερίζουν, δεν μαζεύουν σε αποθήκες. Κι όμως, κάθε πρωί βρίσκουν την τροφή τους, γιατί ο ουράνιος Πατέρας φροντίζει γι' αυτά. (Ματθαίος 6:26)

Το επιχείρημα του Κυρίου δεν είναι «να γίνεις τεμπέλης σαν τα πουλιά». Πράγματι, και τα πουλιά ψάχνουν, πετούν, κουράζονται για την τροφή τους. Αντίθετα, το επιχείρημα είναι η αξία σου. Αν ο Θεός νοιάζεται τόσο για ένα μικρό σπουργίτι, πόσο μάλλον νοιάζεται για εσένα, που σε έπλασε κατ' εικόνα Του. Δεν είσαι ένα τυχαίο πλάσμα μέσα στο σύμπαν. Είσαι, επομένως, παιδί ενός Πατέρα που σε προσέχει.

Η φροντίδα του Θεού δεν είναι μια αόριστη ευχή. Είναι ενεργή, καθημερινή, συγκεκριμένη. Ωστόσο, ας προσέξουμε να μην την μετατρέψουμε σε μια μαγική υπόσχεση ότι τίποτα κακό δεν θα μας αγγίξει ποτέ. Ο Ιησούς δεν εγγυάται πλούτη ούτε μια ζωή χωρίς δυσκολίες. Υπόσχεται κάτι βαθύτερο: ότι, μέσα από όλα, δεν θα είσαι ποτέ μόνος και δεν θα σε ξεχάσει.

Σκέψου το έτσι. Ο Πατέρας που ντύνει τα αγριολούλουδα με ομορφιά που ξεπερνά κάθε βασιλικό μανδύα, δεν πρόκειται να ξεχάσει το παιδί Του. Δηλαδή, αυτή η σιγουριά δεν σβήνει τους φόβους με το μαγικό ραβδί, όμως τους βάζει σε ένα πλαίσιο αγάπης που τους κάνει πιο ελαφρούς.

III.Πώς να μην ανησυχείς για το αύριο: ζήσε μια μέρα τη φορά

Φτάνουμε τώρα στην καρδιά της απάντησης. Ο Ιησούς δεν μας ζητάει να λύσουμε όλα τα προβλήματα του μέλλοντος σήμερα. Μας ζητάει το αντίθετο: να αφήσουμε το αύριο στα χέρια του Θεού και να ζήσουμε μέσα στη σημερινή μέρα, με τη σημερινή της χάρη. (Ματθαίος 6:34)

Πρόσεξε πόσο τρυφερά μιλάει. Δεν λέει «δεν θα έχεις δυσκολίες». Αντίθετα, παραδέχεται ανοιχτά ότι κάθε μέρα έχει τα δικά της βάρη. Όμως μας δίνει έναν κανόνα ζωής που ελαφρώνει αμέσως τους ώμους: μη φορτώνεις τη σημερινή μέρα με τα φανταστικά βάρη του αύριο. Πρώτον, γιατί τα περισσότερα δεν θα συμβούν ποτέ. Δεύτερον, γιατί ακόμα κι αν συμβούν, ο Θεός θα δώσει νέα χάρη εκείνη ακριβώς την ημέρα.

Επιπλέον, υπάρχει κι ένας δρόμος που ο Κύριος μάς δείχνει για να μην παρασυρθούμε από τη μέριμνα: να βάλουμε τη βασιλεία Του πρώτη. Όταν η καρδιά μας έχει σωστή προτεραιότητα, τα υπόλοιπα μπαίνουν στη θέση τους. Δηλαδή, δεν εξαφανίζονται τα προβλήματα, όμως παύουν να μας κυβερνούν. (Ματθαίος 6:33)

Συνεπώς, το «πώς να μην ανησυχείς για το αύριο» δεν είναι ένας διακόπτης που πατάς και σβήνει ο φόβος. Είναι μια καθημερινή απόφαση εμπιστοσύνης. Σήμερα εμπιστεύομαι τον Θεό για το σήμερα. Αύριο θα ξυπνήσω και θα Τον εμπιστευτώ ξανά για το αύριο. Έτσι, μια μέρα τη φορά, μαθαίνεις να περπατάς πιο ελαφρά. Συνεπώς, η εμπιστοσύνη γίνεται συνήθεια και όχι μια στιγμιαία ηρωική πράξη.

IV.Ο Γκέοργκ Μύλλερ και τα άδεια τραπέζια του πρωινού

Αν όλα αυτά σου φαίνονται ωραία λόγια αλλά δύσκολα στην πράξη, θέλω να σου διηγηθώ μια ιστορία. Τον δέκατο ένατο αιώνα, στο Μπρίστολ της Αγγλίας, ένας Γερμανός που λεγόταν Γκέοργκ Μύλλερ άνοιξε ορφανοτροφεία και φρόντισε χιλιάδες παιδιά. Το εντυπωσιακό δεν είναι μόνο ο αριθμός. Είναι, επιπλέον, ότι αρνήθηκε να ζητήσει ποτέ χρήματα από ανθρώπους. Αντίθετα, τα ζητούσε μόνο από τον Θεό, στην προσευχή.

