Η κρυφή αμαρτία που σε τρώει στο σκοτάδι: πώς θα γίνεις ξανά ελεύθερος

I.Το ψέμα «κανείς δεν χρειάζεται να μάθει» και γιατί η κρυφή αμαρτία σε ρουφάει

Φαντάσου ότι κρατάς ένα αναμμένο κάρβουνο μέσα στη γροθιά σου και κλείνεις το χέρι σφιχτά για να μην το δει κανείς. Εξωτερικά όλα μοιάζουν εντάξει. Μέσα όμως καίγεσαι. Δηλαδή έτσι ακριβώς λειτουργεί ένα μυστικό που το κουβαλάς μόνος σου. Αρχικά νομίζεις ότι το ελέγχεις, ωστόσο σιγά σιγά αυτό αρχίζει να ελέγχει εσένα.

Ο βασιλιάς Δαβίδ το έζησε αυτό στο πετσί του. Όσο σιωπούσε για το λάθος του, ένιωθε το σώμα του να λιώνει από το μέσα βάρος (Ψαλμοί 32:3). Δηλαδή η ενοχή δεν εξαφανίζεται όταν τη θάβεις. Αντίθετα, μεγαλώνει στο σκοτάδι και βγαίνει με άλλους τρόπους: νεύρα, άγχος, απόσταση από τους δικούς σου.

Επομένως το ψέμα «κανείς δεν χρειάζεται να μάθει» δεν σε προστατεύει, σε φυλακίζει. Σου υπόσχεται ασφάλεια και σου δίνει αλυσίδες. Πραγματικά, όσο πιο βαθιά κρύβεις κάτι, τόσο πιο πολύ σε καθορίζει.

II.Γιατί η μυστικότητα τρέφει την ενοχή αντί να τη σβήνει

Ίσως σκέφτεσαι: «αφού δεν το μαθαίνει κανείς, ποιο το πρόβλημα;». Όμως η ενοχή δεν δουλεύει έτσι. Δεν είναι σαν λεκές που φεύγει αν τον σκεπάσεις. Αντίθετα, είναι σαν πληγή που, αν την αφήσεις κλειστή χωρίς καθαρισμό, μολύνεται και απλώνεται.

Η Βίβλος το λέει ξεκάθαρα: όποιος κρύβει τα λάθη του δεν θα ευημερήσει, αλλά όποιος τα ομολογεί και τα αφήνει βρίσκει έλεος (Παροιμίες 28:13). Δηλαδή η κρυφή αμαρτία δεν είναι ουδέτερη. Δουλεύει εναντίον σου στο παρασκήνιο και σου κλέβει τη χαρά.

Σκέψου επίσης τι κάνει στις σχέσεις σου. Όταν κρατάς ένα μεγάλο μυστικό, χτίζεις έναν αόρατο τοίχο. Φοβάσαι μήπως σε καταλάβουν, οπότε απομακρύνεσαι. Έτσι μένεις μόνος ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεσαι περισσότερο τους άλλους. Συνεπώς η μυστικότητα δεν λύνει τίποτα, απλώς μετακινεί τον πόνο πιο βαθιά.

III.Η αλήθεια του Θεού: η ομολογία ανοίγει τον δρόμο στην ελευθερία

Εδώ έρχονται τα καλά νέα, και είναι πολύ καλύτερα απ' όσο φαντάζεσαι. Ο Θεός δεν περιμένει στη γωνία με ένα ραβδί για να σε χτυπήσει. Αντίθετα, υπόσχεται ότι αν φέρεις στο φως τις αμαρτίες σου, Εκείνος είναι πιστός να σε συγχωρήσει και να σε καθαρίσει από κάθε αδικία (Α' Ιωάννου 1:9).

Σκέψου τι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται να γίνεις πρώτα «αρκετά καλός» για να πλησιάσεις. Αντίθετα, έρχεσαι όπως είσαι, με τη βρομιά και την ντροπή, και το αίμα του Ιησού σε καθαρίζει εντελώς (Α' Ιωάννου 1:7). Δηλαδή η ομολογία δεν είναι ταπείνωση που σε ρίχνει, είναι το κλειδί που ανοίγει το κελί.

