««Γυρίστε πίσω, παιδιά αποστάτες, και θα γιατρέψω τις αποστασίες σας». «Να, εμείς ερχόμαστε σ' εσένα, γιατί εσύ είσαι ο Κύριος, ο Θεός μας».»
Ιερεμίας 3:22
Υπάρχουν δύο φωνές μέσα σου, και αυτή τη στιγμή παλεύουν για το ποια θα κερδίσει την καρδιά σου. Η μία ψιθυρίζει χαμηλά, σχεδόν τρυφερά: «Πάει, τα έκανες θάλασσα, δεν γυρίζει πίσω αυτό». Η άλλη, πιο δειλή στην αρχή αλλά πιο αληθινή, σου λέει: «Έλα σπίτι. Σε περιμένουν». Αν αναγνωρίζεις αυτή την εσωτερική πάλη, δεν είσαι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Είναι ο ίδιος δρόμος που πέρασε ο άσωτος γιος, και είναι ο δρόμος της επιστροφής στον Θεό.
Ας το πούμε καθαρά από την αρχή, γιατί ίσως το χρειάζεσαι: η φωνή της απελπισίας λέει ψέματα. Όσο μακριά κι αν έφτασες, όσο βαθιά κι αν βούλιαξες, ο Πατέρας δεν σταμάτησε ποτέ να κοιτάζει τον δρόμο. Και μόλις σε δει να γυρίζεις, δεν θα σταυρώσει τα χέρια· θα τρέξει. Αυτό το άρθρο είναι ακριβώς γι' αυτή τη στιγμή. Όταν φτάνεις στον πάτο και οι δύο φωνές μέσα σου φωνάζουν δυνατά, θέλουμε να ακούσεις καθαρά ποια λέει την αλήθεια.
Επομένως, δεν θα σε ενοχοποιήσουμε ούτε θα σου θυμίσουμε πόσο μακριά πήγες. Αντίθετα, θα δούμε μαζί από πού έρχεται η κάθε φωνή, τι σου υπόσχεται η συγχώρεση και η χάρη του Θεού, και ποια είναι τα πρώτα, απλά βήματα για να ξαναβρείς τον δρόμο.
Δύο φωνές μέσα σου: από πού έρχεται η καθεμιά
Όταν ένας πιστός ξεμακραίνει από τον Θεό, σπάνια το αποφασίζει με τη μία. Αρχικά είναι μια χαλάρωση, μια προσευχή που λείπει, μια Κυριακή που χάθηκε. Ύστερα, χωρίς να το καταλάβεις, βρίσκεσαι μακριά. Και τότε ξυπνούν μέσα σου δύο φωνές που δεν σταματούν να μιλούν. Δηλαδή, αυτές οι δύο φωνές δεν είναι ίσες: η μία τραβάει προς τα κάτω, ενώ η άλλη προς τα πάνω.
Αρχικά, η πρώτη φωνή είναι η φωνή της κατηγορίας. Σου θυμίζει κάθε λάθος, μεγεθύνει κάθε πτώση και καταλήγει πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: «Για σένα δεν υπάρχει πια δρόμος». Ωστόσο, πρόσεξε κάτι σημαντικό. Συγκεκριμένα, αυτή η φωνή δεν σε καλεί ποτέ στη μετάνοια· αντίθετα, σε σπρώχνει μόνο στην απελπισία. Δηλαδή δεν θέλει να γυρίσεις, θέλει να μείνεις πεσμένος.
Αντιθέτως, η δεύτερη φωνή είναι πιο ήσυχη, αλλά είναι η φωνή του ίδιου του Πνεύματος του Θεού. Δεν σε χαϊδεύει στα λάθη, όμως ούτε σε συντρίβει. Πραγματικά, σου λέει την αλήθεια με αγάπη: «Ναι, ξέφυγες· αλλά γύρνα, γιατί υπάρχει θεραπεία». Συνεπώς, έτσι μιλάει ο Θεός ακόμη και στους πιο μακρινούς, καλώντας τους όχι στην ντροπή αλλά στην αγκαλιά Του. (Ιερεμίας 3:22)
Όταν φτάνεις στον πάτο και η φωνή της απελπισίας φωνάζει πιο δυνατά
Όταν φτάνεις στον πάτο, η φωνή της απελπισίας ακούγεται σχεδόν εκκωφαντική. Σου λέει ότι ξόδεψες όλη τη χάρη, ότι κουράστηκες πια τον Θεό, ότι κανείς δεν γυρίζει από τόσο μακριά. Παρ' όλα αυτά, ακριβώς εκεί, στο σημείο που νομίζεις ότι όλα τελείωσαν, αρχίζει συνήθως η αληθινή επιστροφή. Γιατί ο Θεός δεν περιφρονεί μια συντριμμένη καρδιά.
