Θεραπεύει ο Θεός σήμερα; Όταν προσεύχεσαι και η αρρώστια δεν φεύγει

I.Θεραπεύει ο Θεός σήμερα; Ναι, κατά το θέλημά Του

Αρχικά ας ξεκινήσουμε από αυτό που μας παρηγορεί. Ο Θεός της Βίβλου είναι ο Θεός που γιατρεύει. Πράγματι, δεν είναι μακρινός ούτε αδιάφορος μπροστά στις αρρώστιες μας. Δηλαδή ο ψαλμωδός καλεί την ίδια του την ψυχή να μην ξεχάσει αυτή τη χάρη. (Ψαλμοί 103:2)

Αυτό σημαίνει ότι κάθε φορά που ζητάμε θεραπεία, δεν φωνάζουμε σε έναν κλειστό ουρανό. Πραγματικά, ο Θεός θεραπεύει και σήμερα και ακούει, νοιάζεται και έχει τη δύναμη να θεραπεύσει το σώμα. Συχνά το κάνει μέσα από τη φυσική ίαση που ο ίδιος έβαλε στο σώμα μας, άλλοτε μέσα από τα χέρια των γιατρών, και κάποιες φορές με τρόπους που μόνο ως θαύμα μπορούμε να τους ονομάσουμε.

Ωστόσο πρέπει να κρατήσουμε δύο αλήθειες μαζί. Ο Θεός θεραπεύει και σήμερα, αλλά θεραπεύει κατά το θέλημά Του και όχι κατά παραγγελία. Δηλαδή η θεραπεία είναι δώρο της χάρης Του, όχι αυτόματο αποτέλεσμα κάποιας τεχνικής. Έτσι αποφεύγουμε δύο παγίδες ταυτόχρονα: το να αμφιβάλλουμε για την καλοσύνη Του και το να Τον μετατρέπουμε σε μηχάνημα που το βάζουμε σε λειτουργία με τη σωστή φόρμουλα.

II.Θεραπεύει ο Θεός σήμερα ακόμα κι όταν η πίστη δεν είναι φόρμουλα;

Εδώ χρειάζεται μεγάλη τρυφερότητα, γιατί εδώ πληγώνονται οι περισσότεροι. Πράγματι, υπάρχει μια διδασκαλία που λέει ότι αν έχεις αρκετή πίστη, η θεραπεία είναι σίγουρη, και αν δεν θεραπευτείς φταίει η αδυναμία της πίστης σου. Αυτή η ιδέα ακούγεται πνευματική, ωστόσο στην πραγματικότητα ρίχνει ένα βάρος ενοχής πάνω σε ανθρώπους που ήδη υποφέρουν. Συνεπώς δεν είναι βιβλική.

Σκέψου τον απόστολο Παύλο. Ήταν άνθρωπος με τεράστια πίστη, και όμως κουβαλούσε ένα σωματικό βάσανο που το ονόμασε αγκάθι στη σάρκα. Παρακάλεσε τρεις φορές τον Κύριο να του το βγάλει. Δεν έλειπε η πίστη, δεν έλειπε η προσευχή. Παρ' όλα αυτά, η απάντηση που πήρε δεν ήταν η θεραπεία αλλά κάτι βαθύτερο. (Β' Κορινθίους 12:7)

Δηλαδή ο Θεός δεν έβγαλε το αγκάθι, αλλά έδωσε χάρη μέσα στην αδυναμία. Συνεπώς, αν εσύ προσευχήθηκες και η αρρώστια έμεινε, δεν είσαι πνευματικά κατώτερος από τον Παύλο. Βρίσκεσαι ακριβώς εκεί που στάθηκε κι εκείνος: σε έναν τόπο όπου η δύναμη του Χριστού γίνεται πιο φανερή μέσα στη δική μας αδυναμία.

