«Εσείς όμως ανήκετε σε Αυτόν, μέσα στον Χριστό Ιησού, ο οποίος έγινε για μας σοφία από τον Θεό, δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση.»
Α' Κορινθίους 1:30
Η θέση και πορεία είναι το κλειδί για να καταλάβεις γιατί ο αγιασμός δεν είναι αγγαρεία αλλά χάρη. Αφενός, ο Χριστός σε έκανε ήδη άγιο μπροστά στον Θεό. Αφετέρου, σε καλεί να ζήσεις αυτή την αγιότητα μέρα τη μέρα. Ωστόσο, όταν μπερδεύεις τα δύο, η πίστη γίνεται είτε χαλαρή είτε καταπιεστική. Αντίθετα, όταν τα ξεχωρίζεις, ανασαίνεις ελεύθερα.
Πράγματι, πολλοί πιστοί κουβαλούν ένα κρυφό βάρος. Δηλαδή, νιώθουν ότι ο Θεός τους αγαπά μόνο όταν τα καταφέρνουν, και ότι κάθε πτώση τους ξαναρίχνει στο μηδέν. Έτσι, η αγιότητα μετατρέπεται σε ατέλειωτο αγώνα να κερδίσουν μια αποδοχή που τους δόθηκε ήδη δωρεάν. Συνεπώς, αυτή η σύγχυση κλέβει τη χαρά.
Ωστόσο, η Γραφή μιλά καθαρά. Αφενός, υπάρχει μια αγιότητα που είναι ήδη δική σου, χάρισμα ολοκληρωμένο. Αφετέρου, υπάρχει μια αγιότητα που καλλιεργείται, καρπός που μεγαλώνει. Επομένως, θα δούμε πώς η θέση και πορεία συνεργάζονται, ώστε η πρακτική αγιότητα να ξεπηδά από αγάπη και όχι από φόβο.
Θέση και πορεία: οι δύο όψεις του αγιασμού
Στην Καινή Διαθήκη η αγιότητα έχει δύο πρόσωπα. Πρώτον, υπάρχει η θέση: αυτό που ο Θεός βλέπει ήδη σε σένα μέσα στον Χριστό. Δεύτερον, υπάρχει η πορεία: αυτό που το Άγιο Πνεύμα διαμορφώνει σιγά σιγά στον χαρακτήρα σου. Δηλαδή, η λέξη αγιασμός σημαίνει κατά βάθος ένα πράγμα: ξεχωρισμένος για τον Θεό.
Η θέση, καταρχήν, είναι στιγμιαία και τέλεια. Πράγματι, τη στιγμή που πίστεψες, ο Θεός σε ξεχώρισε από τον κόσμο και σε τοποθέτησε μέσα στον Χριστό. Συνεπώς, δεν είσαι λίγο άγιος ή σχεδόν άγιος. Αντίθετα, είσαι άγιος, γιατί η αγιότητά σου είναι ο ίδιος ο Χριστός. Επομένως, πρόκειται για δώρο, όχι για επίτευγμα.
Η πορεία, αντίθετα, είναι σταδιακή και ζωντανή. Εξάλλου, εδώ μπαίνει η καθημερινή σου επιλογή, η μάχη, η μετάνοια, η αύξηση. Επομένως, μη ζητάς από την πορεία να σου δώσει αυτό που μόνο η θέση χαρίζει, ούτε χρησιμοποίησε τη θέση ως δικαιολογία να αμελήσεις την πορεία.
Ωστόσο, ο Παύλος ενώνει και τις δύο όψεις σε μία πρόταση. (Α' Κορινθίους 1:30) Ο Χριστός έγινε για σένα σοφία, δικαιοσύνη, αγιασμός και απολύτρωση. Δηλαδή, ο αγιασμός δεν είναι κάτι που παράγεις, είναι Κάποιος που έλαβες.
Η θέση: η αγιότητα που σου χάρισε ήδη ο Χριστός
Πριν κάνεις το παραμικρό για να βελτιωθείς, ο Θεός σε ονομάζει άγιο. Δηλαδή, αυτή είναι η αγιότητα θέσης, και πατάει εξ ολοκλήρου στο έργο του Χριστού, όχι στο δικό σου. Πράγματι, στους Κορινθίους, που είχαν σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς, ο Παύλος λέει κάτι εκπληκτικό: είστε ήδη πλυμένοι, αγιασμένοι, δικαιωμένοι.
