Η αξία μου ως μάνα κρέμεται από τα παιδιά μου; Η αλήθεια που σε ελευθερώνει

I.Το ψέμα: η αξία μου ως μάνα κρέμεται απ' τα παιδιά μου

Ξεκινάει αθόρυβα. Χαμογελάς όταν το παιδί σου τα πάει καλά, και κάτι μέσα σου σφίγγεται όταν δυσκολεύεται. Σιγά σιγά, χωρίς να το καταλάβεις, αρχίζεις να πιστεύεις πως είσαι «καλή μάνα» μόνο όταν εκείνα είναι ευγενικά, επιτυχημένα, ήρεμα και ευτυχισμένα.

Για παράδειγμα, η μικρή ξεσπά μπροστά σε κόσμο και ξαφνικά νιώθεις πως όλοι σε κρίνουν. Ο έφηβος κλείνεται στο δωμάτιό του κι εσύ το παίρνεις σαν προσωπική σου ήττα. Δηλαδή, η διάθεσή σου, ο ύπνος σου, η ίδια σου η ταυτότητα ανεβοκατεβαίνουν σαν ασανσέρ με κουμπιά που πατάνε τα παιδιά σου.

Ωστόσο, αυτό το βάρος είναι τεράστιο. Ζεις σε διαρκή αγωνία, γιατί ποτέ δεν ελέγχεις πλήρως ένα άλλο ανθρώπινο πλάσμα. Επιπλέον, τα παιδιά το νιώθουν: γίνονται υπεύθυνα για τη δική σου ευτυχία, ένα φορτίο που δεν τους ανήκει.

Ίσως αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σ' αυτό. Συγκρίνεσαι με την «τέλεια» μαμά του Instagram, που τα παιδιά της φαίνονται πάντα χαμογελαστά και τακτοποιημένα. Έτσι, στο τέλος της μέρας ξαπλώνεις εξαντλημένη, μετράς τι έκανες «λάθος» και κοιμάσαι με ενοχές. Δηλαδή, το ψέμα δεν σου παίρνει μόνο τη χαρά, σου παίρνει και την ξεκούραση.

II.Γιατί δεν στέκει το βάρος για την αξία σου ως μάνα

Σκέψου το λογικά για λίγο. Τα παιδιά είναι ξεχωριστοί άνθρωποι, με δικό τους θέλημα, δικό τους χαρακτήρα, δικές τους επιλογές. Δεν είναι μηχανήματα που, αν πατήσεις τα σωστά κουμπιά, βγάζουν εγγυημένα αποτέλεσμα.

Ακόμα κι οι πιο αφοσιωμένες μανάδες έχουν παιδιά που παλεύουν, που λαθεύουν, που παίρνουν δρόμους που δεν θα διάλεγαν. Αντίθετα, υπάρχουν αδιάφοροι γονείς με παιδιά που τα καταφέρνουν. Αν η αξία σου κρεμόταν στ' αλήθεια απ' τη συμπεριφορά τους, τότε θα ήταν ένα παιχνίδι τύχης, όχι αγάπης.

Επιπλέον, σκέψου τι μήνυμα παίρνουν τα παιδιά. Όταν η ηρεμία σου εξαρτάται απ' αυτά, μαθαίνουν πως πρέπει να είναι «τέλεια» για να σε κρατήσουν χαρούμενη. Δηλαδή, τους φορτώνεις ένα βάρος που δεν αντέχουν, και αυτό συχνά τα σπρώχνει είτε στο άγχος είτε στην αντίδραση.

Συνεπώς, χτίζεις την ταυτότητά σου πάνω σε άμμο. Όταν στηρίζεσαι ολόκληρη πάνω στα παιδιά σου, τα πνίγεις με προσδοκίες και πνίγεις κι εσένα με φόβο. Η αγάπη, όμως, θέλει ρίζες αλλού, σ' ένα έδαφος που δεν κουνιέται. Αν παλεύεις γενικά με το ερώτημα της αξίας, δες και το Αξίζω κάτι; Η αλήθεια για την αξία της γυναίκας.

III.Η αλήθεια του Θεού: η αξία μου ως μάνα ξεκινά σ' Εκείνον

Να το καλό νέο: η αξία σου δεν γεννήθηκε τη μέρα που έγινες μάνα, και δεν χάνεται τη μέρα που το παιδί σου σε απογοητεύει. Ο Θεός σε αγάπησε και σε έπλασε πολύτιμη πριν γίνεις γονιός. Δηλαδή, η ταυτότητά σου ξεκινάει σ' Εκείνον, όχι στα αποτελέσματα της ανατροφής σου (Ψαλμοί 139:14).