Ας το πούμε καθαρά, γιατί κάποιος που πονάει το χρειάζεται: η αρρώστια που μένει δεν είναι έλλειψη πίστης. Ωστόσο δεν είναι ούτε σημάδι ότι ο Θεός θύμωσε μαζί σου. Η πίστη δεν είναι μοχλός πίεσης πάνω στον Θεό. Είναι εμπιστοσύνη ότι, ό,τι κι αν επιτρέψει, παραμένει καλός και κοντά σου.

III.Αρρώστια και πίστη: μήπως φταίει κάποια αμαρτία;

Μια άλλη σκέψη που βασανίζει πολλούς είναι αυτή: μήπως αρρώστησα επειδή αμάρτησα; Μήπως η αρρώστια είναι τιμωρία; Η Γραφή είναι ειλικρινής εδώ. Πράγματι, ζούμε σε έναν πεσμένο κόσμο όπου η αμαρτία έφερε τη φθορά και τον θάνατο. Ωστόσο δεν ισχύει ότι κάθε συγκεκριμένη αρρώστια είναι αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης αμαρτίας του αρρώστου.

Οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού για έναν άνθρωπο που γεννήθηκε τυφλός, ποιος αμάρτησε, αυτός ή οι γονείς του. Η απάντηση του Χριστού τσακίζει την εύκολη λογική της τιμωρίας. Δεν έφταιγε κανενός η αμαρτία. Αντίθετα, ο Θεός είχε σκοπό να φανερωθούν τα έργα Του μέσα από αυτή τη ζωή. (Ιωάννης 9:3)

Επομένως, αν είσαι άρρωστος, μην αρχίσεις να ψάχνεις στο παρελθόν σου ποια κρυφή αμαρτία προκάλεσε το κακό. Φυσικά, αν το Πνεύμα του Θεού σε ελέγχει για κάτι συγκεκριμένο, ομολόγησέ το και βρες τη συγχώρηση. Αλλά η αρρώστια καθαυτή δεν είναι ένας μυστικός κώδικας ενοχής που πρέπει να αποκρυπτογραφήσεις. Πολλές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να αφεθείς στα χέρια του Πατέρα.

IV.Προσευχή για θεραπεία: πώς ζητάμε χωρίς να εξαναγκάζουμε

Πώς προσευχόμαστε λοιπόν, αν δεν θέλουμε να μετατρέψουμε την προσευχή σε φόρμουλα; Επειδή ο Θεός θεραπεύει και σήμερα, ζητάμε με θάρρος. Ο απόστολος Ιάκωβος μάς δίνει μια ζεστή, εκκλησιαστική εικόνα. Ο άρρωστος δεν μένει μόνος. Καλεί τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας να προσευχηθούν γι' αυτόν, και η κοινότητα της πίστης τον περιβάλλει με αγάπη. (Ιακώβου 5:14)

Πρόσεξε ότι ακόμα κι εδώ, η Γραφή μιλάει για προσευχή πίστης, αλλά δεν την παρουσιάζει ως εγγύηση αυτόματης ίασης. Είναι μια προσευχή που αφήνεται στο θέλημα του Κυρίου. Δηλαδή ζητάμε με θάρρος, ξέροντας ότι ο Θεός μπορεί τα πάντα, αλλά παραδίδουμε το αποτέλεσμα σε Εκείνον, όπως ακριβώς και ο Ιησούς στη Γεθσημανή είπε «όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό Σου».

Επιπλέον, αυτό μας ελευθερώνει να αγαπήσουμε και τη νόμιμη ιατρική. Ο ίδιος ο Παύλος συμβούλεψε τον νεαρό Τιμόθεο να πάρει ένα φυσικό μέσο για το στομάχι του και τις συχνές του αδυναμίες. Δεν θεώρησε ότι η χρήση ενός γιατρικού πρόδιδε την πίστη. (Α' Τιμόθεο 5:23)

Έτσι η σωστή προσευχή για θεραπεία δεν είναι μια μάχη να σπάσουμε το χέρι του Θεού. Είναι ένα παιδί που τρέχει στην αγκαλιά του Πατέρα, ζητάει με όλη του την καρδιά, χρησιμοποιεί και τα μέσα που ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους, και ύστερα αναπαύεται στη σοφία Του.

