Το έχεις σκεφτεί κι εσύ, έτσι δεν είναι; «Δεν είμαι θεολόγος. Δεν ξέρω να εξηγήσω σωστά το ευαγγέλιο. Καλύτερα να το αφήσω στους ειδικούς του Κατηχητικού.» Είναι μια σκέψη που γεννιέται από αγάπη. Ωστόσο, κρύβει μια μεγάλη παγίδα. Γιατί η αλήθεια είναι απλή. Ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού είσαι εσύ, ο ίδιος ο γονιός. Κανείς άλλος δεν μπορεί να πάρει αυτή τη θέση.
Πολλοί γονείς φοβούνται μήπως μπερδέψουν το παιδί. Ωστόσο, ο φόβος αυτός συχνά μας σπρώχνει να παραδώσουμε σε άλλους την πιο πολύτιμη ευθύνη μας. Έτσι, ένα Σαββατιάτικο μάθημα μιάμισης ώρας καταλήγει να αντικαθιστά τη δική σου καθημερινότητα. Όμως αυτές οι ώρες είναι ώρες που μόνο εσύ έχεις με το παιδί σου.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τρία πράγματα. Πρώτον, γιατί οι λύσεις που αναθέτουν τα πάντα στο κατηχητικό σχολείο δεν αρκούν. Δεύτερον, τι λέει το Δευτερονόμιο 6 για τη διδαχή των παιδιών. Επιπλέον, θα δούμε ποιον ορίζει υπεύθυνο. Τέλος, πώς να αξιοποιήσεις τις απλές στιγμές για να διδάσκω το παιδί μου για τον Θεό με χάρη.
Ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού δεν είναι το Κατηχητικό
Ας ξεκινήσουμε με κάτι που πονάει. Το κατηχητικό σχολείο είναι ευλογία. Ωστόσο, δεν φτιάχτηκε για να κάνει τη δική σου δουλειά. Σκέψου το πρακτικά. Ο δάσκαλος βλέπει το παιδί σου ίσως μία ώρα την εβδομάδα, ανάμεσα σε άλλα είκοσι παιδιά. Εσύ όμως το βλέπεις κάθε πρωί και κάθε βράδυ. Είσαι εκεί στις χαρές, στους θυμούς και στις δύσκολες ερωτήσεις του.
Γι' αυτό ακριβώς κανείς δεν έχει περισσότερο χρόνο από εσένα. Επομένως, ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού είναι αυτός που ζει μαζί του. Όταν αναθέτουμε το ευαγγέλιο μόνο σε «ειδικές» στιγμές, χάνουμε τις καλύτερες ευκαιρίες μας. Επιπλέον, στέλνουμε στο παιδί ένα σιωπηλό μήνυμα. Δηλαδή, ότι η πίστη είναι κάτι για το Σαββατοκύριακο, όχι για την κουζίνα και το αυτοκίνητο.
Υπάρχει κι ένας ακόμη κίνδυνος. Πολλά έτοιμα προγράμματα παιδικού ευαγγελισμού απλοποιούν υπερβολικά το μήνυμα. Έτσι, παραλείπουν κρίσιμες αλήθειες, όπως η αγιότητα του Θεού και η μετάνοια. Τότε ένα παιδί μπορεί να πει μια προσευχούλα, και όλοι να το θεωρήσουν σωσμένο. Ως γονιός όμως, εσύ έχεις τον χρόνο να εξηγήσεις υπομονετικά. Επιπλέον, μπορείς να ακούσεις, να διορθώσεις παρεξηγήσεις και να επαναλάβεις. Πράγματι, αυτό είναι κάτι που καμία βιαστική μέθοδος δεν προσφέρει.
Δευτερονόμιο 6 και η διδαχή των παιδιών: ποιον ορίζει υπεύθυνο
Όταν ψάχνουμε ποιος είναι υπεύθυνος για την πίστη του παιδιού, η Γραφή δεν μας αφήνει σε αμφιβολία. Ο Θεός δίνει μια ξεκάθαρη εντολή. Δηλαδή, δεν την απευθύνει στον δάσκαλο, αλλά στον γονιό. Πρώτα ζητά ο λόγος του να κατοικεί στη δική σου καρδιά (Δευτερονόμιο 6:6).
Στη συνέχεια έρχεται η εντολή που αλλάζει τα πάντα. Δεν λέει «στείλε τα παιδιά σου κάπου να διδαχθούν». Αντίθετα, λέει να τα διδάσκεις εσύ, μέσα στις πιο καθημερινές στιγμές της ζωής (Δευτερονόμιο 6:7). Πρόσεξε πού τοποθετεί ο Θεός τη διδαχή. Όχι σε μια αίθουσα, αλλά καθισμένος στο σπίτι και περπατώντας στον δρόμο. Δηλαδή, παντού και πάντα.
Αυτό σημαίνει κάτι μεγάλο. Η διδαχή των παιδιών δεν είναι ένα μάθημα με ωράριο, αλλά ένας τρόπος ζωής. Πράγματι, ο Θεός σου εμπιστεύεται τα καλύτερα χρόνια του παιδιού σου. Σου τα εμπιστεύεται ακριβώς επειδή εσύ είσαι εκεί στις απλές, ανεπίσημες στιγμές. Επομένως, ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού δεν είναι κάποιος με πτυχίο. Είναι εκείνος που μοιράζεται μαζί του το τραπέζι και τον δρόμο κάθε μέρα.