Σκέψου τον άσωτο γιο. Έφτασε στον πάτο όταν βρέθηκε να ποθεί την τροφή των χοίρων, μόνος και πεινασμένος. Όμως εκεί ακριβώς, μέσα στη λάσπη, η δεύτερη φωνή κέρδισε. «Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου», είπε μέσα του. Δεν περίμενε να νιώσει άξιος· σηκώθηκε όσο ακόμα ένιωθε ανάξιος. (Ψαλμοί 51:17)
Πρόσεξε επίσης τι κάνει ο Θεός με μια τέτοια συντριβή. Δεν την περιφρονεί, αλλά την αγκαλιάζει. (Ψαλμοί 51:17) Συνεπώς, ο πάτος δεν είναι το τέλος της ιστορίας σου· πολλές φορές είναι η αρχή του γυρισμού. Η ταπείνωση που νιώθεις τώρα δεν σε απομακρύνει από τον Θεό· αντίθετα, σε φέρνει ακριβώς εκεί όπου Εκείνος μπορεί να σε σηκώσει.
Ο άσωτος γιος και ο Πατέρας που τρέχει πρώτος
Η πιο όμορφη εικόνα ολόκληρης της Γραφής για την επιστροφή είναι ο πατέρας στην παραβολή. Καθώς ο γιος γυρίζει κουρελιασμένος και ντροπιασμένος, ο πατέρας δεν περιμένει στην πόρτα με σταυρωμένα χέρια. Τον βλέπει από μακριά, σπλαχνίζεται και τρέχει. (Λουκάς 15:20) Αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει τα πάντα.
Σκέψου το: ο γιος είχε ετοιμάσει έναν λόγο μετανοίας, αλλά ο πατέρας δεν τον άφησε καν να τον τελειώσει. Πρώτα ήρθε η αγκαλιά, ύστερα τα φιλιά, και μετά η γιορτή. (Λουκάς 15:20) Έτσι ακριβώς λειτουργεί η συγχώρεση και η χάρη του Θεού. Συνεπώς, δεν περιμένει να γίνεις τέλειος για να σε δεχτεί· αντίθετα, σε δέχεται την ώρα που γυρίζεις, ακόμη και βρόμικος από τον δρόμο.
Αν λοιπόν η πρώτη φωνή σου λέει ότι ο Θεός σε κοιτάζει με θυμό, ξέρε πως λέει ψέματα. Ο αληθινός Πατέρας τρέχει. Επομένως, από τις δύο φωνές που παλεύουν μέσα σου, αυτή είναι που λέει την αλήθεια. Δεν χρειάζεται να φτάσεις πρώτα εσύ· αρκεί να ξεκινήσεις προς τα εκεί, και θα δεις πως Εκείνος έχει ήδη ξεκινήσει προς εσένα.
Συγχώρεση και χάρη: τι υπόσχεται η αληθινή από τις δύο φωνές
Αφενός, η φωνή της απελπισίας δεν έχει τίποτα να σου προσφέρει παρά μόνο ένα κλειστό μέλλον. Αφετέρου, η φωνή του Θεού έρχεται με μια ξεκάθαρη υπόσχεση: αν ομολογήσεις, θα συγχωρηθείς. Δεν είναι ευχή ούτε πιθανότητα. Αντίθετα, είναι δέσμευση που στηρίζεται στον ίδιο τον χαρακτήρα του Θεού.