V.Θεραπεύει ο Θεός σήμερα ή μήπως κρατά την τέλεια θεραπεία για την ανάσταση;

Ας μιλήσουμε τώρα σε αυτόν που η θεραπεία δεν ήρθε, και ίσως δεν θα έρθει σε αυτή τη ζωή. Σε εσένα που κουράστηκες να ελπίζεις, η Γραφή δεν δίνει μια εύκολη υπόσχεση, αλλά κάτι πολύ πιο στέρεο. Δηλαδή δίνει την οριστική θεραπεία στην ανάσταση. Πράγματι, όλοι όσοι ανήκουμε στον Χριστό έχουμε ένα ραντεβού με ένα σώμα που δεν θα πονάει ποτέ ξανά, και ξέρουμε ότι ο Θεός που θεραπεύει σήμερα δεν θα μας αφήσει στη φθορά.

Ο απόστολος Παύλος, που ήξερε τι σημαίνει σωματικό βάσανο, δεν συγκρίνει τα παθήματά μας με το τίποτα. Αντίθετα, τα ζυγίζει απέναντι σε μια δόξα τόσο μεγάλη που τα παθήματα μοιάζουν ελαφριά μπροστά της. (Ρωμαίους 8:18)

Και η τελική εικόνα της Βίβλου δεν είναι ένα νοσοκομείο αλλά ένας καινούργιος κόσμος όπου ο ίδιος ο Θεός σκουπίζει κάθε δάκρυ. Εκεί δεν θα υπάρχει πια θάνατος, ούτε πένθος, ούτε πόνος. Αυτή είναι η θεραπεία που καμία αρρώστια δεν μπορεί να μας πάρει. (Αποκάλυψη 21:4)

Συμπερασματικά, λοιπόν, αν προσεύχεσαι και η αρρώστια μένει, δεν είσαι αποτυχημένος και δεν είσαι μόνος. Ο Θεός που θεραπεύει σήμερα κατά το θέλημά Του, είναι ο ίδιος Θεός που σου κρατάει μια τέλεια, αναμφισβήτητη θεραπεία στην αιωνιότητα. Έτσι, το ερώτημα «θεραπεύει ο Θεός σήμερα» βρίσκει την πιο βαθιά του απάντηση όχι στην απουσία του πόνου τώρα, αλλά στην υπόσχεση της ανάστασης. Μέχρι τότε, η χάρη Του σου αρκεί, ακριβώς όπως άρκεσε και στον Παύλο.

VI.Πού βρίσκεις στήριξη ενώ περιμένεις

Κανείς δεν αντέχει να υποφέρει μόνος του, και ο Θεός δεν μας έπλασε για τη μοναξιά. Γι' αυτό, ενώ περιμένεις και προσεύχεσαι, άνοιξε την καρδιά σου σε αδελφούς και αδελφές που μπορούν να σταθούν δίπλα σου. Η εκκλησία δεν είναι ένα κτίριο, αλλά ένα σώμα ανθρώπων που κλαίνε μαζί με αυτούς που κλαίνε και κρατούν τα χέρια τους όταν αυτά τρέμουν.

Πραγματικά, ακόμα και μεγάλοι άνθρωποι της Γραφής αρρώσταιναν βαριά. Ο συνεργάτης του Παύλου, ο Επαφρόδιτος, έφτασε κοντά στον θάνατο, και ο απόστολος μίλησε γι' αυτό με ανθρώπινη αγωνία και ανακούφιση, χωρίς ντροπή. (Φιλιππησίους 2:27)

Επιπλέον, αν θέλεις να εμβαθύνεις στη βιβλική διδασκαλία για τον πόνο και τη θεραπεία με υπεύθυνο τρόπο, μπορείς να μελετήσεις συστηματικά τη Γραφή μέσα από το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, όπου η μελέτη γίνεται με σεβασμό στο κείμενο και με ποιμαντική καρδιά. Έτσι η ελπίδα σου δεν στηρίζεται σε συναισθήματα της στιγμής, αλλά σε στέρεο βιβλικό έδαφος.