Και ο Ιησούς το είπε καθαρά: αν Εκείνος σε ελευθερώσει, τότε θα είσαι όντως ελεύθερος (Ιωάννης 8:36). Όχι μισο-ελεύθερος, όχι ελεύθερος με αστερίσκο. Πραγματικά ελεύθερος. Η ενοχή δεν θα έχει πια εξουσία πάνω σου, γιατί για όποιον ανήκει στον Χριστό δεν υπάρχει καμία καταδίκη (Ρωμαίους 8:1).

IV.Πρακτικά βήματα: πώς να φέρεις την κρυφή αμαρτία στο φως

Πρώτον, πες το στον Θεό απόψε. Όχι αύριο, όχι «όταν είμαι έτοιμος». Τώρα. Βρες ένα ήσυχο σημείο και μίλα Του ειλικρινά, με δικά σου λόγια. Πες ακριβώς τι έκανες, χωρίς δικαιολογίες. Μπορείς να πλησιάσεις τον θρόνο Του με θάρρος, γιατί εκεί βρίσκεις έλεος και χάρη ακριβώς τη στιγμή που τα χρειάζεσαι (Εβραίους 4:16).

Δεύτερον, πες το και σε έναν έμπιστο, ώριμο πιστό. Δηλαδή σε κάποιον μεγαλύτερο που αγαπά τον Θεό, ίσως τον πατέρα σου, έναν ποιμένα ή έναν δάσκαλο που εμπιστεύεσαι. Η Βίβλος μάς λέει να ομολογούμε ο ένας στον άλλον για να θεραπευόμαστε (Ιακώβου 5:16). Όταν το πεις δυνατά σε άλλον άνθρωπο, το μυστικό χάνει το μισό του βάρος αμέσως.

Τρίτον, μην το κάνεις μόνος. Βρες έναν συμπολεμιστή που θα σε ρωτά πώς πας και θα σηκώνει το βάρος μαζί σου (Γαλάτες 6:2). Έτσι εκπληρώνεται ο νόμος του Χριστού, η αγάπη. Επιπλέον, αν χρειάζεσαι ανθρώπους που θα σε στηρίξουν στον δρόμο της πίστης, η κοινότητα του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος είναι ένας καλός τόπος να βρεις γνήσιους αδελφούς.

Τέλος, μην μπερδέψεις τη συγχώρεση με την έλλειψη συνεπειών. Καμιά φορά πρέπει να ζητήσεις και μια συγγνώμη ή να διορθώσεις κάτι. Όμως η ενοχή απέναντι στον Θεό φεύγει την ίδια στιγμή που ομολογείς. Δεν την κερδίζεις, σου τη χαρίζει.

V.Η ελευθερία που μένει: ζώντας πια στο φως

Όταν φέρεις την κρυφή αμαρτία στο φως, κάτι αλλάζει μέσα σου. Σηκώνεις το κεφάλι ξανά. Ο Δαβίδ, αφού σταμάτησε να κρύβεται και ομολόγησε στον Θεό, ένιωσε το βάρος της ενοχής να φεύγει (Ψαλμοί 32:5). Το ίδιο μπορεί να γίνει και σε σένα.

Βέβαια, η ελευθερία δεν σημαίνει ότι δεν θα ξανα-παλέψεις. Όμως τώρα δεν παλεύεις μόνος και στα κρυφά. Αντίθετα, παλεύεις στο φως, με τον Θεό στο πλευρό σου και αδελφούς γύρω σου. Επομένως ο πειρασμός χάνει μεγάλο μέρος της δύναμής του, γιατί η δύναμη της κρυφής αμαρτίας ήταν πάντα η μυστικότητα.

Λοιπόν, σήκωσε το «σπαθί της αλήθειας» και κάνε το πρώτο βήμα σήμερα. Ο Θεός δεν είναι θυμωμένος μαζί σου που έσφαλες. Σε περιμένει για να σε καθαρίσει και να σε ελευθερώσει. Η ζωή στο φως είναι πάντα καλύτερη από τη ζωή στις σκιές.