(Α' Κορινθίους 6:11) Πλυθήκατε, αγιαστήκατε, δικαιωθήκατε. Δηλαδή, η αγιότητά σου μπροστά στον Θεό δεν εξαρτάται από το πόσο καλά τα πήγες σήμερα. Αντίθετα, κρεμιέται από το όνομα του Κυρίου Ιησού και από το Πνεύμα. Επομένως, αυτό είναι ασάλευτο έδαφος για κάθε πιστό.
Γιατί έχει τόση σημασία αυτό; Επειδή χωρίς αυτό η αγιότητα γίνεται νομικισμός. Πράγματι, αν πιστεύεις ότι ο Θεός σε αποδέχεται όσο εσύ αποδίδεις, θα ζεις τρομαγμένος, μετρώντας πόντους. Ωστόσο, η θέση σε ελευθερώνει: είσαι ήδη παιδί, ήδη δεκτός, ήδη άγιος.
Πρόσεξε τη σειρά. Καταρχήν, δεν αγωνίζεσαι για να γίνεις άγιος ώστε να σε δεχτεί ο Θεός. Αντίθετα, είσαι ήδη δεκτός και άγιος, και γι' αυτό αγωνίζεσαι. Συνεπώς, η χάρη όχι νομικισμός είναι η μόνη υγιής βάση. Πράγματι, από αυτή την ασφάλεια ξεκινά κάθε αληθινή αλλαγή.
Η πορεία: η πρακτική αγιότητα που ζεις κάθε μέρα
Αν η θέση είναι το θεμέλιο, η πορεία είναι το χτίσιμο. Δηλαδή, εδώ η αγιότητα παύει να είναι μόνο τίτλος και γίνεται τρόπος ζωής. Πράγματι, ο Πέτρος δεν λέει γίνε άγιος για να σε αγαπήσει ο Θεός. Αντίθετα, λέει: επειδή ο Θεός που σε κάλεσε είναι άγιος, ζήσε κι εσύ ανάλογα.
(Α' Πέτρου 1:15) Όπως είναι άγιος Εκείνος που σας κάλεσε, έτσι κι εσείς να γίνετε άγιοι σε όλη σας τη διαγωγή. Παρατήρησε δύο λέξεις: κάλεσε και διαγωγή. Πρώτον, έρχεται η κλήση, η χάρη. Δεύτερον, ακολουθεί η διαγωγή, η καθημερινή πρακτική αγιότητα.
(Α' Πέτρου 1:16) Η εντολή είναι ξεκάθαρη: άγιοι να γίνεστε, γιατί εγώ είμαι άγιος. Ωστόσο, μην ακούς εδώ μια φωνή που σε πιέζει. Αντίθετα, είναι ο Πατέρας που σε καλεί να μοιάσεις σ' Αυτόν, όπως το παιδί θέλει φυσικά να μοιάσει στον γονιό που το αγαπά. Επομένως, η αγιότητα γίνεται έλξη, όχι αγγαρεία.
Πρακτικά, η πορεία σημαίνει μικρές, καθημερινές αποφάσεις. Δηλαδή, σημαίνει να λες όχι σε ό,τι σε λερώνει και ναι σε ό,τι σε καθαρίζει. (Β' Κορινθίους 7:1) Έχοντας αυτές τις υποσχέσεις, ας καθαρίσουμε τον εαυτό μας από κάθε μόλυσμα, ολοκληρώνοντας την αγιότητα με σεβασμό προς τον Θεό.
Χάρη όχι νομικισμός: ποιος δίνει τη δύναμη
Εδώ κρύβεται η μεγάλη παγίδα. Πράγματι, πολλοί προσπαθούν να ζήσουν την αγιότητα με δικές τους δυνάμεις, σαν να ήταν ένα πρόγραμμα αυτοβελτίωσης. Δηλαδή, σφίγγουν τα δόντια, βάζουν κανόνες, και σύντομα εξαντλούνται. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αγιασμός, είναι νομικισμός με χριστιανικό περιτύλιγμα.
