Οι εντολές του Θεού: γιατί το κλουβί είναι αγκαλιά

I.Το ψέμα: οι εντολές του Θεού είναι φυλακή

Αρχικά δες πώς μοιάζει αυτό μέσα στη μέρα σου. Ακούς για τον Θεό και σκέφτεσαι μια σειρά από «μη». Δηλαδή μην κάνεις αυτό, μην πεις εκείνο, μη ζήσεις όπως θέλεις. Επομένως φαντάζεσαι μια ζωή γεμάτη στερήσεις, ενώ οι άλλες γύρω σου, λες, διασκεδάζουν ελεύθερες.

Έτσι μπαίνει σιγά σιγά μια φωνή. «Αν δοθείς στον Θεό, θα χάσεις τον εαυτό σου.» Ακούγεται λογικό, μα είναι παγίδα. Για παράδειγμα, νομίζεις πως ελευθερία σημαίνει να μην έχεις κανέναν κανόνα. Αντίθετα, στην πραγματικότητα καμία ζωή χωρίς όρια δεν βγήκε ποτέ ελεύθερη· βγήκε χαοτική.

Αυτό το ψέμα είναι αρχαίο. Ξεκίνησε στον κήπο, όταν ο πειρασμός ψιθύρισε στη γυναίκα πως ο Θεός κρατά κάτι καλό μακριά της (Γένεση 3:4). Δηλαδή η ίδια σκέψη που σε στενοχωρεί σήμερα ακούστηκε για πρώτη φορά εκεί. Έπειτα έγινε ένας ψίθυρος που γυρίζει σε κάθε γενιά.

Σκέψου το όμως ειλικρινά. Αυτή η «ελευθερία» χωρίς όρια συχνά αφήνει πίσω της κενό. Συνεπώς κάνεις ό,τι θες και νιώθεις πιο μόνη. Επιπλέον λες ναι σε όλα και χάνεις τον εαυτό σου. Επομένως το ψέμα υπόσχεται φτερά, μα στο τέλος σου δένει τα χέρια.

II.Γιατί δεν στέκει πως οι εντολές του Θεού πνίγουν

Αρχικά σκέψου πώς ζεις ήδη με όρια που σε προστατεύουν. Σταματάς στο κόκκινο φανάρι. Επίσης δεν αγγίζεις γυμνό καλώδιο. Δεν αφήνεις το παιδί σου μόνο κοντά στη θάλασσα. Δηλαδή κανένα από αυτά δεν το νιώθεις φυλακή. Αντιθέτως, σε κρατά ζωντανή.

Γι' αυτό το «οι εντολές του Θεού με πνίγουν» δεν στέκει στη λογική. Ένα όριο που σε προστατεύει δεν είναι αλυσίδα· είναι αγάπη. Για παράδειγμα, η μάνα που λέει «μην παίζεις στον δρόμο» δεν στερεί χαρά. Φυλάει μια ζωή. Έτσι ακριβώς λειτουργεί κι ο ουράνιος Πατέρας.

Ωστόσο εδώ κρύβεται και μια παρεξήγηση για τον ίδιο τον Θεό. Νομίζεις πως τα όρια δείχνουν πως δεν σε εμπιστεύεται. Δεν είναι έτσι. Αντιθέτως, δείχνουν πόσο σε νοιάζεται. Ο Θεός που έφτιαξε την καρδιά σου ξέρει καλύτερα από τον καθένα τι την πληγώνει και τι την αναπαύει.

Σκέψου το κι αλλιώς. Για παράδειγμα, όταν αγοράζεις μια συσκευή, διαβάζεις τις οδηγίες του κατασκευαστή, γιατί εκείνος ξέρει πώς δουλεύει σωστά. Δηλαδή οι εντολές του Θεού είναι ακριβώς αυτό: οι οδηγίες Εκείνου που σε δημιούργησε. Επομένως δεν είναι εμπόδια στη ζωή σου, αλλά ο χάρτης για να μη χαθείς.

III.Η αλήθεια: εντολές που γεννιούνται από αγάπη

Να η αλήθεια που ελευθερώνει. Δηλαδή ο Θεός δεν δίνει εντολές για να σε ελέγξει, αλλά επειδή σε αγαπά. Για παράδειγμα, ο ίδιος ο Ιησούς το ένωσε καθαρά: αν Τον αγαπάμε, θα κρατάμε τις εντολές Του (Ιωάννης 14:15). Συνεπώς η υπακοή δεν είναι αγγαρεία· είναι ο τρόπος που λέει «ναι» μια καρδιά που εμπιστεύεται.

Επιπλέον, ο ίδιος ο Θεός υπόσχεται πως οι εντολές Του δεν είναι βαρύ φορτίο (Α΄ Ιωάννου 5:3). Σκέψου το. Δηλαδή αυτός που σε φτιαξε δεν θα σου ζητούσε κάτι που σε καταστρέφει. Αντιθέτως, ο νόμος Του είναι σαν φως που σου δείχνει το επόμενο βήμα μέσα στο σκοτάδι.

