Πώς η πνευματική αποστασία αρχίζει αθόρυβα, με σημάδια που κανείς δεν προσέχει

I.Τι είναι η πνευματική αποστασία και πώς ξεκινά

Πνευματική αποστασία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αρνήθηκες ανοιχτά τον Θεό. Δηλαδή, πιο συχνά σημαίνει ότι η καρδιά σου, που κάποτε φλεγόταν για Εκείνον, έχει κρυώσει. Επιπλέον, η προσευχή έγινε αγγαρεία, η Γραφή σκόνη στο ράφι, και η λατρεία μια τυπική υποχρέωση. Έτσι, η σχέση παραμένει στα χαρτιά, αλλά η ζεστασιά της κοινωνίας έχει σβήσει.

Αρχικά η υποχώρηση είναι σχεδόν αόρατη. Παραλείπεις μια ήσυχη ώρα με τον Κύριο, ύστερα μία ακόμα, και σταδιακά το κενό γίνεται κανόνας. Ωστόσο, ο Θεός δεν το βλέπει ως νομικό αδίκημα προς τιμωρία· το βλέπει ως μια πληγή που θέλει να γιατρέψει. Γι' αυτό μιλάει με τόση τρυφερότητα ακόμα και στους πιο μακρινούς.

Πράγματι, η Παλαιά Διαθήκη χρησιμοποιεί τη λέξη «αποστασία» όχι για να μας στιγματίσει, αλλά μέσα σε μια υπόσχεση θεραπείας. (Ωσηέ 14:4) Δηλαδή, η ίδια η λέξη που μας τρομάζει συνοδεύεται από τη χάρη που μας καλεί πίσω.

II.Πνευματική αποστασία: τα σημάδια της πνευματικής υποχώρησης

Πώς αναγνωρίζεις ότι έχει μπει στη ζωή σου πνευματική αποστασία; Συνήθως τα σημάδια της πνευματικής υποχώρησης δεν είναι θεαματικά. Πρώτον, χάνεται η όρεξη για τον λόγο του Θεού και για την προσευχή. Δεύτερον, η συνείδηση που κάποτε ευαισθητοποιούνταν, τώρα σιωπά πιο εύκολα μπροστά στην αμαρτία.

Επιπλέον, παρατηρείς ότι η αγάπη σου για τον Χριστό δεν είναι πια η φλόγα που ήταν στην αρχή. Αρχίζεις να αποφεύγεις τους πιστούς, να βρίσκεις δικαιολογίες για να μένεις μακριά από την εκκλησία, και να αισθάνεσαι μια παράξενη αμηχανία όταν γίνεται λόγος για τον Κύριο. Αυτή ακριβώς την ψύχρανση της πρώτης αγάπης την περιγράφει ο αναστημένος Χριστός στην Αποκάλυψη. (Αποκάλυψη 2:4)

Ωστόσο, πρόσεξε κάτι παρήγορο. Το γεγονός ότι πονάς για αυτή την απόσταση είναι από μόνο του σημάδι ζωής. Ένα νεκρό μέλος δεν αισθάνεται· εσύ όμως αισθάνεσαι, και αυτή η νοσταλγία για τον Θεό είναι η φωνή του Πνεύματος που σε τραβάει σπίτι.

III.Η ελπίδα του ευαγγελίου: ο Πατέρας τρέχει να σε αγκαλιάσει

Εδώ βρίσκεται η καρδιά του μηνύματος. Πράγματι, η μεγαλύτερη πλάνη ενός ανθρώπου που έχει ξεμακρύνει είναι να νομίζει ότι ο Θεός τον περιμένει με σταυρωμένα χέρια και αυστηρό πρόσωπο. Όμως ο Ιησούς ζωγράφισε μια εντελώς διαφορετική εικόνα στην παραβολή του ασώτου. Αντιθέτως, ο πατέρας δεν περιμένει στην πόρτα· σκανάρει τον ορίζοντα κάθε μέρα.

Πρόσεξε τι κάνει αυτός ο πατέρας μόλις διακρίνει τον γιο του από μακριά. Δεν στέκεται αξιοπρεπώς· τρέχει. Δεν απαιτεί εξηγήσεις· αγκαλιάζει. (Λουκάς 15:20) Αυτή είναι η καρδιά του Θεού απέναντι σε κάθε παιδί που γυρίζει. Συνεπώς, η πνευματική αποστασία δεν αλλάζει το πόσο σε αγαπάει ο Πατέρας· αλλάζει μόνο το πόσο μακριά Του αισθάνεσαι εσύ.