Αντίθετα, η Γραφή δείχνει άλλον δρόμο. (Φιλιππησίους 2:13) Ο Θεός είναι Εκείνος που ενεργεί μέσα σου και το να θέλεις και το να ενεργείς, σύμφωνα με την καλή Του θέληση. Δηλαδή, η ίδια η επιθυμία σου για αγιότητα και η δύναμη να την ζήσεις είναι δώρα Του.
Συνεπώς, αυτό αλλάζει τα πάντα. Καταρχήν, δεν παλεύεις μόνος για να γίνεις άγιος. Αντίθετα, συνεργάζεσαι με Εκείνον που ήδη δουλεύει μέσα σου. Επομένως, η χάρη όχι νομικισμός σημαίνει ότι ο Θεός δεν στέκεται απέναντί σου με τα χέρια σταυρωμένα, αλλά δίπλα σου, δίνοντας τη δύναμη που ζητάς.
Επομένως, ο αγιασμός δεν είναι όρος για να σε αγαπήσει ο Θεός. Αντίθετα, είναι καρπός που γεννά η αγάπη Του μέσα σου. Πράγματι, όταν το πιάσεις αυτό, η αγιότητα παύει να μοιάζει με χρέος και αρχίζει να μοιάζει με ελευθερία.
Πώς ζεις τη θέση και πορεία στην πράξη
Πώς, λοιπόν, μεταφράζεις όλα αυτά στην καθημερινότητα; Πρώτον, ξεκίνα κάθε μέρα από τη θέση σου, όχι από τις επιδόσεις σου. Δηλαδή, θύμισε στον εαυτό σου: είμαι ήδη άγιος στον Χριστό. Πράγματι, από αυτή τη βεβαιότητα, και όχι από τον φόβο, βγαίνεις στη μέρα.
Δεύτερον, όταν πέφτεις, μη μένεις στο χώμα. Πράγματι, η πτώση δεν ακυρώνει τη θέση σου. Αντίθετα, σήκω, ομολόγησε, και συνέχισε την πορεία. (Εβραίους 12:14) Επιδίωκε ειρήνη με όλους και τον αγιασμό, χωρίς τον οποίο κανείς δεν θα δει τον Κύριο. Επομένως, ο αγιασμός εδώ είναι δρόμος που τον περπατάς, όχι τοίχος που σε εμποδίζει.
Τρίτον, τάισε την επιθυμία σου για αγιότητα. Δηλαδή, μένε στον Λόγο, στην προσευχή, στην κοινωνία των πιστών. Πράγματι, όπως το φυτό στρέφεται στο φως, έτσι κι εσύ στρέφεσαι σε ό,τι σε καθαρίζει. Εξάλλου, για μια βαθύτερη μελέτη πάνω στην πνευματική αύξηση, αξίζει να δεις τους πόρους του Ελληνικού Βιβλικού Σχολείου Λόγος.
Τέλος, κράτα ζωντανή τη χαρά. Πράγματι, η αγιότητα δεν είναι μουτρωμένη υποχρέωση αλλά η πιο ελεύθερη ζωή. Συνεπώς, όταν ζεις τη θέση και πορεία μαζί, παύεις να φοβάσαι τον Θεό σαν αφεντικό και αρχίζεις να Τον αγαπάς σαν Πατέρα.
Βασικά σημεία
- 01Η θέση και πορεία είναι οι δύο όψεις του αγιασμού: η αγιότητα που σου χάρισε ήδη ο Χριστός και η αγιότητα που ζεις κάθε μέρα.
- 02Είσαι ήδη άγιος στον Χριστό πριν κάνεις το παραμικρό. Δεν αγωνίζεσαι για να γίνεις δεκτός, αγωνίζεσαι επειδή είσαι ήδη δεκτός.
- 03Η πρακτική αγιότητα είναι χάρη όχι νομικισμός: ο Θεός ενεργεί μέσα σου και το να θέλεις και το να ενεργείς, οπότε δεν παλεύεις μόνος.
- 04Όταν πέφτεις, η θέση σου δεν χάνεται. Σήκω, μετανόησε και συνέχισε την πορεία με χαρά, όχι με ντροπή.
- 05Ο αγιασμός είναι καρπός της αγάπης του Θεού, όχι όρος για την αποδοχή Του. Γι' αυτό είναι ελευθερία και όχι αγγαρεία.