Υπάρχει μια σκηνή που έμεινε στην ιστορία. Ένα πρωί τα τραπέζια ήταν στρωμένα, τα παιδιά καθισμένα, όμως δεν υπήρχε ούτε ψίχουλο φαγητού στο σπίτι. Ο Μύλλερ, ωστόσο, δεν πανικοβλήθηκε. Στάθηκε, ευχαρίστησε τον Θεό για το φαγητό που επρόκειτο να δώσει, και περίμενε. Λίγο αργότερα χτύπησε η πόρτα: ένας φούρναρης που δεν μπορούσε να κοιμηθεί τη νύχτα είχε ψήσει ψωμί για τα ορφανά, και ένας γαλατάς με χαλασμένο κάρο πρόσφερε όλο το γάλα του πριν ξινίσει.

Ο Μύλλερ δεν είχε κάποια μαγική φόρμουλα. Δεν ήταν, δηλαδή, πιο άγιος από εσένα. Απλώς πήρε στα σοβαρά την υπόσχεση που είχε δώσει ο Ιησούς και έζησε πάνω της, μια μέρα τη φορά. Πράγματι, έμαθε αυτό που λέει ο απόστολος Πέτρος: να ρίχνεις όλη σου την αγωνία πάνω στον Θεό, γιατί Εκείνος νοιάζεται για εσένα. (Α' Πέτρου 5:7)

Δεν σου λέω αυτή την ιστορία για να σε κάνω να νιώσεις άσχημα που εσύ ανησυχείς. Σου τη λέω για να σου δείξω ότι η φροντίδα του Θεού δεν ήταν μόνο για τα χρόνια της Βίβλου. Είναι ζωντανή και σήμερα. Αν θες να βαθύνεις σε τέτοιες αληθινές ιστορίες πίστης, μπορείς να βρεις πλούσιο υλικό μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, που βοηθάει πολλούς να μελετήσουν τον λόγο του Θεού με βάθος και ζεστασιά.

V.Από την αγωνία στην προσευχή και την ειρήνη

Ίσως ρωτήσεις: ωραία όλα αυτά, αλλά τι κάνω πρακτικά αύριο το πρωί, όταν η καρδιά μου ξαναρχίσει να τρέμει; Ο απόστολος Παύλος μάς δίνει μια απίστευτα απλή και ζεστή οδηγία. Δεν λέει «κατάπιε τον φόβο σου». Λέει: πάρε αυτό ακριβώς που σε αγχώνει και κάν' το προσευχή. (Φιλιππησίους 4:6)

Πρόσεξε τη σειρά. Πρώτον, παραδέχεσαι τι σε ανησυχεί, χωρίς ντροπή. Δεύτερον, το μετατρέπεις σε αίτημα προς τον Θεό. Έπειτα το τυλίγεις με ευχαριστία, θυμίζοντας στον εαυτό σου όλα όσα έχει ήδη κάνει για σένα. Δεν είναι, ωστόσο, μια τεχνική για να αποσπάσεις αυτό που θέλεις. Αντίθετα, είναι μια σχέση εμπιστοσύνης, όπου ένα παιδί μιλάει στον Πατέρα του.

Και τι υπόσχεται ο Θεός ως απάντηση; Όχι απαραίτητα ότι θα αλλάξει αμέσως τις περιστάσεις σου. Υπόσχεται όμως κάτι που πολλές φορές είναι ακόμα πιο πολύτιμο: μια ειρήνη που ξεπερνά κάθε λογική, μια ειρήνη που στέκεται φρουρός στην καρδιά σου ακόμα και όταν τα πράγματα γύρω σου είναι αβέβαια.

Αυτή η ειρήνη δεν είναι αναισθησία. Δεν σημαίνει, δηλαδή, ότι θα πάψεις να νιώθεις. Σημαίνει ότι, μέσα στην καταιγίδα, υπάρχει μια άγκυρα. Επομένως, η προσευχή δεν είναι το τελευταίο που κάνεις όταν όλα τα άλλα απέτυχαν. Αντίθετα, είναι το πρώτο και πιο ζεστό μέρος όπου τρέχεις, σαν παιδί στην αγκαλιά του γονιού του.

VI.Μια πρόσκληση να αφήσεις κάτω το βάρος

Φτάνοντας στο τέλος, θέλω να σου πω κάτι τρυφερά. Αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές κουρασμένος και αγχωμένος, ο Θεός δεν σε κοιτάζει με αυστηρό βλέμμα. Σε κοιτάζει με τη συμπόνια ενός Πατέρα που βλέπει το παιδί του να κουβαλάει κάτι πολύ βαρύ για τους ώμους του.

Η πρόσκληση δεν είναι να γίνεις ξαφνικά ένας υπεράνθρωπος χωρίς φόβους. Αντίθετα, είναι απλώς να ανοίξεις τα χέρια και να αφήσεις κάτω, ένα ένα, τα βάρη που κρατάς. Πάρε αυτό που σε αγχώνει περισσότερο αυτή τη στιγμή, πες το με δικά σου λόγια στον Θεό, και άσ' το εκεί. Δεν χρειάζεται, εξάλλου, να βρεις τέλεια λόγια.

Δεν θα αλλάξουν όλα σε μια νύχτα. Δεν είναι αυτή η υπόσχεση. Όμως, μέρα με τη μέρα, καθώς μαθαίνεις να εμπιστεύεσαι τον Θεό για το σήμερα, θα ανακαλύπτεις ότι το αύριο δεν είναι πια τόσο τρομακτικό. Πράγματι, δεν το αντιμετωπίζεις μόνος. Επομένως, το αντιμετωπίζεις μαζί με Εκείνον που κρατάει και εσένα και το αύριο στα χέρια Του.