Στην Αγία Γραφή, ο Θεός λέει πως η αγάπη Του για σένα δεν εξαρτάται από την επίδοσή σου. Σε αγαπά γιατί είσαι δική Του, όχι γιατί τα κατάφερες (Ρωμαίους 5:8). Για παράδειγμα, ένας πατέρας που αξίζει το όνομά του δεν αγαπά το παιδί του «με όρους». Έτσι κι ο Θεός: η αγάπη Του είναι σταθερή, ακόμα κι όταν εσύ νιώθεις αποτυχημένη.

Σκέψου επίσης πόσο σε ανακουφίζει αυτό. Αν η αξία σου ερχόταν απ' τα παιδιά, θα ήσουν αιχμάλωτη του φόβου κάθε στιγμή. Αντίθετα, όταν έρχεται απ' τον Θεό, στέκεσαι σε γρανίτη. Επομένως, μπορείς ν' αγαπάς τα παιδιά σου ολόψυχα χωρίς να στηρίζεσαι πάνω τους. Όταν η ταυτότητα στον Χριστό γίνεται το έδαφός σου, τα παιδιά παύουν να είναι το «θεμέλιό» σου και γίνονται δώρο που λατρεύεις, όχι βάρος που σε ορίζει (Εφεσίους 2:10).

IV.Πρακτικά βήματα: πώς ξαναβρίσκεις τα πόδια σου

Αρχικά, πρόσεξε τη φωνή μέσα στο κεφάλι σου. Την επόμενη φορά που θα σκεφτείς «είμαι χάλια μάνα», σταμάτα και ρώτησε: «Ποιος μου το λέει αυτό;». Στη συνέχεια, αντικατέστησέ το μ' αυτό που λέει ο Θεός: «Είμαι αγαπημένη, ανεξάρτητα απ' το αποτέλεσμα».

Έπειτα, ξεκόλλησε τη μέρα σου απ' τη διάθεση των παιδιών. Βρες δέκα λεπτά μόνη με τον Θεό, πριν ξυπνήσουν ή αφού κοιμηθούν. Δηλαδή, γέμισε πρώτα εσύ, ώστε να μη ζητάς απ' τα παιδιά να σε γεμίσουν εκείνα. Επιπλέον, η υπομονή μ' εσένα την ίδια είναι κλειδί, και γι' αυτό δες Τι λέει η Αγία Γραφή για την υπομονή;.

Στη συνέχεια, ξεχώρισε τι ελέγχεις απ' τι όχι. Μπορείς ν' αγαπάς, να καθοδηγείς και να προσεύχεσαι. Δεν μπορείς όμως να αναγκάσεις την καρδιά ενός παιδιού. Επομένως, δώσε ό,τι καλύτερο έχεις και άσε το αποτέλεσμα στα χέρια του Θεού, αντί να το κουβαλάς σαν προσωπική σου ευθύνη.

Τέλος, μη μένεις μόνη. Μίλα με μια φίλη, βρες μια κοινότητα, σκέψου να μελετήσεις πιο βαθιά τον Λόγο, ίσως μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Αν είσαι παντρεμένη και ο γάμος σε κουράζει, μην το βλέπεις σαν αδιέξοδο· ο γάμος είναι ισόβιο ταξίδι δύο ανθρώπων, και η ελπίδα χωράει ακόμα και στις δύσκολες περιόδους. Όλα τα μπορείς, όχι με τη δική σου δύναμη, αλλά με τη δική Του (Φιλιππησίους 4:13).

V.Όταν τα παιδιά μεγαλώσουν: μένει η αξία σου

Σκέψου και το αύριο. Τα παιδιά μεγαλώνουν, φεύγουν, χτίζουν τις δικές τους ζωές, κι αυτό είναι φυσιολογικό και καλό. Αν όλη σου η αξία ήταν δεμένη πάνω τους, τότε η μέρα που θα φύγουν θα σ' άφηνε άδεια.

Αντίθετα, όταν η ταυτότητα στον Χριστό είναι το κέντρο σου, παραμένεις ολόκληρη και πολύτιμη σε κάθε εποχή. Δηλαδή, αγαπάς ελεύθερα, αφήνεις ελεύθερα, και χαίρεσαι χωρίς τον φόβο ότι θα χάσεις τον εαυτό σου. Συνεπώς, χαρίζεις στα παιδιά σου το πιο όμορφο δώρο: μια μάνα που στέκεται στα πόδια της, γεμάτη ειρήνη (Ησαΐας 26:3).

Γι' αυτό, σήμερα κιόλας, κάνε μια μικρή προσευχή. Πες στον Θεό: «Δεν αντέχω άλλο να κουβαλάω αυτό το βάρος μόνη. Θέλω η αξία μου να ξεκουμπωθεί απ' τα παιδιά μου και να δεθεί σ' Εσένα». Τέλος, να ξέρεις πως αυτή η αλλαγή δεν γίνεται σε μια νύχτα. Είναι ένα ταξίδι ελευθερίας, βήμα βήμα, και ο Θεός το περπατάει μαζί σου.