Για παράδειγμα, ο ψαλμωδός δεν παραπονιόταν για τις εντολές. Τις αγαπούσε. Έλεγε πως ο λόγος του Θεού είναι λυχνάρι στα πόδια του και φως στο μονοπάτι του (Ψαλμοί 119:105). Δηλαδή ένιωθε πως τα όρια του Θεού δεν τον έπνιγαν· τον οδηγούσαν με ασφάλεια. Αν αναρωτιέσαι πόσο βαθιά σε νοιάζεται Εκείνος, δες το Σε αγαπά πραγματικά ο Θεός;.

IV.Όρια που προστατεύουν, όχι αλυσίδες που πνίγουν

Ίσως φοβάσαι ότι, αν αφεθείς στον Θεό, θα χάσεις τη χαρά σου. Ωστόσο μην το πιστέψεις αυτό. Για παράδειγμα, ο Ιησούς είπε ξεκάθαρα γιατί μιλά για όλα αυτά: για να είναι η χαρά μας πλήρης (Ιωάννης 15:11). Δηλαδή ο σκοπός Του δεν είναι να σου αφαιρέσει, αλλά να σε γεμίσει.

Σκέψου τι σου χαρίζουν στ' αλήθεια τα όρια Του. Όταν λες την αλήθεια, κοιμάσαι ήσυχη. Επίσης, καθώς συγχωρείς, η καρδιά σου ξαλαφρώνει. Και όταν μένεις πιστή, χτίζεις εμπιστοσύνη. Επομένως κάθε εντολή κρύβει μέσα της μια προστασία και μια ανάσα ελευθερίας.

Επιπλέον, εδώ είναι το παράδοξο που λίγες καταλαβαίνουν. Η αληθινή ελευθερία δεν είναι το «κάνω ό,τι θέλω». Είναι το «έγινα αυτή που πλάστηκα να είμαι». Ο Ιησούς το είπε όμορφα: η αλήθεια θα μας ελευθερώσει (Ιωάννης 8:32). Δηλαδή μέσα στα όρια του Θεού βρίσκεις τον πραγματικό σου εαυτό.

Να το θυμάσαι όμως. Δηλαδή αυτή η σχέση χρειάζεται και τη δική σου καρδιά. Μπορεί να ψυχρανθεί από τη δική μας πλευρά, αν παλεύουμε διαρκώς να ξεφύγουμε από την αγάπη Του. Όταν, ωστόσο, σταματήσεις την κόντρα και εμπιστευτείς, νιώθεις μια βαθιά γαλήνη. Δες πιο αναλυτικά το Τι σημαίνει «η ειρήνη που υπερβαίνει κάθε νου»;.

V.Πρακτικά βήματα: υπακοή από εμπιστοσύνη

Ας γίνουμε πρακτικές. Αρχικά, άλλαξε την ερώτηση. Αντί να ρωτάς «τι μου στερεί ο Θεός;», ρώτα «τι θέλει να μου χαρίσει;». Δηλαδή, κάθε φορά που βλέπεις μια εντολή, ψάξε την αγάπη που κρύβεται από πίσω. Σχεδόν πάντα θα τη βρεις.

Έπειτα, κάνε ένα μικρό βήμα εμπιστοσύνης. Διάλεξε μία εντολή που σε δυσκολεύει και υπάκουσε για μία εβδομάδα, σαν πείραμα αγάπης. Για παράδειγμα, μίλα με καλοσύνη εκεί που συνήθως κατηγορείς. Τέλος, παρατήρησε πώς νιώθεις. Η ίδια η εμπειρία θα σου δείξει πως τα όρια Του φέρνουν ειρήνη, όχι πνιγμό.

Επιπλέον, μην παλεύεις μόνη. Όταν δεν καταλαβαίνεις μια εντολή, μίλα στον Θεό απλά, σαν σε φίλο, και ζήτα να σου δείξει το «γιατί». Αν θες παρέα και καθοδήγηση στον δρόμο, υπάρχει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Ο Ιησούς το υποσχέθηκε άλλωστε: ο ζυγός Του είναι καλός και το φορτίο Του ελαφρύ (Ματθαίος 11:30).

Τέλος, να είσαι υπομονετική με τον εαυτό σου. Δηλαδή η υπακοή δεν είναι αγώνας τελειότητας, αλλά μια σχέση που μεγαλώνει με την εμπιστοσύνη. Όταν πέφτεις, σήκω ξανά. Επιπλέον ο Θεός δεν κρατά λογαριασμό για να σε τιμωρήσει. Αντιθέτως, σε περιμένει σαν στοργικός Πατέρας, με την πόρτα πάντα ανοιχτή.