«Είμαι αόρατη.» Μάλλον δεν το λες δυνατά, αλλά το νιώθεις. Το νιώθεις όταν μιλάς και κανείς δεν γυρνά να σε κοιτάξει. Το νιώθεις όταν δίνεις τα πάντα στο σπίτι και κανείς δεν λέει ένα ευχαριστώ. Σήμερα θέλω να καθίσουμε μαζί, σαν δύο φίλες, και να ξετυλίξουμε ήρεμα αυτή τη μικρή, βαριά λέξη.
Γιατί αυτό το συναίσθημα κρύβει ένα ψέμα. Σου ψιθυρίζει πως δεν μετράς, πως κανείς δεν νοιάζεται, πως θα μπορούσες να εξαφανιστείς χωρίς να το προσέξει κανείς. Ωστόσο, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Επομένως, ας δούμε μαζί γιατί δεν είσαι ποτέ, μα ποτέ, αόρατη.
Δεν χρειάζεται να γίνεις πιο δυνατή ή πιο εντυπωσιακή για να σε δουν. Χρειάζεται, ωστόσο, να ανακαλύψεις ποιος ήδη σε βλέπει. Δηλαδή το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν φαίνεσαι· είναι ότι ψάχνεις τα λάθος μάτια. Και αυτό μπορεί ν' αλλάξει σήμερα.
Το ψέμα: «είμαι αόρατη, κανείς δεν με βλέπει»
Δες πώς μπαίνει αυτή η σκέψη μέσα στη μέρα σου. Αρχικά, ετοιμάζεις το πρωινό ενώ όλοι κοιτούν την οθόνη τους. Έπειτα, δουλεύεις σκληρά και η αναγνώριση πάει σε κάποιον άλλον. Τέλος, το βράδυ ξαπλώνεις και αναρωτιέσαι αν θα έλειπες σε κανέναν. Κάπου εκεί ψιθυρίζεις: «Μάλλον είμαι αόρατη.»
Έτσι παγιδεύεσαι. Το ψέμα δεν φωνάζει· σιγοψιθυρίζει. Σου λέει πως η αξία σου εξαρτάται από το αν σε προσέχουν οι άλλοι. Επιπλέον, σου λέει πως, αφού κανείς δεν σε βλέπει, μάλλον δεν αξίζεις να σε δουν. Ακούγεται λογικό μέσα στον πόνο. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό το «είμαι αόρατη» είναι μια αλυσίδα που σε κρατά μικρή.
Για παράδειγμα, μπαίνεις σε μια παρέα και νιώθεις σαν να μη σε πρόσεξε κανείς. Φεύγεις πιο άδεια απ' όσο ήρθες. Δηλαδή αυτό το κενό δεν λέει «προσπάθησε να εντυπωσιάσεις περισσότερο». Λέει «ψάχνεις την αξία σου εκεί που δεν θα τη βρεις ποτέ ολόκληρη».
Η παγίδα είναι πονηρή ακριβώς επειδή μοιάζει αληθινή. Πράγματι, οι άνθρωποι συχνά μας προσπερνούν. Όμως το να σε προσπερνά ένας κουρασμένος άνθρωπος δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχεις. Σημαίνει απλώς ότι κι εκείνος κοιτά κάπου αλλού. Επομένως, το «είμαι αόρατη» περιγράφει ένα συναίσθημα, όχι την αλήθεια για το ποια είσαι.
Γιατί το «είμαι αόρατη» δεν στέκει
Σκέψου το ειλικρινά. Το βλέμμα των ανθρώπων είναι σαν τον καιρό. Σήμερα σε προσέχουν, αύριο σε ξεχνούν. Για παράδειγμα, μια καλή λέξη σε ανεβάζει στα ύψη, μια αδιαφορία σε γκρεμίζει. Δηλαδή, αν στηρίξεις την αξία σου εκεί, θα ζεις πάντα στο έλεος της διάθεσης των άλλων.
Γι' αυτό το «κανείς δεν με βλέπει» δεν είναι αλήθεια· είναι μια κούραση που μιλά. Όταν είσαι εξαντλημένη, η καρδιά βγάζει βιαστικά συμπεράσματα. Ωστόσο, τα συναισθήματα δεν είναι πάντα οδηγοί προς την αλήθεια. Μερικές φορές, αντίθετα, είναι μόνο ο αντίλαλος της πληγής μας.
Σκέψου και κάτι ακόμη. Ακόμα κι όταν κανένας άνθρωπος δεν ξέρει τι περνάς, υπάρχει Ένας που τα ξέρει όλα. Δεν Του ξεφεύγει ούτε μία σου σκέψη ούτε ένα σου δάκρυ (Ψαλμοί 139:1). Επομένως, το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ ότι δεν σε βλέπει κανείς. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν ήξερες πως ήδη σε βλέπει Εκείνος.
Να και μια μικρή απόδειξη. Για παράδειγμα, μέτρησε πόσες φορές νόμισες πως δεν σε πρόσεξε κανείς, και μετά κάποιος σού είπε «σε σκεφτόμουν». Δηλαδή, ακόμα και ανάμεσα στους ανθρώπους, η εικόνα «κανείς δεν νοιάζεται» αποδεικνύεται συχνά λάθος. Πόσο μάλλον, λοιπόν, κοντά στον Θεό, που δεν κουράζεται ποτέ να σε κοιτά.