Το ίδιο πνεύμα συναντάμε και αλλού στη Γραφή. Ο σοφός γονιός διδάσκει το παιδί από την αρχή του δρόμου του (Παροιμίες 22:6). Έτσι, ο σπόρος της αλήθειας μένει μέσα του για μια ζωή. Συνεπώς, η ευθύνη σου δεν είναι βάρος που σε συντρίβει. Αντίθετα, είναι προνόμιο που κανείς άλλος δεν μπορεί να σου το πάρει.
Πώς να διδάσκω το παιδί μου για τον Θεό μέσα στην καθημερινότητα
Ίσως αναρωτιέσαι: «Ωραία όλα αυτά, αλλά πρακτικά πώς γίνεται;» Η καλή είδηση είναι απλή. Δεν χρειάζεσαι ειδικές γνώσεις, παρά μόνο πιστότητα και συνέπεια. Άλλωστε, ο Θεός ζητά να μην κρύβεις από το παιδί σου τα μεγαλεία του. Αντίθετα, ζητά να του τα διηγείσαι στην επόμενη γενιά (Ψαλμοί 78:4).
Αρχικά, μετάτρεψε τις φυσικές στιγμές σε ευκαιρίες. Μια ερώτηση πάνω στο φαγητό, ένα ηλιοβασίλεμα, ένα άδικο στο σχολείο. Όλα αυτά είναι ανοιχτές πόρτες για να μιλήσεις για τον Θεό. Δεν χρειάζεται κήρυγμα. Αντίθετα, χρειάζεται μια απλή, ειλικρινής κουβέντα τη στιγμή που το παιδί ρωτά.
Έπειτα, μην απλοποιείς το ευαγγέλιο σε ένα στεγνό συνταγολόγιο. Μίλησε για την αγιότητα του Θεού, για την αμαρτία και για τη χάρη του Χριστού. Χρησιμοποίησε λόγια που το παιδί καταλαβαίνει. Ωστόσο, πρόσεξε να μη βιάζεσαι. Μην το θεωρήσεις σωσμένο μόνο και μόνο επειδή επανέλαβε μια προσευχή. Πράγματι, η αληθινή πίστη είναι έργο του Θεού στην καρδιά, όχι δικό μας κατόρθωμα.
Πάνω απ' όλα, μην ξεχνάς κάτι. Εσύ φυτεύεις και ποτίζεις, αλλά ο Θεός δίνει την αύξηση. Κανείς δεν έρχεται στον Χριστό αν δεν τον ελκύσει ο ίδιος ο Πατέρας (Ιωάννης 6:44). Γι' αυτό κάνε τη δουλειά σου με πιστότητα. Έτσι, παραμένεις ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού, αφήνοντας στον Θεό αυτό που μόνο Εκείνος μπορεί να κάνει. Αν θέλεις πιο συστηματική βοήθεια, μπορείς να δεις τα μαθήματα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος που στηρίζουν γονείς.
Γιατί ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού δεν παραιτείται ποτέ
Υπάρχουν μέρες που θα νιώθεις κουρασμένος και ανεπαρκής. Θα αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα λόγια πιάνουν τόπο. Ωστόσο, σε εκείνες τις στιγμές θυμήσου κάτι. Ο Θεός δεν σου ζητά τέλειες απαντήσεις, αλλά σταθερή παρουσία. Άλλωστε, η αρχή της σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου (Παροιμίες 1:7). Δηλαδή, αυτή την ευλαβική εμπιστοσύνη το παιδί τη μαθαίνει βλέποντάς τη σ' εσένα.
Πρόσεξε επίσης τον τρόπο, όχι μόνο τα λόγια. Ο λόγος του Θεού δεν ζητά μόνο να διδάξεις. Επιπλέον, ζητά να μην παροργίζεις το παιδί σου, αλλά να το εκτρέφεις με την παιδεία του Κυρίου (Εφεσίους 6:4). Δηλαδή, η αλήθεια πρέπει να συνοδεύεται από χάρη και υπομονή. Άλλωστε, ένα παιδί που νιώθει ντροπιασμένο δύσκολα ανοίγει την καρδιά του.
Τέλος, μην παραιτείσαι ποτέ από αυτή τη θέση. Ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού δεν είναι αυτός που τα ξέρει όλα. Αντίθετα, είναι αυτός που μένει πιστός και επιμελής μέχρι το τέλος. Συνεπώς, μην παραδίδεις σε κανέναν αυτό που ο Θεός εμπιστεύτηκε σ' εσένα. Συνέχισε να σπέρνεις και να προσεύχεσαι. Πράγματι, ο Θεός εργάζεται εκεί που εσύ δεν φτάνεις: μέσα στην καρδιά του παιδιού σου.
Βασικά σημεία
- 01Ο πιο σημαντικός ιεραπόστολος του παιδιού είναι ο γονιός: κανείς δεν έχει περισσότερο χρόνο και πιο φυσικές ευκαιρίες από εσένα.
- 02Το κατηχητικό σχολείο είναι ευλογία, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την καθημερινή, σταθερή διδαχή που μόνο εσύ δίνεις στο σπίτι.
- 03Το Δευτερονόμιο 6 ορίζει τη διδαχή των παιδιών ως τρόπο ζωής, όχι ως μάθημα με ωράριο: στο τραπέζι, στον δρόμο, ξαπλώνοντας και σηκωνόμενος.
- 04Όταν θέλεις να διδάσκω το παιδί μου για τον Θεό, αξιοποίησε τις απλές στιγμές με χάρη και υπομονή, και άφησε στον Θεό αυτό που μόνο Εκείνος κάνει στην καρδιά.