Πρόσεξε πόσο απλός είναι ο δρόμος. Δεν σου ζητάει να εξιλεωθείς με τιμωρία, ούτε να κερδίσεις ξανά την αγάπη Του. Σου ζητάει απλώς να φέρεις στο φως αυτό που σε βαραίνει. Δηλαδή, η ομολογία δεν είναι για να Τον ενημερώσεις, αφού Εκείνος ήδη ξέρει· είναι για να ελευθερωθείς εσύ. Και τότε η συγχώρεση και η χάρη Του σε καθαρίζουν εντελώς, σαν να μην έγινε ποτέ τίποτα. (Α' Ιωάννου 1:9)
Επιπλέον, η αλήθεια αυτή φτάνει ακόμη πιο βαθιά. Για όποιον ανήκει στον Χριστό, η κατάκριση δεν έχει πια λόγο. Συνεπώς, όταν η πρώτη φωνή σε κατηγορεί ξανά και ξανά, μπορείς να της απαντήσεις με μια αλήθεια πιο δυνατή από κάθε ενοχή: στον Χριστό δεν υπάρχει πια καμία καταδίκη για σένα. (Ρωμαίους 8:1)
Ο δρόμος της επιστροφής: τα πρώτα πρακτικά βήματα
Ίσως ρωτάς πρακτικά: «Καλά, πώς γυρίζω;». Καταρχήν, μη ζητήσεις από τον εαυτό σου να αλλάξει όλη η ζωή σου μέσα σε μια μέρα. Η επιστροφή ξεκινάει με ένα μόνο βήμα, όπως ακριβώς ο άσωτος γιος σηκώθηκε πρώτα και περπάτησε μετά. Πραγματικά, όταν αποφασίσεις ποια από τις δύο φωνές θα ακούσεις, τα υπόλοιπα έρχονται σιγά σιγά.
Πρώτον, μίλησε στον Θεό όπως είσαι, χωρίς ωραία λόγια. Πες Του ειλικρινά πού βρίσκεσαι και ζήτησέ Του να σε γυρίσει. Δεύτερον, άσε τον συγκεκριμένο δρόμο που σε απομάκρυνε· δεν χρειάζεται να τα φτιάξεις όλα μαζί, αρκεί να στρέψεις την πλάτη σε αυτό που σε κρατούσε δέσμιο. Τρίτον, μην περπατήσεις μόνος. Πραγματικά, βρες έστω έναν αδελφό ή μια αδελφή που θα προσευχηθεί μαζί σου, γιατί η κοινωνία με τους πιστούς δυναμώνει τον γυρισμό.
Τέλος, αν θέλεις βαθύτερη στήριξη και συστηματική μελέτη του Λόγου καθώς ξαναβρίσκεις τον δρόμο σου, μπορεί να σε βοηθήσει το Ελληνικό Βιβλικό Σχολείο Λόγος, με μαθήματα που θεμελιώνουν ξανά την πίστη σου. Πάνω απ' όλα όμως, θυμήσου: ο Θεός υποσχέθηκε ο ίδιος να γιατρέψει την αποστασία σου. (Ωσηέ 14:4) Δεν γυρίζεις σε έναν Θεό που σε ανέχεται· γυρίζεις σε έναν Πατέρα που σε αγαπάει εγκάρδια και σε περιμένει. Όπως υπόσχεται ο ίδιος, ας αφήσεις τον παλιό δρόμο και θα σε ελεήσει άφθονα. (Ησαΐας 55:7)
Βασικά σημεία
- 01Δύο φωνές μέσα σου παλεύουν όταν ξεμακραίνεις: η μία σε σπρώχνει στην απελπισία, η άλλη σε καλεί σπίτι. Άκουσε τη δεύτερη, γιατί μόνο αυτή λέει αλήθεια.
- 02Όταν φτάνεις στον πάτο, δεν είσαι στο τέλος αλλά συνήθως στην αρχή της επιστροφής· η συντριβή σου δεν διώχνει τον Θεό, αντίθετα Τον φέρνει πιο κοντά.
- 03Ο άσωτος γιος μας δείχνει έναν Πατέρα που τρέχει πρώτος: δεν χρειάζεται να φτάσεις τέλειος, αρκεί να ξεκινήσεις προς τα εκεί.
- 04Η συγχώρεση και η χάρη του Θεού είναι υπόσχεση, όχι πιθανότητα: αν ομολογήσεις, σε καθαρίζει εντελώς, και στον Χριστό δεν μένει καμία καταδίκη.
- 05Ο δρόμος της επιστροφής ξεκινάει με ένα βήμα: μίλα στον Θεό όπως είσαι, άσε τον δρόμο που σε απομάκρυνε και μην περπατήσεις μόνος.