Η αλήθεια: ο Θεός που με βλέπει
Να η αλήθεια που ελευθερώνει. Υπάρχει μια γυναίκα στη Γραφή που ένιωσε ακριβώς όπως εσύ. Την έλεγαν Άγαρ, ήταν μόνη, διωγμένη και αόρατη για όλους. Εκεί, στην έρημο, ο Θεός τη συνάντησε. Κι εκείνη Τον ονόμασε «ο Θεός που με βλέπει» (Γένεση 16:13). Επομένως, δεν είσαι η πρώτη που νιώθει αόρατη, ούτε η πρώτη που ανακαλύπτει πως δεν είναι.
Ο Θεός δεν σε βλέπει βιαστικά, όπως κοιτάμε εμείς τους περαστικούς. Σε βλέπει ολόκληρη. Ξέρει τις σκέψεις σου πριν τις πεις και μετρά τα δάκρυά σου ένα ένα (Ψαλμοί 56:8). Δηλαδή, για Εκείνον δεν υπάρχει ούτε μία στιγμή σου που να περνά απαρατήρητη. Αν θέλεις να το νιώσεις βαθύτερα, δες το Σε αγαπά πραγματικά ο Θεός;.
Επιπλέον, αυτό το βλέμμα δεν είναι ψυχρό. Είναι βλέμμα αγάπης. Ο Ιησούς είπε πως ο Θεός γνωρίζει ακόμα και πόσες τρίχες έχει το κεφάλι σου (Λουκάς 12:7). Με άλλα λόγια, δεν είσαι ένας αριθμός μέσα στο πλήθος. Είσαι ξεχωριστή, γνωστή και πολύτιμη για Εκείνον. Άρα το «είμαι αόρατη» απλώς δεν ισχύει.
Σε βλέπει και σε αγαπά προσωπικά
Ίσως σκεφτείς: «Καλά, με βλέπει, αλλά νοιάζεται;» Η απάντηση είναι ναι, και μάλιστα προσωπικά. Ο Θεός δεν σε αγαπά γενικά, μαζί με όλον τον κόσμο. Σε αγαπά εσένα συγκεκριμένα, με το όνομά σου. Για παράδειγμα, ο Ιησούς παρομοίασε αυτή την αγάπη με βοσκό που αφήνει τα ενενήντα εννέα για να βρει ένα χαμένο πρόβατο (Λουκάς 15:4).
Δηλαδή, αν ήσουν εσύ η μόνη στη γη, θα έκανε το ίδιο για σένα. Δεν χρειάζεται να κερδίσεις αυτή την αγάπη με τίποτα. Δεν εξαρτάται από το πόσο όμορφη, πετυχημένη ή χρήσιμη είσαι. Αντίθετα, υπάρχει επειδή Εκείνος έτσι διάλεξε. Αν αμφιβάλλεις για το πόσο αξίζεις, βοηθά πολύ το Αξίζω κάτι; Η αλήθεια για την αξία της γυναίκας.
Να το θυμάσαι, ωστόσο. Αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη και θέλει φροντίδα από τη δική μας πλευρά. Ο Θεός δεν παύει να σε βλέπει, μα η δική σου καρδιά μπορεί να Του γυρίσει την πλάτη. Γι' αυτό η Γραφή μάς προτρέπει να ρίχνουμε όλη τη μέριμνά μας πάνω Του, με την υπόσχεση πως Εκείνος φροντίζει για μας (Α΄ Πέτρου 5:7). Το πρώτο βήμα είναι να Του εμπιστευτείς ξανά.
Πρακτικά βήματα όταν νιώθεις αόρατη
Ας γίνουμε πρακτικές. Την επόμενη φορά που θα νιώσεις αόρατη, μην παλέψεις το συναίσθημα με τη λογική. Αντί γι' αυτό, μίλα στον Θεό αμέσως, με απλά λόγια: «Εσύ με βλέπεις, ε;» Δηλαδή, μετάτρεψε την πληγή σε προσευχή πριν προλάβει να γίνει ψέμα μέσα σου.
Έπειτα, σταμάτα να ζητάς από τους ανθρώπους κάτι που μόνο ο Θεός μπορεί να σου δώσει. Οι άνθρωποι θα σε προσέχουν άλλοτε λίγο κι άλλοτε καθόλου· είναι ατελείς, όπως κι εσύ. Ωστόσο, όταν στηρίζεσαι στο βλέμμα Του, παύεις να εκλιπαρείς για το βλέμμα τους. Έτσι, παραδόξως, γίνεσαι πιο ελεύθερη μέσα στις σχέσεις σου. Για παράδειγμα, δίνεις χωρίς να μετράς τι θα πάρεις πίσω, επειδή η καρδιά σου είναι ήδη γεμάτη.
Τέλος, ζήσε για κοινό ενός. Κάνε τα μικρά, αφανή πράγματα σαν να τα βλέπει Εκείνος, γιατί όντως τα βλέπει (Ματθαίος 6:4). Αν θέλεις παρέα στον δρόμο και ανθρώπους που θα σε δουν αληθινά, υπάρχει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος. Και να θυμάσαι: τίποτα δεν μπορεί να σε χωρίσει από την αγάπη Του (Ρωμαίους 8:38).
Βασικά σημεία
- 01Το «είμαι αόρατη» περιγράφει ένα συναίσθημα, όχι την αλήθεια για το ποια είσαι.
- 02Το βλέμμα των ανθρώπων αλλάζει συνεχώς· γι' αυτό δεν αντέχει να στηρίζει την αξία σου.
- 03Ο Θεός σε βλέπει ολόκληρη και σε αγαπά προσωπικά, με το όνομά σου, όχι γενικά.
- 04Όπως η Άγαρ, μπορείς να Τον ονομάσεις «ο Θεός που με βλέπει» μέσα στη δική σου έρημο.
- 05Όταν ζεις για το βλέμμα Του κι όχι των ανθρώπων, γίνεσαι πιο ελεύθερη και πιο ήρεμη.