Επιπλέον, η αγάπη αυτή δεν φοβάται το παρελθόν σου. Όσο κόκκινες κι αν είναι οι αμαρτίες σου, ο Θεός υπόσχεται να τις κάνει λευκές σαν το χιόνι. (Ησαΐας 1:18) Γι' αυτό ο απόστολος Παύλος είναι απόλυτα βέβαιος ότι τίποτα δεν μπορεί να σε ξεκόψει από αυτή την αγάπη. Δηλαδή, ακόμα και η αποτυχία σου δεν είναι αρκετά μεγάλη για να νικήσει τη χάρη Του.

IV.Ο δρόμος της επιστροφής στον Θεό βήμα βήμα

Πώς γίνεται λοιπόν στην πράξη η επιστροφή στον Θεό; Καταρχήν, δεν χρειάζεται να καθαριστείς πρώτα μόνος σου για να Τον πλησιάσεις. Έρχεσαι όπως είσαι. Το πρώτο βήμα είναι απλώς να ομολογήσεις ειλικρινά ότι ξεμάκρυνες, χωρίς δικαιολογίες και χωρίς ωραιοποιήσεις. Ο Θεός υπόσχεται ότι μια τέτοια εξομολόγηση συναντά πάντα τη συγχώρηση. (Α' Ιωάννου 1:9)

Δεύτερον, στρέψε ξανά την καρδιά σου σε Εκείνον με μια απόφαση μετάνοιας. Μετάνοια δεν σημαίνει να βασανίζεσαι από ενοχές· σημαίνει να αλλάζεις κατεύθυνση και να γυρίζεις το πρόσωπό σου προς το σπίτι. Όπως ο άσωτος είπε «θα σηκωθώ και θα πάω», έτσι και εσύ μπορείς σήμερα να πάρεις την ίδια απόφαση.

Τρίτον, επανασύνδεσε τις πρακτικές που τρέφουν την κοινωνία με τον Θεό. Δηλαδή, ξεκίνα ξανά με μια μικρή καθημερινή προσευχή, άνοιξε τη Γραφή έστω σε λίγα εδάφια, και επίστρεψε στη ζεστασιά μιας υγιούς κοινότητας πιστών. Για βαθύτερη θεμελίωση σε αυτά τα βήματα, βοηθάει η συστηματική μελέτη του λόγου, όπως προσφέρει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος.

Τέλος, ζήτα από τον Θεό να σου αποκαταστήσει τη χαρά που έχασες. Ο Δαβίδ, μετά από μια βαριά πτώση, δεν ζήτησε να ξανακερδίσει τη σωτηρία του, αλλά τη χαρά της σωτηρίας. (Ψαλμοί 51:12) Πράγματι, ο Θεός χαίρεται να επιστρέφει αυτή τη χαρά σε κάθε παιδί που γυρίζει σπίτι.

V.Δύο φωνές παλεύουν μέσα σου: ποια θα ακούσεις

Όταν αρχίζεις να σκέφτεσαι την επιστροφή, ακούς συνήθως δύο φωνές να παλεύουν μέσα σου. Η μία ψιθυρίζει «είναι πια αργά, τα έκανες θάλασσα, ο Θεός σε ξέγραψε». Αυτή είναι η φωνή της απελπισίας, και δεν είναι η φωνή του Πατέρα. Είναι μια ψεύτικη φωνή που θέλει να σε κρατήσει μακριά από το σπίτι.

Η άλλη φωνή, αντιθέτως, σε καλεί απαλά: «έλα σπίτι, σε περιμένω». Αυτή είναι η φωνή της χάρης, και ταυτίζεται με ολόκληρη τη μαρτυρία της Γραφής. (Ιερεμίας 3:22) Συνεπώς, το ερώτημα δεν είναι αν ο Θεός σε δέχεται, αλλά ποια φωνή θα επιλέξεις να πιστέψεις σήμερα.

Ωστόσο, ακόμα κι αν η ντροπή σου είναι μεγάλη, δεν είσαι μόνος σου σε αυτή την πάλη. Έχεις έναν Συνήγορο στον ουρανό που μιλάει υπέρ σου. Γι' αυτό μπορείς να αφήσεις τη φωνή της καταδίκης και να εμπιστευτείς τη φωνή που σε φωνάζει πίσω.